Golven in de tijd

Woestijn in debuurtAls ik af en toe even in mijn agenda kijk, ik geef toe dat ik elke dag keurig vastleg wat ik allemaal moet doen, of juist deed, handig voor later, zie ik bepaalde patronen die terugkerend zijn en bewijzen dat niets is zoals het lijkt. Zo zag ik bijvoorbeeld onlangs dat het drie jaar op rij op een bepaalde datum na een warme periode ineens ging regenen en onweren. Soms op een bijna overdreven niveau van heftigheid. Dan is geen sprake meer van toeval, dan hoort het bij het seizoen. De Nederlandse zomers zijn nu eenmaal grillig en kennelijk zijn de verschijnselen daarvan jaarlijks terug te vinden. Kom me dus niet aan met zaken als geleidelijke opwarming van de aarde of zo, het patroon is gewoon zoals dat in Nederland moet zijn. Daarbij in ons land is het gebruikelijk dat over al dit soort zaken al dan niet regelmatig wordt geklaagd. De boeren doen dat als het te droog is naar hun zin, of te nat naar gelang die zomers mee- of tegenvallen.

10-02-2008 003Burgers, de gemiddelde echte Nederlander is bij 20-22 graden en een beetje zon het meest in zijn/haar element, klagen ook heel wat af. Het regent te veel of het is al dan niet te warm. Maar het Nederlandse klimaat, ik heb het er al eens eerder over gehad, is nu eenmaal zoals het is. Geen vaste regelmaat in te ontdekken. Nou ja, als je de agenda’s er eens op naslaat wel degelijk, maar dat willen we niet zien. Nee, want oma Jansen of vader Pietersen kan zich heel andere zomers (of winters) herinneren waarin het allemaal veel beter was en de sneeuw in de zomer tot de raamkozijnen kwam en de zon de temperaturen in januari 1942 tot 80 graden op joeg. Statistieken over wat was of is liegen niet. Dus doe ik daar zelf maar aan mee en verricht op microniveau wat op enig onderzoek lijkt. Zo hoor ik in de media over enorme buien die ons in de toekomst grote zorgen gaan baren.

Rheinpromenade 01_01Maar hoe zat het ook alweer met die enorme regenval van 20 jaar geleden toen ik in Uithoorn op bezoek ging bij mensen waar de Amstel de boel blank had gezet na buien die boven de 50mm binnen een kwartier waren uitgekomen? Uitzondering? Niks hoor, kwam ook toen al eens voor. Maar vaak was het dan maanden lang droog geweest en ook mooi weer. Zo droog dat de dijken soms opzij werden geschoven zoals indertijd in Mijdrecht. Hele woonwijk onder gelopen. Niet door de regen, maar door de droogte. Uitzonderingen bevestigen de regel. Nederland heeft een zeeklimaat en wij hebben dus te maken met eb en vloed in de atmosfeer. Dat maakt ook dat we zo’n leuk land zijn geworden, zoveel cultuur en techniek hebben ontwikkeld en wij een van de weinige volken ter wereld zijn die altijd maar mekkeren over dat weer. En voor de statistieken; vorig jaar op 2 augustus was het aardig heet, zonnig en zat ik te miauwen over het feit dat er weinig anders te doen was dan buiten zitten in de tuin. Zou dat dit jaar ook weer zo zijn? Ben benieuwd….

Zakenreizigers…

Blik op brug over Theems - Londen 110787 - AMI43 - Scan10393Als je het kabinet mag geloven (het mag maar hoeft zeker niet.,.) doet Nederland het in het buitenland bijzonder goed. Is ons land een magneet voor buitenlandse investeerders of zakenmensen. Zal wel meevallen. Het leidt niet tot overmatige groei van het aantal zakenreizen deze kant op. Dat er veel Chinese of Britse toeristen komen hoeft niet per definitie te betekenen dat ons land zakelijk ook van enige interesse is. Laten we wel zijn, we hebben hele stukken van onze economie vermoord, geëxporteerd, afgesloten, begraven. Scheepsbouw, vliegtuigbouw, textiel, schoenen, noem het op en we deden het met de vuile was de deur uit door de jaren heen. Al dan niet als gevolg van de politieke stromingen die daarvoor indertijd verantwoordelijk waren. Werkloosheid was en is het gevolg en verpaupering of verlaging van de kennisstandaard ook. De wereldwijd opererende zakenreiziger zoekt het elders.

212617 - MDC DC-8 flying high Scan10039Bij een recent onderzoek onder deze veel vliegers bleek dat met name de VS kan rekenen op veel bezoek. Daar doe je zaken, dat is een land met potentie. 25% van alle zakelijke bestemming zijn daar te vinden. Maar, Frankrijk staat met een dikke stip op nummer 2. Ook Italië is een goede bestemming (3), net als Japan (4). Op de vijfde plek vinden we…..Engeland. Kortom, nog voor de Duitsers.  Zegt wel iets over de markten waar nog iets te doen valt. Opvallend is wel dat de zakenreizigers wel aangeven dat als ze dan op reis gaan ze het meeste geld besteden aan Duitsland. Kan zijn dat daarin ineens Nederlandse zakenlieden hun mening gaven, maar dat vermeldt de bron niet. Kortom, we gaan niet zo vaak naar Duitsland maar als we gaan mag het wat kosten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het blijft toch bijzonder. Maar misschien moeten wij als land toch nog iets meer gaan werken met aantrekkelijkheden die zakendoen hier interessant maken. Of zouden we zo exportgericht zijn dat we het nog steeds moeten hebben van import/opslag en doorvoer? Kan zijn, want daarin zijn we al decennia goed. Maar ook kwetsbaar. Zakelijke dienstverlening is leuk, zolang de economie elders vraagt op goederen en diensten. Is dat niet zo raken we ook dat kwijt en moeten maar zien hoe we al die monden gaan voeden die nu menen dat ons land Luilekkerland is.

Naar de oosterburen….

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Kleve 

Onlangs waren we weer eens bij de oosterburen. Voor ons een klein feestje. Niet alleen omdat we er heel wat boodschappen kunnen doen, of de auto een keer lekker goedkoop vol mikken met daar heel wat centen minder kostende brandstof. Het is ook de sfeer. Veel van de plaatsen die voor ons binnen pakweg 1,5 uur rijden te bereiken zijn bieden een heel plezierige sfeer en de mensen zijn er enorm relaxed. Daarbij zijn er nog boekenwinkels die zaken verkopen die je hier niet (meer) tegenkomt en is het eten er zalig. Onze overheid wil nog wel eens beweren dat bepaalde zaken in Duitsland echt niet goedkoper zijn dan bij ons in Nederland. Wij weten na al die decennia van Duitse tripjes beter. De benzine is er bijvoorbeeld 15 cent per liter voordeliger. (en daar zit de MRB al voor een deel in verpakt voor de Duitse automobilist..).

ff naar Kleve geweest, waar het 20 graden warm was en zonnig...

Kleve

Geldt ook voor wijnen, brood, haarverf, boeken, en zo meer. Als je dan de auto eens per zoveel weken helemaal vol mikt met al die zaken zoals ik hier noemde (en meer, want ik ga ook voor de liefhebberijen graag die kant op..), heb je best een aardig voordeel behaald. Dat die ritten geld kosten ben ik me bewust. Maar laten we wel zijn, rijden en reizen doen we toch wel, en Duitsland is een favoriete bestemming voor ons. Een glaasje op een terras aan de enorm brede en hard stromende Rijn is iets bijzonders. Ik snap wel dat men daarover hele area’s kan zingen. De uitzichten zijn er soms adembenemend, je moet ff de juiste plekjes opzoeken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bocholt

Je moet bij de planning wel rekening houden met files onderweg uiteraard. Zeker aan de Nederlandse kant van de grens wil het nog wel eens her en der vastlopen. En als we terug komen is het net of we ergens bij Arnhem in een soort trechter rijden. Je snelheid gaat er vanaf dat moment vanzelf wel uit. Neemt niet weg dat we die 1,5 uur vaak wel halen. Kortom, als ik teveel dooor draaf wilt u mij wel vergeten…toch?? Het is er gewoon leuk en ik vind het zelf lekker….

Relatieve overlast…

Amsterdam rondwandeltocht 210807 008Kijk, als de buren massaal in de tuin gaan zitten feesten of muziek maken (wat ze overigens zelden of nooit doen) noem ik dat zelf vanuit mijn waarneming snel lawaai. Maar voor anderen zijn de voorbij trekkende vliegtuigen, auto’s of zelfs trams bronnen van grote ergernis. Immers, lawaai waar je niet om vraagt is reden voor veel gemopper. Nu is lawaai van die soort heel vervelend als het een vorm aanneemt die je het beste als terreur kunt beschrijven. Maakte ik ooit mee in het flatgebouw waar we jaren geleden als jonge lieden woonden. We kregen (naar later bleek) tijdelijke bovenburen die ons het leven echt tot een hel maakten. Midden in de nacht speelden kinderen bonkend en stommelend, loeide een radio, vergaten ze de afvoer van de wasmachine zodanig af te sluiten dat niet alle water langs de muren liep bij ons, en mikte palief na een stukje kritiek van zijn vrouw op zijn kijkgedrag, de tv naar beneden vanaf het balkon op tien hoog. Het was een ramp. Ook al omdat die flats zodanig gebouwd waren dat je van voor- tot naspel het seksleven van je buren kon volgen, voor zover aanwezig, of gesprekken tijdens vele verjaardagen om ons heen. Ik was blij indertijd te kunnen verhuizen.

Bijlmermeer - 1Geluidshinder van verkeer is heel vervelend als je er de hele dag midden in zit. Als je geen keuze had bij de vestigingsplek van die woning. Want wie gaat wonen bij Schiphol weet dat daar vliegtuigen starten en landen. Ga je dan protesteren is er echt iets mis met je geestelijke gesteldheid.  Nu ben ik zelf opgevoed in een omgeving waar omgevingslawaai altijd hoorbaar was. Garagebedrijf tegenover ons, een bromfietsenstallling onder het huis, vliegtuigen die over de straat vlogen en af en toe wat straatraces met diezelfde brommerige tweewielers door de lokale jeugd. In de hoofdader van de buurt reden heel wat trams en het verkeer dat ook toen al druk was had zo zijn invloed op het milieu. Hadden we er last van? Ach, soms. Maar nooit zo dat je er over ging protesteren. We werkten, leerden, deden wat we moesten om een beter leven te bereiken. En wisten dat we in een grote stad leefden, de grootste van dit land. Dan wen je aan het fenomeen en vind je het zelfs te rustig als je in een stille omgeving verkeert.

15214 - MDC DC-8-55 MAC 1977 Scan10008Hoe leuk dat dan ook is zo eens in de zoveel tijd. Lawaai is dus betrekkelijk als het geen terreur betreft. Daar ligt irritatie snel om de hoek. Zoals een live band in de tuin bij de buren zonder overleg of zoiets. In mijn huidige woonomgeving hebben we eens een hele zondag zitten luisteren naar een buurman een paar huizen verderop die zijn opbergruimte in de tuin aan het schuren was. Met een elektrische schuurmachine. Vreselijk geluid. Waar dat ook door kwam, het was zomer, de vakanties bezig en geen kindergeluid te horen. In die stilte viel dit geluid enorm op. Zou het dan slechts daardoor komen? Ben benieuwd wie er van mijn lezers en medebloggers zelf te maken heeft met geluidsoverlast en hoe men er mee om gaat. Is stilte jouw ding? Of kan je wel tegen een beetje achtergrondruis???

Smartphone….

Leo - schaduw voor Kruidvat Weesp WP_004695Het is niet eens zo heel lang geleden dat ik niets moest hebben van het idee om met een smartphone aan de gang te moeten. Laten we toch gewoon zo´n mobiel ding benutten waar het voor bedoeld is, zo was mijn devies. En dat leek mij vooral bellen, of het toen nog gebruikelijke sms-sen… Tot zoonlief me voorzag van mijn eerste smartphone. Een Nokia Windows Phone met een erg aardige Carl Zeiss lens voor het maken van zeer fraaie foto´s. Je kon er alles mee wat ook op een computer of laptop mogelijk was, al was het schermpje dan een stuk kleiner. Binnen de kortste keren kon ik mee lezen en schrijven. En dat laatste deed ik, Facebook, Twitter, blogs, alles kon interactief en via de compacte zakcomputer. Ik was ´om´. Het viel vrouwlief al op dat ik heel wat meer tijd met dat ding in mijn handen zat dan met een boek…. In september vorig jaar ging het mis. Door domme pech viel de Finse zakgenoot op de grond en brak zijn scherm. Maken kan, natuurlijk, maar bleek duur. Gelukkig had zoonlief een nieuwe voor me liggen, nou ja, een half jaartje gebruikt en dus kon ik snel vrij snel schakelen.

Utrecht - Selfie in museum Speeldoos WP_004642Weer wat sneller, flink groter en met een 20MP camera. Het bleek een groot genoegen met het ding onderweg te zijn. Nam ik voorheen de laptop mee op tripjes of zakelijke afspraken, nee, hoeft niet meer. Kan in de Smartphone alles net zo goed en snel en de foto´s zijn beter dan die gemaakt met mijn compacte micro/Japanner. Kortom ik ben een adept. Net als ongeveer ieder ander die ik onderweg tegen kom. We zijn er maar druk mee. Social media, selfies, filmpjes op YouTube. Zelfs mijn afspraken staan er in en worden uren voor de afspraak keurig gemeld. Je moet wel slordig zijn wil je dan een afspraak vergeten. Onlangs las ik een leuk onderzoekje onder zakenreizigers. Men wilde weten hoe veel waarde men hechtte aan bepaalde zaken die een mensenleven tot genoegelijk kunnen maken.

WP_000246Een van de vragen was…´Wat zou u opofferen voor een goed glas wijn..´. Het antwoord was echt opvallend. 23% van de ondervraagde zakenreizigers wilde daar wel een week lang de sociale media voor laten, er waren er ook heel wat die vonden dat ze wel een week zonder (vermoedelijk kwalitatief matige) seks konden als ze dat glas wijn maar mochten opdrinken en op 1 met stip, stond dat 29% van de ondervraagde wel een dagje zonder smartphone zouden kunnen voor dat glas. Kijk eens naar de waardebepaling van die drie zaken. Een week seks, of een dag smartphone…. Er gaat toch iets mis met ons mensen. Volgend jaar het volgende onderzoek. Zouden we dan twee weken seks en een uurtje zonder smartphone invullen…ik vraag het me oprecht af….

Evaluatie…

Accountantswerk 3Ze viel me direct op. De mooie en strakke, en zeker slanke dertiger met het expressieve gezicht en wat warrige  krullenbol. Zat een beetje schuin voor ons in het restaurantje waar we met vrienden genoten van het lekkere eten en elkaars gezelschap. Ze had helderblauwe ogen waarmee ze soms naar haar tafelgenoot keek, maar veel meer naar buiten. Mijn NLP-instincten gingen meteen op standje alarm. De man tegenover haar was vermoedelijk en op het eerste gezicht een zakenrelatie of wellicht haar chef of zo. Maar diens verhalen vond ze blijkbaar minder interessant dan hij zelf als persoon. Hij oreerde vrij verstaanbaar voor iedereen in het restaurant over zijn rapportages, budgetten, de targets die gehaald werden en de klanten die nog moesten ‘worden bewerkt’. Zij hoorde hem aan, keek telkens wat naar buiten, controleerde af en toe haar mails op de smartphone en zipte aan haar glas. Was dit een zakelijk gesprek? Iets in de privehoek leek het niet te zijn, hij was een stuk ouder dan zij, ik schatte hem 20-25 jaar ouder, goed in pak, dat wel, maar zonder stropdas. En dat maakt oudere mannen  in het zakelijk verkeer toch wat minder serieus te nemen. Heb ik ook altijd bij presidenten of premiers die omwille van een goede sfeer ineens de stropdas afdoen. Of die hem überhaupt niet omdoen omdat dit zo ‘progressief’ oogt.

Costuums 3 - dit soort pakken heb ik nu aan en die gaan nog niet wegHoe dan ook, bij het tweede glas Italiaanse wijn kwam zij ook aan het woord. Met een lichte stem en haar blik op hem gericht vuurde ze vragen af als een machinegeweer. Ze had zich ingelezen, kende haar materie. Had zijn verslagen tot zich genomen, maar was zelf goed voorbereid aan dit etentje begonnen. De man zweeg, keek haar onophoudelijk aan en nam af en toe een hapje van het intussen geserveerde voorgerecht. Met haar blauwe ogen en haar netjes opgemaakte gezicht was dit een vrouw die mannen kon boeien, een vrouw die dat zelf ook wist. Ze had haar maniertjes. Af en toe een hand door de krullen, een bandje van haar beha vanonder haar blouse opdiepen, en maar praten. Lachend, maar to-the-point. En de man zweeg. Had hij dit niet zien aankomen of was zij wellicht de Regionale Manager aan wie hij verslag moest uitbrengen. Ook al zo sneu, dat je als oudere man verantwoording moet afleggen bij een jongere vrouw. Vermoedelijk nog beter opgeleid dan hij en sneller carrière gemaakt. Het bleef een interessant schouwspel. Zij speelde het spel met gemak, vermoedelijk zat ze hier elke week wel een keertje met een wisselende reeks partners. Aan haar rechterhand zag ik een ring, blinkend, duur dus. Getrouwd? Geen idee. Maar een dame die ging voor haar carrière. En die arme man onderging haar gebeuk op zijn macho-vesting met gespeelde interesse. Keek en luisterde, luisterde en keek……net als ik!

Vrijheid van meningsuiting – altijd?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik ben een fervent en bekend voorstander van de in ons land via de Grondwet vastgelegde Vrijheid van Meningsuiting. Ik schrijf die zaken maar even op met hoofdletters. Het waarom is duidelijk. Er wordt aan die vrijheden en zelfs die grondwet nog wel eens gemorreld door hen die vinden dat we weliswaar moeten kunnen zeggen of schrijven wat we willen, maar wel met een behoorlijke mate van terughoudendheid. Zo moet je mensen die in een bepaalde ideologie geloven uit de wind houden en moet je iedereen die daar om vraagt respect geven. Ook al verdient die persoon dat vanuit gedrag of geloof wellicht helemaal niet. Dat respectvolle denken gaat zo ver dat deze lieden zich zelf een bijna masochistische houding aanmeten als het gaat over wat anderen over hen mogen zeggen en denken. Desnoods negatief, als die ander zich daar maar blij bij voelt. Toch meet men op andere terreinen en vlakken dan wel weer met twee maten, want zij die een andere mening aanhangen moeten het veelal in commentaren of of fora dik ontgelden. Sommige mensen zijn weliswaar voor die vrijheid van meningsuiting, maar lang niet voor iedereen. Je mag hier wel zeggen dat je voor het huidige kabinetsbeleid bent, maar o wee als je er iets tegen in brengt. Je mag je verzetten tegen die respectzoekers die zich opstellen achter de dadendrang van extremisten, maar reken dan maar wel op heel veel kritiek.

Prague 20-08-68-2Ga niet al te serieus oreren dat jij je zorgen maakt over de zorgkosten, de slechte situatie in verzorgingshuizen, de lange rijen bij de voedselbanken of dat soort onderwerpen. Het resultaat is vrijwel altijd gelijk; heel veel argumentatie waarom ‘jij’ het verkeerd ziet. Die vrijheid van meningsuiting is dus bepaald niet altijd echt verzekerd. Onlangs nog raakte ik verzeild in een discussie waarbij het onderwerp eigenlijk niets van doen had met de uiteindelijke argumentatie. Er werd zelfs beweerd dat zij die kritisch zijn op de islam maar moeten rekenen op zaken als bedreiging en de dood, ook al werd dat dan niet echt goed gekeurd, maar toch! ‘Moet je je maar inhouden’, zo was het idee. Je mag de Paus compleet afzeiken, immers iedere katholiek is een kindermisbruiker, je mag mensen uit de Bijbel Belt van alles en nog wat naar het hoofd slingeren, maar kom niet aan moslims. Nu is moslim bashen ook niet mijn favoriete bezigheid, maar ik ben wel realistisch. En heb met heel weinig geloven op dit specifieke punt echt iets op.

HPIM1254aHet geloof kent een paar vervelende pijnpuntjes en die moet je net zo kunnen benoemen als de misdragingen van supporters van een voetbalclub of de daden van sommige leden van motorclubs. Alleen daar vinden we die vrijheid nog wel overeind blijven staan, bij de islam wordt vrijwel iedereen kriegel. Is dat al niet een indicatie dat er met de respectvolle omgang met elkaar iets fundamenteel mis aan het gaan is? Immers als alle partijen die vrijheid van meningsuiting zouden omarmen waren er geen misdragingen en zou niemand ultiem lange tenen ontwikkelen waarop of naast niet gestaan mag worden. Nu snap ik gek genoeg nog wel dat het bashen van groepen op zich bij die mensen die het betreft hard kan aankomen en gevoelens kan opwekken die niet fijn zijn. Maar mensen die namens die groepen gaan werken als advocaat des duivels vind ik zelf vaak wel erg gekunsteld overkomen. En volgens mij doen die recht aan het verwijtende begrip ‘Politiek correct denken’. Laten we wel zijn, binnen die vrijheid van meningsuiting mag iedereen in dit land zeggen, schrijven of tekenen wat hij of zij wil. Wie dat niet snapt moet toch de inhoud van de Grondwet nog eens tot zich nemen om de definitie daarvan beter te snappen. Het is dan een kwestie van fatsoen of je daarna besluit anderen al dan niet te kwetsen. Of dat nu allochtonen of autochtonen betreft. Zonder aanzien des persoons. Pas dan geven we elkaar het respect dat we als natie en volk verdienen…..

Plicht…

gouden-loeki-awardLeg mij iets op en ik kan je verzekeren dat er er weinig tot niets van terecht komt. Resultaat van een recalcitrant soort karakter dat zich slechts door overtuiging, kennis of ervaring laat bewegen iets te doen dat mij normaal gesproken weinig zinvol lijkt. Gewoon moeten doen wat moet of gezegd wordt heeft voor mij heel wat keertjes geleid tot narigheid. Ik neem een ander mens of diens mening pas serieus als ik zelf kan geloven dat diens kennis of overtuiging de mijne overstijgt. In alle eerlijkheid, zelden overkomen. Zo gaat het ook met taken die moeten worden uitgevoerd. Thuis of voor het bedrijfje dat ik nog steeds bestier. Krijg ik naar mijn eigen mening het idee dat er een keuze is tussen iets saais dat (ook) moet gebeuren en iets creatiefs, is mijn keuze over het algemeen om dat laatste eerst te doen. Het zoet voor het zout. Elke bedrijfskundige of psycholoog zal direct zeggen dat het andersom moet. Doe nu eerst dat lastige klusje en ga dan pas aan de gang met dat leuke creatieve. Maar ja, creativiteit laat zich niet afdwingen. Als ik een idee, plan of tekst in de bol heb zitten kan ik dat niet even wegbergen tot volgende week om het daarna uit een laatje in die bol te halen en net zo op te schrijven als ik het vandaag bedacht. Met het betere debet/creditwerk gaat dat toch eenvoudiger.

altAulRwngaWnRcoO66kd_b0w1ZDjqJ63t5TQU88SBgYM0kVandaar dat ik dat steeds voor me uit schuif. Net als klussen in huis. Wat niet direct hoeft doe ik later wel weer eens, als het echt moet, nou dan doe ik het, puffend en mopperend zoals dat bij me past. Alles wat verplicht wordt staat me dus tegen en ik zal niet aflaten dat te laten weten als ik het alsnog hier en nu moet doen. Er is nog zoveel leuks te doen in de wereld waarin we leven. Daarbij is me jarenlang verweten (..) dat ik niet genoot van het leven en me veel te lang druk maakte over die klanten en de omzet. Nu geniet ik eindelijk (kostte me minstens vijf jaar om zover te komen) wil ik niet alsnog terug zakken in de negativiteit van al die klussen en boodschappen die me niets interesseren. Is het een handige eigenschap? Vast niet, maar dat is omgekeerd ook niet zo bij hen die heel goed zijn in het uitvoeren van zaken die nuttig zijn maar niet leuk. Komen nooit terecht in een creatieve flow.

WP_000961En die flow heb ik nodig om te functioneren. Hou me tegen en ik wordt een chagrijnig type…. Zoals zoveel lieden met deze inslag. Ik kwam ze zo af en toe tegen bij de betere reclamebureaus. Voeten op een bureau, pijltjes smijtend naar een dartbord. Geen inspiratie. Tot die ene klus op hun pad kwam. Niet storen, tot middernacht bezig met de uitwerking en dan de volgende dag het leiding van het bureau en/of de klant overtuigen. Opruimen van een kantoorkamer of bureau hoorde er niet bij. Kwam ik bij zo’n bureau waar alles op orde leek, juist bij de creatieve kant van zo’n studio, wist ik genoeg. Geen goede partner. Zo is het bij mij dus ook. Dus laat me lekker met rust. Ik doe heus datgene wat ik moet doen nog wel, maar wil nu even schrijven. Er moet nog een boek af, hoewel moeten, van wie? De administratie moet klaar, o ja, dat moet echt, dus mocht ik even chagrijnig doen,  weet je waar het door komt….trek het je niet aan. Gaat vanzelf over….

Eigen naam is goud waard…

182400881_e47df934ca_mAls je net als ik een beeldarchief bezit dat in de duizenden afbeelden loopt zit er best wel eens iets tussen dat door een ander is gemaakt. Al is het dan in de grijze oudheid. Nu is het voor mij als publicist door de jaren heen logisch dat je iedereen de credits geeft die zij verdienen als je gebruik maakt van beeld dat (kennelijk) door een ander is gemaakt. Ook al is dat dan lang geleden gebeurd. Met een simpel @-teken geef je dan aan dat je snapt dat niet jij maar een ander die foto heeft gemaakt. Tot zover de theorie. Maar nu de weerbarstige praktijk. Het internet wemelt van de afbeeldingen en vaak staat daar nergens iets bij van wie de afzender of maker is. Dat moet simpel oplosbaar zijn zou je denken, maar ook ik stapte in de val van de onwetendheid toen ik onlangs in een groep enthousiasten voor de vliegende vrienden een plaatje uit ongeveer 1965/6 plaatste van een oud vliegtuig. Opgepikt op het internet, nostalgie, persoonlijke herinneringen en een betere kwaliteit dan ik indertijd met mijn klikklak-camera kon bereiken. De reactie liet niet lang op zich wachten. De vermeende fotograaf zette me en-plain-publique te kakker als een beelddief.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het was ‘zijn foto en ik had dat moeten vermelden’. Dat HAD ik graag gedaan, ware het niet dat er niets bij die foto te vinden was over herkomst of maker. En het vliegtuig waar het om ging fotografeerde ongeveer iedereen indertijd. Ook ik zelf. Maar zoals gezegd, met die klikklakcamera. De ophef die de man maakte, hij bleef maar doorgaan, ook na aanbieden excuses en weghalen foto, zorgde voor een wrevelige sfeer. Immers, ik plaatste daar al tijden ook mijn gedigitaliseerde dia’s uit de oude doos en nergens mijn naam er bij, zullen vast wel eens gekopieerd zijn. De betrokken man bromde me per mail toe dat ik dan maar mijn @ op die beelden moest zetten ter bescherming. Opmerkelijk, hij deed het zelf ook niet. Maar dit terzijde. Ik was zo boos en beledigd dat ik meteen zo ver terug als het kon mijn eigen gedigitaliseerde dia’s verwijderde en op zoek ging naar software om die copyright-vermelding nu eens en voor altijd te regelen. Nou, dat lukte me dus niet. De software had ik zo, maar de werking bij al die programma’s bleek onbegrijpelijk.

altAj0cRHTudTP9O6D3arEBqteW_H773FamXHs7UK7rh5MrWat ik ook deed of doe, dat in beeld brengen van de naam van de fotograaf, ik dus, lukte me niet. Dus plaats ik niks meer op plekken waar men mij net zo kan kopieren als ik anderen..Toch moet het mogelijk zijn om je naam op een beeld neer te zetten toch? Of moet je daarvoor naar de fotovakschool? Voorlopig houd ik het er maar op dat ik er te stom voor ben. En doe ik maar net of het ook wel veel werk is om…..Overigens, veel van de beelden die ik hier gebruik komen uit eigen kring en anders van het internet. In 99% van de gevallen zonder dat ik weet wie ze maakte. U wilt mij wet vergeven?! Dank u!

Talentloze ergernissen….

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk ben ze al heel wat keren tegengekomen, zgn.kunstenaars, maar vooral vaak zonder echt talent. Ze zijn ook helaas veruit in de meerderheid. Mannen of vrouwen die zelf menen dat ze een uniek talent koppelen aan een even unieke persoonlijkheid die vraagt om sterk naar buiten treden met wat zij zoal kunnen. Met de moderne media is dat laatste ook nog eens relatief eenvoudig. En dus kom ik overal en nergens zangers of zangeressen tegen die vooral valse noten voortbrengen maar verder kwetteren als een schorre kraai. Of schrijvers wiens teksten voor de meeste mensen niet te bevatten zijn maar die zelf menen dat ze iets voort brengen waar de grote auteurs van deze wereld bij zullen verbleken. De kunstscène zit helemaal verstopt met werkjes van lieden die het verschil tussen hoogte en diepte niet eens kennen of voor wie het heel logisch is dat hun kunstwerken vooral niets voorstellen wat een toeschouwer zou moeten kunnen boeien. Ik ben er echt heel wat tegengekomen en als ik in het echte of sociale mediawereldje kijk zijn er nog talloze lieden die menen dat ene en unieke talent te bezitten wat die oppermachtige god op een heldere zondag aan slechts hen heeft geschonken. De werkelijkheid is echt veel rauwer. Velen zijn wellicht geroepen, weinigen uiteindelijk uitverkoren.

Van Gogh 1Met de maatstaven van een beetje kwaliteit gemeten, komt 99,9% van al die lieden niet door de ballotage met echte critici heen. En als ze dat wel doen verdwijnen ze snel in de vergetelheid. Is niet nieuw, zo verging het velen immers voor hen. De leerlingen van Rembrandt of Breugel zijn nooit zo beroemd geworden als hun meester. Het waarom van dat geloven in eigen kunnen zit bij veel van die lieden vaak in frustratie. Veel miskenning komt naar boven als men aan het kleien, kwelen, kledderen of schrijven slaat. Ouders die nog wel enige warmte konden opbrengen voor de kunstuitingen op kleuterleeftijd van het onderhavige kind,  zagen zelf wel in dat het met hun pupil niet goed zou komen als dat vals spelen op de viool zou blijven voortduren of als het in de oven uitgeharde stukje rivierklei echt niet leek op die buste van opa die was nagemaakt. Ik heb veel talenten aan me voorbij zien komen toen ik zelf nog mocht balloteren voor functies in het commerciële of creatieve deel van de samenleving.

Verkoper - 1Zo waren er heel wat kandidaten voor de een of andere rol in het bedrijf waar ik indertijd achtereenvolgend voor werkte. Maar je moest vaak al na korte tijd constateren dat van al dat aanbod meer dan de helft meteen naar huis kon en de rest met wat training tot een aardig gemiddelde score te krijgen was. De echte toppers waren uniek. En leverden dan ook vaak kunstwerkjes af. Maakt dat die afvallers of talentlozen dan tot mindere mensen? Nee! Bepaald niet. Soms waren of zijn ze geweldig in heel andere dingen. Waar die toppers in dat kunstje waar ik het over had helemaal niet goed in zijn. Want de combinatie; dat je echt alles goed kunt, talent hebt en dat ook nog weet te verkopen, is zo uniek dat je dat maar een heel enkele keer tegenkomt. De rest tracht het via soms slinkse wegen alsnog te bereiken. Voor hen zelf of ons als toeschouwer is het soms te hopen dat ze daar niet in slagen. Scheelt een hoop ergernis. Ergernis die ik bij deze van me af heb geschreven. Als dat geen talent is…..