Oude apparatuur..

Oude apparatuur..

Posted on by • Geplaatst in Hobby, Techniek Algemeen • Getagd , , , , , , , , , , , , , , • 2 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: diaprojector-img_7647.jpg

Onlangs zag ik bij een kringloopwinkel een stel projectieapparaten staan die ooit, toen ze net waren geproduceerd, het summum van techniek boden aan potentiele gebruikers. Het spul was ooit duur en weggelegd voor de happy few stel ik me zo voor, maar gezien de vraagprijs in de huidige tweedehands markt, waren de hoogtijdagen al even voorbij. Digitaal is aan de orde van de dag en zelfs daarbinnen zijn bepaalde apparaten allang weer uit de mode. Denk maar eens aan hoe lang jouw mobiele telefoon meegaat of je laptop. Als je niet oplet komen er geen updates meer voor binnen en ben je gedwongen nieuwe apparatuur te kopen omdat de oude volgens de fabrikant niet meer goed werkt. Wat hebben we in de loop van de jaren niet allemaal voorbij zien komen. Filmapparatuur (8mm), diafilms, zwart-wit, kleuren, kleinbeeld, grootbeeld, 16mm, floppy-disks, overhead-projectoren, faxapparaten, video, CD-schijfjes, en ga maar door. Vaak duurt zo’n hype een jaar of tien en wordt dan achterhaald door nieuwere technieken. De oude kan worden afgeschreven, je opgeslagen beelden of teksten moet je dan wel overzitten, mits je die niet in de ‘cloud’ hebt verankerd. Vroeger ging dat allemaal niet zo snel.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: filmprojector-img_7648.jpg

De meeste ouderen onder ons weten nog wel dat foto’s na ontwikkeling en afdruk werd ingeplakt in albums. Met een beetje geluk gaan die papieren opslagmaterialen bijna eeuwig mee als ze niet worden aangetast door vocht of te lang in de zon liggen. Oude 8mm films en dia’s kunnen ook wat hebben, maar daarvoor geldt het zelfde. De wijze van opslaan zorgt voor behoud of niet. Vrijwel al dat analoge spul is digitaal over te zetten. Kost iets, heb je ook wat, maar de verwachting is dat het niet veel langer dan een jaar of 15 mee blijft gaan dan. Slecht vooruitzicht. Wie dus zijn oude beelden wil bekijken moet ofwel beschikken over oude projectoren die het nog doen, een hoop geduld (scherm op zetten, beelden die je wilt laten zien uitzoeken en ook nog even opzoeken wat we allemaal gaan bekijken..) of moet even langs bij zo’n kringloopwinkel waar ze die oude apparatuur via inbreng en controle aan de man kunnen brengen voor een haalbaar prijsje. Voor wie zou dit een optie zijn?? Ik zelf heb de oude beeldopslag nog en ook de bijpassende projectoren….Maar in geval van nood zou ik de weg naar de kringloop wel weten te vinden denk ik…..Jullie ook?? (beelden: Prive)

Succes op de markt…

Succes op de markt…

Posted on by • Geplaatst in Cultureel, Maatschappij en samenleving, observaties • Getagd , , , , , , , , , , • 9 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: markt-hoofddorp-img_7656.jpg

Eens in de zoveel tijd bezoeken wij met veel plezier een reguliere weekmarkt. Zeker als die ons meer brengt dan de bekende stallen vol goedkoop gemaakte eenheidskleding of andere meuk waar we niet op zitten te wachten. Nee, we zoeken juist de diversiteit. En omdat die gek genoeg in onze eigen stad onder druk van gemeente maar ook demografische verandering vrijwel niet meer te vinden zijn, zoeken we het elders. Zo is een van de favorieten de markt op vrijdag van en in Hoofddorp. Daar verkopen ze echt alles wat je op een markt verwacht, is er veel diversiteit, en is de prijs/kwaliteit zoals je van een markt verwacht. Natuurlijk staan er ook concurrenten van elkaar. Poeliers, kaasboeren, bakkers, plantenstallen, er is een snoepstal, een fietsenmaker (banden meteen geplakt) maar ook een grote uitstalling voor alles wat met dieren te maken heeft. Het moet gek lopen willen we daar niet vinden wat we zoeken. En wat me dan altijd opvalt is dat bezoekers, kopers, zich door middel van ervaring of reclame wenden tot die verkopers waarvan ze het beste verwachten.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: markt-hoofddorp-img_7655.jpg

Die ene poelier waar men 6 rijen dik en tien mensen breed op de beurt staat te wachten, of die groenten/fruitstal waar men knokt om een plekje, maar zeker ook de bakkerij uit Bunschoten/Spakenburg die zoveel lekkers te bieden heeft dat men hier met veel geduld wacht tot men geholpen wordt. Bij die ene visstal gaat het zo en bij de bloemist met altijd die leuke aanbiedingen van plantjes. Kortom, het publiek kent zo haar voorkeuren. Bij de concullega’s is het dan aanmerkelijk rustiger. Ik bedenk me dan altijd wat doe je dan verkeerd? Is het je eigen aanpak, zijn de prijzen niet goed, het aanbod te smal of de kwaliteit niet op niveau?? Ooit bezochten we regelmatig de weekmarkten in Zaandam. Ook daar zag je hetzelfde. Er was een visstal waar je op afstand al rook dat hun spullen goed waren, en de rijen voor de stal bevestigden dat. Diens haringen waren vettig, dik, lekker, en voor een goede prijs. Een halve markt verderop stond nog zo’n visstal. Vrijwel altijd weinig tot geen volk voor de balie. In Almere zagen we dat bij de poelier uit het Gooi die wij ook graag frequenteerden. Goede spullen en dat sprak zich rond. Altijd druk. Hebben jullie zelf ook soortgelijke ervaringen of ga je nooit naar de markt?? En zo ja, waar dan?? Wie weet leren wij op die manier een nieuw stel adresjes kennen… Altijd nieuwsgierig…. (beelden: Prive)

De mislukte grote jets…

De mislukte grote jets…

Posted on by • Geplaatst in Historie, Luchtvaartmening • Getagd , , , , , , , , , , , , • 10 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: convair-880-ne-yb-c.s.jpg

Sommigen van jullie, lezers van het eerste uur, herinneren zich wellicht dat in 1960 bij KLM op Schiphol de eeuw van het straalverkeersvliegtuig was aangebroken. Al waren er eerder straalmachines van andere gebruikers geweest, in dat jaar kwam de eerste KLM DC-8 aan. Een wonder der techniek, vier Pratt & Whitney straalmotoren onder de vleugels, in staat om 120 passagiers te vervoeren tussen Amsterdam en New York tegen 8.45u vliegtijd. Pan American, een grootheid in die jaren koos voor de vergelijkbare Boeing 707. Uiterlijk leken die machines wat op elkaar al was het voor de jeugdige spotters zoals ik er een was, simpel om ze uit elkaar te houden. Voor de leek was het een pot nat. Dat gold ten dele ook voor de derde grote jet uit die tijd, de Convair 880/990 serie.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: convair-fastest-range-of-aircraft-in-their-class.jpg

Convair meende dat men in staat moest zijn om een verkeersvliegtuig te ontwikkelen dat weliswaar iets kleiner was dan die genoemde machines van Douglas en Boeing, maar dat haar ontwerp minstens 100km/u sneller dan de rest zou vliegen. Transonische snelheden moest het toestel kunnen bereiken, oftewel bijna die van het geluid waardoor de Convairs met name binnen de VS sneller van de ene naar de andere plek konden komen. Bij het ontwerp speelde miljonair Howard Hughes een grote rol. ‘Zijn’ luchtvaartbedrijf TWA (Trans World Airlines) wilde die snellere jets in dienst nemen maar dat had ook een direct gevolg voor de verdere verkopen. De eerste Convair 880 bleek zeker een snel toestel, maar nam maximaal slechts 80 passagiers mee en de gebruikte motoren, afgeleid van die onder de befaamde Convair B58 bommenwerper, bleken weliswaar krachtig, maar ook buitengewoon dorstig.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: convair-990a-coronado-aa.jpg

Een vliegtuig waarmee je dus niet over de Atlantische Oceaan kon komen. De ontwikkeling van het vliegtuig duurde ook vrij lang en Hughes stelde steeds weer aanvullende eisen. De kosten liepen de pan uit. En hoewel er wat orders binnen kwamen voor de 880 bleef het qua verkochte aantallen een bijzonder toestel, bijna uniek, dat wel heel snel was, maar niet in staat echt te concurreren met de andere grote jongens. Door de machine nog eens stevig te verfijnen, groter te maken, sneller ook, en waar het kon zuiniger, ontwikkelde men de Convair 990. Een van de fraaiste verkeersvliegtuigen ooit gebouwd in dit segment. Slanke romp, andere vleugels met vier stroomgeleiders waarin meteen ook brandstof werd opgeslagen, en meer zitplekken. De machine kende echter nog minder succes dan zijn voorganger. Niet om de gebruikte techniek, maar domweg omdat maatschappijen er niet goed raad mee wisten. Hij was te klein voor transatlantisch gebruik, maar te groot voor korte tot middellange afstanden en op die routes oneconomisch omdat zijn grootste voordeel, snelheid, dan nauwelijks kon worden benut.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: cv990a-coronado-aa.jpg

In onze streken vloog Swissair er mee (en noemde de 990 ‘Coronado’) maar ook de SAS uit Scandinavie en later Spantax uit Spanje. Garuda Indonesia vloog er mee van Jakarta naar Amsterdam maar wel met de nodige tussenstops. Ook Lebanese Air Transport had 990’s in gebruik die o.a. ook op Schiphol te zien waren. In de VS was American Airlines een eerste afnemer.Toch verdween deze machine heel snel naar het achterland van de luchtvaartgeschiedenis. Een enkel exemplaar nog te zien in musea. Maar verder vergeten. Wat ook Convair zelf deed. Dat bedrijf (nu General Dynamics onderdeel van Lockheed/Martin) bouwde daarna alleen nog maar militaire toestellen. En schreef honderden miljoenen dollars af op het project 880/990. Mooi is niet altijd economisch juist…. (Beelden: Archief Yellowbird)

Luchthelden…

Luchthelden…

Posted on by • Geplaatst in Boeken en tijdschriften, Historie • Getagd , , , , , , , , , , • 6 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-426014-onze-vliegers-in-mei-1940-img_6732.jpg

Naadloos passend bij de ook door mij al eerder geplaatste verhalen over de oorlogshandelingen in mei 1940 en hoe onze strijdmacht zich verweerde tegen een Duitse overmacht, is het nu beschreven boekwerk dat ik in februari j.l. vond in Aalsmeer. Het boek ‘Onze vliegers in mei 1940’ beschrijft in detail maar ook zeer leesbaar hoe met name onze luchtmacht het moest opnemen tegen een armada van Duitse vliegtuigen. Bommenwerpers, jachtvliegtuigen en transportmachines van het type Ju-52-3m, ze kwamen in grote aantallen op 10 mei 1940 over de grenzen van ons land heen en begonnen meteen met aanvallen op met name de vliegvelden van onze strijdmacht en natuurlijk Schiphol.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-426014-onze-vliegers-in-mei-1940-img_7296.jpg

De daar opgestelde Nederlandse toestellen werden deels meteen vernietigd. Maar een ander deel stond verstopt (bijvoorbeeld in het dorp Bergen) en was in staat op te stijgen en relatief gezien heel wat schade aan te richten bij met name die Duitse transportvloot. De Junkers toestellen waren traag, vaak zwaar van de lading aan boord en lastig te verdedigen. Zelfs met de lichte bewapening die de meeste Nederlandse toestellen voerden was veel schade aan te richten en als die Junkers eenmaal waren geland op de vliegvelden bij Den Haag en Rotterdam werden ze in brand geschoten door Fokker D-XXI’s of zelfs oudere C-X tweedekkers. De befaamde G-1 Jachtkruisers waren uiteindelijk meer bedoeld om onze eigen bommenwerpers (Fokker T-V) te beschermen die met heldenmoed aanvallen uitvoerden op Duitse luchtlandingstroepen die zich trachtten in te graven rond genoemde steden.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: dvd-de-meivliegers-img_7299.jpg

Maar tegen een overmacht van Luftwaffe vliegtuigen was het lastig om staande te blijven. Het boek geeft daar een goed beeld van. In woord en fotografische illustraties. Heldenverhalen maar ook zeker niet zwijgend over de verliezen die de Nederlandse vliegerij moest accepteren. Tientallen vliegers sneuvelden door deze gevechten. Overigens bleek later dat van de Duitse transportvloot 25% verloren ging door de activiteiten van Nederlandse vliegers en dat deze verliezen zodanig waren dat Hitler zijn plannen voor een verrassingsaanval op Engeland daardoor mede moest uitstellen. En daarvan kwam uiteindelijk gelukkig afstel. Maar dat is een ander verhaal. Het boek oogt als een gebonden fotoalbum maar is keurig uitgevoerd en heeft zelfs als bonus een erg interessante DVD ingesloten waarop de helden van toen nog even hun verhaal doen. Mijn exemplaar is er een uit de tweede druk en die stamt uit 2010. Een ISBN-nummer is niet te vinden wat vermoedelijk inhoudt dat het ooit in exclusief beheer is uitgegeven. Maakt het voor mij nog interessanter. Ik las het in een adem uit. (beelden: Yellowbird bibliotheek)

Befaamd….

Befaamd….

Posted on by • Geplaatst in Cultureel, muziek • Getagd , , , , , , , , , , , • 16 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: john_williams_2024.jpg

Ik durf wel te stellen dat heel wat van mijn lezers/lezeressen/medebloggers de muziek van de nu beschreven componist hebben gehoord zonder ook maar een moment te beseffen wie dat werk geschreven of in elkaar gestoken had of heeft. Zijn muziek is van ongekende klasse en maakte films bijvoorbeeld tot klassiekers. De sfeer die hij oproept met zijn composities is ongekend. Denk aan de muziek van films als Jaws, Close Encounters of the Third Kind, Star Wars, Schindlers List, Jurassic Park, Saving Private Ryan of de muziek voor de drie Harry Potter films uit het verleden. En dit is nog maar een kleine greep uit zijn totale oeuvre. Want de man heeft ook tientallen klassieke stukken geschreven voor piano en/of orkest, maakte zijn eerste compositie voor een film al in 1952 en dirigeerde meer dan beroemde orkesten. Zijn naam? John Williams. Intussen en dikke 90-er en nog steeds in redelijke conditie is dit een man die op een voetstuk staat vanwege zijn muzikale en creatieve prestaties. Ik kan in dit overzicht geen volwaardig beeld geven van al zijn werk en bijdragen aan dat van anderen. De grote namen uit de filmindustrie willen graag met hem acte-des-presence geven want zijn geniale manier van muziek ontwikkelen straalt ook af op hun stardom. Niet voor niets is Williams diverse malen onderscheiden, geridderd, bejubeld en zo meer. Dat verdient de man ook. Zijn werk zal voor altijd voortleven en vermoedelijk worden bijgeschreven in het lijstje van grote klassieke componisten uit het verleden. Toen ik onlangs zijn prachtige werk hoorde uit Schindlers List en de tranen weer opwelden in de meninggevers ogen bedacht ik me dat ik aan deze geniale gast nooit eerder aandacht had gegeven. Ten onrechte. Dus bij deze…..https://www.youtube.com/watch?v=0rXHHKd__BQ

Grote Opels…

Grote Opels…

Posted on by • Geplaatst in Automening, Historie • Getagd , , , , , , , , , • 10 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: opel-kapitan-3.jpg

Terwijl dit Duitse merk alweer enige jaren toebehoort aan Stellantis waar Peugeot de dienst uitmaakt voor een grote groep verbonden merken, kijk ik deze keer terug naar de tijd dat het Duitse merk nog toebehoorde aan General Motors en een volledig eigen plek kon innemen binnen de portfolio van dat Amerikaanse concern. Net als Vauxhall in Engeland of Holden in Australie. En bracht men onder Duitse regie ook een hele serie eigen modellen uit. Voor ieder wat wils. Van de familievader die een bescheiden maar toch ruim vervoermiddel nodig had tot de fabrieksdirecteur die in weelde wilde worden vervoerd maar een Mercedes te bombastisch vond. Opel had daartoe voor de oorlog al grote wagens in de aanbieding. De Kapitan een voorbeeld.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: opel-kapitan-1957.jpg

Na de oorlog in vernieuwde (..) vorm doorgebouwd met een zescilindermotor die 55pk leverde en een top van 120km/u garandeerde en met stuurversnelling werd bediend. Begin jaren vijftig zette men die oude Kapitan nog eens neer bij de plastische chirurg en werd de auto voorzien van meer ronde vormen en kreeg wat meer chroom. Drie Duitse paarden meer dan zijn voorganger en een lager gewicht deden veel voor het rijgevoel. Al waren die grote Opels veelal qua rijstijl afgeleid van Amerikaanse voorbeelden. Een beetje zweverig, maar rechtuit probleemloos. In 1953 was de Kapitan ineens veel meer in lijn gebracht met de kleinere Opel-modellen en kreeg hij een aantrekkelijke pontonvorm.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: opel-kapitan-1960-blue.jpg

Door allerlei technische verbeteringen reed hij ook aanmerkelijk strakker dan zijn voorgangers en ook sneller. Een van de fraaiste grote Opels vond ik zelf het type van 1959. Een auto die Amerikaans aandeed en ook meteen ruimte bood voor zes personen en hun bagage. De motor groeide naar 2.6 liter en leverde nu 90pk. Ook leverbaar met automaat en dat maakte deze wagens ook populair als taxi. Ze zouden jarenlang als zodanig trouw dienst doen. In 1964 verscheen de Kapitan in weer een nieuwe vorm. Aangepast bij de toenmalige Record maar ook een duidelijk zusje voor de Amerikaanse Chevrolets. Daarnaast kwamen er extra luxe versies die als Admiral of Diplomat leverbaar waren en o.a. een V8 van Chevrolet boden. Nu was de 200km/u in zicht. In de jaren zestig best goede waarden.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: opel-insignia-combi-2009-3440340023_f4cd2970f9.jpg

In 1969 zette men nog een stap vooruit en kregen de wagens uit die periode o.a. een veel fijnere DeDion achteras wat de wegligging aanzienlijk verbeterde, zeker op hogere snelheden. Elektronische inspuiting werd nu ook leverbaar en natuurlijk weer die fijne V8 van Chevrolet. In 1977 stopte men de productie van die grote wagens met het Opel logo in de neus. GM vond het niet zo goed meer passen bij het merk Opel. Vanaf dat moment moesten opgewaardeerde versies van de Record en later Omega en Insignia mensen trekken die net dat beetje meer wilden en eigenlijk onopvallend door het verkeer heen bewogen. Maar ik kijk zelf met plezier terug naar die periode van die echt grote Opels die intussen bij klassieker-liefhebbers aardig populair zijn geworden. Dat zie je terug aan de prijzen die je voor zo’n klassieker moet betalen. En ik beschreef ze met plezier voor jullie…… (Beelden: archief)

Eten bij Corendon…

Eten bij Corendon…

Posted on by • Geplaatst in Culinair • Getagd , , , , , , , , , , , , , • 6 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: corendon-1-img_7323.jpg

Onlangs aten we bij Corendon in Badhoevedorp. Ik hoor jullie denken, ‘ja en…..??’. Maar dit was wel op een speciale lokatie, die mij persoonlijk uiteraard zeer aansprak. Immers het hoofdkantoor van deze grote Turkse hotel/reisorganisatie is daar gevestigd en men exploiteert er ook een hotel naast een prachtige vergaderfaciliteit waarvan een echte Boeing 747-400 in hun eigen kleuren deel uitmaakt. Nu heeft Corendon nooit met de 747 als vliegtuigtype gevlogen. Het bewuste vliegtuig (ex KLM) is ooit overgedaan aan hen, overgespoten in hun kleuren, daarna naar Schiphol terug gevlogen en over de weg getransporteerd naar Badhoevedorp. Een dure en door velen aanschouwde onderneming. Nou, dat toestel staat dus in de tuin van het grote restaurant wat men hier ook exploiteert en (naar wij zagen) veel internationale gasten trekt.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: corendon-3-img_7325.jpg

Vanuit de plek waar je zit in het restaurant kijk je tegen die Boeing op, voor mij toch een enorme bonus. Daarbij staat die grote kist in een fraaie tuin wat de sfeer verhoogt. Dat doet ook de bijna chique ambiance in dat restaurant van Corendon. Het is weliswaar een ‘all-you-can-eat’ restaurant op bepaalde dagen, maar op de dag dat wij er waren bleek het etende volk rustig, het aanbod overweldigend, smakelijk en goed voor een volle maag. Het aantal tafels heb ik niet geteld, maar dat je er een paar honderd man kunt laten eten, is geen van de waarheid afwijkende observatie. Van soep tot waanzinnig veel lekkere toetjes, bedenk het en het wordt aangeboden. Wokken doet men hier niet. Men bakt er wel het nodige en daar staan mensen voor in de rij. Salades in meterslange gekoelde vitrines voor hen die gaan voor vegetarisch of gewoon een smakelijke side-dish met wat groens of zo.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: corendon-2-img_7324.jpg

Het was dus culinair een echt te gekke kennismaking. Daarbij is de staf die er rond loopt zeer attent en snel, men vraagt keurig of jouw bord na gebruik mag worden meegenomen (elke gang een ander bord…) en dat gebeurt op een meer dan correcte wijze. Dingetje wat ik iets minder vond, de parkeerplekken voor het restaurant zijn er ook voor hotelgasten en naar ik zag tientallen taxi’s. Dat is onoverzichtelijk. Moet beter kunnen. En de betaalde parkeerplaats (5 euro) moet je even optellen bij het bedrag dat je uitgeeft aan de maaltijd. Maar, al met al, een dikke 9.5 voor Corendon. Hier komen we nog eens terug. Al was het maar om die Boeing….(Beelden: archief)

Schijf…

Schijf…

Posted on by • Geplaatst in gezondheid, Politiek • Getagd , , , , , , , , , , , , , , • 27 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: argentijn-1-img_6891.jpg

Onlangs kregen we als samenleving het dringende advies om toch vooral meer gras te eten en daarnaast veel water te drinken. Immers al die lekkere dingen die we in de loop der jaren hebben leren kennen en waaraan van boer tot supermarkt geld verdienen zijn slecht voor onze gezondheid of het milieu en daarom gaf de club die zich bezig houdt met al dit soort (nutteloze) adviezen de nieuwe schijf van vijf af. Het waarom had vooral een aangestuurde politieke boodschap. We zullen en moeten de boerenstand en in het verlengde daarvan, de visserijsector de nek omdraaien. Immers, niet alleen boeren met vee, maar ook zij die graan verbouwen zijn een ramp voor onze planeet. Ze nemen te veel plek in, gebruiken bestrijdingsmiddelen, koeien poepen de weilanden vol en vervuilen daardoor de lucht, en een heropvoeding van de bestaande bevolking is van groot belang. Minder, minder, minder, mits dat maar niet gaat over massaimmigratie.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: argentijn-2-img_6892.jpg

Daarbij is wellicht van belang te weten dat van die 100.000 nieuwe mensen die we elk jaar moeten verwelkomen van onze linkse vrienden, nog geen 0.00001% behoort tot de orde der graseters. Die kijken niet op een schaap meer of minder. Als ik op zaterdag op de markt kijk bij de poeliers zie ik vooral veel vroegere Rijksgenoten enorme hoeveelheden kip kopen. Logisch, want koken kunnen die lui en kip hoort er bij. Maar dat geldt niet voor ons oer-Nederlanders. Wij mogen geen worst of kaas meer eten, melk is uit den boze, eieren slecht voor je hart, vis zielig voor die dieren. Dus lekker aan de vegetarische happen en slechts eens per week een gehaktballetje. Net zoals vroeger toen de gemiddelde arbeider nog te arm was voor vlees. Zo kunnen we de boeren van hun land afhelpen, leuke modieuze windmolenparken neerzetten op hun vroegere grond en raken we minder afhankelijk van het buitenland v.w.b. al dat graan en die gesuikerde producten als frisdrank en zo meer. De kleinzieligheid is om van te janken.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: witte-bergen-12-uurtje-.jpg

Alsof we met zijn allen ineens ‘kinds’ geworden zijn en niet meer zelf kunnen denken. Het moet allemaal aangestuurd door ideologische apparatsjiks die niets beter te doen hebben. Zelf vaak wel van het gras en de sojamelk. Broodmager, vlees zit er niet meer rond de botten maar dat zien ze in de spiegel toch anders. Voor de goede orde, ik heb zelf maling aan al die betweters die me komen vertellen wat ik wel en niet mag. Die tijd is voorbij. Wil ik vlees, eet ik dat. Wil ik groentenburgers? Dan eet ik dat. Ik drink wat ik lekker vind. Zit ook water tussen uiteraard. Vrijwel nooit frisdranken. Komt ook omdat ik uit ervaring weet hoeveel suiker daarin zit. Maar dat beslis ik dus altijd zelf wel. Heb ik linkse adviezen niet bij nodig. Daar liegt en bedriegt men al op alle andere terreinen. Bij mijn eten heb ik ze niet nodig. Ik word al misselijk bij het idee….. (Beelden: Archief)

86 jaar geleden…

86 jaar geleden…

Posted on by • Geplaatst in Historie • Getagd , , , , , , , , , , , , , • 17 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 10-mei-1940-nederlandse-luchtafweer.gif

De 10e mei 1940. Een dag met mooi en helder weer. Nederland ontwaakte. Immers het volk kon rustig gaan slapen volgens de toenmalige regering. Maar midden in de nacht werden onze soldaten, maar zeker ook de burgerij, alsnog verrast door de invasie van de Nazi-Duitsers. Met een overmacht aan materieel en gemotiveerde troepen was men binnen een paar uur al bezig met het oprollen van de Nederlandse verdediging. De Nederlandse luchtmacht vrijwel meteen lam gelegd doordat men de bij de Duitsers bekende vliegvelden meteen plat bombardeerde en de daar keurig netjes opgestelde Fokkers en Douglassen op de grond grotendeels vernietigde. Slechts enkele toestellen die op verborgen velden stonden konden opstijgen en verrichtten heldendaden tegen een overmacht aan Luftwaffe vliegtuigen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 10-mei-1940-heinkel-he111-in-flight.jpg

Mariniers verdedigden de Moerdijkbruggen, soldaten in kazematten deden hetzelfde langs de Afsluitdijk en een enkele Nederlandse pantserwagen zaaide dood en verderf onder gelande Duitse para’s. De regering van ons land was intussen per boot het land ontvlucht en de Koninklijke familie zetelde binnen enkele dagen in Londen. Zo goed en zo kwaad als het ging verdedigden de Nederlandse troepen intussen volk en vaderland. De Grebbelinie werd heel lang gehouden en dat gold voor wel meer plekken in het land. Maar onze troepen waren slecht bewapend, de uniformen stamden nog uit WO1, tanks mankeerden en de al genoemde Fokkers die nog konden vliegen deden wat ze konden tot ook daar de voorraad op was.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 10-mei-1940-nederlandse-pantserwagentruck.jpg

Omdat het Duitse opperbevel meende dat ons verzet in een dag of twee wel gedaan zou zijn bleek die taaiere weerstand toch te zorgen voor veel irritatie. Dus nam men een misdadig besluit en bombardeerde het hart en de ziel uit de stad Rotterdam. Pure terreur om het militaire verzet te breken. Men dreigde ook hetzelfde trucje toe te passen op andere steden, als Amsterdam, Den Haag of Utrecht en daarop gaf het Nederlandse militaire bestuur het op. Op 15 mei gaven onze troepen zich over. Knarsetandend wellicht, maar voor het volk en land het beste besluit vond men toen. Wat volgde waren vijf jaren van intens afzien en leed. Daarover schreef ik al een meer actueel blogverhaal op 3 mei jl. Het trauma van 10 mei 1940 zit bij sommigen nog diep, ook al kennen we dat verhaal anno nu vooral vanuit de overlevering. Onze ouders (mits die geboren waren voor de oorlog) of grootouders vertelden er vaak over. En over dat bombardement op Rotterdam zijn boeken, films, tv-series en zo meer verschenen. En niet onterecht. Later zouden meer Nederlandse steden hetzelfde meemaken. Maar dan kwam de ellende vaak van de geallieerden of door militaire acties die gericht waren tegen de Duitsers. Walcheren, Nijmegen, IJmuiden…zomaar wat voorbeelden…. Hoe dan ook, laten we zorgen dat we dit niet meer meemaken, al meen ik oprecht dat het grootste gevaar anno nu niet van buiten zal komen, maar vooral van binnen. Door stromingen die de democratie haten en onze cultuur het liefst zouden vervangen door iets anders. Daar helpen die F35’s van nu niet tegen, zelfs de nieuwe tanks die we menen nodig te hebben om een invasie tegen te gaan zijn dan zinloos. Maar dat is een andere discussie….. (beelden: archief)

Tramboek…

Tramboek…

Posted on by • Geplaatst in Boeken en tijdschriften, Techniek Algemeen • Getagd , , , , , , , , , , , • 6 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-426016-boek-amsterdamse-trams-1985-95-img_6866.jpg

152 pagina’s dik en gevuld met de meest fraaie foto’s uit onze stad waarbij Amsterdamse trams als fotomodel dienst doen. Zie daar de gedachtengang achter dit fraaie boekwerk uit 1996 als uitgegeven door Schuyt en Co en voorzien van lekker lezende teksten door Adriaen Louman. Het boek beschrijft Amsterdamse trams in de periode tussen 1985-1995 en vrijwel alle illustraties zijn lekker in kleur met relevant bijschriften. Je leert de verschillende tramtypen kennen, hun eigenschappen, de lijnen die ook toen al werden uitgebreid of opgeheven. Tramtypen die kwamen en weer gingen. We lezen over de plannen van de toenmalige gemeenteraad voor het OV. De vele grote investeringen. We zien een andere stad zonder de bij 2026 behorende problemen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: gvb-dubbelgelede-tram-rokin.jpg

Wat men toen nog niet voor mogelijk hield rond het integreren van interlokale lijnen naar 19e-eeuws voorbeeld, kreeg met de zgn. Amstelveenlijn wel alvast een kleine voorzet. Immers men zette in op een tramtype dat zowel op normale rails als ook op het metrostelsel zou kunnen functioneren. Inmiddels is dat idee weer helemaal verdwenen en moest je vanuit Amstelveen (of Uithoorn) bij het WTC overstappen op andere GVB-lijnen. Intussen loopt er een normale regionale tramlijn tussen Uithoorn en Amsterdam Muiderpoort. Dat was indertijd zeker niet te voorzien. Al die foto’s maken dit overigens een lekker te consumeren boek. Ik deed dat ook met veel plezier. De auteur is iemand die met name door zijn thuissituatie vroeger sterk gericht raakte op dat trambedrijf in onze stad. Auto’s in zijn familie uit den boze. Dan krijg je dat. Ben ik toch de uitzondering, want ik ben gek op trams maar legde toch heel wat meer afstanden af in de auto. Immers in ons gezin was die vierwieler toch de meest gebruikte vervoersvorm. Hoe dan ook, dit bij een KLW in puike conditie gevonden boekwerk bezorgde me een paar leuke leesdagen. (ISBN-90-6097-409-3)