De bootjes van Bergmann

http://www.beeldbank.amsterdam.nl/beeldbank/weergave/record/layout/widget/tmpl/widget?id=PBKD00200000018&width=640 Indertijd was het op het hoofdstedelijk IJ bijzonder druk. Niet af en toe een beetje druk zoals nu vaak het geval is, maar echt druk. Het oostelijke havengebied was het overslaggebied voor alles wat met zeeschepen werd aangevoerd. Op de kop van die eilanden lagen de grote passagiersschepen die o.a. emigranten vervoerden naar Canada of Australie. Een stuk verderop langs de kaden, de vrachtschepen die over de hele wereld voeren. Vaak met een Nederlandse vlag aan boord. Er was toen nog een druk stuk werkgelegenheid aan de noordkant van het IJ waar de Draka, ADM en NDSM huisden. Werf- en andere industriele bedrijven met ook nog altijd een belangrijke onderhoudsfunctie. Daarbij was er veel verkeer van binnenvaartschepen en lichters. Kortom, achter het Amsterdamse CS was op het water van de haven altijd veel te doen. Het water zelf daardoor meestal in grote beroering, golven van een halve tot hele meter hoog soms, zeker als er een groot vrachtschip voorbij was gevaren. Naast de veelal zeer drukke IJ-veren van het GVB, waarop indertijd ook al het autoverkeer mee moest naar de andere kant, van een IJ-tunnel was wel sprake maar die lag er nog lang niet, was er ook een forenzenveertje dat vertrok vanaf het toenmalige Noord-Zuid-Hollandse Koffiehuis, net als toen gelegen voor het Centraal Station, al was dat dan net even op een andere locatie.

Bootje bergmann 2Die bootjes waren relatief snel, je had er binnen- en buiten zit- of staanplaatsen en de cabine voor de kapitein/stuurman was een beetje hoger gelegen dan de plek waar de (Vaak vele)passagiers werden ondergebracht. Regelmatig voeren die bootjes over het IJ heen en weer, vaak op volle kracht en zo ontweken ze behendig de grote vaart. Maar niet de golven en dat wilde nog wel eens uitpakken in een aardig nat pak door overkomend water voor hen die op het open dek vooraan waren gaan staan. De bootjes kregen de (bij)naam van de rederij, Bergmann. Intussen allang geleden overgenomen door Mokumse rondvaartgrootheid Kooy, maar indertijd een bedrijf met een aardige vloot schepen. Het aardige van die bootjes was ook dat je er mee werd afgezet bij de begin/eindhalte van de trammetjes naar/door Waterland naar Volendam. Dat was handig voor hen die bijvoorbeeld in Ilpendam woonden en in Amsterdam werkten, maar ook voor de nodige toeristen.

Bootje Bergmann 4Een uitstapje naar Volendam was best een heel dagje. En nog leuk ook. Mijn moeder nam ons als kinderen nog wel eens mee. Het meest spannende toch het varen met dat bootje van Bergmann. Vanwege die golfslag. En je hoorde dan ineens tot die schepen die daar allemaal voorbij voeren. Hetzelfde gevoel had ik vorig jaar toen we met een veerpontje overstaken van Noord naar het CS tijdens Sail. Tussen die enorme drukte van passerende jachtjes en af en toe toeteren als er weer een kano of half gezonken plezierscheepje voor die grote pont langs trachtte te komen. Maar toch wel heel anders dan in mijn jeugdjaren en aan boord van die Bergmannbootjes. Al was het maar door die golven. Of zijn die in je jeugd gewoon hoger omdat je zelf kleiner bent? Zou zo maar kunnen. Maar het is een herinnering die me niet zo snel los laat. En dat is voor mij al heel bijzonder…net als die bootjes zelf!  (Beelden: Historisch archief/Bakker archief/Binnenvaart)

Naar de oosterburen….

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Kleve 

Onlangs waren we weer eens bij de oosterburen. Voor ons een klein feestje. Niet alleen omdat we er heel wat boodschappen kunnen doen, of de auto een keer lekker goedkoop vol mikken met daar heel wat centen minder kostende brandstof. Het is ook de sfeer. Veel van de plaatsen die voor ons binnen pakweg 1,5 uur rijden te bereiken zijn bieden een heel plezierige sfeer en de mensen zijn er enorm relaxed. Daarbij zijn er nog boekenwinkels die zaken verkopen die je hier niet (meer) tegenkomt en is het eten er zalig. Onze overheid wil nog wel eens beweren dat bepaalde zaken in Duitsland echt niet goedkoper zijn dan bij ons in Nederland. Wij weten na al die decennia van Duitse tripjes beter. De benzine is er bijvoorbeeld 15 cent per liter voordeliger. (en daar zit de MRB al voor een deel in verpakt voor de Duitse automobilist..).

ff naar Kleve geweest, waar het 20 graden warm was en zonnig...

Kleve

Geldt ook voor wijnen, brood, haarverf, boeken, en zo meer. Als je dan de auto eens per zoveel weken helemaal vol mikt met al die zaken zoals ik hier noemde (en meer, want ik ga ook voor de liefhebberijen graag die kant op..), heb je best een aardig voordeel behaald. Dat die ritten geld kosten ben ik me bewust. Maar laten we wel zijn, rijden en reizen doen we toch wel, en Duitsland is een favoriete bestemming voor ons. Een glaasje op een terras aan de enorm brede en hard stromende Rijn is iets bijzonders. Ik snap wel dat men daarover hele area’s kan zingen. De uitzichten zijn er soms adembenemend, je moet ff de juiste plekjes opzoeken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bocholt

Je moet bij de planning wel rekening houden met files onderweg uiteraard. Zeker aan de Nederlandse kant van de grens wil het nog wel eens her en der vastlopen. En als we terug komen is het net of we ergens bij Arnhem in een soort trechter rijden. Je snelheid gaat er vanaf dat moment vanzelf wel uit. Neemt niet weg dat we die 1,5 uur vaak wel halen. Kortom, als ik teveel dooor draaf wilt u mij wel vergeten…toch?? Het is er gewoon leuk en ik vind het zelf lekker….

Grote getallen

9)Leo op Puch 1967 10014Je wordt iets ouder als je ontdekt dat bepaalde jubilea ineens vallen onder de wet van de grote getallen. Als verjaardagen bijna genante leeftijden beginnen te vertonen en je het moment dat je elkaar voor het eerst ontmoette bijna uit het zicht begint te verliezen. In mijn persoonlijke verhaal zitten momenteel dit soort data achter elkaar aan. We spreken ineens niet meer over jaren, maar over halve eeuwen….Best veel en ook iets om toch over na te denken. Koek en ei is een illusie, respect en liefde komen in de plaats van verliefdheid en ongebreideld verlangen. Is dit logisch? Ja toch? Wij kennen elkaar binnen het Meninggeverhuwelijk al buitengewoon lang. Dat de verbondenheid volgens de wet daar later een datum aan toevoegde is prachtig natuurlijk, maar dat kennen baseerde zich ook helemaal aan het begin al op veel praten. Elkaar vertellen wat er speelde, wat we dachten, voelden. En dat was in die jaren net zo veel als nu nog. Nee, echte momenten van stilte kan ik me niet herinneren. ‘Bankstel’ als we indertijd waren bleken we veel met elkaar te delen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe jeugdjaren, de buurten waarin we opgroeiden, het toen nog zo wakkere geloof. Natuurlijk waren er ook grote verschillen, maar die streken we er in de loop van de jaren wel uit. Je gaat in zo’n relatie ook een beetje in elkaar op. Ik denk dat het volhouden ook te maken heeft met de wens het leuk te hebben. En dat ook de ander te gunnen. Ik heb in de loop van de jaren genoeg lieden leren kennen die het zelf geweldig leuk hadden. Meer dan dat. Hun ego werd elke dag gestreeld en die handelingen lieten ze zich thuis ook graag welgevallen door een partner die er slechts was om de ander te pleasen. Dat kan heel leuk zijn, aantrekkelijk ook, maar soms wil je als je een beetje man bent ook een gesprek kunnen voeren over wat andere zaken dan de meer basale des levens. Als je het met elkaar eens bent over hoe het verder moet in de loop van de jaren, doe je uiteraard wat water bij de zelf geschonken wijn. En accepteer je dat je samenleeft en niet alleen met een logee die bij toeval ook in jouw bed is beland. En dat samenleven vraagt inbinden, toegeven, maar ook samen genieten.

Truus en Leo Vaals 0487-AMH14 - Scan10285Kinderen zijn de vrucht van die samenleving als je geluk hebt, en met wat geluk ontdek je dan zaken uit jouw eigen uiterlijk of karakter in die nakomelingen. Als er iets is waar je trots mee kunt zijn, dan dat toch wel. En wij zijn dat! Dit hele verhaal dient een jaarlijks doel uiteraard. We waren even onderweg. Paar daagjes er uit. Genieten en nadenken over hoe we het pure geluk hebben gehad zo lang bij en met elkaar te kunnen vertoeven. In mijn geval nu al 51 jaar. Best een lange periode. En geen moment verveeld. Maar dat kan ook komen door alle interesses die we er op nahouden natuurlijk. Dat helpt ook om de geest scherp te houden. En dat scherpe is dan weer nodig om de relatie fris en fruitig te maken….