Tagarchief: Auto

Vegen en scheuren..

Vegen en scheuren..

Posted on by • Geplaatst in Automening • Getagd , , , , , , , , , , , , , , • 7 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: rw-bladen-bosch.jpg

Ik loop (..) al een tijdje mee in o.a. autoland en heb dus best wat ervaring met vervoermiddelen of de daarvoor benodigde onderdelen. Het verbaast me dan ook zeer dat bijvoorbeeld ruitenwisserbladen van gerenommeerde merken tegenwoordig een levensduur kennen van 6-12 maanden of zo. Vreemd want voorheen gingen die dingen jaren mee of je moest er wonderlijke of stomme dingen mee doen. Wie een aan de voorruit (of achter..) vastgevroren ruitenwisser lostrekt kan het rubber aardig beschadigen. Of allerlei agressieve poetsmiddelen loslaten op die rubbers is ook onverstandig.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: rw-bladen-met-arm.jpg

Al snel laten de rubbers dan sporen na en is de wiskracht vrijwel verdwenen. Onlangs moest ik bij de blauwe Tsjech constateren dat met name de rechter wisser op de voorruit een gescheurd rubber liet zien en dat de wiskracht flut was geworden. Huh? Dat ding zat er net op toch? Nou ja, viel nogal tegen (of mee) want was in 2024 vernieuwd. Maar dan nog…De geleverde Bosch-kwaliteit bleek inderdaad goed te zijn voor pakweg 25.000km of twee winters. Jammer maar helaas, gewoon laten vervangen bij mijn altijd klaar staande Skoda serviceadres in Amstelveen. 75 Euro afrekenen en weer verder… Het weertype van dat moment maakte dat ik weer zonder nadenken kon vegen als de ruit door regen en en hagel ondoorzichtig werd.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: rw-bladen-dunlop-9708090-i.jpg

Maar het bleef me toch bezighouden. Zijn die rubbers nou echt zo snel versleten? Zitten er tegenwoordig milieu/klimaatvriendelijke toevoegingen in die de levensduur verkorten. Vergis je niet, ik heb heel wat auto’s gehad die veel langer rondreden met goed werkende wisserbladen. En ook die kregen het onderhoud dat behoorde bij merk en type. Iets zegt me dat die nieuwe bladen, hoe goed de naam van het merk onderdelen ook is, sneller slijten dan voorheen. En dat is wel spijtig. OK, we hadden wat meer sneeuw deze winter, de boel zat soms onverwacht onder sneeuw, ijs of ijzel, maar bij een Code geel/oranje bedek ik de voorruit en pak de wissers vaak ter bescherming in. Nou ja, neem je verlies en ga verder….Maar ergens knaagt er wel iets….. (B eelden: Internet)

Bibliotheek…

Bibliotheek…

Posted on by • Geplaatst in Boeken en tijdschriften • Getagd , , , , , , , , , , , , , , , , • 8 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-425047-de-amsterdamse-jodenhoek-thumbnail_img_3989.jpg

Wie mij echt volgt en hier de verhalen leest zal zeker niet zijn ontgaan dat de meninggever zelf wel erg graag gedrukte media tot zich neemt. En dus niet digitaal maar boeken, bladen, teksten die ergens over gaan etc. Soms drie boeken tegelijk, bladen tussendoor. Van de wollige of inhoudsloze romans moet ik overigens maar weinig hebben. Het moet ergens over gaan. Historie, politiek, techniek, de liefhebberijen vragen zeker hun aandacht en ik wil ook nog eens ‘bij blijven’ al is dat vrijwel onmogelijk. Dus vulde ik de huisbieb onlangs weer aan met de nodige boekwerken. Over automerken als Melkus of Horch (uit de DDR) of Ford, over het eeuwfeest van Lufthansa, over de luchtoorlog van Mei 1940 boven ons land (later meer..), vliegende legendes etcetc.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb26-diverse-aankopen-img_6810.jpg

In mijn boekenverzameling dus weinig luchtig geschreven romans al pak ik die tussendoor wel eens als ik om de inhoud moet lachen. Humor ligt me ook wel. Groot nadeel is de ruimte die het allemaal vraagt. Ik denk dat een beetje Openbare Bibliotheek zich niet zou schamen met het door de jaren heen verzamelde drukwerk dat ik hier in bijpassende kasten heb staan. En hoewel een deel van die boeken na lezen zelden zijn gepakt voor naslag of zoiets, er zitten er ook tussen die ik veelvuldig raadpleeg om op een ander punt weer verder te kunnen met een of ander project of om iets zeker te kunnen oreren. Alleen al over mijn stad Amsterdam heb ik inmiddels een kast vol proza staan en veel daarvan helpt om o.a. een door mij aangestuurde Facebookgroep over de stad te vullen met relevante informatie of weetjes.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb26-diverse-aankopen-img_6811.jpg

Dan zijn er nog de trams en hun geschiedenis, ook al zo’n ‘bijwagen’ in de interessensfeer. En nooit vervelend of overbodig. Tuurlijk weet ik dat ik ooit zal moeten ‘lossen’. Het zal…maar voorlopig geniet ik nog te veel van wat dit leeswerk me brengt en kan ik met plezier aan een volgende titel beginnen. Kennis is macht en heeft me door de jaren heen veel gebracht. Zeker in een tijdperk waarin blijkt dat jongere generaties vrijwel niet meer lezen zoek ik de overdaad op dat gebied. Ik zou denken dat als jongelui nou eens zouden beginnen met goede stripboeken…dan leren ze ook wat. En wellicht komt de taal dan ook weer eens op hun pad, want als ik sommigen hoor praten hebben ze op school of thuis niet echt opgelet. En die strips vind ik zelf dan ook weer leuk. Misschien ben ik wel een jong ventje in oudere verpakking….Wie weet…Toch eens opzoeken….. Maar waar staan die boeken over psychologie nou ook al weer…. (Beelden: Prive)

Bellen of…

Bellen of…

Posted on by • Geplaatst in Cultureel, Techniek Algemeen • Getagd , , , , , , , , , , , , , , , , • 13 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: nokia-mobiels-001.jpg

Als ik terugdenk naar pak weg 25 jaar geleden, herinner ik mij de eerste mobiele telefoons van toen (o.a.Nokia) nog goed. Daar kon je onderweg zo maar mee telefoneren als je dat wilde. Zelfs SMS-en was er mee mogelijk en je voelde je een hele bink met zo’n ding aan je broeksriem of in de binnenzak. Dat bellen deden we ook regelmatig. Net als we dat thuis deden. Immers telefoneren zat nog in ons dna. Nu, in 2026, lopen we met geavanceerde apparatuur in de vorm van een 10x20cm grote smartphone door het leven en volgen we het nieuws, de beursberichten, het weer, files, hebben apps voor van alles en nog wat, maken foto’s, filmpjes, communiceren als dwazen met die wereld om ons heen en weten ons altijd bereikbaar.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: inmag2-nokia-n95-main-flash_nl.jpg

Zelfs mensen van 60+ hebben zo’n ding in het bezit en met wat hulp van kinderen of bekenden is het ook voor hen een bron van vermaak. Het enig wat we er vrijwel niet meer mee doen is bellen. We whats-appen of zo. Dat is leuker, je kunt plaatjes meesturen, en als je het niet achter het stuur van een of ander vervoermiddel benut vrij gevaarloos. Bij bellen moet je toch vaak dat ding aan je oor houden, of iets van dopjes in de oren stoppen waardoor het lijkt voor de omgeving dat je lijdt aan een of ander syndroom als je dan net even te luid met iemand aan de andere kant van de (lucht)lijn spreekt. In de auto hoef je tegenwoordig trouwens de handen niet meer aan dat toestel te hebben.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: smart-2-.jpg

Een beetje auto maakt automatisch contact met je smartphone en schakelt meteen van radio naar telefoon als je even wilt spreken met iemand dan wel zelf gebeld wordt. Het is en blijft prachtige techniek en het heeft onze samenleving enorm veranderd. Kijk maar eens in een wachtkamer, in de trein of metro, men leest geen bladen of kranten dan wel boeken meer, maar loert op die kleine schermen. Luistert naar muziek, bekijkt tiktok-filmpjes, maar sluit zich in ieder geval af van de omgeving. Ook dat kan zo’n ding voor je doen, en dat is op zich prima als je maar geen ‘loner’ wordt die nog slechts kan communiceren via dat kleine elektronische hulpmiddel. Tegenwoordig zie ik mensen ook betalen met die dingen. Ze hebben dan een bank-app gekoppeld aan hun smartphone die weer communiceert met de elektronica van winkels of zo en op die wijze je betalingen regelt. Het is een applicatie die ik nog niet gebruik. Ben ik toch net even te wantrouwend voor. Als ik de hacks zie die regelmatig bedrijven qua opgeslagen informatie leegtrekken maakt me dat niet zekerder dat al die elektronica en persoonlijke gegevens veilig en onfeilbaar zijn verwerkt. Maar nu even alle nieuws volgen….Piep, ping, trrrrrr, pssss…. (beelden: archief)

Autohaat en zo meer..

Autohaat en zo meer..

Posted on by • Geplaatst in Politiek • Getagd , , , , , , , , , , , , , , , , • 14 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: amsterdam-sdap-kiesposter-img_9760.jpg

In mijn ooit zo fraaie en vrije stad heerst al jaren de anarchie. Het activisme loopt hand in hand met antisemitisme over vervuilde straten vol opbrekingen en laveert tussen 50km/u voorbij snellende fatbikes en elkaar berovende ratten en kakkerlakken. Het Politbureau aan de Amstel zet zich in om haar eigen vijandsbeeld overeind te houden en met restricties en vele verboden de sfeer in de stad verder negatief te beinvloeden. Een van de vijandsbeelden die Halsema en co steeds groter maken en via maatregelen trachten te bestrijden is het indammen, ja zelfs verbieden, van autoverkeer. Immers in een stad vol linkse luchtfietsers is een auto niet alleen vervuilend maar ook gevaarlijk voor de types die dwars over trottoirs hun bakfietsen besturen vol kinderen en boodschappen. Een van de maatregelen die de groene socialisten toepassen is hele, voorheen doorgaande wegen, opbreken, aanpassen, omvormen en als ze klaar zijn opleveren in een vormgeving die vooral bedoeld is om de auto te weren en de fiets te bevoordelen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: aoa-02-amsterdam-010898-stopera-terras-met-fontein-scan10735.jpg

Nu is dat op zich nog wel een aardige gedachte. Immers ook in bijvoorbeeld veel Duitse steden paste men hetzelfde principe toe. Sluit het centrum af voor auto’s en maak er aantrekkelijke voetgangersgebieden van. Dat doet men daar door o.a. parkeergarages aan de rand van die centra neer te zetten waar jouw vervoermiddel droog en veilig kan worden geparkeerd tegen zeer betaalbare tarieven. Maar daar begint extreemlinks in onze hoofdstad niet aan. Niks parkeren. Of je nou uit Maastricht of Aalsmeer komt, je neemt maar mooi het OV of de fiets. En als je al een parkeergarage weet te vinden is het goed om vooraf even je bank te bellen, want een tweede hypotheek is geen overbodige luxe.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fiets-op-brug-singel-.jpg

De tarieven van 7.50-8 euro per uur ontnemen je snel de lol om te gaan winkelen in onze stad. Daarbij blijkt ook dat als die linkse lummels de diverse voorheen doorgaande straten maandenlang hebben laten opbreken, er na oplevering altijd hele stukken niet af zijn. Dus krijg je een lappendeken van asfalt, stenen, puin, borden en zo meer. Een chaotisch beeld het gevolg. Havana aan de Amstel. En de zaagselkoppen van de linkse garde kijken vanuit hun Stopera-gebouw tevreden toe hoe de oorspronkelijke bevolking vertrekt, illegalen de straten bevolken, de stad autoluw is gemaakt en men geld overhoudt door vuilnis en afval niet op te halen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: troep-in-de-jodfenbreestraat-img_2565.jpg

Nu nog even alle toeristen van de straten weren, de Wallen afsluiten voor sekswerkers en hun klandizie, plezierbootjes uit de grachten vissen en cafe’s verplichten om 10 uur ‘s-avonds te sluiten. De import-bewoners worden er almaar vrolijker door. Geen geluiden meer, behalve angstkreten van meiden die worden aangerand, maar dat is minder erg dan het slaan van de Westertoren of het piepen van trams over de vele rails in de stad. Men overweegt een uitgaansverbod voor meiden in de avond en die Wester kan ook worden ingericht als moskee. Uiteraard ben ik daarom geen voorstander van linkse bestuurders. Ik zie mijn stad afglijden naar een bedenkelijk niveau. De derde wereld wordt omarmd en de vrijheid, blijheid mentaliteit de nek omgedraaid. Links is een ramp. Zeker in onze stad. Opdat u het weet….. (beelden: Archief)

Vliegende auto’s..

Vliegende auto’s..

Posted on by • Geplaatst in Luchtvaartmening, Persoonlijk • Getagd , , , , , , , , , , , , , • 8 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: atl-carvair-bua-10661821_10206386193438392_1577901574081543017_o.jpg

Ik neem de lezer(es) mee terug naar de zomer van 1972. Vrouwlief en ik gaan samen met een bevriend echtpaar een trip maken naar en door Zuid-Engeland. De reservering vooraf was vrij simpel, je koos bij een reisbureau voor een vlucht vanaf Zestienhoven bij Rotterdam en werd dan opgepikt door de bus die ons al die dagen door het Britse land zou vervoeren, of je stapte al in Brabant op die bus die dan per Hovercraft naar de andere kant van het Kanaal zou reizen om daarna naar dat vliegveld boven Londen door te rijden etc. Als fervente liefhebbers van alles wat vloog kozen wij logischerwijs voor een vlucht met de beloofde Vickers Viscount turboprop die ons ‘snel en comfortabel’ zou overvliegen naar het VK.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: atl-carvair.n5459x.jpg

Een dag voor vertrek kregen we echter een belletje. De maatschappij van de Viscount was failliet, we werden overgeboekt op een ander toestel van een bekende maatschappij op Rotterdam, British Air Ferries. Kortom, op de vertrekdag keken we met opgewonden spanning naar de majestueuze en wonderlijk gevormde viermotorige Carvair die rokend het platform van de toen nog zo kleine Rotterdamse luchthaven op kwam rijden. Die Carvair was een product van het Britse bedrijf Aviation Traders, dat van een oude Douglas DC-4 via een inventieve verbouwing een efficient vrachttoestel maakte met ruimte voor auto’s aan de voorkant van de romp en dan nog 28 plekken overhield voor passagiers achter de vleugels.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: atl-carvair-bua.jpg

Simpelheid troef en ook op eigen wijze indrukwekkend. De vlucht vanaf Rotterdam verliep prima al vlogen we ergens bij Hoek van Holland nog op schoorsteenhoogte volgens onze professionele waarnemingen (..) en ik zag overal schroeven en popnagels ronddraaien in de vleugels…De vier motoren bromden er vrolijk op los en we hadden prima zicht op de (veer)schepen die de Noordzee overstaken van/naar Engeland. Het vliegveld Southend was relatief snel bereikt en we zetten de landing in. Over een vliegtuigsloperij vol rompen en losse vleugels kwam we aan de grond nadat we op zeer geringe hoogte over een spoorlijn met daarboven hangende stroomdraden heen waren gewipt. Piepend deden de remmen hun werk, en waren we in Engeland. Een vliegavontuur voorlopig even ten einde. De vakantie kon beginnen. Die Carvair was overigens tijdenlang de norm op het gebied van luchtvervoer van auto’s over de Noordzee of het Britse Kanaal. De machines vlogen richting diverse regionale vliegvelden op het Europese vasteland en deden dat trouw en zonder al te veel storingen of problemen. Al is er ooit juist op Rotterdam een tijdens slecht weer neergeklapt met vervelende gevolgen. Maar dat wisten wij toen nog niet. Dat vliegen met auto’s als een soort veerpont is jarenlang belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de Britse luchtvaart. Toen massatoerisme maakte dat steeds grotere en snellere veerschepen beschikbaar kwamen en ook de Kanaaltunnel werd geopend was het over en uit met die tak van dienst. De Carvairs en soortgenoten nog een tijdje ingezet als vrachttoestel voor speciale ladingen maar langzaam aan toch de dinosauriers onder de vliegtuigen van een latere generatie. Hoe dan ook, wij reisden er zovele jaren terug mee en bewaren er natuurlijk warme herinneringen aan. En wellicht pik ik er later nog wel eens een op uit mijn reisverleden. (Beelden: archief)

1991 ….

1991 ….

Posted on by • Geplaatst in Algemeen, Boeken en tijdschriften • Getagd , , , , , , , , , , , , , , • 6 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: speurder-3-img_5874.jpg

Bij toeval ontving ik onlangs een stel krantenknipsels uit 1991. Het hoofdonderwerp ging over een door mij nog steeds zeer geliefde actrice, maar die laat ik voor dit verhaal maar even met rust. Toen ik die bladzijden omsloeg zag ik ineens de advertenties uit die tijd. Het lijkt in mijn herinnering nog maar zo kort geleden. Ik zat zelf indertijd in een lastige fase van het beroepsmatige leven, ik heb er al eens uitgebreid over bericht. Maar in die tijd was de wereld om ons heen ook volledig anders. Deze advertenties (Speurders) vertellen het verhaal.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: speurder-1.jpg

Allereerst bestond Marktplaats nog niet, het internet ook nauwelijks tot niet en moest je voor je handeltjes of serieuze business de grote kranten wel inschakelen. Daarnaast hadden wij hier toen nog de Gulden als betaalmiddel en dat doet je als Euro-gebruiker van nu toch wel de wenkbrauwen fronzen als je ziet wat de diverse aangeboden zaken en dingen toen zoal kostten. Denk maar eens aan die huren van woningen die nog gewoon ter verhuur werden aangeboden door een actieve Woningbouwvereniging. Ondenkbaar nu. Er is nu op dat gebied helemaal geen aanbod meer. Toen leurde men nog met die woningen. Ook andere zaken die je tegenkomt geven soms een aardig beeld van hoe we trachtten mensen te overtuigen van onze handel. Of die nu fysiek of spiritueel was. En dan heb ik niet eens de regionale bladen er bij gepakt uit die periode.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: speurder-4-img_5873.jpg

Die stonden vaak helemaal bol van de aanbiedingen door lokale of plaatselijk bekende bedrijven die hun spullen of service graag onder de aandacht brachten. Ik was er zelf indertijd een grootgebruiker van. Auto’s waren prima te verkopen via al die kleine of wat grotere advertenties. Tegenwoordig moet je die aanbiedingen vrijwel allemaal via ‘portals’ of het eerder genoemde Marktplaats brengen, anders kent niemand je meer of worden jouw unieke twee/vierwielers niet gevonden. 35 jaar terug was dat dus totaal anders. En het is ook niet voor niets dat van veel toenmalige krantentitels weinig meer over is. Een grote bron van inkomsten viel voor ze weg. De uitgevershuizen van toen vaak overgenomen door Belgische bedrijven die meteen ook maar de redactionele inhoud bepalen vanuit een bepaalde linksige signatuur. Het werd er niet beter door. Maar daar ging mijn verhaal niet over. Ik laat jullie even genieten van die leuke advertenties van toen. En geef je ook even mee dat na die begin jaren 90 de digitale revolutie op gang kwam en niets meer bleef hoe het ooit was. Alles is veranderd. Veel ten goede, maar sommige zaken hadden wat mij betreft best mogen blijven zoals toen. Was best overzichtelijk. En hield de kranten dikker en ook onderscheidender. (*Beelden: archief)

Teller op nul…

Teller op nul…

Posted on by • Geplaatst in Persoonlijk • Getagd , , , , , , , , , , , , , , • 13 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 361508951_365ded814c.jpg

Tijdens mijn jaren in de branches waar binnen ik werkzaam was in het verleden was het altijd leuk om aan het einde van een bijna afgelopen jaar de omzetten en andere zaken op papier te zetten en te constateren of we nu met een goed en slecht jaar van doen hadden gehad. Vaak viel het allemaal aardig mee. Hard werken geeft resultaten en professionals nemen dan graag een glas ter hand en wensen elkaar het allerbeste voor het nieuwe jaar. Dat start met het zgn. ‘balansen’.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: img_3102.jpg

Kloppen de aanwezige voorraden i.r.l. met wat door een jaar heen op papier is bijgehouden? Bij goed gestructureerde organisaties blijkt dat vaak prima verzorgd en ben je met een dagje doorwerken daar waar je wilt zijn. Belangrijk voor het jaarverslag. Ook al omdat je op sommige zaken moet (of mag) afschrijven om zo de winst een beetje binnen de grenzen van het redelijke te houden. Maar een ding is ook zeker, op 1 januari staan alle omzettellers gewoon weer op nul. Je mag met een schone lei opnieuw beginnen. Of je nou in de retailhandel of wholesale zit, het principe blijft gelijk. Was je tevreden over het afgelopen jaar, twee minuten na het vuurwerk daalt in dat je weer met nieuwe uitdagingen te maken krijgt en van een blanco blaadje de boel mag heropbouwen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-424013-corgi-toys-.jpg

Nog steeds werk ik op dezelfde wijze in mijn eigen gedoetje. Ik bekijk de liefhebberijen, de aankopen, de verkopen, bezie waar we zoal zijn geweest in dat oude jaar, en plan waar we eventueel nog heen zouden kunnen in het nieuwe. Je moet jezelf gewoon doelen blijven stellen, anders is het snel over en blijven de groeiverslagen van de geraniums op de vensterbank of wat de buurman nu weer voor nieuwe vriendin heeft gevonden. Nu zal het niet iedereen gegeven zijn om dat strakke denken in het leven op te nemen. Je hebt nu eenmaal mieren en krekels, en dat moet of mag ook zo. Maar ik dank wel de vele werkgevers, trainingen, ervaringen uit de praktijk, en de leermeesters die me naast discipline ook logisch nadenken bijbrachten. Het geeft structuur en laat je ook niet in zeven sloten tegelijk lopen. Hoe dan ook, het nieuwe jaar is onderweg, de tellers staan weer op nul en het vorige jaar schrijven we bij in de geschiedenis. Op naar…….. Ja waarheen eigenlijk?? Iemand? (Beelden: archief)

Banden…

Banden…

Posted on by • Geplaatst in Automening, Luchtvaartmening • Getagd , , , , , , , , , , , , , , , , • 21 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 03-continental.jpg

Wie wel eens in een auto, bus of wat ook (mee) rijdt, fietst of pakweg op een step zijn/haar transport verzorgt zou kunnen weten dat dit vervoer vooral plaatsvindt via rubber/synthetische banden onder dat voertuig. Eigenlijk is dat een uitvinding die onze hele transportsysteem in leven houdt. Zelfs sommige railvervoermiddelen hebben tegenwoordig rubber randen aan metalen wielen zitten om zo geluidsoverlast tegen te gaan. Banden zijn er in diverse soorten, maten, maar ook voor verschillende doelen. Wie naar besneeuwde bergen wil reizen moet in de meeste buurlanden aangepaste winterbanden monteren, in ons land kiest men tegenwoordig vooral voor all-season-banden waardoor je zomer en winter het beste van twee werelden toevoegt aan het rijgenot.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: il-76-90-frontalk-view.jpg

Maar wat moet je voor banden monteren onder een vliegtuig? Bedenk maar eens dat een beetje vliegtuig vele tonnen weegt, dat die machines accelereren naar pakweg 280/350km/u om los te komen van de aarde en met soortgelijke snelheden na een vlucht de wielen weer op het beton zetten. Wie wel eens heeft gekeken op vliegvelden of via films deze mooiste transportvorm heeft bewonderd weet dat bij de landing grote blauwe rookwolken van die banden afkomen, het in een keer op snelheid komen en meteen dat grote gewicht boven zich moeten dragen is een staaltje vernuft van de bandenproducenten die deze zaken fabriceren. En het is bij sommige vliegtuigen zo dat er maar liefst meer dan 20 banden onder zo’n machine steken.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 213825-boeing-747-2b-kl-landt-06-180781-scan10027.jpg

Die moeten het gewicht gelijkelijk dragen. En bij sommige grote vrachtvliegtuigen is dat een last van dik 300 ton! Gaat het nooit mis? Tuurlijk wel. Banden die niet helemaal okselfris zijn kunnen soms die zware belastingen niet aan en geven de geest. Op hoge snelheid over iets scherps heen rijden kan leiden tot een klapband die in het ergste geval weer oorzaak wordt van een fatale crash. Zo iets vond een jaar of 20 geleden plaats met een supersone Concorde van Air France die tijdens de start over een van een ander vliegtuig afgebroken onderdeel heen reed, waardoor de banden aan een kant van de vleugel uit elkaar spatten, deels door de brandstoftanks in de vleugels braken en daar een grote brand veroorzaakten. Oorzaak en gevolg. Maar wel heel vervelend.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: concorde-300x241-1.jpg

Nu worden constructies van vliegtuigen steeds veiliger en sterker hoor, geen nood. Slechts bij matig tot geen onderhoud is er een zeker risico. Feit is ook dat veel van de in de luchtvaart ontwikkelde bandensoorten later ook hun weg vonden naar het wegverkeer. Waar ze bij veel gematigder snelheden prima prestaties leverden en een lang leven voor de eigenaar en gebruikers beloven. Tuurlijk is er verschil in kwaliteit, veelal samenhangend met de prijs. Goede banden kosten vaak twee keer zo veel als matig tot slecht presterende. Het is maar waar je voorkeuren liggen. In de luchtvaart kent men slechts goede banden. Vanuit de fabriek althans. En het dringende advies aan zowel de luchtvaartmaatschappij als de bemanningsleden voorin de cockpit om na iedere landing of voor vertrek die banden nog eens goed te controleren. Bij twijfel…niet vliegen. Zouden mensen op de grond ook eens moeten doen, twijfel je over je banden, niet rijden. Vervangen. Het wordt weer glad op de weg. Dat rubber moet je dan beschermen tegen rampen. Kijk dus altijd even voor je vertrekt….profiel? Spanning? Slijtage? Ik wens jullie veilig reizen toe…. (Beelden: Archief)

Actualiteit…

Actualiteit…

Posted on by • Geplaatst in Boeken en tijdschriften • Getagd , , , , , , , , , • 8 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-424-autokatalog-2025-img_9046.jpg

Kijk, ik maak mijzelf wijs aardig wat af te weten van de wereld van de gevleugelde vrienden of die van op rubber dan wel rails voortbewegende voertuigen na vele jaren interesse of professioneel werken in die hoek, maar om die kennis op peil te houden moet je toch ‘bij blijven’. En omdat ik mij bij die kennis niet wil beperken tot mijn eigen straat of buurt, kijk ik qua aanvulling van mijn bieb vaak een stuk verder. Vroeger al, veel boeken kwamen mee van reizen in of door het VK dan wel Duitsland en zelfs uit de VS nam ik nog wel eens wat mee terug. Veel is nog steeds goed leesbaar en handig, andere werken zijn intussen wel ietsjes achterhaald en/of verouderd. Niks mis mee. Immers, elke keer als er iets nieuws uitkomt of een ontwikkeling zijn/haar opwachting maakt is het handig daarover een handzaam boekwerkje in huis te hebben. Dat bezorg ik mijzelf dus bij de diverse Duitse trips. Elk jaar de wereld-encyclopedie van de autowereld. Een prachtige verzameling waarvan ik soms eens terugkijk naar de uitgave van pakweg 1990 om te zien dat er waanzinnig veel is veranderd. Vergis je niet, de Duitse of wellicht zelfs Europese markten kenden nauwelijks auto’s uit Korea, wij als Nederlanders wel.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-425036-flugzeuge-2025-img_2122.jpg

Laat staan dat er Chinese wagens te vinden waren. Zelfde geldt ook voor de luchtvaart. We geloofden nog in supersone Concordes en Boeing 747’s, van de huidige generatie tweemotorige superjets als de Boeing 787 of Airbus A350 laat staan de A380 was absoluut nog geen sprake. Kortom, om bij te blijven op dat gebied koop ik regelmatig het handzame boekwerkje ‘Flugzeuge der Welt’ dat elk jaar verschijnt en zichzelf verkoopt als DAS ORIGINAL. Andere boekwerken op dit gebied vaak vertalingen uit de Anglosaksische markten. Claudio Muller de auteur, Motor Buch Verlag de uitgever. Het boekje van 318 pagina’s dik is gedrukt in Tsjechie wat voor mij ook nog een extra pluspunt is en kostte me dit jaar E. 15,95. Uiteraard las ik het even uit en heb weer de nodige nieuwe dingen gezien die me welkom zijn maar soms ook aan het denken zetten. Zo las ik o.a. over de ontwikkeling van allerlei nieuwe Chinese toestellen, maar zeker ook de pogingen van de Russische industrie om zich ondanks de boycots door het westen, niet te laten weerhouden hele vloten militaire en civiele vliegtuigen af te leveren. Het zijn spannende tijden. Ook als je er over leest…. Boekje is voor de liefhebber een aanrader! (ISBN 978-3-613-0476806) Te koop via de Thalia keten in Duitsland.

Chinese troep…

Chinese troep…

Posted on by • Geplaatst in Automening • Getagd , , , , , , , , , , , , , , , , • 12 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: geely-emgrand-ec7-crashtest.jpg

Uiteraard! Ook ik laat me wel eens verleiden tot een bestelling bij een van de grote Chinese postorderbedrijven. Zeker op hobbygebied is daar veel te halen wat ik hier met de grootste moeite kan vinden of zelfs helemaal niet. Daarbij heb ik ontdekt dat als ik de Nederlandse Bol.com of het Amerikaanse Amazon zou benutten de kostprijs inclusief verzenden vrijwel het dubbele vraagt van wat meneer Ali of pakweg Temu (er zijn er nog veel meer) me berekent voor iets soortgelijks. En natuurlijk, dan weten ze ook meteen alles van me, maar onderzoeken naar het datagebruik van Amazon maakt wel duidelijk dat ze in China echt niet alleen goed zijn in verzamelen van al mijn gegevens. Dat kunnen ze in de VS ook!

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: byd-brilliance-m1.jpg

Hoe dan ook, China maakt meer dan alleen hobbyspullen of prullierie die je ook bij goedkope ketenwinkels in heel Europa kunt vinden. Toen Poetin de Veroveraar zijn oog en bommen had laten vallen op de Oekraine kwam zijn eigen land achter een muur van boycots terecht waardoor de Russische burgers ook vrijwel zonder aanvoer van westerse (en zeer gewaardeerde) producten kwamen te zitten. Dat gold ook voor de daar zeer geliefde wagens uit het westen. Mercedes, Audi, VW, Skoda, Bentley, het mocht wat kosten, maar ook de moderne Russische consument waardeert merkgevoel, kwaliteit en status.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: chery-qq3-4290944130_3fb743efb0.jpg

Dat is nu totaal veranderd. Poetin haalt de mobiele invulling van transportbehoeften uit China. 70% van de totale automarkt is nu vanuit dat land afkomstig. Maar uit een recente reportage die ik voorbij zag komen op Youtube en die was gemaakt in Rusland is de koper/gebruiker van die rijdende eenheidsworsten zeer ontevreden. Of ze nu komen van BYD, ZeekR, Geely of wat ook, de kwaliteit lijkt bedroevend slecht. Zelfs voor Russische begrippen. Want men is wel iets gewend met een eigen merk als Lada. Maar die wagens kosten wel slechts een derde van de prijzen die Chinese wagens vragen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: great-wall-voleex-c10.jpg

En dan blijkt dat veel van die auto’s niet goed zijn opgewassen tegen het strenge Russische klimaat, ze zeer roestgevoelig in elkaar steken, men veel meer componenten gebruikt om de auto in elkaar te zetten dan een vergelijkbaar westers of Japans model. Ook is de nazorg bedroevend, onderdelen nauwelijks leverbaar en als ze dat al zijn peperduur blijken. Importeurs en dealers geven niet thuis bij problemen van consumenten en over garantie praat men liever helemaal niet. Kortom, Made in China is volgens de Russische consumenten zeker geen garantie voor kwaliteit. Integendeel. En dus zoeken slimme jongens (en die zijn overal te vinden, ook in Rusland..) naar sluikwegen om import van westerse auto’s alsnog voor mekaar te krijgen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pa020008.jpg

En dat levert gouden handeltjes op. Als de situatie voor Rusland een beetje mag worden vergeleken met die in ons land, waar ook heel wat Chinese merken worden aangeboden, is maar de vraag hoe lang het zal duren voor de Consumentenbond of andere onderzoeksinstantie tot dezelfde conclusies komt. En dat is dan vaak meteen de doodklap voor een als een luchtballon opgeblazen merkimago dat uiteindelijk niets waard blijkt. Hou het dus maar bij de bekende merken. Die hebben een kleine 80 jaar voorsprong op al dat Chinese spul en bieden nu net wel dat wat men in China niet voor mekaar heeft. Voor de prijs hoef je het ook niet te doen, al worden heel wat Chineesjes hier voor ramprijzen weggezet nu men lijdt onder de heffingen van Trump. Vinger aan de pols is nodig. Ik raad het jullie allen aan! (Beelden: Internet/archief/diverse )