Succes op de markt…

Succes op de markt…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: markt-hoofddorp-img_7656.jpg

Eens in de zoveel tijd bezoeken wij met veel plezier een reguliere weekmarkt. Zeker als die ons meer brengt dan de bekende stallen vol goedkoop gemaakte eenheidskleding of andere meuk waar we niet op zitten te wachten. Nee, we zoeken juist de diversiteit. En omdat die gek genoeg in onze eigen stad onder druk van gemeente maar ook demografische verandering vrijwel niet meer te vinden zijn, zoeken we het elders. Zo is een van de favorieten de markt op vrijdag van en in Hoofddorp. Daar verkopen ze echt alles wat je op een markt verwacht, is er veel diversiteit, en is de prijs/kwaliteit zoals je van een markt verwacht. Natuurlijk staan er ook concurrenten van elkaar. Poeliers, kaasboeren, bakkers, plantenstallen, er is een snoepstal, een fietsenmaker (banden meteen geplakt) maar ook een grote uitstalling voor alles wat met dieren te maken heeft. Het moet gek lopen willen we daar niet vinden wat we zoeken. En wat me dan altijd opvalt is dat bezoekers, kopers, zich door middel van ervaring of reclame wenden tot die verkopers waarvan ze het beste verwachten.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: markt-hoofddorp-img_7655.jpg

Die ene poelier waar men 6 rijen dik en tien mensen breed op de beurt staat te wachten, of die groenten/fruitstal waar men knokt om een plekje, maar zeker ook de bakkerij uit Bunschoten/Spakenburg die zoveel lekkers te bieden heeft dat men hier met veel geduld wacht tot men geholpen wordt. Bij die ene visstal gaat het zo en bij de bloemist met altijd die leuke aanbiedingen van plantjes. Kortom, het publiek kent zo haar voorkeuren. Bij de concullega’s is het dan aanmerkelijk rustiger. Ik bedenk me dan altijd wat doe je dan verkeerd? Is het je eigen aanpak, zijn de prijzen niet goed, het aanbod te smal of de kwaliteit niet op niveau?? Ooit bezochten we regelmatig de weekmarkten in Zaandam. Ook daar zag je hetzelfde. Er was een visstal waar je op afstand al rook dat hun spullen goed waren, en de rijen voor de stal bevestigden dat. Diens haringen waren vettig, dik, lekker, en voor een goede prijs. Een halve markt verderop stond nog zo’n visstal. Vrijwel altijd weinig tot geen volk voor de balie. In Almere zagen we dat bij de poelier uit het Gooi die wij ook graag frequenteerden. Goede spullen en dat sprak zich rond. Altijd druk. Hebben jullie zelf ook soortgelijke ervaringen of ga je nooit naar de markt?? En zo ja, waar dan?? Wie weet leren wij op die manier een nieuw stel adresjes kennen… Altijd nieuwsgierig…. (beelden: Prive)

Schijf…

Schijf…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: argentijn-1-img_6891.jpg

Onlangs kregen we als samenleving het dringende advies om toch vooral meer gras te eten en daarnaast veel water te drinken. Immers al die lekkere dingen die we in de loop der jaren hebben leren kennen en waaraan van boer tot supermarkt geld verdienen zijn slecht voor onze gezondheid of het milieu en daarom gaf de club die zich bezig houdt met al dit soort (nutteloze) adviezen de nieuwe schijf van vijf af. Het waarom had vooral een aangestuurde politieke boodschap. We zullen en moeten de boerenstand en in het verlengde daarvan, de visserijsector de nek omdraaien. Immers, niet alleen boeren met vee, maar ook zij die graan verbouwen zijn een ramp voor onze planeet. Ze nemen te veel plek in, gebruiken bestrijdingsmiddelen, koeien poepen de weilanden vol en vervuilen daardoor de lucht, en een heropvoeding van de bestaande bevolking is van groot belang. Minder, minder, minder, mits dat maar niet gaat over massaimmigratie.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: argentijn-2-img_6892.jpg

Daarbij is wellicht van belang te weten dat van die 100.000 nieuwe mensen die we elk jaar moeten verwelkomen van onze linkse vrienden, nog geen 0.00001% behoort tot de orde der graseters. Die kijken niet op een schaap meer of minder. Als ik op zaterdag op de markt kijk bij de poeliers zie ik vooral veel vroegere Rijksgenoten enorme hoeveelheden kip kopen. Logisch, want koken kunnen die lui en kip hoort er bij. Maar dat geldt niet voor ons oer-Nederlanders. Wij mogen geen worst of kaas meer eten, melk is uit den boze, eieren slecht voor je hart, vis zielig voor die dieren. Dus lekker aan de vegetarische happen en slechts eens per week een gehaktballetje. Net zoals vroeger toen de gemiddelde arbeider nog te arm was voor vlees. Zo kunnen we de boeren van hun land afhelpen, leuke modieuze windmolenparken neerzetten op hun vroegere grond en raken we minder afhankelijk van het buitenland v.w.b. al dat graan en die gesuikerde producten als frisdrank en zo meer. De kleinzieligheid is om van te janken.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: witte-bergen-12-uurtje-.jpg

Alsof we met zijn allen ineens ‘kinds’ geworden zijn en niet meer zelf kunnen denken. Het moet allemaal aangestuurd door ideologische apparatsjiks die niets beter te doen hebben. Zelf vaak wel van het gras en de sojamelk. Broodmager, vlees zit er niet meer rond de botten maar dat zien ze in de spiegel toch anders. Voor de goede orde, ik heb zelf maling aan al die betweters die me komen vertellen wat ik wel en niet mag. Die tijd is voorbij. Wil ik vlees, eet ik dat. Wil ik groentenburgers? Dan eet ik dat. Ik drink wat ik lekker vind. Zit ook water tussen uiteraard. Vrijwel nooit frisdranken. Komt ook omdat ik uit ervaring weet hoeveel suiker daarin zit. Maar dat beslis ik dus altijd zelf wel. Heb ik linkse adviezen niet bij nodig. Daar liegt en bedriegt men al op alle andere terreinen. Bij mijn eten heb ik ze niet nodig. Ik word al misselijk bij het idee….. (Beelden: Archief)

Noodpakket…

Noodpakket…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: nucleair-2-img_6007.jpg

De afgelopen tijd was en is er veel te doen over een door de overheid aanbevolen zgn. noodpakket. Dat advies heeft van doen met het idee dat als morgen een gewapend conflict zou uitbreken dit ons zal treffen waar het zeer doet. Omdat dan naar verwachting geen vers water meer beschikbaar is, of warmte, dan wel stroom. Dus opwindbare radio’s, waterzuivering, blikgroenten, etcetc. Sommige van die pakketten kosten je 45 euro, maar er zijn er ook van 450 Euro naar gelang men je bang genoeg heeft kunnen maken. Sommige van die zaken hebben wij hier allemaal nu al wel in huis. Batterijen, een noodradiootje, blikgroenten, zelfs flessen met water, maar bedenk maar dat als je het dagelijks verbruik van een gemiddeld huishouden zou moeten compenseren je al snel een tank van honderden liters water nodig hebt om de voorgestelde 72 uur van een rampscenario te overleven. Daarbij is het zo dat veel huishoudens (zeker door de energietransitie) het moeten doen met slechts een enkele warmtebron.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: nucleair-3-img_6008.jpg

Tijdens WO2 hadden veel mensen nog wel eens een potkacheltje dat houtgestookt eten kon verwarmen. Wie heeft die soort kachel nu nog?? Laat staan de bijbehorende schoorsteen? Valt zowel de gas- als stroomvoorziening uit zal de meerderheid van ons volk dus in de grootste problemen komen. Kaarsen zijn leuk, maar dan een paar uurtjes voor de gezelligheid. Hoe dan ook, bij een terreuraanval met redelijk beperkte gevolgen is dat noodpakket leuk, bij het serieuzer werk is ook dat pakket volstrekt nutteloos. Immers, bij een nucleaire aanval op onze infrastructuur, zeg even de havens of pakweg Schiphol, is de schade niet te overzien. In een omtrek van grofweg 25-50 km is dan alles weg. Daarnaast volledig besmet met radioactiviteit. En bij gebruik van bepaalde oorlogswapens legt ook de elektronica het af, dus valt er weinig meer te doen met je mobiele telefoon, je opwindbare radio of je satelliet-horloge. Kijk eens naar de schade door dit soort wapens tijdens de aanvallen op Hirosjima en Nagasaki anno 1945, maar zeker ook naar de effecten van dit soort bommen tijdens tests met veel zwaardere exemplaren in de jaren na WO2. Het idee dat je dat wel overleeft als je met een helm op onder een tafel gaat zitten met je noodpakket in de buurt is redelijk naief. Nu is de kans op een dergelijk grootschalig conflict ondanks alle propaganda op dat gebied nog relatief klein. Niemand zoekt zijn eigen ondergang, ook dictatoren niet. En die weten ook dat iedere aanval meteen zal leiden tot een contra-aanval van wellicht nog veel dodelijker aard. Nee, noodpakketten zijn leuk voor crisissituaties waarbij je weet dat het na een dag of wat wel weer goed komt. Eerder iets met binnenlandse onlusten dus of een regionale oorlog zoals we die in Oekraine zien en niet bij echte wereldoorlogen. En laten we hopen dat geen van de dictators in deze wereld dat laatste toch eens wil proberen. Want echt, dat vertellen we niet meer na. De geschiedenis vertelt ons meer dan we zelf vaak (be)denken…. ( Beelden: Internet)

Altijd…

Altijd…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: altijd-2.jpg

Onze lieve Zuid-Hollandse vriendjes hebben ons al vaker meegenomen naar ‘wereld restaurants’ waar je naar hartenlust kunt eten en drinken wat je wilt en dan vaak met de warmte van het samenzijn en bijpassende gesprekken als bonus. Dus toen zij ons uitnodigden voor een bezoek aan een voor ons nieuw restaurant van deze orde in Capelle a.d. IJssel waren wij gaarne van de partij. ‘Altijd’ heet dat restaurant en het is te vinden aan de Rhijnspoor in genoemde plaats. Eigenlijk op een hoek van een terrein dat verder nog meer van die voor de hand liggende fast-foodketens als KFC of de Mac kent.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: altijd-3.jpg

Het gebouw van Altijd oogt wat industrieel, dus modern, en de entree van het gebouw bevestigt het beeld. Welkom geheten door een aardige gastvrouw krijgen we uitleg over hoe het ook hier functioneert. Binnen een bepaald tijdvak mag je eten en drinken wat je wilt (maar niet verspillen..). Dat is dus allemaal in de prijs opgesloten. Alcoholische drankjes moet je apart afrekenen, al krijg je per gezelschap wel een aantal bonnetjes waarmee je een paar van die wat sterkere drankjes kunt afhalen bij de bar. Het restaurant zelf is van de ruime soort, verdeeld in secties, waardoor je toch een soort privacy-setting krijgt voor gesprekken en rust bij het eten.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: altijd-5.jpg

Dat laatste laat een meer dan breed aanbod zien van gerechten. Warm, koud, uitheems, inheems, braad/wokwerk, soep (twee in de aanbieding), stokbrood, toetjes bij de vleet en zo meer. Naar eigen smaak bepaal je dus de gangen die je wil doorlopen. En dat leidt tot smakelijke ervaringen. Nog even los van de meer dan charmante bediening die efficient gebruikte borden en zo weghaalt na gebruik, blijft er ook de ruimte om even met elkaar te kwaken zoals wij dat gewend zijn en ook op prijs stellen. Gesprekken van andere tafels nemen niet snel de overhand. Wel eens anders meegemaakt. Minder verzorgd vond ik de locatie van de toiletten. Die zijn te vinden op de 1e etage en opmerkelijk, men heeft voor de trap naar boven gordijnen opgehangen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: altijd-4.jpg

Niet voor de sfeer, maar tegen de ijskoude omstandigheden van dat moment daar boven. Kennelijk werkt de kachel niet op de etages en het was er dus ontnuchterend kil. Dit in scherpe tegenstelling tot de letterlijk en figuurlijke warmte beneden. We gingen na afloop van deze ervaring tonnetje rond richting auto (voldoende parkeerplekken) en verwerkten de ervaringen sneller dan de maag al die lekkernijen. Vanuit onze recente en persoonlijke ervaringen geef ik dit adres een cijfer 9. En dat is een meer dan prima reden om het ook aan te raden bij mijn lezertjes. Wil je relaxed lekker eten…een prima plek. (Beelden: Internet) (en met dank aan Tham en Man Goud voor de uitnodiging..)

Duur toilet…

Duur toilet…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: hema-restaurant.jpg

Voor ons is in de periferie van de hoofdstad een stel leuke nog wat oorspronkelijke plaatsjes te vinden waar je bijna dorpse omstandigheden kunt vermengen met vriendelijk gedrag van de inwoners of een winkelaanbod dat ons past en aansluit op het te besteden budget. Gewoon even onderweg, vaste route, bekende winkels. Een daarvan is de Hema. En die ooit in Amsterdam opgerichte middenstandsketen kent een reeks aan filialen waarvan de meeste zijn voorzien van een (al dan niet klein) restaurant. Ik heb me in het verleden wel eens geuit over de krassende stoelgeluiden in die afdeling van de Hema, over Engelstalige bediening, over verschillen in broodjesbeleg etc. Maar er waait een frisse wind bij de Hema en de door ons vaak bezochte vestiging in een van die plekken ten zuiden van Amsterdam werd onlangs totaal vernieuwd. Alles er uit, zes weken lang gesloten, maar onlangs weer heropend.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: hema-mijdrecht-oude-stijl.jpg

Het lijkt wel of ze 150m2 extra winkelruimte er bij kregen, maar dat is zeker niet zo. Het nieuwe interieur oogt gewoon enorm ruim. Wat wel veel groter werd, het restaurant. Met leuke bankjes, hoekjes, goede stoelen die niet krassen, andere tafels en een aangepast menu. Het is nu op het oog opgewaardeerd naar echt horecaniveau en met een nieuwe staf (waar zijn de oude medewerksters gebleven? ) voelt het aan of je in een totaal andere wereld verkeert. De opening was zo druk bezocht dat wij op afstand toekeken, maar onlangs namen we de tijd en gingen voor het bekende bakkie thee met een lekker broodje. We vonden een plek aan een van de nieuwe ramen van het pand e n genoten. Een restaurant van toegevoegde waarde en passend bij de omgeving.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: hema-logo.jpg

Het wat oubollige sfeertje van die oude Hema totaal verdwenen. Wat ook verdween was; de toiletruimte. Die werd verplaatst naar een plek ver van het restaurant, achterin de winkel, onhandig maar OK men heeft die faciliteit dus nog steeds, en is nu nog slechts toegankelijk tegen betaling. Kom je wel meer tegen bij die keten maar dan kent men daar een systeem dat je het te besteden bedrag voor die faciliteit kunt terughalen bij het bestellen van een (of meer) consumptie(s) in het restaurant. Nou niet in deze vernieuwde Hema. Maar liefst 90 centen moet je (digitaal) aftikken en anders kom je er niet in. Van terughalen is geen sprake. Kortom, die dure verbouwing moet kennelijk ergens vandaan komen ontdekten we. En dat maakt een bezoek aan deze mooie nieuwe Hema-vestiging toch even minder aantrekkelijk. Prachtig geslaagd die verbouwing, maar dat je dan dit soort maatregelen neemt is best wel heftig. Zou men ook in jouw buurt de Hema gaan verbouwen, bereidt je dan maar voor. Een deel van die kosten verhaalt men bij de bezoekers…. (beelden: Archief)

Migraine…

Migraine…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: migraine.jpg

In het verleden heb ik wel eens geschreven over mijn gevoeligheid voor migraine. En hoe dat fenomeen mij pas op wat hogere leeftijd trof. Ik denk zo eind jaren negentig dat ik er ineens mee werd geconfronteerd. Ik heb de aura-vorm, waarbij je plotsklaps wordt overvallen door eerst een paar en daarna flink veel lichtflitsachtige verschijnselen in de ogen. Dat duurt pakweg een half uur, zakt dan weg om daarna ruimte bieden aan hoofdpijn die gek genoeg de ene keer intens kan zijn maar soms ook in een uurtje is verdwenen. Omdat de huisarts er indertijd een beetje om moest lachen, ‘je hebt een blonde-vrouwen-aandoening’, houd ik het qua bestrijding van de gevolgen maar bij paracetamol-inname, die ik aanpas bij de intensiteit van de aanval.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: sunshine.jpg

Zijn er triggers?? Geen idee, want het is me overal al eens overkomen, zelfs als ik volkomen ontspannen in mijn tuinstoel geniet van de rust. Ook in stress-situaties. Niks dat zo bijzonder is dat je er een specifieke vinger op kunt leggen. Als georganiseerd mens houd ik ook bij hoe vaak ik dit verschijnsel meemaak. Daarbij is wel te constateren dat het met de jaren in aantal stijgt. Ook dit jaar is de frequentie hoog. Gemiddeld 2 keer per maand ben ik de pineut. Maar afgelopen maand juli kwamen er binnen vier dagen vijf aanvallen voorbij. Waarbij de heftigheid van de hoofdpijn een soort Eredivisie bereikte. Zo heftig maakte ik het tot nu toe nog niet eerder mee. Dat hield in dat ik die dagen eigenlijk liggend in het donker door bracht, voor een actief type als ik nu eenmaal ben, een soort ‘verloren dagen’.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 2518ac79-9eb1-4df7-b179-ea788e8a273a.jpg

Onze witte poes vond het prachtig, die lag meteen naast me te knorren. Maar ik had er weinig aandacht voor. Arm diertje… Hoe dan ook, nog vervelender is de onvoorspelbaarheid. Soms geen een enkele aanval in een bepaalde maand, in andere 4 of 5, het is niet te bevatten of te snappen. En omdat de medische stand ook niet echt een idee heeft van oorzaken of gevolg is het meer een kwestie van ondergaan dan me druk maken over het feit wat het nou veroorzaakt. Een jaar of 1.5 geleden ben ik nog eens voor iets anders onderzocht en bracht dit verschijnsel bij neurologisch onderzoek te berden. En dus werd ik onderwerp van een extra onderzoek waarbij hersengolven werden bekeken en je wordt blootgesteld aan allerlei lichtflitsen en zo meer. Zou licht oorzaak zijn van die migraine wekten ze dat hiermee wel op. En wat denk je? Niks, nada…. Natuurlijk las ik er het nodige over sinds ik er al die jaren terug mee werd geconfronteerd, maar het sluit nooit echt aan op…. Eetpatronen? Geprobeerd, helpt niet. Gedrag? Licht? Stress? Nee hoor, niets wat een directe oorzaak heeft. Maar lastig is het wel. Gelukkig koester ik de jaren die zonder migraine verliepen. Waren er best veel achteraf gezien. Want een leuke kwaal is het niet echt… Maar verder gaat het wel hoor…Niks serieuzigs….. (Beelden: archief)

Griekse geneugten…

Griekse geneugten…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: olympos-hoofddorp-interieur.jpg

Wij zijn deze eerste maanden van het jaar al een paar keer verwend door lieve vrienden/innen met een ‘hapje eten’ hier of daar en ook zelf waren we nog wel eens culinair onderweg. Maar een Grieks restaurant is daarbij een weinig voorkomende keuze geweest. De laatste keer dat we iets soortgelijks ondernamen was toch al weer een jaar of tien geleden denk ik. Maar onlangs kwam daar verandering in. Een lieve vriendin trakteerde uit dank voor aan haar bewezen diensten en dus zeg je dan geen nee tegen de kans lekker te eten bij een restaurant van haar keuze in de buurt van haar woonstek. Dit keer was dat in Hoofddorp en het restaurant voor ook deze beoordeling aan de Hoofdvaart daar heet Olympos.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: olympos-hoofddorp-2-img_1199.jpg

Ziet er van buiten niet overdreven groot uit maar biedt plek aan flink wat gasten en op deze zaterdagavond dat wij daar kwamen zat de ‘tent’ aardig vol. Een gereserveerde tafel aan een raam was voor ons bedoeld en dat was een prima observatiepunt. Al snel waren de drankjes opgenomen en lagen de menu’s voor ons. Een dame bracht de drankjes, wij studeerden nog even door en gaven na een 15 minuten onderling gekeuvel aan een vrolijke medewerker van het restaurant onze bestelling door. Daarna werd het aardig stil. Niet om ons heen want daar werd het geluidsniveau zodanig dat een goed gesprek aan onze tafel best op enige luide toon moest worden gevoerd. Nou ja, het was zaterdagavond…druk…logisch. De wachttijd voor het eten was pakweg een uur. Best lang eigenlijk. Niet dat we ons verveelden hoor, maar toch. We hadden allemaal wat anders besteld. Mijn bord lag vol met vlees want Mixed Gril, aangevuld met wat salade, rijst en patat. Die laatste combinatie kenden we nog niet.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: olympos-hoofddorp-img_1200.jpg

Het was veel en smakelijk, buiten kijf. En dat bleek voor ons hele gezelschap te gelden. We konden er weer een week tegen… Hoewel, er werd ook een toetje besteld. Ook dat kwam na wat langer wachten, maar smaakte prima. De rekening ging wat sneller en viel uiteindelijk nogal mee begrepen we van de gastvrouw in ons gezelschap. Dat maakte de zaken die ‘bijzonder’ waren hier best goed. We hadden een top-avond, de ambiance niet verkeerd. Nadeel, de akoestiek en zeker de lange wachttijd tussen de gerechten. Opgeteld….een rapportcijfer 8.5 voor deze ervaring. Overigens kent Hoofddorp een meer dan uitgebreid keuze aan restaurants en andere horeca. Je kunt hier, met dank aan de vele mensen die verbindingen hebben met de nabij gelegen luchthaven Schiphol, zowat elke landsaard kiezen voor je eetgenoegens. We liepen er na afloop van ons eigen etentje met veel plezier langs. Alles zat vol….net als wij zelf…. en dat bleef nog wat dagen zo….. (Beelden: Prive/Olympos)

Verhuisd…

Verhuisd…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: kwek-4-img_0807.jpg

Vele jaren lang (minstens zo lang ik leef..) kennen wij in onze stad de lunchrooms en banketzaken van Kwekkeboom. De laatste jaren is daar de levering van hun fameuze snacks door het hele land aan toegevoegd. Als wij onze (lange) wandelingen maken door deze stad is de kans groot dat we ergens onderweg een vestiging van die lui bezoeken waarbij die in Zuid en Oost de meest gefrequenteerde zijn.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: kwek-1-img_0804.jpg

Als we dan die twee filialen tegenover elkaar zetten is de stand in de diepte 3-1 voor die in Zuid aan de Ferdinand Bolstraat. In Amsterdam-Oost aan de Linnaeusstraat opereerden zij ook al jaren lang een lunchroom die grenst aan een meer dan smakelijk gevulde banketzaak. Maar dat is anno nu ineens anders geworden. Via de Facebookgroep over Amsterdam die ik zelf opzette en waaraan heel wat mensen plezier beleven, kwam het nieuws tot mij dat Kwekkeboom haar vestiging had verplaatst vanaf de oude locatie naar een in het tegenover gelegen winkelcentrum Oosterpoort. Daar is het altijd gezellig druk en wij vonden het wel reden om hen onlangs weer eens te bezoeken. En dat viel niet tegen. Mooie en modern ingerichte lunchroom, met de nodige tafels waar je zowel aan de ramen als wat dieper in de zaak prima kunt verkeren. Puike, ruime, schone toiletten en nette zelfs vlotte bediening.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: kwek-3-img_0806.jpg

Het aanbod is nog steeds breed en betaalbaar en de door ons bestelde ouderwetse lekkernijen goed warm, knapperig en met vers brood geserveerd. De thee stevig van smaak, en geleverd met een lekkernijtje en bij. En alles voor een mooie betaalbare prijs. Deze verhuizing is dus best een vooruitgang en dat is bijzonder als je natuurlijk in die oude locatie ook met smaak en plezier verkeerde. Maar daar was alles wel wat ‘versleten’ geraakt wat zich vooral in de doorgang tussen de twee toenmalige aan elkaar verbonden winkels liet zien. Ik denk dat ze er verstandig aan deden….en ik wens het team van Kwekkeboom-Oost ook veel succes. Mijn rapportcijfer? Een 9,5 voor een zaak in dit segment……(beelden: Prive)

Feest…

Feest…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: oranje-versiering-nijmegen.jpg

3 april is ooit uitgeroepen tot Wereldfeestdag…. (uitleg:)’Ook bekend als P-dag, is het een jaarlijks gevierde onofficiële feestdag die gericht is op het bereiken van sociale verandering en harmonie door mensen aan te moedigen het leven te vieren door te feesten’. Feest voor sociale verandering op Wereldfeestdag. Nou, je snapt het al, ik zit hier aangekleed in mijn discopak te wachten tot het feestgedruis hier voor de deur begint. Als er iets is wat ik momenteel geen reden vind voor een wereldwijd feest dan toch wel de toestand in die zelfde wereld. Oorlogen, indoctrinaties, overheersing, religie, extremisme, terrorisme, criminaliteit, overbevolking, nee veel reden voor feest is er niet.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: versierde-voortuin-alg.jpg

Overigens ben ik langzaamaan wel zover dat ik persoonlijk elke dag tot een soort feestdag maak hoor en als ik het zelf niet doe, dan vrouwlief, onze lieve vrienden, familie en de katten. Nu ben ik al niet zo’n algemeen feestvarken van me zelf. Ik ben meer van de wat intiemere settings en hoeperdepoep-zatopdestoep optochten laat ik graag aan me voorbij gaan. Ik snap overigens best dat mensen dat leuk vinden hoor, maar zelf doe ik liever niet mee. Net als groots gevierde verjaardagen met muziek en dans. Niks voor mij, net even te nuchter en ook een groot liefhebber van het goede gesprek, al dan niet met een glaasje. En intiem dansje vond ik overigens ook nooit echt vervelend, maar om nu op mijn leeftijd op een dansvloer te staan tussen jonge kronkelende lijven en te constateren dat ik de oudste van het stel ben geworden doet me aan de kant blijven.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: smoking-girls.bmp

En omdat de bol ook vaak analyses maakt over nut en noodzaak, je wordt ouder en wijzer, is uit de plaat gaan net zo tegen mijn denkwijze in als uit de bol gaan. Toch een nuanceverschil. Feesthoedjes, slingers, het is mij eigenlijk een tegenstaand fenomeen. Carnaval kan ik nog wel waarderen, maar dan vanuit de rol van toeschouwer, niet als deelnemer. Snappen doe ik daar ook niet zo veel van. Altijd die controle over gedrag, nadenken over morgen. Best een nuchter weloverwogen type… Dat maakt een feest toch iets wat ik met reserves benader. Maar wie weet kom ik nog eens tot het inzicht dat je alles moet kunnen loslaten en je gewoon moet laten vollopen en nergens over na denken…Wie weet dat ik dan ook kan genieten van Wereldfeestdag…. Ik wens het jullie allemaal toe. Ik zie wel wat ik doe…. (Beelden: Archief)

Lekkere lunch in Baambrugge…

Lekkere lunch in Baambrugge…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: de-punt-img_9888.jpg

Een maand geleden ongeveer werden we door onze schoonzus uitgenodigd voor de lunch. Bij bijzondere gelegenheid rond de sterfdag van mijn oudere broer, nu alweer vier jaar geleden, maken we er een traditie van om dan even samen te zijn en in zijn gedachtenis samen iets lekkers tot ons te nemen. Dit keer had schoonzus gereserveerd in een ons voor ons bezoek totaal onbekend restaurant in het landelijk gelegen kleine dorp Baambrugge dat je vindt aan de Utrechtse Vecht tussen Abcoude en de Provinciale weg N201 voor Loenersloot. Strategisch gelegen op de punt van de bebouwing vanuit Abcoude komend en met de rug tegen de Vecht heet het restaurant specifiek naar deze locatie. Binnen is de ambiance gezellig.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: de-punt-img_9881.jpg

Er zijn kleine zithoekjes, maar ook grotere ruimten en plekken aan de bar te vinden. Je wordt er vriendelijk en opmerkzaam opgewacht door de medewerker van dienst en onze gereserveerde plek bevond zich in een soort alkoof met twee tafels met ieder vier stoelen. De atmosfeer is een beetje bruine kroeg-achtig maar de menukaart maakt duidelijk dat de ambities hier duidelijk op ander niveau acteren. Wij kwamen voor de lunch en ook dan is de keuze breed en smakelijk. Terwijl de dames in het gezelschap kozen voor iets lokaals en speciaals, ik hield het bij een uitsmijter.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: de-punt-img_9889.jpg

Een goed exemplaar bepaalt voor mij wat voor zaak dit is (..). Nou niks te veel verwacht, het gerecht was zalig en de dames smikkelden ook met veel genoegen van de hen voorgezette meer specifieke gerechten. De thee (voor mij) was van de goede zwarte soort, ten behoeve van liefhebbers voor andere smaakjes werd een minidoosjes neergezet, dus keuze zat. Op deze wat kille dag was de temperatuur binnen uitstekend, de bediening meer dan professioneel en vriendelijk en natuurlijk mocht een bezoek aan het veel bepalende toilet niet ontbreken.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: de-punt-img_9886.jpg

Ook daar was het tiptop in orde allemaal. Prijs/kwaliteit meer dan op orde en een adresje om te onthouden. En dan te bedenken dat ik hier per jaar een keer of twintig voorbij rijd en dit restaurant nooit eerder heb opgemerkt. Naast het door ons bezochte binnen-restaurant is er een steiger met terras en is ook aan de kopse kant van het gebouw nog een buiten-terras dat nu in restauratie was maar in de warme perioden van het jaar vast in vol bedrijf zal zijn. Aanrader mensen. En mijn rapportcijfer dienovereenkomstig…10! (beelden: Prive) (Met dank aan onze lieve Rosie)