Verwatering..

Verwatering..

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 70-3.jpg

Onlangs hoorde ik in het nieuws dat jonge Nederlandse stellen het krijgen van kinderen maar voor onbepaalde tijd uitstellen. Voornaamste reden, de kans op een eigen huis is zeker onder dit D66 kabinet zo miniem geworden dat men geen vertrouwen heeft dat dit ooit nog goed komt. Zelfs in christelijke kring is het aantal kinderen dat men daar krijgt flink aan het afnemen. Ging men voorheen bepaald niet voor het zingen de kerk uit, tegenwoordig doet men ook daar aan geboortebeperking. Voor met name vrouwen is een goede opleiding ook belangrijker dan het krijgen van een kind en als men dan die opleiding heeft afgerond is de keuze voor een leuke (en goed betaalde) baan ook een logische. Immers de investeringen in studie gedaan moeten soms jarenlang worden terugverdiend.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: boodschapper.webp

Daarbij willen we als moderne open samenleving (zolang dat nog duurt) dat mannen en vrouwen gelijk moeten zijn en carrierekansen ook voor beide geslachten (ik kies er voor slechts mannen en vrouwen op dat punt als geslacht te erkennen) gelijk moeten zijn. Zoals in veel ontwikkelde landen komt hierdoor de eigen cultuur op termijn in gevaar. Immers, bij de meer van elders komende volkeren is een groot kindertal vaak een investering in ‘later’ omdat men er vanuit gaat dat ouders dan niet in staat zijn voor zichzelf te zorgen en de kinderen die taak dan op zich moeten nemen. Alleen is dat in een goed georganiseerd land als het onze een overbodige luxe. Tegelijk zorgt die ongelijkheid in quantiteit aan kinderen voor problemen. Immers, de Nederlandse identiteit zal langzaam aan verwateren, nieuwe culturen en een dominant geimporteerd geloof stellen steeds andere eisen aan onze zorgvuldige opgebouwde sectoren als zorg, onderwijs, cultuur, etc.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: moeder-5.jpg

Daarbij voelen veel nieuwkomers zich toch in eerste instantie verbonden met de eigen cultuur en niet met die van het nieuwe thuisland. Bij Marokkanen blijkt dat zelfs de derde/vierde generatie zich via het opgelegde geloof meer Marokkaans dan Nederlands voelt en gedraagt. Dat is best een zorg. Turken krijgen van hun grote leider Erdogan zelfs te horen dat integratie in het nieuwe thuisland niet de bedoeling is en dat men de cultuur zuiver dient te houden door geen huwelijkspartners uit niet-islamitisch/Turkse kring te kiezen. Dat maakt de hier zo gewenste integratie uberhaupt erg ingewikkeld. De recente wereldconflicten helpen dan al helemaal niet mee. Kortom, door de vleselijke lusten slechts om het genot te consumeren en er geen nageslacht meer mee te maken is op termijn een doodlopende weg. Een weg die voor sommige linkse lieden al is ingeslagen. Daar kiest men bewust voor het niet krijgen van kinderen omdat de wereld al zo ellendig is. Klimaat, Trump, Israel, allemaal redenen om kinderloos door het leven te gaan. En als men later oud en behoeftig is laat men zich verzorgen en wassen door nieuwkomers die dat werk vast met plezier zullen doen. Wat een nare droom zal dat worden…. (Beelden: Archief/internet)

Aanrijding…

Aanrijding…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 80kmh-foto-anp-parool.jpg

De ANWB/NOS verkeersinformatie die mij via Radio 2 veelvuldig meldt dat er op die en die snelweg vandaag weer een file staat om een of andere reden vermaakt me dan ook meteen door het gebruik van wonderlijke uitdrukkingen. Zo noemen zij een aanrijding steevast een ongeluk. Of ze vermelden iets vaags als ‘daar is iets gebeurd met een vrachtwagen’ dan wel ‘de brug wil niet meer dicht’ als reden of oorzaak van het feit dat er zoveel automobilisten vrijwillig/verplicht (..) achter elkaar gaan staan. Maar voor mij is vooral dat aanduiden van het botsen van voertuigen als een ‘ongeluk’ een doorn in het taalkundig oog. Immers, als er slechts materiele schade is noem ik dat een aanrijding of zo u wilt botsing.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: botsproef-1.jpg

Een ongeluk is iets met fysiek letsel of erger. En dat komt veel minder vaak voor als file-oorzaak. Laten we wel zijn, de meeste ongelukken vinden niet plaats op snelwegen, maar vooral op regionale of lokale wegen en straten en daarbij zijn dan over het algemeen tweewielgebruikers of wandelaars de dupe. Wat op snelwegen plaatsvindt is soms heel heftig, een op een file inrijdende truck kan veel leed veroorzaken, maar het is uiterst zeldzaam dat daar doden en zwaar gewonden bij vallen. Dus nog steeds een aanrijding. Mensen kunnen verongelukken, maar ik heb nog nooit gehoord van ‘ hij/zij/het is veraanrijdingt’. Het woord bestaat niet eens. Oftewel de ANWB/NOS gebruikt een verkeerd begrip ter duiding van verkeersoverlast. Is het op die snelwegen dan zoveel veiliger??

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: rdw-1.jpg

Nou nee, er rijden ronduit debielen en asocialen rond die menen dat de overheidslasten die zij (wellicht)betalen voor gebruik van die wegen reden zijn zich als malloten en asocialen te gedragen. En wat me ook opvalt, het zijn vaak ook vrouwen die zich schuldig maken aan zulk gedrag. Kan zijn dat ze de verkeersregels niet kennen, maar rechts passeren is niet toegestaan in dit land. Toch maak je dit als je een beetje meer dan gemiddeld op de weg zit bijna dagelijks mee. Ook het niet stoppen voor zebrapaden is tegenwoordig een euvel. Veel dames menen dat het ophalen of wegbrengen van hun kroost of het binnenharken van een aanbieding bij de supermarkt van groter belang is dan het even stoppen voor overstekend wild.Maar dat is eigenlijk een constatering aan de zijlijn van wat ik bedoelde. Een aanrijding is blikschade tot gevolg hebbend, een ongeluk iets wat we liever nooit meemaken. Mocht er iemand van de ANWB/NOS meelezen…corrigeer dat even…Beter voor mijn gemoedsrust…. (Beelden: archief)

Mannengriep…

Mannengriep…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: p7260230.jpg

Op het moment dat ik dit schrijf voel ik mij alsof ik zelf met twee kruizen op mijn nek de berg van Golgotha op moet kruipen. Alles doet me zeer, het snot loopt uit de hele bol, de hoestaanvallen zijn een zware shagroker waardig en van mijn energieke zelfverzekerheid is weinig over. En dat alles in maar twee dagen tijd. ‘Eergisteren’ zaten we nog lekker te eten in een Zuid-Hollands etablissement en bespraken alles wat in goed gezelschap van vrienden uit die regio besproken moest worden, maar een paar uur later was ik geveld door de gevreesde mannengriep. Binnen een uur of twee van strak naar wrak. En zoals bekend zijn wij mannen daarbij altijd slechter af dan vrouwen. Die laatsten kunnen weliswaar veel klagen, maar wij mannen lijden irl toch veel zwaarder door dit fenomeen. En dus sliep ik (tussen hoestbuien door) afgelopen nacht een dikke 11 uur. Uitgeteld, stuk, kapot, leeg. Onze dagelijkse wandelingen opgeschort, want de fut mankeert. De stem is zes octaven verlaagd voor zover nog aanwezig, dat houdt stil, want als ik teveel praat vrees ik het restant van die oude stem ook te verliezen. Dan blijft mijn schrijfvermogen om verslag te doen van het enorme lijden van de Meninggever. Als alles goed gaat is op deze publicatiedatum alles weer wat opgeknapt en gezond hoor. Al duren de hoestaanvallen bij mij dan soms wel weer weken na zo’n akelige aandoening. Kortom, ik deed even verslag van mijn enorme lijden….. Kaarten, fruitmanden, boekenbonnen etc… hoe zeer op prijs gesteld hoeven niet hoor…Ik snap best dat jullie me digitaal willen omarmen en omhoog tillen….maar dat is niet nodig. Het gaat vaak na een paar dagen weer over en daarbij hielpen Paracetamol en Vitamine C als ook de wil om gewoon weer te kunnen functioneren. Maar….het is een serieus te nemen aandoening bij ons mannen, dus daarom even hier opgenomen in mijn schrijflijstje…. (Beelden: Archief)

Van jong tot oud…

Van jong tot oud…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: candy-3.jpg

Ergens aan het eind van de jaren zestig vloog de seksuele revolutie in dit land als een Apolloraket richting ongekende hoogten of verten en was alles mogelijk en zelfs juridisch toegestaan. Zoals het uitgeven van semi-pornobladen voor de gewone man of vrouw. En die werden dan ook een groot succes. Uitgevers van dit soort bladen werden later op andere terreinen beroemd of verguisd, maar met deze bladen als Chick of Candy werden ze zeker rijk. En dat zat niet meteen in de verhalen die ze aanboden. Die waren weliswaar sfeerverhogend, de echte handel zat in de kleine advertenties met foto die werden geplaatst door toenmalige stellen of solo’s die op zoek waren naar het avontuur of ‘verbetering van hun relatie’.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: candy-magazine.jpg

Vaak zocht men naast het eigen geluk een derde (of vierde) partner. Men wilde dan partnerruil en noemde dat ook expliciet. Nog grappiger was dat men niet schroomde om zichzelf met de beschikbare Polaroid camera letterlijk in de beboste vleze te fotograferen en die beelden dan met de gemiddelde lezer (vaak liefhebbers..) te delen. Het was juist dit aspect van deze bladen dat er voor zorgde dat ze succesvol waren. De oplagen zodanig dat bladen met een grotere naam en faam er met opgetrokken wenkbrauwen naar keken. Die waren blij met de helft van die cijfers. Sex sells en dat ging zeker op voor deze blaadjes. En dat duurde allemaal best lang. Tot aan de rand van de jaren negentig werden ze uitgegeven.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 70-1.jpg

En dat zorgde voor een aardige bron van inkomsten bij de oprichters/uitbaters en hun opvolgers. Maar ik kijk anno 2026 ook met andere ogen naar de inhoud. Niet om wat men toen allemaal oreerde hoor… Ook naar de vaak wat wonderlijke plaatjes en het wensenpakket dat men open en eerlijk zoal adverteerde. We zijn nu pakweg 55 jaar verder. De toen adverterende ‘erotisch ingestelde paren’ waren indertijd pakweg 30-40 jaar oud, zouden nu 85-90 jaar moeten zijn. Zitten als het goed gaat achter de geraniums of in een verpleeghuis. Hoe zouden die dan terugkijken op die wilde jaren waarin ze zich letterlijk en figuurlijk blootgaven en genoten van hun grenzeloze zucht naar avontuur en seksueel genoegen? Als oudere mens is dat toch iets uit een ver verleden en je weet niet eens meer hoe dat ook al weer ging. Of blijft dat gevoel er altijd in zitten? Het blijft me fascineren. Zoals ik ook wel eens bedenk dat de dame die ik er ooit zo mooi vond uitzien op die autofolder van 1971 en die zorgde dat ik best viel voor merk en model, nu iets van 85 jaar oud moet zijn. Als ze nog leeft. Dat blijft toch schrijnen. De schoonheid verdwijnt en de lelijkheid blijft. Nou ja, vooralsnog bekijk ik het maar met verbazing en zeker ook filosofisch. Want hoewel adverteren doet begeren, ik voelde zelf die behoefte nooit zo waar het dit onderwerp betreft. Ik ben meer nieuwsgiering naar beweegredenen en zo….En jullie? (Beelden: internet)

Jarig…

Jarig…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: vertrek-3.jpg

Jaja, de oude Meninggever is vandaag op Driekoningen voor de tigste keer jarig. Als altijd vieren we dat weer enigermate bescheiden. De tijden van weleer met veel vrienden, kennissen naast de familie op deze dag tegelijk in huis, zijn wat voorbij. Deels doordat veel vrienden voor altijd zijn verdwenen en kennissen achter de horizon zijn opgelost door allerlei oorzaken. Ook binnen de familie is het aantal deelnemers aan de polonaise flink uitgedund. Ouder worden is leuk, maar kent ook zo haar mindere kanten.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-9031-leyland-octopus-dinky-18-aug.-2008-modellen-006.jpg

Indertijd, ik was nog een jong ventje en de welvaart nog niet zo vanzelfsprekend, was de verjaardag een datum waarop de leuke cadeau’s mochten worden verwacht. En mijn verlanglijstje kende de nodige interessante zaken. Dinky Toys, vliegtuigmodellen, boeken, soms een abonnement op een geliefd blad uit die tijd. Maar liever geen ‘praktische geschenken’ zoals kleding of zo.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-9014-bedford-hpim2009_edited.jpg

Daar was de Sinterklaas of Kerst al voor. Nu snap ik wel dat uitgaande van de financiele situatie van toen de aankoop van een zo gretig verlangd Dinky Toy model best een aanslag was op het familiebudget. Zeker in de pre-autohandel-tijden van leasepa. Maar toch kwam er altijd wel iets los wat mij blij maakte. Vaak zijn die geschonken modellen nog in mijn collectie te zien. Geldt ook voor boeken of zo.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-425002-amsterdam-in-kleur-img_9481.jpg

Als je echt iets krijgt wat je graag wilt hebben is dat een bijna euforische ervaring. En ik ben door de jaren heen weliswaar vaak verwend, ik kan ook de waarde van een echt uitgezocht cadeau nog altijd zeer herkennen en waarderen. Geldt ook voor het aangeboden lievelingseten. Indertijd was dat patat met iets van een kotelet of pakweg een knakworst van enige omvang. Het doorbrak die (in mijn ogen) ellendige gewoonte van mijn moeder om vooral veel bij ons als kinderen ongeliefde groenten op tafel te zetten. De verjaardag in meerdere opzichten een feestdag zo. En eigenlijk wil ik dat nog steeds een beetje zo zien verlopen. Gaat vaak ook snel voorbij. Vierden we het vroeger nog wel eens over diverse data verdeeld, immers, 40 man in huis bergen was of werd wat ingewikkeld, tegenwoordig doen we het op 1 dag als het even kan. En ben ik de volgende dag dus weer gewoon die meninggever die niet schroomt om zijn opinie neer te pennen…. Het cadeau is dat dat jullie lezen en reageren. Je kunt als oudere heer maar met weinig tevreden zijn…. dank dank dank…bij voorbaat…En wie wil zingen houd ik niet tegen… (Beelden: archief/collectie)

De wrede god…

De wrede god…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict1375.jpg

Hele volksstammen geloven in een opperwezen dat in diverse culturen en religies anders wordt benoemd. De basis voor dat geloof al eeuwen geleden gelegd in tijden dat men nog niet wist hoe de wereld, het heelal maar zeker ook onze menselijke geschiedenis in elkaar stak. Van God tot Jaweh, van Boeddha tot Allah, van Wodan tot Apollo, altijd zijn er stammen geweest die hun eigen geloof aanhingen of nog hangen en daarbij ‘bewijs’ zoeken voor het bestaan van die hogere macht. Of, en dat is wellicht nog heftiger, het bewijs van het eigen gelijk.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict1403.jpg

Bedenk maar eens wat die eerste wereldreigers uit Portugal, Spanje of pakweg Engeland bij zich droegen toen ze nieuwe werelddelen ontdekten (vanuit Europees perspectief..) en daar zagen hoe hele volken er de meest wonderlijke godsdiensten op na hielden. Met de Bijbel in de ene hand en het zwaard in de andere roeide men die vreemde mensen en hun cultuur vrijwel uit en ‘bekeerde’ men anderen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict1392.jpg

Toen de Islam zijn intrede deed in het Midden-Oosten ging de verspreiding van dat geloof op dezelfde wijze. Kiezen of kabelen, bekeren of de dood in de ogen zien. Hele culturen werden zo uitgemoord en onderworpen. God als excuus voor veel wreedheid. En straffe regels voor hen die in het geloof zijn opgevoed. Want God wil dat je hem (haar komt niet im frage sinds Eva die appel aannam van de slang en ook Adam daarmee van het juiste pad af leidde…) dient. Dus werd ook ik als kind onderworpen aan de wensen en eisen van de Kerk. De enige juiste, die van Rome….

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: img_5318.jpg

Vasten, biechten, aangepast gedrag. Dwang en angst zaaien. Wie zondig is komt niet in de Hemel. Eindigt in de vurige hel. Was bij de katholieken nog het geloof in die Hemel via tussenstappen bereikbaar, bij andere geloven zie je dat totale onderwerping aan de Leer slechts kan leiden tot het ultieme doel. Voor zover je dat wilt geloven natuurlijk. In andere culturen zie je dat men koeien heilig verklaart, gelooft in de vredesleer van Boeddha, of dat de familie Kim gelijk staat aan Jezus bij ons. Het is maar net waarin je bent opgevoed. Neem kinderen als spons en je kunt ze indoctrineren met elke leer die je wilt en je weet dat ze in het minst heftige scenario tenminste restschade overhouden aan die opgelegde leer en regels. Niet voor niets pleiten al die culturen voor het nut van eigen scholen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 2562717559_0782e367b1_m.jpg

Vanaf moment 1 vergiftigt men de kindergeest met totaal overbodige kennis, maar ook met de dreiging van die wrede god die je weet te vinden als je die regels overtreedt. En in de meest wrede cultuur van al die hemelgerichte mogen familieleden met name meiden en vrouwen uit hun midden aanspreken, martelen of zelfs vermoorden als ze zich niet aan de strikte opgelegde regels houden. Immers, vrouwen onderwerpen aan mannen, homo’s het leven niet waard, en anders denkenden met voeten te treden. De wrede god, als we eens terug zouden rekenen hoeveel slachtoffers al die geloven hebben gemaakt in de jaren/eeuwen van hun bestaan zal dit verbijsteren. Zelfs het communisme, in haar bestaan goed voor 300 miljoen slachtoffers, verbleekt bij de daden van hen die geloven in een of ander heilig boek. Het zou een reden moeten zijn om al die geloven te verbieden. Maar ja, bij wie beginnen we dan? Nou OK, doe dan eerst die Romeinse goden maar. Met uitzondering van Venus. Die bevalt me nog het meest. Maar ja, ik ben dan ook een afvallige….. (Beelden: archief/internet)

Roofdieren en oplossingen…

Roofdieren en oplossingen…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: beer-3.jpg

Zou je in een rivier gaan zwemmen als je wist dat daar krokodillen of pyranja’s op je loerden?? Ga je wandelen in struikgewas waar wolven, bruine beren of giftige slangen huizen? Nee toch? Nou dan moet je dat ook niet doen. Zie hier de oplossing van veel van onze politieke bestuurders na een heftig incident waarbij slachtoffers vielen in een omgeving die tegenwoordig als onveilig moet worden aangemerkt. Niet omdat die onveiligheid er altijd heeft geheerst, nee, maar door bestuurlijke maatregelen is die dat zo geworden.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: rape-3.jpg

Simpel voorbeeld, wereldvreemde malloten hebben besloten dat de wolf een verrijking is van onze natuur. Het dier is hier tig duizend jaar geleden verdwenen, maar niks houdt je tegen om de deur wijd open te zetten als er een wolf op verkenningstocht vanuit het zuidoosten ons land binnentrekt. Binnen de kortste keren wordt het vee, onze huisdieren en zelfs kinderen aangevallen, maar ‘dat hoort bij die natuur’. Aldus de vaak in de Randstad levende ‘experts’. ‘Dan moet je maar hoge hekken bouwen en niet meer gaan wandelen in de bossen’. Jonge meiden die worden aangerand of verkracht krijgen veelal het verwijt dat ze te korte rokken droegen of op een bepaalde tijd niet meer buiten hadden moeten komen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: stockholm-2.jpg

Aldus bestuurders in zowel Duitsland als Nederland. Immers, we kunnen voor hun veiligheid niet instaan als ze zelf geen restricties toepassen. Onze wereld is nu eenmaal vergeven van de menselijke roofdieren die hierheen zijn gekomen omdat ze ‘zoveel hebben gezien en meegemaakt’. Dat houdt dus in dat we meiden niet toestaan wat we jonge mannen wel toestaan? Vreemde redenering. Uiteraard zijn er types die rondschuimen over straat op zoek naar potentiele slachtoffers. In mekaar slaan en beroven. Immers, die fatbike of dat fraaie horloge dan wel die telefoon ‘hoor ik te bezitten en niet hij/zij’. Moet je maar niet met dat horloge of die iPhone 17 lopen pronken de redenatie. Overal loeren roofdieren op je…en wij kunnen niet overal tegelijk zijn. Als men er al is zie je dat diezelfde roofdieren maling hebben aan BOA’S, politiemensen en zo meer. Eenmaal opgepakt hebben ze een grote bek, eisen respect, geven dat zelf overigens nooit en worden uiteindelijk zelden of nooit veroordeeld. Immers, bij roofdieren zit agressie in de aard en daar valt weinig tegen te doen. En van opsluiten wordt niemand beter. (*redenatie D66)Nou ja, wel die meiden, die schapen, kinderen, jongelui die uit willen, zakenmensen met een mooi klokje of telefoontje. Die mag je opsluiten. De linkse redenatie is grenzeloos onbegrijpelijk omdat het consequent de daders beschermt. Binnenkort bonkt de bruine beer op onze landelijke toegangspoorten. Ook die hebben we duizenden jaren geleden ooit hier eens binnen gehad. Dus waarom nu niet? En er zijn al wetenschappers (..) die werken aan het klonen van dinosauriers. Moet kunnen….en wie er geen confrontatie mee wil, die blijft maar thuis… Welkom in het Nederland van Jetten en consorten anno 2050….. (beelden: Internet)

Toegevoegde waarde…

Toegevoegde waarde…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: praag-black-light-1.jpg

Wel eens stil gestaan bij het fenomeen ‘aangetrouwde familie’?? Zelf niet verrast door wat er achter jouw grote liefde zat qua aanhang in de vorm van familie en vrienden?? Ik zelf sloot die lui indertijd al snel in het hart hoor, en herinner me de meesten voor zover ze wellicht voor altijd zijn verdwenen als warme en vriendelijke persoonlijkheden. De uitzonderingen waren er natuurlijk ook. De lastige oom, tante, de vriend(in) die je liever niet/nooit meer zag. Omgekeerd ging dat vast ook zo, want ook in mijn aanhang zaten indertijd enkele best bijzondere types.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: stockholm-2.jpg

Waarbij opviel dat de meeste vrienden trouw en aardig waren en empathischer richting mijn toenmalige ‘verkering’ verloofde of vrouw dan delen van de familie waaruit ik kwam. En nog steeds zie ik bij anderen dat zelfde fenomeen en bedenk me maar dat je dat als liefdespaar er dus gratis en voor niks bij krijgt. De moppen, grappen en sketches over die ‘lastige of vervelende’ schoonmoeder zijn niet zo maar talrijk. Nu zijn wij na al die jaren helaas heel wat van die aanhang kwijt geraakt en ik mocht intussen eigenlijk nooit echt klagen over die schoonfamilie, in tegendeel.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: rijks-9-img_3759.jpg

Maar ik zie bij anderen toch best wel eens zorgwekkende zaken. Zoals overdreven bemoeizucht, zelfs jaloezie. Soms speelt klassenverschil een rol, het valt niet altijd mee om dat dicht te roeien met alleen maar bijna naieve liefdesgevoelens. De prins en het burgermeisje, het klinkt of leest leuk in een of ander bedacht verhaaltje, in de praktijk blijkt dat best lastig te bereiken. Zie het Britse Koningshuis en die Prins Harry die zo nodig met zijn Megan wilde trouwen, een actrice van matig niveau. Het meisje werd venijnig toen zij niet werd opgenomen in de schoot van de koninklijke familie en sterker nog het gevoel kreeg dat haar kleur en afkomst een rol speelden bij het krijgen van kinderen en diens koninklijke status. Dat speelt binnen burgerfamilies net zo. Geloof, de buurt waar je bent opgegroeid, de status van je familie (ondernemers, arbeiders, links, rechts..) het speelt allemaal mee. Zonder aanziens des persoons. Liefde kan zo mooi zijn, maar eigenlijk zou je die bagage er niet bij moeten krijgen. Neem van mij maar aan dat die verliefdheid snel voorbij gaat. De liefde blijft wellicht maar juist in die fase kom je in aanraking met de (ambities van) de schoonfamilie. En die confrontaties zijn soms heel plezierig, vaak niet. En probeer dan maar om die warme gevoelens voor elkaar overeind te houden. Sommigen ontvluchten de problemen. Gaan reizen, emigreren zelfs, bouwen hun eigen leven elders opnieuw op. En hun vriendenkring…Immers vrienden kies je, familie niet. Ik ben benieuwd wat jullie ervaringen zijn op dit gebied. Ik zelf kwam tot dit verhaal na het zien van een paar interviews op TV waarin jonge mensen hun verliefdheid met elkaar deelden. Maar kennelijk over die aanhang nooit hadden nagedacht…. ( Beelden: archief/internet)

Toeval…

Toeval…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: img_6279-kopie.jpg

En als ik hiervoor nog schreef over wat er een eeuw geleden allemaal (niet) gebeurde, neem ik jullie vandaag even mee naar een kantoor bij een grote bank die toen nog haar hoofdkantoor had aan de Amsterdamse Herengracht. Daar vond je begin jaren 60 allerlei afdelingen waar in het pre-computertijdperk heel wat mensen werkten die naar gelang hun leeftijd en ervaring via een strak systeem van rangen en standen plus de nodige studie hun weg omhoog binnen dat instituut zouden kunnen vinden of dat al hadden gedaan. De afdeling waar ik indertijd als jong ventje was binnengekomen bestond uit tientallen mensen achter stalen bureau’s die in blokken waren ingedeeld naar rang en stand en zeker bij de functie passende status.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict0709.jpg

Waar ik toen zat was na mijn aantreden de afdeling van de jongste bedienden en zij die al een jaartje verder waren in hun carriere-status. Hoe verder weg je zat van de ramen (uitkijkend op de Herengracht en de grote concurrent AMRO aan de overkant) hoe lager de rang. Maar dat ging dan weer niet op voor de dames die er in die periode ook actief waren. Die zaten helemaal achteraan op een verhoging achter glas maar zonder deur met achter zich een afgesloten magazijn/archief.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict0639.jpg

De leeftijd van de dames was een afspiegeling van wat ook bij de ‘mannen’ speelde. Ze waren er in alle leeftijden, maten en uitmonstering. Zij tikten veelal op de toenmalige schrijfmachines kaarten die later een grote rol speelden bij het werk dat ‘beneden’ werd gedaan. Hoe dan ook, net als bij de mannen/jongens op die afdeling werd ook bij de dames eenmaal per jaar een nieuwe lichting meiden toegevoegd aan het bestaande bestand. Het kon ook zo zijn dat van de jonge meiden die vorig jaar waren ingestroomd voor een deel weer naar andere afdelingen verdwenen. Ging bij de jonge mannen ook zo. Lang geleden alweer stapte daar een meisje binnen dat nu nog mijn echtgenote en partner is.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pa200301_edited.jpg

Wij hadden snel contact met elkaar, verkenden, zochten, gaven niet toe, maar kregen elkaar toch te pakken. Zelfde frequentie, veel overeenkomsten in achtergrond, en bereid samen te knokken tegen wat wij zagen als onwenselijk maar zeker ook in de weg staand voor de zo gewenste zelfstandigheid. Het werd bij die bank niet zo begrepen, maar we zetten toch door. Na een tijdje lang intense verkering, verloofd, en kort daarop getrouwd. Hartstikke jong, geen idee wat het leven ons zou brengen maar zeker wetend dat we het wel gingen redden samen. Met hulp van de schoonouders een eigen stekkie bij hen in dat fraaie oude grachtenpand aan de Amstel. Later een eigen flat in de splinternieuwe Bijlmermeer. Het leven kwam met ups en downs maar samen maakte sterk, dus dat redden we wel. Verhuizingen, werk, veel werk soms, en nog steeds bij mekander. Tuurlijk oudere lieden nu. Maar die herinneringen blijven. Samen knokken nog steeds, soms onderling, maar dat sterkt…. Hoe dan ook, vandaag een fiks aantal jaren getrouwd. Ooit een bankstel….Maar door andere beroepskeuzes nu allang niet meer. Pensionado’s geworden en daarvan genietend. We vieren altijd heel bescheiden…Want dat verdienen we samen…(beelden: Prive-archief)

Een eeuw terug…

Een eeuw terug…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 30-9-25-1.jpg

We vinden wel eens dat wij het in onze tijden lastig hebben maar bedenk zelf ook maar eens hoe dat moet zijn geweest voor de mensen van een eeuw geleden. Er zijn daar maar weinigen van over die ons er nog een helder verslag over kunnen doen, want dan moet je toch al snel ouder zijn dan die eeuw lang is en dat is nog maar een enkeling gegeven. Als ik de nieuwsberichten van deze datum in 1925 bekijk zie ik weinig opwindends voorbij trekken. Maar dat opwindende aspect had zich deels natuurlijk al wat eerder afgespeeld. Bedenk maar dat de gemiddelde burger net 7 jaar eerder de Eerste W.O. achter zich had gelaten met alle ellende van dien. Veel landen om ons heen trachtten te herstellen van wat toen aan schade was aangericht en met name de bevolking was in die jaren van oorlog aardig ontdaan van veel jonge mannelijke soldaten. Dat heeft altijd effect op wat daarna kwam.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 300925-3.jpg

In Griekenland werd door een toenmalige dictator de grondwetgevende vergadering van het land ontbonden. Indertijd kwam je door de chaos veel van dit soort zaken tegen. En de roep om sterke (..) mensen was overal hoorbaar. Of ze nu extreemrechts of uiterst links waren. De clash tussen die culturen vond ook een eeuw geleden al plaats. Het Vaticaan vaardigde intussen een circulaire uit dat vrouwen niet in doorzichtige kleding (op hoofd, kraag, benen en bovenarmen) de kerk mochten betreden. Dat werd gezien als respectloos.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 300925-4.jpg

Wat zijn we nu een eeuw later daarin opgeschoten?? Tegelijk werd voor het eerst een door Roomse nonnen geleide en gerunde medische organisatie opgezet die mensen moest helpen in geval van nood. Dat bestond eigenlijk daarvoor nog niet. Bij een diefstal uit de suite van erfgename Jessie Woolsworth (van de bekende winkelketen) in het Plaza Hotel te New York werden sieraden gestolen t.w.v. $ 750.000,–. Een enorm bedrag, zeker in die tijd. En heel pikant, de diefstal vond plaats terwijl zij zelf op enkele meters afstand in het bad lag te genieten van warm water en badschuim…. In de Sovjet-Unie werd Arkady Ostashev geboren. Zegt je nu niks meer denk ik, maar hij werd later wetenschappen en raketgeleerde en was mede verantwoordelijk voor de technologie die in 1957 maakte dat de Russische Spoetnik satelliet werd gelanceerd en vier jaar later Joeri Gagarin als eerste kosmonaut rond de Aarde kon vliegen. De goede man overleed in 1998, was toen slechts 73 jaar. Wat we dus zien is dat we in een soort vacuum zaten tussen WO1 en de latere beurscrash in de wereld die op haar beurt weer WO2 dichterbij bracht. Best iets om over na te denken als we het weer hebben over die vele dreigingen van nu, een eeuw later… (Beelden: Wikipedia/internet)