Groene dromen en nachtmerries…

Met name linkse en groene fracties in onze samenleving laten niet af om alles wat modern is en neigt naar wat zij zien als uitstoot te veroordelen en het liefst in de ban te doen. Denk maar eens aan de auto, het vliegtuig, schepen, onze Cv-ketels, open haarden, scooters, vrachtwagens etc. Men denkt in die kringen vaak in termen als windmolens, duurzaamheid, milieu, belasting etc. Zonder daarbij enig inzicht te hebben in feiten en cijfers. Nou ja, men produceert vaak eigen cijfers. Men luistert naar de mening van mensen die menen dat ze ergens last van hebben, men zoekt trouble-spots op en gaat er dan vanuit dat dit voor de hele wereld zo geldt. Ik heb er al vaker op gewezen, met belastingmaatregelen verduurzaam je onze samenleving niet. Je kunt wel denken dat elektrische auto’s de oplossing zijn van het uitstootprobleem, maar dan moet je ook zorgen dat straks 8 miljoen van die dingen zonder dat ze aan het stroomnet hangen als nu bestaat, het milieu niet vervuilen. Wat ze natuurlijk wel doen.

Windmolens (het land staat er intussen vol mee) doen maar voor net 10% mee aan de opwekking van groene stroom. Leuk bedacht, maar in de praktijk een onhaalbare situatie. Daarbij die dingen rijden op accu’s waarvan de grondstofproductie op zijn minst van twijfelachtig allooi is. Om het over de verwerking van afgedankte exemplaren maar niet te hebben. En dan benoem ik nog niet eens de praktische invulling van de dagelijkse ritten. Want veel verder dan 250km kom je niet op een acculading, hoe enthousiast sommige gebruikers en verkopers ook zijn. Elektrische auto’s zijn nog geen oplossing van de problemen. Voor zover die al bestaan. In de realiteit van alle dag blijkt dat de uitstoot van CO2 en NOX jaar na jaar sterk is afgenomen. De grootste vervuilers zijn niet te vinden in het vervoer, maar bij de agrarische sector, de industrie en onze huishoudens. Open haarden zijn idd een bron van vervuiling, hoe gezellig ook. Net als de BBQ in de zomer.

Maar dat willen ‘we’ liever niet zien kennelijk. We wijzen naar sectoren waar we van denken dat ze enorm vervuilen. Zoals de luchtvaart. Want die grote toestellen, dat moet wel enorm veel uitstoten. Dat klopt als je er bij de start recht achter staat uiteraard. Maar in de totale uitstoot voor ons land gaat het om peanuts. Een vliegtuig vliegt namelijk, en dus is dat spul wat ze uitstoten ook snel op andere hoogten verwaaid of het land uit. En dat grensoverschrijdende geldt ook voor veel van die andere meetwaarden. Het waait ons land gewoon binnen. Of we dat nu leuk vinden of niet. Zelfs als we 100% op schone energie zouden kunnen omschakelen hier, de landbouw beteugelen, de industrie uitbannen, vliegtuigen vervangen door zeilschepen en de trekschuit het werk van de autobussen weer laten doen, komt er nog steeds uitstoot voor. Het groene ideaal is in de praktijk dus volkomen onbereikbaar. Echt, dat komt nooit meer goed. Ook niet via milieubelastingen. Die trouwens in de praktijk zelden worden gebruikt voor verbetering van dat milieu. Net zoals de autobelastingen niet worden gebruikt voor verbetering van het wegennet. Nee, die gelden gaan naar het openbaar vervoer, de trein, windmolens etc. Symboolpolitiek dus. Laten we vooral verduurzamen waar het nodig of handig is. Maar stop nu eens met die flauwekul en bezorg ons Nederlanders niet constant een schuldgevoel. Dat is onterecht en volstrekt onnodig. Of geef het goede voorbeeld. Kom te paard naar je werk, gekleed in linnen of berenvel, zonder make-up, en ga wonen in een hutje op de heide. Zonder verwarming uiteraard. Pas dan ben je oprecht en eerlijk. Nu niet!

 

De R van Revolutie…

Als iets de maatschappij dreigt te verscheuren is het toch het dedain waarmee sommige stromingen menen dat andersdenkenden vooral moeten zwijgen, niet weten waar het over gaat of wat goed voor hen is. De gemiddelde mens in onze streken heeft echter tegenwoordig een aardig stukje onderwijs gekregen en kan vrij zelfstandig denken. Niet dat dit meteen leidt tot grote intelligentie of overzicht hoor, maar dat zit ook niet aan die kant van het spectrum waar men meestal probeert wetten en normen vast te leggen die moeten gelden voor alle burgers. Opdat we niet te kritisch worden. Los van het fatsoen dat een normaal mens mee krijgt van zijn ouders of opvoeders, is het wel zo dat we steeds meer zien dat bij discussies de grenzen worden overschreden van het betamelijke. Ben je tegen de massa-immigratie ben je meteen een Wilders fan. Geloof je niet in de propaganda rond de door de mens veranderde leefomgeving behoor je tot de dommen die niet snappen dat als we nu niet extra lasten gaan betalen er nooit iets zal veranderen en het klimaat ons alle zal doden.

De inhoud van die discussie is net zo fel als die tussen voor- en tegenstanders van de toestroom van vooral economische immigranten. Men beschimpt de andere partij en neemt heel wat grofheid in de mond of geschreven uiting om argumenten kracht bij te zetten. Vaak worden feiten niet gebruikt, maar veel aannames en emoties. Men zit in het kamp van de ene of de andere politieke stroming en oreert vooral wat men in eigen kring graag hoort of leest. Zonder dat men de argumenten van de andere kant ook maar een glimp of momentje waardig acht. Opmerkelijk gedrag. Wat wel blijft is frustratie. Bij een groep Nederlanders die moe wordt van het gebadineer, het hautaine neerkijken op belastingbetalers met een mening, maar ook in de dagelijkse praktijk zien dat hun leefomgeving wordt overspoeld met de nadelen van al dat optimistische en vaak groen-socialistische denken.

Delen is leuk, maar als dat een halve eeuw moet gaan duren zonder kans op goede integratie gaat dat leiden tot extremistisch denken. En dat is de voedingsbodem voor revolutie. En dat kan van links of rechts komen en zelfs vanuit het midden. De geschiedenis heeft voldoende voorbeelden van dit soort aan elkaar geknoopte zaken. Van het een naar het ander en dan ineens de vlam in de pan. Nederlanders zijn normaal niet zo fel of oorlogszuchtig, maar kom niet in hun leefomgeving, huis of aan hun auto. En juist dat is waar die hautaine politici aan de linkerkant van het spectrum sterk in zijn. Laat de ander maar de rommel opruimen en vooral betalen. Het maakt niet uit voor wat, als de massa dat maar doet. En dan mooi weer spelen met een of andere vage agenda over groene zaken of sociaal denken. Het is een revolutie waard. Al is het maar in ons aller denken. Blijven we dit zwijgend accepteren of komen we in actie? Of blijven we gewoon commentaar geven en doen verder niets? Hoe zie jij dat?

Anarchie – Al 150 jaar gevaar….

Wat we nu zien aan terreur was een eeuw eerder vooral het werk van anarchisten. Mensen met een afkeer van het burgerlijke en wettelijke of democratische. Zij zetten zich af met soortgelijke terreurdaden als we in onze dagen zien, al was of is de achtergrond van de daders dan anders. Het geestelijk welzijn van die daders is wel vergelijkbaar. Vaak mensen die bewust niet nadenken over de gevolgen van hun daden voor de slachtoffers omdat ze die zien als onderdeel van de gehate maatschappij die zij zelf willen veranderen. Bij die anarchisten, voortgekomen uit de revolutie van de socialisten of communisten, ging het om een totale ontkenning van de centrale macht. Of dat nu een regering betrof, een geloof of een Partij zoals de communistische. In basis stamde het idee van die anarchie uit de 19e eeuw toen bepaalde stromingen zich verzetten tegen het idee dat kapitaal, productiemiddelen en bijvoorbeeld bodemschatten in een beperkt aantal handen verkeerde en de grote massa daar niet voldoende van zou profiteren.

En die anarchie hield het niet bij woorden alleen. Ook al waren er stromingen binnen de anarchie die geweld verafschuwden namen sommige van die lieden het recht in eigen hand. Zij plaatsen bommen en vermoordden mensen omdat ze vonden dat die hun kijk op de wereld in de weg stonden. Ook in onze dagen kennen we deze lieden nog steeds. Veelal nog steeds aan de extreme linkerkant van het politieke spectrum. Veelal zitten ze nu in de hoek van de ecoanarchisten, mensen die het milieu willen beschermen en daarvoor alles in zullen zetten om hun doelen te bereiken. Ze steken fokkerijen in brand en blokkeren kolencentrales of soortgelijke acties. Dat dit kan leiden tot veel ernstiger zaken bewees de moordenaar van Pim Fortuyn. Heeft maling aan de samenleving en gaat door roeien en ruiten om zijn onaangepaste instelling te verdedigen. De anarchie is gericht op het doen vervangen van wat nu normaal is door een samenleving waarin het communistische denken tot in de laatste letter wordt uitgevoerd en alles van iedereen is en niemand meer macht heeft over de ander.

Een aardig idee, maar meteen ook levensgevaarlijk natuurlijk. Hoe dan ook, de anarchie met zijn geweldsuitspattingen kende zijn hoogtepunt voor W.O. 1. Daarna verdween het wat naar een donker gebied aan de linkerkant van onze samenleving. Waar het nog steeds te vinden is. Veel kraker zijn in feite anarchistisch in hun denken en doen. En opvallend is hun afkeer van alles wat rechts is en wellicht een verstoring van hun ideale wereldbeeld zou kunnen opleveren. En dat we dit gevaar niet moeten veronachtzamen heeft o.a. de Rote Armee Fraktion laten zien. Kortom, gevaar komt niet alleen van ultrarechts of uit moslimextremisme. Het zit ook elders en het vraagt van onze bestuurders een grote wijsheid om ook daar goed op te letten en op te treden als er weer eens een escalatie dreigt. Want geweld is geweld. Voor de slachtoffers maakt het allemaal maar weinig verschil. Toch? (Beelden: Internet)

We hebben gekozen!

Het ging de afgelopen weken en dagen eigenlijk nergens anders meer over. Het leven van ons allen hing af van de keuzes die we zouden maken in het stemhokje. Een stem voor de een zorgde voor beroering onder bepaalde groepen, maar een stem voor de ander maakte ons landvoorhand failliet. De ene partij wist nog beter op ons gemoed te werken dan de andere. De uitslagen kwamen aardig laat tot ons. Voor de meeste normaal werkende burgers en kiezers, TE laat. Zij wachtten wel af tot de ochtend na de stemming hoe het allemaal was verlopen. Om dan te constateren dat er eigenlijk niet van die heel grote verrassingen zaten in de verkiezingen. De trends zaten al in de peilingen, de Nederlander kiest het liefst voor rust en orde, maar nu ook weer niet al te extreem. Het moet wel leuk blijven. We zijn niet zo racistisch als sommige would-be-politici ons willen doen geloven. En over sommige geloven kunnen we kort zijn. Prima achter de voordeur, maar niet in het openbaar s.v.p. en al helemaal niet binnen de politiek! Ook al blijkt nu dat zij die niet willen integreren toch een eigen stroming aan de zetels hielpen. Het was niet voor niets dat sommige traditionele partijen plotseling hun eigen geloof weg moffelden en zich ook afzetten tegen dat nieuwe dat zo graag dominant zou willen zijn.

De socialistische kaart kon nauwelijks meer gespeeld. Economie, zorg, immigratie, crisis, Trump, het kwam allemaal voorbij. Maar de inkomensverschillen en de kansarmen waren niet goed vertegenwoordigd dit keer. Opvallend was ook de roep om meer defensie! Meer, meer, meer terwijl anderen juist weer kozen voor minder, minder, minder. En ergens ‘in the end’ hadden die twee zaken toch met elkaar van doen. We worden angstiger als volk, gek gemaakt in de media door de dreiging vanuit staten en doctrines die maar een enkel doel lijken te hebben, afkomen van die door hen vervloekte of gehate democratie. Het feest van de verkiezingen is die regimes een doorn in het oog. Net als de wetten van andere landen. Die treden ze met voeten als het moet, zeker als het de eigen (geloofs)belangen zou kunnen dienen. Een boycot over en weer is dan het gevolg. Bij Rusland werkte dat boycotten nauwelijks, bij Turkije wellicht beter. Maar dan zit je weer opgescheept met mensen die hier al jaren wonen maar toch meer Turks dan Nederlands blijken. Minder, minder, minder, het mag allemaal wel een beetje minder. Ook met die angst. Het milieu, de immigratie, de werkloosheid, de zorg. Ik denk dat we deze thema’s voorlopig even niet meer zullen horen. (waardoor ze niet minder belangrijk zijn overigens) De gekozenen gaan nu zien dat ze een vorm van regering kunnen vormen. Dan drinkt men een goed glas, doet daarna een plas en laat alles zoals het voor de 15e maart was. En kunnen wij burgers weer gewoon bezig met waar we goed in zijn;  (over)leven!

Ouderen milieubewuster dan jongeren?!

iprobo-koalaHet onderwerp milieu vind ik wel voldoende reden om er nog eens wat over neer te pennen. Omdat bijvoorbeeld een politieke stroming als GroenLinks vaak dat onderwerp naar zich toetrekt. Vanuit het idee dat met name de wat jongere generaties zich geroepen voelen tot het credo van mensen als Klavertje met hun namaak-Obama-retoriek. GroenLinks wil nog wel eens stellen dat juist ouderen zich minder van het milieu zouden aantrekken en daardoor alleen al de wereld vervuild achterlaten voor hun nageslacht. Wat op zich al een krankzinnige gedachte is want veel oudere mensen koesteren dat kroost nu net omdat ze zelf vaak een wat karige jeugd hadden en het beste met hun (klein)kinderen voor hebben. Kortom, kletskoek van de eerste orde, iets waarop veel van die stromingen op de linkerflank van het politieke spectrum een aardige claim hebben zitten. Het milieu gaat ons daarbij allen aan.

grilled-meatToch valt op dat uit onderzoek in het verleden bleek dat juist ouderen veel meer bezig zijn met scheiden van afval, met het inleveren van batterijen, met recycling en vooral ook het zo lang mogelijk gebruiken van wat zij ooit aanschaften. Hun milieubelasting is dus veel lager dan je bij de jongere generaties kunt zien. Even de echte veganisten in de linkerflank van GL  of PvdD daar gelaten. Ouderen eten ook anders. Weinig mensen van boven de 60 kiezen voor MacDonalds of Kentucky Fried Chicken om aan hun trek in iets lekkers te voldoen. Het idee dat zij stellen dat de eigen tijd er bijna op zit en dat na hen de zondvloed wel mag plaatsvinden is een te vaak gebruikte maar onware misvatting. Juist bij jongere generaties zit het gedrag van vervanging van spullen in de genen. Ingegeven door discounters of budgetwinkels waar je vandaag alles in het rood, morgen in het blauw en overmorgen weer roze moet hebben staan of hangen. Daaraan doen ouderen meestal niet meer mee.

ouder-echtpaar-aem-310807Ook bij allochtonen zie je weinig milieubewustzijn. Vanuit hun herkomst en achtergrond wellicht nog wel te begrijpen, maar ze worden er zeker niet zo op aangesproken als de GroenLinkse predikers zo graag doen bij de oudere generaties. Overigens bleken uit onderzoek de groot-stedelingen nipt milieubewuster dan plattelanders en zijn gereformeerden en katholieken de mensen met het grootste milieubesef. Kortom, vanaf de kansel al meegekregen juist om te gaan met de schepping van de Heer. Daarmee steken deze groepen ook flink uit boven alle andere religies of atheisten. GroenLinks heeft dus heel wat uit te leggen als ze weer eens kwaken als een eend zonder kop op dit gebied. Feiten zijn belangrijker dan aannames of vooroordelen. En die feiten gaf ik de lezer even. Nu nog even vertalen in daden. Zoals juist stemmen en niet kiezen voor de bekende weg….

Milieu; feiten en fictie!

altauqcmjlw74-alp-o3znmova539wqmke2djo9a92hocdkJe zult maar je leven lang actief zijn geweest in branches en beroepsmatige werelden waarbij vervoer en alles wat daarmee van doen had, de hoofdrol speelden. Dan is het lastig luisteren naar mensen die juist die branches en wereld aanduiden als hoofdschuldig aan de al dan niet dreigende ondergang van de Aarde. Of woorden dan wel stellingen van die strekking. En bij dat met het bekende vingertje wijzen worden nog wel eens feiten en cijfers genoemd die nergens over gaan. Zo is elke smeltende ijsberg de schuld van de gemiddelde leaserijder in zijn Volvo-diesel volgens het bekende Groenlinkse of Pechtoldistische jargon, terwijl in de praktijk van alle dag oorzaken en gevolg een wat andere samenstelling kennen. Niet het verkeer of het vervoer zijn de grootste boosdoeners als er al sprake is van onverantwoord uitstotelijk gedrag, maar wij allemaal als gewone burgers. Onze uitstoot aan stikstoffen, fijnstof en CO2 zijn opgeteld wel vijf keer zo groot als we niet rijden dan wanneer we dat wel doen. Domweg omdat we onze huizen en bedrijven voorzien van verwarming en elektriciteit en ook doordat we dagelijks van alles en nog wat consumeren en daarmee bijdragen aan een stevige extra vervuiling van dat zelfde milieu. Valt niet tegen op te fietsen!

filters-urteil-zum-dieselpartikelfilter-474x316-4cffef18de31bd9eNog steeds bestaat ook de illusie dat als je nu maar elektrisch zou rijden of het OV extra zou benutten dat je dan een bijdrage levert aan een schoon milieu. Nou dat valt nogal tegen. Een (eerlijk)automerk als Toyota berekende ooit dat het opwekken van elektriciteit t.b.v. een van haar hybride-modellen een even zware belasting oplevert als het rijden in een gemiddelde benzineauto. Niks schoner milieu, alleen stoot je in directe zin minder troep uit. Opvallend is overigens wel dat in alle sectoren van de uitstoot volgens recente cijfers tussen het jaar 1990 en 2014 aanzienlijke waardenminderingen zijn bereikt. Het milieudenken heeft dus wel degelijk veel opgeleverd, maar het kan natuurlijk altijd minder en nog beter. In ons land lopen we op dit punt voorop. Nu is het niet zo dat we hier in ons kleine landje aan de zee in een glazen bubbel leven. Stoten wij minder uit en de buren meer, merken we dat ook bij ons.

tuv-milieusticker-groen-akenVeel vervuiling komt vanuit het (verre) buitenland ook bij ons voorbij. Denk maar eens aan de gevolgen van de kernramp in Tsjernobyl in de jaren tachtig. De straling als gevolg van dat gedoe was binnen een dag of vijf, zes ook bij ons meetbaar. Fukushima vervuilde de Stille Oceaan zodanig dat men aan de andere kant van die enorme zee, een paar maanden later verhoogde stralingsniveau’s kon meten. Niet zorgwekkend, maar toch! Hoe dan ook, Nederland is op de goede weg en moet zich dus niet zo laten ringeloren door een paar geitenwolensokkentypes met een aangeboren haat tegen alles wat modern en vooral gemotoriseerd is. Het alternatief is domweg dat we niet meer consumeren, nooit meer reizen, geen auto meer rijden, de mode al dan niet meer volgen, geen mobiele telefoons meer benutten, geen tv meer gebruiken, geen radio, en ook dat we gaan leven van het land. Het eigen land wel te verstaan. Niets meer im- of exporteren. Ook geen make-up meer, geen kappers, geen tandpasta, geen parfums, nee, niks. Op weg naar de grof met de hand geweven kostuums en jurken en de wollen ondergoedjes. En de CV gaat definitief uit. Leuk vooruitzicht? Nee! Nou ja, wel voor die freaks. Dus is mijn advies; stem nooit op een partij die dat allemaal op de agenda zet. Voor je het weet zit je ineens in een berenvel ergens op de Veluwe je potje konijnenpootjes te koken. Voorzichtigheid is geboden.

Scherp

15g3srcJa beste lezers, na dat verhaal over het hebben van vooroordelen van een paar dagen geleden was er nog een feit dat hier de aandacht behoeft. Wie mij na tien jaar bloggen en invullen van socials nog niet kent heeft niet goed gelezen of opgelet. Maar je zou dan hebben kunnen weten dat ik een deel van het politieke spectrum niet in het hart heb gesloten. Zeker zij die menen dat ze buskruit, dan wel wit garen, maar zeker het schone milieu of politieke correctheid hebben uitgevonden komen wat mijn mening betreft van een koude kermis thuis. Mijn blogserie heeft niet voor niets die titel rond mijn persoonlijke mening. Ik moet dus niets hebben van mensen die constant anderen de maat nemen maar zelf inconsequent zijn qua principes of gedrag. Denk aan de mensen bij de stroming D66 die altijd bezig zijn anderen onderuit te schoffelen maar als het er op aankomt elk principe van de partij overboord mikken omwille van de politieke of persoonlijke macht. Dat geldt ook voor GroenLinks, een stroming die ooit ontstond door samenvoegen van de enige echte socialistische partij die Nederland vroeger kende, de CPN, de pacifistische PSP en het PPR dat ooit werd opgezet door Bas de Gaaij-Fortman. Dat GroenLinks is tegenwoordig echter vooral groen.

Armoede - 1 - slipHet linkse aspect moet je denk ik vooral zoeken in hun vluchtelingen(lees grenzeloze immigratie)agenda. Met mensen van buiten ons land moeten we volgens de groen stroming loyaal en sociaal zijn, maar voor de geboren Nederlanders geldt kennelijk slechts de milieuaccijns, tolheffing of het aankijken tegen windmolens en vechten tegen de armoedegrens. Mijn afkeer van die partij kwam deels door de opstelling van een van haar voorvrouwen, Femke Halsema. Haar manier van in het debat staan was mij een doorn in het oog. Kom me nu niet aan met Wilders of zo, deze dame vond het scherpe debat uit. Ze wist naar mijn waarneming soms helemaal niet waar het over ging, maar wilde hoe dan ook haar politieke of persoonlijke punt maken. Ik was blij dat ze weg ging. Helaas voor GL was haar opvolgster, Jolande Sap, vooral een lieve brekebeen. Qua optreden een verademing met kennis van zaken, maar geen vertrouwen van de partij- of fractieleden. De eigen partijgenoten staken haar zoals dat gaat een mes in de rug en het lieve kind koos ook nog eens verkeerd toen het over een omstreden militaire missie naar Kunduz ging. Terecht werd GroenLinks afgestraft bij de verkiezingen en kwam de Partij voor de Dieren over links om nog even dat deel van de GL-kiezers binnen te hengelen die echt wilden dat er iets gebeurde aan bijvoorbeeld het altijd aanwezige dierenleed. GroenLinks groeit nu weer iets. Mede dankzij een ineenstortende PvdA. Maar waarom hier en nu zoveel aandacht voor een stroming die ik uit mijn genen verafschuw.?

Costuums 3 - dit soort pakken heb ik nu aan en die gaan nog niet wegWel, los van het feit dat deze stroming staat voor afbouw van economische sectoren waarin ik mijn geld verdien(de) is het ook een partij die in haar bestaan bijna meer schandalen kende dan de op dit punt vermaarde VVD of PVV. En dan een moreel uitgestreken gezicht overeind houden. Onlangs gaf ik op Twitter mijn ongezouten mening over die vroegere voorvrouw, Halsema, die een of ander boekwerk heeft uitgebracht om haar gelijk te halen. Mijn scherpe afwijzing kon rekenen op veel kritiek. Niet alleen van de dame zelf, zij vond mij ‘minderwaardig’ zelfs, maar ook van een oude zakenrelatie. Iemand die vond dat hij ‘uit fatsoen’ mijn recht op een eigen mening moest afdoen als ‘Tokkiegedrag’. Einde oefening samenwerking natuurlijk. Mijn mening laat ik me echt niet afnemen. En scherpte hoort bij dat debat. Ook in de sociale media. Overigens heb ik haar daar toen ook inhoudelijk beoordeeld, geen nood. En omwille van haar persoonlijke gemoedsrust ook nog excuus gemaakt over de evt. persoonlijke noten. Maar of ik daarmee mijn mening over die stroming zal veranderen? Nee! Want ook daar zie ik niets terug waarin ik ook maar een moment zou kunnen geloven. Te veel aannames, leugens, dat tolbeleid en zo meer. Een stroming om te mijden. Nog liever stem ik op de PvdD. Daar zijn ze even scherp als ik zelf ben. Maar ook met een zekere charme en absoluut een echte passie voor dieren. En dat maakt veel verschil.

Weer…

Het heelalTerwijl we ons door een van de koudste oktoberweken van de afgelopen 25 jaar heen worstelden kon ik toch niet anders dan denken aan al die lieden die maar blijven beweren dat we te maken hebben met een door mensen veroorzaakte opwarming van de aarde. En mijn twijfels daarover. Immers, in de hele wereld is te zien dat we van doen hebben met al dan niet langdurige extreme omstandigheden. Maar ook met meteorologen en oceanografen die melden dat het gevreesde ‘El ninjo’ effect daarvoor schuld draagt. Dat El Ninjo-effect doet zich voor in de Stille Oceaan ten oosten van Afrika en werkt door in alle andere oceanen. Het gaat om een plotselinge draaiing van de normale koude- en warme golfstromen. Daardoor wordt de atmosfeer beinvloed en veranderen patronen ven jarenlang min of meer gemiddeld weer. Was altijd al zo, werd ontdekt in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Indertijd wist men het ook zeker; de aarde werd kouder en kwam een kleine of grote ijstijd aan en dat zou zeker leiden tot enorme economische schade in het minst erge geval, maar tot uitroeiing van de mensen en dieren als schepselen ‘gods’ in het ergste. Maar het ijs kwam niet.

20061001110700_flashesWe kregen een paar jaar later te horen dat de verzuurde regen ons allen tot een voortijdig einde zou brengen. Weer een fase in de ontwikkeling verder waren het de gaten in de ozonlaag en weer later de smeltende gletsjers en polen. Kortom, elk tijdperk kent zijn eigen voorspellingen, zijn onheilsprofeten en door de ontwikkelingen van media en nieuws, zijn eigen dynamiek. Opvallend vaak (b)lijken de politieke oplossingen hetzelfde. Men doet niets aan de mogelijke gevolgen van al dat onheil. Nee hoor, als het water of het ijs komt dan zien we wel, maar verhoogt wel de milieubelastingen om zo de kas te vullen voor leukere dingen. ALS het water dus met meters zou stijgen laat men op basis van die schatkisten de bevolking gewoon verdrinken?! Nee natuurlijk. Het zijn argumenten om de eigen bevolking te laten opdraaien voor beleid dat  nu al decennia lang verkeerd is als je echt denkt dat de mensen en niet de natuurlijke fenomenen schuld dragen voor wat er qua weer en verandering in milieu aan de gang is. Wie niet horen wil moet maar voelen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In hoeverre horen wij dan niet? Nou, als je de GroenLinkse propaganda zou blijven volgen moet het hele verkeer worden lam gelegd, is reizen uit den boze, behalve per zeilschip, moeten forenzen maar op de fiets en zou de stadsverwarming moeten draaien op door windmolens opgewekte energie. Alle andere vormen van gebruik van energie zijn uit den boze en dienen extra te worden belast. Net als geluk of plezier. GroenLinks denken is gebaseerd op alles beter weten voor het volk. Ook wanneer en op welk moment dat volk mag lachen of wanneer het moet huilen. Een filosofie die gelukkig door 90% van de burgerij niet wordt onderschreven. Ben ik dan voor het blijven potverteren van grondstoffen die ons aan dat geluk kunnen helpen? Nee natuurlijk! Maar zolang we niet in staat zijn om tien jaar vooruit te kijken v.w.b. ontwikkelingen op het gebied van wat ik hiervoor beschreef zie ik niks in verder steeds maar hoger belasten van gebruik. Zoek nu eens naar alternatieven die geen kapitalen aan subsidies kosten. Zoals windmolens. Daarvan draait er echt geen een zonder subsidie en die dingen zijn vreselijk voor het landschappelijke uitzicht. Maar wellicht is dat ook wel een bijna ouderwets inzicht. Anno 2015 zijn die dingen lelijk. Over tien jaar vinden we ze mogelijkerwijs prachtig! Niet te voorspellen, net zo min als het weer. Kijk eens naar buiten en bedenk dan eens dat diezelfde blik van 40 jaar geleden had kunnen inhouden dat we nu tot het dak in het ijs hadden kunnen zitten. Niets is zeker, dus zeker niet die voorspellingen van onheilsprofeten!

Relatieve overlast…

Amsterdam rondwandeltocht 210807 008Kijk, als de buren massaal in de tuin gaan zitten feesten of muziek maken (wat ze overigens zelden of nooit doen) noem ik dat zelf vanuit mijn waarneming snel lawaai. Maar voor anderen zijn de voorbij trekkende vliegtuigen, auto’s of zelfs trams bronnen van grote ergernis. Immers, lawaai waar je niet om vraagt is reden voor veel gemopper. Nu is lawaai van die soort heel vervelend als het een vorm aanneemt die je het beste als terreur kunt beschrijven. Maakte ik ooit mee in het flatgebouw waar we jaren geleden als jonge lieden woonden. We kregen (naar later bleek) tijdelijke bovenburen die ons het leven echt tot een hel maakten. Midden in de nacht speelden kinderen bonkend en stommelend, loeide een radio, vergaten ze de afvoer van de wasmachine zodanig af te sluiten dat niet alle water langs de muren liep bij ons, en mikte palief na een stukje kritiek van zijn vrouw op zijn kijkgedrag, de tv naar beneden vanaf het balkon op tien hoog. Het was een ramp. Ook al omdat die flats zodanig gebouwd waren dat je van voor- tot naspel het seksleven van je buren kon volgen, voor zover aanwezig, of gesprekken tijdens vele verjaardagen om ons heen. Ik was blij indertijd te kunnen verhuizen.

Bijlmermeer - 1Geluidshinder van verkeer is heel vervelend als je er de hele dag midden in zit. Als je geen keuze had bij de vestigingsplek van die woning. Want wie gaat wonen bij Schiphol weet dat daar vliegtuigen starten en landen. Ga je dan protesteren is er echt iets mis met je geestelijke gesteldheid.  Nu ben ik zelf opgevoed in een omgeving waar omgevingslawaai altijd hoorbaar was. Garagebedrijf tegenover ons, een bromfietsenstallling onder het huis, vliegtuigen die over de straat vlogen en af en toe wat straatraces met diezelfde brommerige tweewielers door de lokale jeugd. In de hoofdader van de buurt reden heel wat trams en het verkeer dat ook toen al druk was had zo zijn invloed op het milieu. Hadden we er last van? Ach, soms. Maar nooit zo dat je er over ging protesteren. We werkten, leerden, deden wat we moesten om een beter leven te bereiken. En wisten dat we in een grote stad leefden, de grootste van dit land. Dan wen je aan het fenomeen en vind je het zelfs te rustig als je in een stille omgeving verkeert.

15214 - MDC DC-8-55 MAC 1977 Scan10008Hoe leuk dat dan ook is zo eens in de zoveel tijd. Lawaai is dus betrekkelijk als het geen terreur betreft. Daar ligt irritatie snel om de hoek. Zoals een live band in de tuin bij de buren zonder overleg of zoiets. In mijn huidige woonomgeving hebben we eens een hele zondag zitten luisteren naar een buurman een paar huizen verderop die zijn opbergruimte in de tuin aan het schuren was. Met een elektrische schuurmachine. Vreselijk geluid. Waar dat ook door kwam, het was zomer, de vakanties bezig en geen kindergeluid te horen. In die stilte viel dit geluid enorm op. Zou het dan slechts daardoor komen? Ben benieuwd wie er van mijn lezers en medebloggers zelf te maken heeft met geluidsoverlast en hoe men er mee om gaat. Is stilte jouw ding? Of kan je wel tegen een beetje achtergrondruis???

Omgekeerd denken…

ants-pests-argentine1Onlangs, het was een beetje aardig weer en dan bewegen we ons nog wel eens wat tussen het groen in de tuin….., bleek dat een van de grote struiken (of was het nu een klein boompje) niet echt opfleurde door het lenteweer. Het ding bleef bruingeel van kleur, al kwamen er nog wel knopjes aan de takken die deden vermoeden dat de natuur zijn werk wilde doen maar niet echt daarin slaagde. Vrouwlief, uitgerust met een stel wel heel erg groene vingers, besloot het ding uit de bijbehorende pot te trekken en kwam tot de ontstellende ontdekking dat de kluit waarin die plant moest groeien was omgevormd tot een wereldstad van enige omvang. Maar dan op mierniveau. Gangen, straten, waterpartijtjes. Het krioelde ook van het volk daar in die kluit. Bruinzwarte kruipertjes druk doende om direct de schade te dichten aangericht door de brute verwijdering van hun stad uit die veilige omgeving. Onderin de pot dreven hele kluiten eitjes. Vermoedelijk het gevolg van een hartstochtelijke bevruchting van het vrouwvolk in deze kolonie. Wij bestreden de bevolking van het mierenstadje voor het gemak toch maar, verwijderden de eitjes en zetten de plant in een bak met bleekwater.

Ants marchingTot zover een eerste observatie van wat in onze tuin zoal speelde.. Wij mensen zijn als je er goed over nadenkt echter tamelijk arrogant. Wij gaan er altijd maar vanuit dat wij die wereldbol hebben geerfd van iets of iemand en dat alles wat daarop aanwezig is en leeft ons moet dienen. We dichten ons zelf grote intelligentie toe en knijpen een oogje dicht voor oorlog, haat, afgunst, armoede, terrorisme, geloofsgekte en zo meer. Immers wij mensen zijn superieur. Maar wat nu als dit niet zo is en wij eigenlijk ‘bezetters’ zijn van een planeet die in principe bedoeld was voor heel andere doeleinden. Dat die kleine mieren eigenlijk de echte bewoners zijn en dat die ondergronds of daar waar het lekker donker en vochtig is, hun eigen leven leiden. Dat er op zijn ‘miers’ wordt geconverseerd, dat ook daar songfestivals worden gehouden en er ook een echte Mierse economie bestaat. Laten we wel zijn, er is weinig kruid gewassen tegen die mieren want als je in de gemiddelde tuin gaat kijken zie je dat die beestjes eigenlijk heer en meester zijn in dat stukje ontspanningsgebied van ons mensen.

Ant figureOoit logeerden wij in Portugal. In een fraaie bungalow, het strand van de Algarve in de achtertuin. Elke dag werden we bezoocht door diverse kolonies mieren die in zwarte banen langs de muren liepen en o.a. aanvallen deden op alles wat eetbaar was in de keuken. Zoonlief was er de hele vakantie druk mee. Die stak die nesten in de brand, het hielp soms even, maar nooit lang. De mieren bleven komen. En niet alleen bij ons, ook bij de buren. Kortom, die bungalows stonden wellicht op de grond van die mieren en die kwamen hun rijkdommen even opeisen. Via de onze. Als je daar dieper over nadenkt wordt je toch iets bescheidener in die claims van het menselijk gelijk. Omdat die mieren naar verluid al een paar miljoen jaar oud zijn en ook de andere bewoners van deze aarde overleefden. De dinosauriers en alles wat daarna kwam. Toch eens over nadenken….het maakt een mens toch een soort profiteur….en mieren niet veel anders dan hard werkende beestjes met een eigen claim op onze wereld. Maar liever niet in onze tuin, dat vind ik dan weer minder…