Verwatering..

Verwatering..

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 70-3.jpg

Onlangs hoorde ik in het nieuws dat jonge Nederlandse stellen het krijgen van kinderen maar voor onbepaalde tijd uitstellen. Voornaamste reden, de kans op een eigen huis is zeker onder dit D66 kabinet zo miniem geworden dat men geen vertrouwen heeft dat dit ooit nog goed komt. Zelfs in christelijke kring is het aantal kinderen dat men daar krijgt flink aan het afnemen. Ging men voorheen bepaald niet voor het zingen de kerk uit, tegenwoordig doet men ook daar aan geboortebeperking. Voor met name vrouwen is een goede opleiding ook belangrijker dan het krijgen van een kind en als men dan die opleiding heeft afgerond is de keuze voor een leuke (en goed betaalde) baan ook een logische. Immers de investeringen in studie gedaan moeten soms jarenlang worden terugverdiend.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: boodschapper.webp

Daarbij willen we als moderne open samenleving (zolang dat nog duurt) dat mannen en vrouwen gelijk moeten zijn en carrierekansen ook voor beide geslachten (ik kies er voor slechts mannen en vrouwen op dat punt als geslacht te erkennen) gelijk moeten zijn. Zoals in veel ontwikkelde landen komt hierdoor de eigen cultuur op termijn in gevaar. Immers, bij de meer van elders komende volkeren is een groot kindertal vaak een investering in ‘later’ omdat men er vanuit gaat dat ouders dan niet in staat zijn voor zichzelf te zorgen en de kinderen die taak dan op zich moeten nemen. Alleen is dat in een goed georganiseerd land als het onze een overbodige luxe. Tegelijk zorgt die ongelijkheid in quantiteit aan kinderen voor problemen. Immers, de Nederlandse identiteit zal langzaam aan verwateren, nieuwe culturen en een dominant geimporteerd geloof stellen steeds andere eisen aan onze zorgvuldige opgebouwde sectoren als zorg, onderwijs, cultuur, etc.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: moeder-5.jpg

Daarbij voelen veel nieuwkomers zich toch in eerste instantie verbonden met de eigen cultuur en niet met die van het nieuwe thuisland. Bij Marokkanen blijkt dat zelfs de derde/vierde generatie zich via het opgelegde geloof meer Marokkaans dan Nederlands voelt en gedraagt. Dat is best een zorg. Turken krijgen van hun grote leider Erdogan zelfs te horen dat integratie in het nieuwe thuisland niet de bedoeling is en dat men de cultuur zuiver dient te houden door geen huwelijkspartners uit niet-islamitisch/Turkse kring te kiezen. Dat maakt de hier zo gewenste integratie uberhaupt erg ingewikkeld. De recente wereldconflicten helpen dan al helemaal niet mee. Kortom, door de vleselijke lusten slechts om het genot te consumeren en er geen nageslacht meer mee te maken is op termijn een doodlopende weg. Een weg die voor sommige linkse lieden al is ingeslagen. Daar kiest men bewust voor het niet krijgen van kinderen omdat de wereld al zo ellendig is. Klimaat, Trump, Israel, allemaal redenen om kinderloos door het leven te gaan. En als men later oud en behoeftig is laat men zich verzorgen en wassen door nieuwkomers die dat werk vast met plezier zullen doen. Wat een nare droom zal dat worden…. (Beelden: Archief/internet)

Aanrijding…

Aanrijding…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 80kmh-foto-anp-parool.jpg

De ANWB/NOS verkeersinformatie die mij via Radio 2 veelvuldig meldt dat er op die en die snelweg vandaag weer een file staat om een of andere reden vermaakt me dan ook meteen door het gebruik van wonderlijke uitdrukkingen. Zo noemen zij een aanrijding steevast een ongeluk. Of ze vermelden iets vaags als ‘daar is iets gebeurd met een vrachtwagen’ dan wel ‘de brug wil niet meer dicht’ als reden of oorzaak van het feit dat er zoveel automobilisten vrijwillig/verplicht (..) achter elkaar gaan staan. Maar voor mij is vooral dat aanduiden van het botsen van voertuigen als een ‘ongeluk’ een doorn in het taalkundig oog. Immers, als er slechts materiele schade is noem ik dat een aanrijding of zo u wilt botsing.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: botsproef-1.jpg

Een ongeluk is iets met fysiek letsel of erger. En dat komt veel minder vaak voor als file-oorzaak. Laten we wel zijn, de meeste ongelukken vinden niet plaats op snelwegen, maar vooral op regionale of lokale wegen en straten en daarbij zijn dan over het algemeen tweewielgebruikers of wandelaars de dupe. Wat op snelwegen plaatsvindt is soms heel heftig, een op een file inrijdende truck kan veel leed veroorzaken, maar het is uiterst zeldzaam dat daar doden en zwaar gewonden bij vallen. Dus nog steeds een aanrijding. Mensen kunnen verongelukken, maar ik heb nog nooit gehoord van ‘ hij/zij/het is veraanrijdingt’. Het woord bestaat niet eens. Oftewel de ANWB/NOS gebruikt een verkeerd begrip ter duiding van verkeersoverlast. Is het op die snelwegen dan zoveel veiliger??

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: rdw-1.jpg

Nou nee, er rijden ronduit debielen en asocialen rond die menen dat de overheidslasten die zij (wellicht)betalen voor gebruik van die wegen reden zijn zich als malloten en asocialen te gedragen. En wat me ook opvalt, het zijn vaak ook vrouwen die zich schuldig maken aan zulk gedrag. Kan zijn dat ze de verkeersregels niet kennen, maar rechts passeren is niet toegestaan in dit land. Toch maak je dit als je een beetje meer dan gemiddeld op de weg zit bijna dagelijks mee. Ook het niet stoppen voor zebrapaden is tegenwoordig een euvel. Veel dames menen dat het ophalen of wegbrengen van hun kroost of het binnenharken van een aanbieding bij de supermarkt van groter belang is dan het even stoppen voor overstekend wild.Maar dat is eigenlijk een constatering aan de zijlijn van wat ik bedoelde. Een aanrijding is blikschade tot gevolg hebbend, een ongeluk iets wat we liever nooit meemaken. Mocht er iemand van de ANWB/NOS meelezen…corrigeer dat even…Beter voor mijn gemoedsrust…. (Beelden: archief)

Mannengriep…

Mannengriep…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: p7260230.jpg

Op het moment dat ik dit schrijf voel ik mij alsof ik zelf met twee kruizen op mijn nek de berg van Golgotha op moet kruipen. Alles doet me zeer, het snot loopt uit de hele bol, de hoestaanvallen zijn een zware shagroker waardig en van mijn energieke zelfverzekerheid is weinig over. En dat alles in maar twee dagen tijd. ‘Eergisteren’ zaten we nog lekker te eten in een Zuid-Hollands etablissement en bespraken alles wat in goed gezelschap van vrienden uit die regio besproken moest worden, maar een paar uur later was ik geveld door de gevreesde mannengriep. Binnen een uur of twee van strak naar wrak. En zoals bekend zijn wij mannen daarbij altijd slechter af dan vrouwen. Die laatsten kunnen weliswaar veel klagen, maar wij mannen lijden irl toch veel zwaarder door dit fenomeen. En dus sliep ik (tussen hoestbuien door) afgelopen nacht een dikke 11 uur. Uitgeteld, stuk, kapot, leeg. Onze dagelijkse wandelingen opgeschort, want de fut mankeert. De stem is zes octaven verlaagd voor zover nog aanwezig, dat houdt stil, want als ik teveel praat vrees ik het restant van die oude stem ook te verliezen. Dan blijft mijn schrijfvermogen om verslag te doen van het enorme lijden van de Meninggever. Als alles goed gaat is op deze publicatiedatum alles weer wat opgeknapt en gezond hoor. Al duren de hoestaanvallen bij mij dan soms wel weer weken na zo’n akelige aandoening. Kortom, ik deed even verslag van mijn enorme lijden….. Kaarten, fruitmanden, boekenbonnen etc… hoe zeer op prijs gesteld hoeven niet hoor…Ik snap best dat jullie me digitaal willen omarmen en omhoog tillen….maar dat is niet nodig. Het gaat vaak na een paar dagen weer over en daarbij hielpen Paracetamol en Vitamine C als ook de wil om gewoon weer te kunnen functioneren. Maar….het is een serieus te nemen aandoening bij ons mannen, dus daarom even hier opgenomen in mijn schrijflijstje…. (Beelden: Archief)

Van jong tot oud…

Van jong tot oud…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: candy-3.jpg

Ergens aan het eind van de jaren zestig vloog de seksuele revolutie in dit land als een Apolloraket richting ongekende hoogten of verten en was alles mogelijk en zelfs juridisch toegestaan. Zoals het uitgeven van semi-pornobladen voor de gewone man of vrouw. En die werden dan ook een groot succes. Uitgevers van dit soort bladen werden later op andere terreinen beroemd of verguisd, maar met deze bladen als Chick of Candy werden ze zeker rijk. En dat zat niet meteen in de verhalen die ze aanboden. Die waren weliswaar sfeerverhogend, de echte handel zat in de kleine advertenties met foto die werden geplaatst door toenmalige stellen of solo’s die op zoek waren naar het avontuur of ‘verbetering van hun relatie’.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: candy-magazine.jpg

Vaak zocht men naast het eigen geluk een derde (of vierde) partner. Men wilde dan partnerruil en noemde dat ook expliciet. Nog grappiger was dat men niet schroomde om zichzelf met de beschikbare Polaroid camera letterlijk in de beboste vleze te fotograferen en die beelden dan met de gemiddelde lezer (vaak liefhebbers..) te delen. Het was juist dit aspect van deze bladen dat er voor zorgde dat ze succesvol waren. De oplagen zodanig dat bladen met een grotere naam en faam er met opgetrokken wenkbrauwen naar keken. Die waren blij met de helft van die cijfers. Sex sells en dat ging zeker op voor deze blaadjes. En dat duurde allemaal best lang. Tot aan de rand van de jaren negentig werden ze uitgegeven.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 70-1.jpg

En dat zorgde voor een aardige bron van inkomsten bij de oprichters/uitbaters en hun opvolgers. Maar ik kijk anno 2026 ook met andere ogen naar de inhoud. Niet om wat men toen allemaal oreerde hoor… Ook naar de vaak wat wonderlijke plaatjes en het wensenpakket dat men open en eerlijk zoal adverteerde. We zijn nu pakweg 55 jaar verder. De toen adverterende ‘erotisch ingestelde paren’ waren indertijd pakweg 30-40 jaar oud, zouden nu 85-90 jaar moeten zijn. Zitten als het goed gaat achter de geraniums of in een verpleeghuis. Hoe zouden die dan terugkijken op die wilde jaren waarin ze zich letterlijk en figuurlijk blootgaven en genoten van hun grenzeloze zucht naar avontuur en seksueel genoegen? Als oudere mens is dat toch iets uit een ver verleden en je weet niet eens meer hoe dat ook al weer ging. Of blijft dat gevoel er altijd in zitten? Het blijft me fascineren. Zoals ik ook wel eens bedenk dat de dame die ik er ooit zo mooi vond uitzien op die autofolder van 1971 en die zorgde dat ik best viel voor merk en model, nu iets van 85 jaar oud moet zijn. Als ze nog leeft. Dat blijft toch schrijnen. De schoonheid verdwijnt en de lelijkheid blijft. Nou ja, vooralsnog bekijk ik het maar met verbazing en zeker ook filosofisch. Want hoewel adverteren doet begeren, ik voelde zelf die behoefte nooit zo waar het dit onderwerp betreft. Ik ben meer nieuwsgiering naar beweegredenen en zo….En jullie? (Beelden: internet)

De wrede god…

De wrede god…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict1375.jpg

Hele volksstammen geloven in een opperwezen dat in diverse culturen en religies anders wordt benoemd. De basis voor dat geloof al eeuwen geleden gelegd in tijden dat men nog niet wist hoe de wereld, het heelal maar zeker ook onze menselijke geschiedenis in elkaar stak. Van God tot Jaweh, van Boeddha tot Allah, van Wodan tot Apollo, altijd zijn er stammen geweest die hun eigen geloof aanhingen of nog hangen en daarbij ‘bewijs’ zoeken voor het bestaan van die hogere macht. Of, en dat is wellicht nog heftiger, het bewijs van het eigen gelijk.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict1403.jpg

Bedenk maar eens wat die eerste wereldreigers uit Portugal, Spanje of pakweg Engeland bij zich droegen toen ze nieuwe werelddelen ontdekten (vanuit Europees perspectief..) en daar zagen hoe hele volken er de meest wonderlijke godsdiensten op na hielden. Met de Bijbel in de ene hand en het zwaard in de andere roeide men die vreemde mensen en hun cultuur vrijwel uit en ‘bekeerde’ men anderen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict1392.jpg

Toen de Islam zijn intrede deed in het Midden-Oosten ging de verspreiding van dat geloof op dezelfde wijze. Kiezen of kabelen, bekeren of de dood in de ogen zien. Hele culturen werden zo uitgemoord en onderworpen. God als excuus voor veel wreedheid. En straffe regels voor hen die in het geloof zijn opgevoed. Want God wil dat je hem (haar komt niet im frage sinds Eva die appel aannam van de slang en ook Adam daarmee van het juiste pad af leidde…) dient. Dus werd ook ik als kind onderworpen aan de wensen en eisen van de Kerk. De enige juiste, die van Rome….

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: img_5318.jpg

Vasten, biechten, aangepast gedrag. Dwang en angst zaaien. Wie zondig is komt niet in de Hemel. Eindigt in de vurige hel. Was bij de katholieken nog het geloof in die Hemel via tussenstappen bereikbaar, bij andere geloven zie je dat totale onderwerping aan de Leer slechts kan leiden tot het ultieme doel. Voor zover je dat wilt geloven natuurlijk. In andere culturen zie je dat men koeien heilig verklaart, gelooft in de vredesleer van Boeddha, of dat de familie Kim gelijk staat aan Jezus bij ons. Het is maar net waarin je bent opgevoed. Neem kinderen als spons en je kunt ze indoctrineren met elke leer die je wilt en je weet dat ze in het minst heftige scenario tenminste restschade overhouden aan die opgelegde leer en regels. Niet voor niets pleiten al die culturen voor het nut van eigen scholen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 2562717559_0782e367b1_m.jpg

Vanaf moment 1 vergiftigt men de kindergeest met totaal overbodige kennis, maar ook met de dreiging van die wrede god die je weet te vinden als je die regels overtreedt. En in de meest wrede cultuur van al die hemelgerichte mogen familieleden met name meiden en vrouwen uit hun midden aanspreken, martelen of zelfs vermoorden als ze zich niet aan de strikte opgelegde regels houden. Immers, vrouwen onderwerpen aan mannen, homo’s het leven niet waard, en anders denkenden met voeten te treden. De wrede god, als we eens terug zouden rekenen hoeveel slachtoffers al die geloven hebben gemaakt in de jaren/eeuwen van hun bestaan zal dit verbijsteren. Zelfs het communisme, in haar bestaan goed voor 300 miljoen slachtoffers, verbleekt bij de daden van hen die geloven in een of ander heilig boek. Het zou een reden moeten zijn om al die geloven te verbieden. Maar ja, bij wie beginnen we dan? Nou OK, doe dan eerst die Romeinse goden maar. Met uitzondering van Venus. Die bevalt me nog het meest. Maar ja, ik ben dan ook een afvallige….. (Beelden: archief/internet)

Toegevoegde waarde…

Toegevoegde waarde…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: praag-black-light-1.jpg

Wel eens stil gestaan bij het fenomeen ‘aangetrouwde familie’?? Zelf niet verrast door wat er achter jouw grote liefde zat qua aanhang in de vorm van familie en vrienden?? Ik zelf sloot die lui indertijd al snel in het hart hoor, en herinner me de meesten voor zover ze wellicht voor altijd zijn verdwenen als warme en vriendelijke persoonlijkheden. De uitzonderingen waren er natuurlijk ook. De lastige oom, tante, de vriend(in) die je liever niet/nooit meer zag. Omgekeerd ging dat vast ook zo, want ook in mijn aanhang zaten indertijd enkele best bijzondere types.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: stockholm-2.jpg

Waarbij opviel dat de meeste vrienden trouw en aardig waren en empathischer richting mijn toenmalige ‘verkering’ verloofde of vrouw dan delen van de familie waaruit ik kwam. En nog steeds zie ik bij anderen dat zelfde fenomeen en bedenk me maar dat je dat als liefdespaar er dus gratis en voor niks bij krijgt. De moppen, grappen en sketches over die ‘lastige of vervelende’ schoonmoeder zijn niet zo maar talrijk. Nu zijn wij na al die jaren helaas heel wat van die aanhang kwijt geraakt en ik mocht intussen eigenlijk nooit echt klagen over die schoonfamilie, in tegendeel.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: rijks-9-img_3759.jpg

Maar ik zie bij anderen toch best wel eens zorgwekkende zaken. Zoals overdreven bemoeizucht, zelfs jaloezie. Soms speelt klassenverschil een rol, het valt niet altijd mee om dat dicht te roeien met alleen maar bijna naieve liefdesgevoelens. De prins en het burgermeisje, het klinkt of leest leuk in een of ander bedacht verhaaltje, in de praktijk blijkt dat best lastig te bereiken. Zie het Britse Koningshuis en die Prins Harry die zo nodig met zijn Megan wilde trouwen, een actrice van matig niveau. Het meisje werd venijnig toen zij niet werd opgenomen in de schoot van de koninklijke familie en sterker nog het gevoel kreeg dat haar kleur en afkomst een rol speelden bij het krijgen van kinderen en diens koninklijke status. Dat speelt binnen burgerfamilies net zo. Geloof, de buurt waar je bent opgegroeid, de status van je familie (ondernemers, arbeiders, links, rechts..) het speelt allemaal mee. Zonder aanziens des persoons. Liefde kan zo mooi zijn, maar eigenlijk zou je die bagage er niet bij moeten krijgen. Neem van mij maar aan dat die verliefdheid snel voorbij gaat. De liefde blijft wellicht maar juist in die fase kom je in aanraking met de (ambities van) de schoonfamilie. En die confrontaties zijn soms heel plezierig, vaak niet. En probeer dan maar om die warme gevoelens voor elkaar overeind te houden. Sommigen ontvluchten de problemen. Gaan reizen, emigreren zelfs, bouwen hun eigen leven elders opnieuw op. En hun vriendenkring…Immers vrienden kies je, familie niet. Ik ben benieuwd wat jullie ervaringen zijn op dit gebied. Ik zelf kwam tot dit verhaal na het zien van een paar interviews op TV waarin jonge mensen hun verliefdheid met elkaar deelden. Maar kennelijk over die aanhang nooit hadden nagedacht…. ( Beelden: archief/internet)

Toeval…

Toeval…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: img_6279-kopie.jpg

En als ik hiervoor nog schreef over wat er een eeuw geleden allemaal (niet) gebeurde, neem ik jullie vandaag even mee naar een kantoor bij een grote bank die toen nog haar hoofdkantoor had aan de Amsterdamse Herengracht. Daar vond je begin jaren 60 allerlei afdelingen waar in het pre-computertijdperk heel wat mensen werkten die naar gelang hun leeftijd en ervaring via een strak systeem van rangen en standen plus de nodige studie hun weg omhoog binnen dat instituut zouden kunnen vinden of dat al hadden gedaan. De afdeling waar ik indertijd als jong ventje was binnengekomen bestond uit tientallen mensen achter stalen bureau’s die in blokken waren ingedeeld naar rang en stand en zeker bij de functie passende status.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict0709.jpg

Waar ik toen zat was na mijn aantreden de afdeling van de jongste bedienden en zij die al een jaartje verder waren in hun carriere-status. Hoe verder weg je zat van de ramen (uitkijkend op de Herengracht en de grote concurrent AMRO aan de overkant) hoe lager de rang. Maar dat ging dan weer niet op voor de dames die er in die periode ook actief waren. Die zaten helemaal achteraan op een verhoging achter glas maar zonder deur met achter zich een afgesloten magazijn/archief.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pict0639.jpg

De leeftijd van de dames was een afspiegeling van wat ook bij de ‘mannen’ speelde. Ze waren er in alle leeftijden, maten en uitmonstering. Zij tikten veelal op de toenmalige schrijfmachines kaarten die later een grote rol speelden bij het werk dat ‘beneden’ werd gedaan. Hoe dan ook, net als bij de mannen/jongens op die afdeling werd ook bij de dames eenmaal per jaar een nieuwe lichting meiden toegevoegd aan het bestaande bestand. Het kon ook zo zijn dat van de jonge meiden die vorig jaar waren ingestroomd voor een deel weer naar andere afdelingen verdwenen. Ging bij de jonge mannen ook zo. Lang geleden alweer stapte daar een meisje binnen dat nu nog mijn echtgenote en partner is.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: pa200301_edited.jpg

Wij hadden snel contact met elkaar, verkenden, zochten, gaven niet toe, maar kregen elkaar toch te pakken. Zelfde frequentie, veel overeenkomsten in achtergrond, en bereid samen te knokken tegen wat wij zagen als onwenselijk maar zeker ook in de weg staand voor de zo gewenste zelfstandigheid. Het werd bij die bank niet zo begrepen, maar we zetten toch door. Na een tijdje lang intense verkering, verloofd, en kort daarop getrouwd. Hartstikke jong, geen idee wat het leven ons zou brengen maar zeker wetend dat we het wel gingen redden samen. Met hulp van de schoonouders een eigen stekkie bij hen in dat fraaie oude grachtenpand aan de Amstel. Later een eigen flat in de splinternieuwe Bijlmermeer. Het leven kwam met ups en downs maar samen maakte sterk, dus dat redden we wel. Verhuizingen, werk, veel werk soms, en nog steeds bij mekander. Tuurlijk oudere lieden nu. Maar die herinneringen blijven. Samen knokken nog steeds, soms onderling, maar dat sterkt…. Hoe dan ook, vandaag een fiks aantal jaren getrouwd. Ooit een bankstel….Maar door andere beroepskeuzes nu allang niet meer. Pensionado’s geworden en daarvan genietend. We vieren altijd heel bescheiden…Want dat verdienen we samen…(beelden: Prive-archief)

Een eeuw terug…

Een eeuw terug…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 30-9-25-1.jpg

We vinden wel eens dat wij het in onze tijden lastig hebben maar bedenk zelf ook maar eens hoe dat moet zijn geweest voor de mensen van een eeuw geleden. Er zijn daar maar weinigen van over die ons er nog een helder verslag over kunnen doen, want dan moet je toch al snel ouder zijn dan die eeuw lang is en dat is nog maar een enkeling gegeven. Als ik de nieuwsberichten van deze datum in 1925 bekijk zie ik weinig opwindends voorbij trekken. Maar dat opwindende aspect had zich deels natuurlijk al wat eerder afgespeeld. Bedenk maar dat de gemiddelde burger net 7 jaar eerder de Eerste W.O. achter zich had gelaten met alle ellende van dien. Veel landen om ons heen trachtten te herstellen van wat toen aan schade was aangericht en met name de bevolking was in die jaren van oorlog aardig ontdaan van veel jonge mannelijke soldaten. Dat heeft altijd effect op wat daarna kwam.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 300925-3.jpg

In Griekenland werd door een toenmalige dictator de grondwetgevende vergadering van het land ontbonden. Indertijd kwam je door de chaos veel van dit soort zaken tegen. En de roep om sterke (..) mensen was overal hoorbaar. Of ze nu extreemrechts of uiterst links waren. De clash tussen die culturen vond ook een eeuw geleden al plaats. Het Vaticaan vaardigde intussen een circulaire uit dat vrouwen niet in doorzichtige kleding (op hoofd, kraag, benen en bovenarmen) de kerk mochten betreden. Dat werd gezien als respectloos.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 300925-4.jpg

Wat zijn we nu een eeuw later daarin opgeschoten?? Tegelijk werd voor het eerst een door Roomse nonnen geleide en gerunde medische organisatie opgezet die mensen moest helpen in geval van nood. Dat bestond eigenlijk daarvoor nog niet. Bij een diefstal uit de suite van erfgename Jessie Woolsworth (van de bekende winkelketen) in het Plaza Hotel te New York werden sieraden gestolen t.w.v. $ 750.000,–. Een enorm bedrag, zeker in die tijd. En heel pikant, de diefstal vond plaats terwijl zij zelf op enkele meters afstand in het bad lag te genieten van warm water en badschuim…. In de Sovjet-Unie werd Arkady Ostashev geboren. Zegt je nu niks meer denk ik, maar hij werd later wetenschappen en raketgeleerde en was mede verantwoordelijk voor de technologie die in 1957 maakte dat de Russische Spoetnik satelliet werd gelanceerd en vier jaar later Joeri Gagarin als eerste kosmonaut rond de Aarde kon vliegen. De goede man overleed in 1998, was toen slechts 73 jaar. Wat we dus zien is dat we in een soort vacuum zaten tussen WO1 en de latere beurscrash in de wereld die op haar beurt weer WO2 dichterbij bracht. Best iets om over na te denken als we het weer hebben over die vele dreigingen van nu, een eeuw later… (Beelden: Wikipedia/internet)

Versieren…

Versieren…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 70-3.jpg

Terwijl de eerste pepernoten en chocoladeletters alweer in de vakken van de bekende supermarktketens liggen te verleiden en ons trachten te versieren ze mee naar huis te nemen wil ik het toch even hebben over het meer menselijke gedrag dat bij dit laatste woord hoort. Het versieren van een ander mens. Het flirten, het je overgeven aan… In de afgelopen zomermaanden werden we weer getrakteerd op wat programma’s die juist dat thema als uitgangspunt hadden en waar we soms wanhopige pogingen zagen van mannen en vrouwen om een ander aan zich te binden. Wat volgens mij toch redelijk simpel is, maar wat in die real-life-shows tot soms tenenkrommende situaties leidde.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 70-6.jpg

Nu is de ene kandidaat de andere niet maar ze missen vrijwel allemaal het ware versier-gen. Laten we dat even fysiek duiden. Mannen zijn bij vrouwen veelal maar op een ding uit. Vallen ze zelf op mannen dan gaat dat nog een tempootje sneller en als die vrouwen houden van andere vrouwen (ik zelf zou overtuigd lesbisch zijn…) is het pas in bed dat men ontdekt dat die andere dame niet kan koken of zo. Maar zo ging het niet in die datingshows. Daar moest gepraat worden. Tot je blaren op de tong had of hebt. Er moesten vragen worden gesteld, interesses getoond.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: epb-2.jpg

En dat bleek bij 90% van die kandidaten, ze leken niet voor niets al jaren alleen te leven, een best probleem. Daarnaast zaten er vrouwen in die serie die geen echte man voor het leven zochten maar een klusjesman of anders een die investeringen wilde doen in het te runnen bedrijf. Pas als aan alle voorwaarden was voldoen mocht de betrokken tegenkandidaat (soms na vele uren reizen) blijven en kreeg een glaasje jus-des-oranges, koffie of een plekje in een of ander saai uitziend kamertje. Waar het echt om gaat bij mannen en vrouwen (al dan niet gericht op elkaars of de eigen sekse) kwam vrijwel nooit in beeld. Ook jonge mensen bedreven de liefde niet want dat mocht niet vanwege de leidende vertrutting (zie blog 14-8 jl) of het feit dat er wellicht kinderen kijken.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: kamfer-5-zuster.jpg

Bij oudere kandidaten hoorde ik op enig moment een kandidate zeggen dat aanraken en eventuele seks pas kon worden verwacht als aan alle voorwaarden was voldaan. Kortom, dat kon gezien haar gedrag nog wel jaren duren en dan was de dame in kwestie op een leeftijd dat ze allang vergeten was hoe seks ook al weer werkte. Er werd niet aangeraakt, er werd aan een stuk door gekakeld en het kwam tot niks. Ik schud dan maar met de oude en echt wel wijze bol. Hoe ingewikkeld kan het toch zijn. Als je een leuke, mooie, vrolijke vrouw tegen komt die zich gekleed heeft om verleid te worden, pak dan door. Het gras maaien kan altijd nog.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: famous-legends.jpg

De kat of hond aaien ook. Het lijkt wel of we verleerd hebben hoe dat precies werkt tussen ons mensen. En veel van die lui bleken een aardige CV op gebied van relaties te bezitten. Paar keer getrouwd, soms wel tien relaties achter de rug, diverse kinderen. Maar wanhopig op zoek naar iets nieuws. Als ik dat was had ik 15 minuten nodig om te zien welk vlees ik in de kuip aan zou treffen. Dan stel je pas achteraf vragen. Zo zitten echte mannen nu eenmaal in elkaar. En oude nonnen zijn niet mijn ding. Sorry voor hen die dat willen zijn of uitstralen. Ooit zag ik op TV (bij de KRO nog wel..) een wat oudere man die er twee vrouwen op nahield. Een voor de huishoudelijke zaken, van zijn leeftijd, en een flink jongere voor de lichamelijke plezierrondjes. Ze konden het prima met elkaar vinden. Een huwelijk met benefits. En die schilder Anton Heyboer dan? Had die niet vier vrouwen in een soort commune? Die konden het met mekaar en hem prima vinden. Een vijfde vrouw deed zijn zaken. Kijk, dan gaan we praten. Maar wel achteraf. Eerst consumeren…. Flauwekul allemaal……(Beelden: archief)

Blootgewoon…

Blootgewoon…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 70-1.jpg

2.5 miljoen mensen doen volgens opgave vanuit de wereld van naturisten en blootlopers (www.blootgewoon.nl) aan recratief naakt recreeren. Elk jaar vraag ik weer even aandacht voor die groep. Veelal ook mensen uit jouw eigen omgeving, buren, vrienden, familie, collega’s. Op basis van dit soort cijfers is dat een grotere groep dan de zo door linkse lieden aanbeden moslims, zeker ook meer dan de orthodoxe christenen in dit land en om en nabij de even grote kiezersgroep van de PVV al is daar volgens mij geen 1 op 1 verband tussen. Als zoveel mensen genieten van bloot zijn, is er altijd een groep die dat zelf niet snel doen, maar er ook geen enkel bezwaar tegen hebben. En die groep is in NL nog best groot.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 1924-olympiade-parijs-1924-poster-b-700x700-1.jpg

Vaak omdat het ze niet interesseert of omdat ze zijn opgevoed met het idee dat iedereen vooral maar moet doen wat hij of zij zelf wil mits het niet overal zichtbaar is. En dan is daar die groep die meent dat bloot niet natuurlijk is, dat alles bedekkend de norm moet zijn, maar dan wel vooral voor de vrouwen onder ons. Immers, hun god, hun profeet, hun doctrine verbiedt dat bloot zijn en ziet dat als zondig. Blijft vreemd dat je dan wel gelooft in de schepping, of dat Adam en Eva naakt door een Paradijs (waarom zou dat stukje wereld toen zo hebben geheten??) dartelden en genoten van hun naakte zijn en dat van de ander.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: naked-unterneath.jpg

Daarbij worden we naakt geboren, worden aangekleed omdat de gemiddelde norm in een land als het onze wellicht ook wat beschermend is vanwege de angst voor ‘tocht’ of anderszins en een baby nu eenmaal van alles laat lopen wat we later leren inhouden. En toch….wat is het verschil tussen blootlopers en alles bedekkers? De claims! De een heeft het over plezier hebben van dat bloot zijn (bruin worden, je lekker voelen), de ander over de zelf gekozen onderdrukking van met name de vrouw omdat die door ook maar iets van haar huid of haar te showen meteen als slet of hoerig wordt gezien.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: lady-in-wet.jpg

Het zal jullie als lezers niet verbazen welke keuze ik ook als observator deze zomer weer maak op dat punt. Bloot is gewoon, dat alles bedekkende niet. In eerdere verhaaltjes hier liet ik deze zomer al meer zien van onze dubbele moraal of standaard op dit punt. En nee, ik pleit niet voor het overal naakt zijn. Blijft lastig concentreren als een schitterende dame (of voor de dames zelf een blote heer) achter een balie van een gemeentehuis mijn paspoort helpt verlengen of zo. Maar dat ligt meer aan mij dan aan haar. Zij die naakt recreatie als liefhebberij of ultieme vakantie zien vertellen altijd dat juist dat gemengde bloot zijn het staren naar.. doet afnemen en dat men na 14 dagen kleding ziet als beperkend.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: singer-18-.jpg

Een prima uitgangspunt. Als we dan zo nodig in een gemengde samenleving moeten samenwonen en werken is het wellicht een aardig idee om deze twee groepen eens met elkaar te doen mengen. Wellicht dat de een dat wat losser wordt in de klederdracht en de ander niet alsnog hetzelfde gaat claimen als die allesbedekkers. Dan pas leven we in een mooi Nederland en kunnen we elkaar respecteren. Nu moet dat vaak wel erg van een kant komen. En o ja, dat bloot lopen is een persoonlijke keuze. Net als gelovig zijn. En dat betekent in beide gevallen, gewoon daar doen waar je in de thuissituatie of met gelijkgestemden kunt belijden waar je voor staat. Maar niet op de openbare weg of met allerlei claims op aanpassing van de ander. Wat dat betreft doen die blootlopers het bepaald zo gek nog niet. Respectvol ook….(beelden: Archief)