Tramboek…

Tramboek…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-426016-boek-amsterdamse-trams-1985-95-img_6866.jpg

152 pagina’s dik en gevuld met de meest fraaie foto’s uit onze stad waarbij Amsterdamse trams als fotomodel dienst doen. Zie daar de gedachtengang achter dit fraaie boekwerk uit 1996 als uitgegeven door Schuyt en Co en voorzien van lekker lezende teksten door Adriaen Louman. Het boek beschrijft Amsterdamse trams in de periode tussen 1985-1995 en vrijwel alle illustraties zijn lekker in kleur met relevant bijschriften. Je leert de verschillende tramtypen kennen, hun eigenschappen, de lijnen die ook toen al werden uitgebreid of opgeheven. Tramtypen die kwamen en weer gingen. We lezen over de plannen van de toenmalige gemeenteraad voor het OV. De vele grote investeringen. We zien een andere stad zonder de bij 2026 behorende problemen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: gvb-dubbelgelede-tram-rokin.jpg

Wat men toen nog niet voor mogelijk hield rond het integreren van interlokale lijnen naar 19e-eeuws voorbeeld, kreeg met de zgn. Amstelveenlijn wel alvast een kleine voorzet. Immers men zette in op een tramtype dat zowel op normale rails als ook op het metrostelsel zou kunnen functioneren. Inmiddels is dat idee weer helemaal verdwenen en moest je vanuit Amstelveen (of Uithoorn) bij het WTC overstappen op andere GVB-lijnen. Intussen loopt er een normale regionale tramlijn tussen Uithoorn en Amsterdam Muiderpoort. Dat was indertijd zeker niet te voorzien. Al die foto’s maken dit overigens een lekker te consumeren boek. Ik deed dat ook met veel plezier. De auteur is iemand die met name door zijn thuissituatie vroeger sterk gericht raakte op dat trambedrijf in onze stad. Auto’s in zijn familie uit den boze. Dan krijg je dat. Ben ik toch de uitzondering, want ik ben gek op trams maar legde toch heel wat meer afstanden af in de auto. Immers in ons gezin was die vierwieler toch de meest gebruikte vervoersvorm. Hoe dan ook, dit bij een KLW in puike conditie gevonden boekwerk bezorgde me een paar leuke leesdagen. (ISBN-90-6097-409-3)

Bibliotheek…

Bibliotheek…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-425047-de-amsterdamse-jodenhoek-thumbnail_img_3989.jpg

Wie mij echt volgt en hier de verhalen leest zal zeker niet zijn ontgaan dat de meninggever zelf wel erg graag gedrukte media tot zich neemt. En dus niet digitaal maar boeken, bladen, teksten die ergens over gaan etc. Soms drie boeken tegelijk, bladen tussendoor. Van de wollige of inhoudsloze romans moet ik overigens maar weinig hebben. Het moet ergens over gaan. Historie, politiek, techniek, de liefhebberijen vragen zeker hun aandacht en ik wil ook nog eens ‘bij blijven’ al is dat vrijwel onmogelijk. Dus vulde ik de huisbieb onlangs weer aan met de nodige boekwerken. Over automerken als Melkus of Horch (uit de DDR) of Ford, over het eeuwfeest van Lufthansa, over de luchtoorlog van Mei 1940 boven ons land (later meer..), vliegende legendes etcetc.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb26-diverse-aankopen-img_6810.jpg

In mijn boekenverzameling dus weinig luchtig geschreven romans al pak ik die tussendoor wel eens als ik om de inhoud moet lachen. Humor ligt me ook wel. Groot nadeel is de ruimte die het allemaal vraagt. Ik denk dat een beetje Openbare Bibliotheek zich niet zou schamen met het door de jaren heen verzamelde drukwerk dat ik hier in bijpassende kasten heb staan. En hoewel een deel van die boeken na lezen zelden zijn gepakt voor naslag of zoiets, er zitten er ook tussen die ik veelvuldig raadpleeg om op een ander punt weer verder te kunnen met een of ander project of om iets zeker te kunnen oreren. Alleen al over mijn stad Amsterdam heb ik inmiddels een kast vol proza staan en veel daarvan helpt om o.a. een door mij aangestuurde Facebookgroep over de stad te vullen met relevante informatie of weetjes.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb26-diverse-aankopen-img_6811.jpg

Dan zijn er nog de trams en hun geschiedenis, ook al zo’n ‘bijwagen’ in de interessensfeer. En nooit vervelend of overbodig. Tuurlijk weet ik dat ik ooit zal moeten ‘lossen’. Het zal…maar voorlopig geniet ik nog te veel van wat dit leeswerk me brengt en kan ik met plezier aan een volgende titel beginnen. Kennis is macht en heeft me door de jaren heen veel gebracht. Zeker in een tijdperk waarin blijkt dat jongere generaties vrijwel niet meer lezen zoek ik de overdaad op dat gebied. Ik zou denken dat als jongelui nou eens zouden beginnen met goede stripboeken…dan leren ze ook wat. En wellicht komt de taal dan ook weer eens op hun pad, want als ik sommigen hoor praten hebben ze op school of thuis niet echt opgelet. En die strips vind ik zelf dan ook weer leuk. Misschien ben ik wel een jong ventje in oudere verpakking….Wie weet…Toch eens opzoeken….. Maar waar staan die boeken over psychologie nou ook al weer…. (Beelden: Prive)

Alles over auto’s…

Alles over auto’s…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-425.-ams-autyokatalog-2026-img_5098-1.jpg

Zoals elk jaar kocht ik me ook deze keer het standaardwerk over alle automerken in de wereld en de modellen die ze voor dit nieuwe jaar in het verkoopkanaal hebben zitten. Softcover, 258 pagina’s dik. De AutoMotor un Sport Katalog 2026 met meer dan 2400 verschillende auto’s als onderwerp. Keurig gerangschikt naar merk en model, maar ook land van herkomst. Logisch want er ontstaat steeds meer een onderscheid tussen wat wij hier op de wegen zien verschijnen en wagens die vooral bedoeld zijn voor de (grote) thuismarkten in China, India of Japan. En voor hen die menen dat de Chinezen hier onze traditionele merken snel weg zullen drukken, de teleurstelling zal groot zijn, de marktaandelen van de meeste Chinese merken zijn en blijven klein. Europeanen willen vooral wagens met een merkgevoel en als het kan betaalbaar. Eigenlijk willen Chinese klanten dat ook, maar daar zijn de grote Europese en Amerikaanse merken zo slim geweest zich in het verleden in te kopen bij nu zo snel groeiende merken of organisaties waardoor ze niet alleen extra inkomsten halen uit hun investeringen maar ook gebruik kunnen maken van de technologie die in dat grote land nog altijd flink goedkoper is. Daarbij profiteren de Chinezen van de technische kennis en innovatie van hun westerse aandeelhouders en bouwen zo een aardige portfolio op van merken en modellen die ze later hopen ook elders in de wereld af te zetten. Dit alles wordt door deze jaarlijkse catalogus aardig uitgewerkt en tevens goed leesbaar (wel in het Duits) voor de lezer neergelegd. Niet voor niets dat ik intussen al een paar decennia deze boekwerkjes koop, lees en bewaar. Want ze vertellen veel over hoe die automotive-industrie door de jaren heen is veranderd. Ik kocht het exemplaar voor dit jaar een keer niet in Duitsland zelf, maar bij een boekhandel om de hoek, die vorig jaar nog ‘nee’ verkocht maar dit keer de Katalog wel in de schappen op nam. Iets duurder dan de prijs in Duitsland maar dat heb ik er wel voor over. E. 14,60 voor een bak aan informatie en beelden waar ik veel aan heb. (Beelden: eigen Bibliotheek)

Van jong tot oud…

Van jong tot oud…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: candy-3.jpg

Ergens aan het eind van de jaren zestig vloog de seksuele revolutie in dit land als een Apolloraket richting ongekende hoogten of verten en was alles mogelijk en zelfs juridisch toegestaan. Zoals het uitgeven van semi-pornobladen voor de gewone man of vrouw. En die werden dan ook een groot succes. Uitgevers van dit soort bladen werden later op andere terreinen beroemd of verguisd, maar met deze bladen als Chick of Candy werden ze zeker rijk. En dat zat niet meteen in de verhalen die ze aanboden. Die waren weliswaar sfeerverhogend, de echte handel zat in de kleine advertenties met foto die werden geplaatst door toenmalige stellen of solo’s die op zoek waren naar het avontuur of ‘verbetering van hun relatie’.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: candy-magazine.jpg

Vaak zocht men naast het eigen geluk een derde (of vierde) partner. Men wilde dan partnerruil en noemde dat ook expliciet. Nog grappiger was dat men niet schroomde om zichzelf met de beschikbare Polaroid camera letterlijk in de beboste vleze te fotograferen en die beelden dan met de gemiddelde lezer (vaak liefhebbers..) te delen. Het was juist dit aspect van deze bladen dat er voor zorgde dat ze succesvol waren. De oplagen zodanig dat bladen met een grotere naam en faam er met opgetrokken wenkbrauwen naar keken. Die waren blij met de helft van die cijfers. Sex sells en dat ging zeker op voor deze blaadjes. En dat duurde allemaal best lang. Tot aan de rand van de jaren negentig werden ze uitgegeven.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 70-1.jpg

En dat zorgde voor een aardige bron van inkomsten bij de oprichters/uitbaters en hun opvolgers. Maar ik kijk anno 2026 ook met andere ogen naar de inhoud. Niet om wat men toen allemaal oreerde hoor… Ook naar de vaak wat wonderlijke plaatjes en het wensenpakket dat men open en eerlijk zoal adverteerde. We zijn nu pakweg 55 jaar verder. De toen adverterende ‘erotisch ingestelde paren’ waren indertijd pakweg 30-40 jaar oud, zouden nu 85-90 jaar moeten zijn. Zitten als het goed gaat achter de geraniums of in een verpleeghuis. Hoe zouden die dan terugkijken op die wilde jaren waarin ze zich letterlijk en figuurlijk blootgaven en genoten van hun grenzeloze zucht naar avontuur en seksueel genoegen? Als oudere mens is dat toch iets uit een ver verleden en je weet niet eens meer hoe dat ook al weer ging. Of blijft dat gevoel er altijd in zitten? Het blijft me fascineren. Zoals ik ook wel eens bedenk dat de dame die ik er ooit zo mooi vond uitzien op die autofolder van 1971 en die zorgde dat ik best viel voor merk en model, nu iets van 85 jaar oud moet zijn. Als ze nog leeft. Dat blijft toch schrijnen. De schoonheid verdwijnt en de lelijkheid blijft. Nou ja, vooralsnog bekijk ik het maar met verbazing en zeker ook filosofisch. Want hoewel adverteren doet begeren, ik voelde zelf die behoefte nooit zo waar het dit onderwerp betreft. Ik ben meer nieuwsgiering naar beweegredenen en zo….En jullie? (Beelden: internet)

1991 ….

1991 ….

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: speurder-3-img_5874.jpg

Bij toeval ontving ik onlangs een stel krantenknipsels uit 1991. Het hoofdonderwerp ging over een door mij nog steeds zeer geliefde actrice, maar die laat ik voor dit verhaal maar even met rust. Toen ik die bladzijden omsloeg zag ik ineens de advertenties uit die tijd. Het lijkt in mijn herinnering nog maar zo kort geleden. Ik zat zelf indertijd in een lastige fase van het beroepsmatige leven, ik heb er al eens uitgebreid over bericht. Maar in die tijd was de wereld om ons heen ook volledig anders. Deze advertenties (Speurders) vertellen het verhaal.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: speurder-1.jpg

Allereerst bestond Marktplaats nog niet, het internet ook nauwelijks tot niet en moest je voor je handeltjes of serieuze business de grote kranten wel inschakelen. Daarnaast hadden wij hier toen nog de Gulden als betaalmiddel en dat doet je als Euro-gebruiker van nu toch wel de wenkbrauwen fronzen als je ziet wat de diverse aangeboden zaken en dingen toen zoal kostten. Denk maar eens aan die huren van woningen die nog gewoon ter verhuur werden aangeboden door een actieve Woningbouwvereniging. Ondenkbaar nu. Er is nu op dat gebied helemaal geen aanbod meer. Toen leurde men nog met die woningen. Ook andere zaken die je tegenkomt geven soms een aardig beeld van hoe we trachtten mensen te overtuigen van onze handel. Of die nu fysiek of spiritueel was. En dan heb ik niet eens de regionale bladen er bij gepakt uit die periode.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: speurder-4-img_5873.jpg

Die stonden vaak helemaal bol van de aanbiedingen door lokale of plaatselijk bekende bedrijven die hun spullen of service graag onder de aandacht brachten. Ik was er zelf indertijd een grootgebruiker van. Auto’s waren prima te verkopen via al die kleine of wat grotere advertenties. Tegenwoordig moet je die aanbiedingen vrijwel allemaal via ‘portals’ of het eerder genoemde Marktplaats brengen, anders kent niemand je meer of worden jouw unieke twee/vierwielers niet gevonden. 35 jaar terug was dat dus totaal anders. En het is ook niet voor niets dat van veel toenmalige krantentitels weinig meer over is. Een grote bron van inkomsten viel voor ze weg. De uitgevershuizen van toen vaak overgenomen door Belgische bedrijven die meteen ook maar de redactionele inhoud bepalen vanuit een bepaalde linksige signatuur. Het werd er niet beter door. Maar daar ging mijn verhaal niet over. Ik laat jullie even genieten van die leuke advertenties van toen. En geef je ook even mee dat na die begin jaren 90 de digitale revolutie op gang kwam en niets meer bleef hoe het ooit was. Alles is veranderd. Veel ten goede, maar sommige zaken hadden wat mij betreft best mogen blijven zoals toen. Was best overzichtelijk. En hield de kranten dikker en ook onderscheidender. (*Beelden: archief)

Haarlemmermeer op rails..

Haarlemmermeer op rails..

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-425065-de-haarlemmermeerspoorlijnen-voor-img_5861.jpg

Eerder schreef ik al eens over het regionale spoornet dat onze stad een dikke eeuw geleden verbond met allerlei dorpen en kleinere steden die indertijd vrijwel alleen met deze vorm van railvervoer bereikbaar waren. En dat netwerk van treinen en trams zorgde voor een prima ontsluiting van juist die streken die in die periode vanuit de grote stad werden gezien als het platteland. Los van passagiers vervoerde men ook veel goederen. Kolen voor de kassen van Aalsmeer, bloemen vanuit Aalsmeer naar de steden. Voor dat netwerk van verbindingen werden langs de rails stations, halteplaatsen en andere voorzieningen gebouwd.

En wie anno 2026 in de regio rondrijdt kan op sommige plekken nog steeds de restanten van toen bekijken. Oude stations vindt je in Amsterdam (Haarlemmermeerstation) en Aalsmeer. Halteplaatsen of woningen van de stationchefs in de buurt van Uithoorn en Ter Aar. Een verrekte aardig boekje over al die bouwsels vond ik niet zo lang geleden bij de Kringloopwinkel in Hoofddorp. En omdat een van mijn grootouders (ik heb de man nooit gekend door allerlei verwikkelingen van voor mijn tijd) stationschef was in die plaats vond ik het wel passend om dat boekje aan te schaffen en even door te lezen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-425065-de-haarlemmermeerspoorlijnen-achter-img_5862.jpg

Nou, dat viel me niet tegen. Onder de titel ‘De Haarlemmermeerspoorlijnen in oude ansichtkaarten’ beschrijft auteur A.W.J. de Jonge anno 1982 de geschiedenis van die spoorlijnen die door diverse bedrijven werden geexploiteerd en ruim een eeuw geleden hun start kenden om na 1950 alle passagiersdiensten op te geven ten behoeve van het opkomende busvervoer en het goederenvervoer nog tot 1972 vol te houden. Van Haarlem tot Nieuwersluis, van Amsterdam tot Alphen, een belangrijke vorm van vervoer die tot nu toe dus haar fysieke sporen na heeft gelaten. De gebruikte illustraties afkomstig van oude ansichtkaarten, leuke en soms herkenbare foto’s ook. De uitgave van de Europese Bibliotheek te Zaltbommel werd uitgebracht onder het oude isbn nummer 90-288-1960-6. Mijn bewuste boekje is er een uit de derde druk die in 2001 heeft plaatsgevonden. Ik genoot er van.

Echt Hema…

Echt Hema…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: hema-logo.jpg

Zoals veel Nederlanders kom ook ik regelmatig voorbij in een of ander Hema-filiaal. Veelal omdat het even een leuk plekje is voor een bakkie of betaalbaar broodje, soms voor wat andere dingen die ze daar verkopen. Maar ooit was dit ook een vast adresje voor andere zaken die me bezighielden of houden. Want die Hema was in het verleden een winkel waar ze 1000 en 1 dingen verkochten en dat alles voor een relatief lage prijs. Prijs/kwaliteit best op orde, niks mis mee.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-425057-hema-achterkant-img_5359.jpg

Maar tegenwoordig hoef je daar voor de echte koopjes echt niet meer naar binnen te stappen. En dat is het gevolg van de geschiedenis van deze in die jaren zo oer-Hollandse retailketen die ooit, een eeuw geleden, werd opgericht als Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam en diende als alternatief voor de relatief dure Bijenkorfwinkels van dezelfde oprichter en eigenaar. En die Hema was meteen een succes. Stond lang in de schaduw van de grotere zuster maar overvleugelde die door de jaren heen via meer filialen, grotere omzetten en stevige winsten. In een uiterst interessant boek, geschreven door onderzoeksjournalist Stevan Vermeulen wordt het verhaal van de Hema uitgebreid beschreven. Vooral de vele problemen met investeerders, wisselende managers, expansieplannen, wijzigingen in het assortiment, proefballonnen en zo meer komen uitgebreid aan bod. En, voor de liefhebber van dit soort boekwerken, zoals ik, puik beschreven.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ybb-425057-hema-boek-cover-img_5358.jpg

Net een schelmenroman maar dan op bedrijfseconomisch gebied. Het boek geeft ook een geweldig inzicht rond hoe durfinvesteerders met vooral hun eigen belang als uitgangspunt, Hema opzadelden met vrijwel niet meer op te brengen rentelasten die het bedrijf eerder naar de afgrond dan naar een betere toekomst zouden duwen. Gelukkig is dat van die afgrond maar net voorkomen en nam Nederlandse investeerder Marcel Boekhorn de boel over. Hema gered en naar ik begreep juist nu in de belangstelling van de Jumbo-supermarktgroep. Nederlanders die snappen hoe een puur Nederlands bedrijf wil en moet functioneren. Echt Hema! En dit boek las ik met veel plezier en in een korte periode helemaal uit. (ISBN 978904463689 5) Een uitgave van Prometheus. Aanrader als je wilt weten waarom die Hema niet meer dezelfde winkel is als een eeuw geleden. En….precies in de zomer van dit nieuwe jaar bestaat de keten 100 jaar. Dat worden vast de nodige feestelijke aanbiedingen. En daar zijn wij Nederlanders gek op. (Beelden: Archief)

Verdwenen namen…

Verdwenen namen…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-425013-unvergessen-voorkant-img_4772.jpg

Als ik de naam Schreiner Airways noem zegt dat de meeste lezers niets denk ik. Of Air Holland dan? Air Exel? Fairways Rotterdam? Zijn een paar Nederlandse luchtvaartbedrijven die het in tegenstelling tot KLM, Martinair of Transavia niet hebben gered. Blijft jammer, maar Nederland is natuurlijk ook een klein landje, ook al is de luchtvaartgeschiedenis groot. In een groot land als Duitsland heb je naast Lufthansa vele, zeer vele luchtvaartbedrijven gehad die uiteindelijk ten onder gingen aan wanbeheer of hun eigen succes. Veel van die bedrijven in ons land vrijwel onbekend. Mij als luchtvaartkenner is een stel van die bedrijven wel beter bekend, al was het maar omdat ik ze tijdens hun bestaansjaren nog wel eens tegenkwam op een of ander vliegveld hier of daar.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-425013-unvergessen-air-berlin-img_4773.jpg

Zoals LTU, Hapag-Lloyd, Bavaria, Germanair en het bijzonder General Air. Dat laatste bedrijf kocht in de jaren zestig zelfs een reeks Russische Yakovlev Yak 40 jets waarmee ze binnen Duitsland routes vlogen. Veel van dit soort verhalen las ik in een bij de oosterburen gekocht boek met de titel ‘Unvergessen Legendare Deutsche Airlines’, een uitgave van Motor Buch Verlag. Andreas Spaeth de auteur en die beschrijft in dit 190 pagina dikke hardcover boek de geschiedenis van tientallen van die Duitse airlines die het uiteindelijk niet hebben gered. Rijk geillustreerd, mooi in kleur, verhalen van oude managementleden, terugblikken op zaken die vaak de nekslag gaven aan een op zich gezond bedrijf. Maar ook hoe de invloed van Lufthansa op vergunningen van concurrenten zorgde voor veel narigheid. Ook dat kennen we wel uit ons eigen landje waar men ook altijd vreesde te veel potentiele concurrentie. En dan werden nieuwkomers aardig dwars gezeten, het verhaal van Transavia wat ik op 21 oktober voor jullie publiceerde vertelt een verhaal op dat punt.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-425013-unvergessen-achterkant-img_4771.jpg

Maar in Duitsland ging dat er nog wat heftiger aan toe. Kwam bij dat veel van die bedrijven die het soms maar kort, anderen weer vrij lang in het luchtruim vertoefden, nogal eens een gat in de markt ontdekten waar zij gaarne insprongen. Duitsland kent vele Bondsstaten en dito hoofdsteden en voor een Beier is een vlucht vanaf Frankfurt of Berlijn minder logisch gezien de best lange binnenlandse reisafstanden. Daarbij kwam dat de honger naar vooral vakantievluchten door heel de Bondsrepubliek groot werd na de ellendige oorlogsjaren. En met alles wat kon vliegen zetten die nieuwe ‘jongens’ zich graag in om een deel van die enorme groeimarkt te pakken. Opvallend vaak vlogen er ook Fokker-toestellen voor de maatschappijen, het boek vertelt er veel over in woord en beeld. Hoe dan ook, ik kocht dit boek splinternieuw in Duitsland voor E. 32,00 en het is meer dan de moeite waard. Ik las het met veel plezier uit en ben er een stuk wijzer door geworden. Maar dat is met veel boeken zo. (ISBN 978-3-613-04501-9)Gekocht bij de Maijerische Buchhandling….(Beelden: Prive)

Sonny….

Sonny….

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-425003-buck-danny-air-race-pilot-img_4347.jpg

Lang geleden alweer bekende ik hier dat ik al vanaf de pubertijd de stripboeken van Buck Danny verslond en nog steeds verslind. En dat was normaal een aardige liefhebberij, immers er kwamen jaarlijks 1, hooguit twee nieuwe albums uit die toen werden gemaakt door een nieuw stel schrijvers/tekenaars nadat de oorspronkelijke auteurs er na 40 albums mee waren opgehouden. De nummers 41-60 kenden een wisselend stel auteurs, wat overigens de kwaliteit niet deed dalen, integendeel. Maar daarnaast verschenen er ineens nieuwe reeksen, zoals de ‘Classics’, intussen 11 albums, de ‘kortverhalen”, waarvan 2 albums verschenen en recentelijk ook de reeks ‘origins’ die intussen ook weer een paar albums onderweg is.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-425003-b.danny-s.tuckson-sonny-img_4349.jpg

Stuk voor stuk zeer onderhoudende en wel geillustreerde stripalbums die tegenwoordig voor een tientje over de plank gaan. Maar ja, je bent liefhebber of niet en als slimme Meninggever vraag ik altijd graag boekenbonnen voor verjaardagen opdat ik die kan omzetten naar o.a. dit soort boeken. Het boek dat ik hier beschrijf heeft voor het eerst Buck Danny zelf niet als onderwerp maar zijn tamelijk opvallende medevlieger Sonny Tuckson. Een kleine roodharige jongen die als hij nu nog echt zou leven om en nabij de 105 jaar oud zou zijn, maar in de Buck Danny reeks nog steeds anno nu in grote marine jets in de rondte vliegt. Het boek ‘Air Race Pilot’, een uitgave uit 2024, beschrijft de jeugd van Sonny en hoe hij achter de stuurknuppel van primitieve tweedekkers om agrarische grond te besproeien leerde om te gaan met vliegtuigen uit die tijd.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-425003-buck-danny-s.tuckson-achterzijde-img_4348.jpg

Later komt hij volgens dit verhaal door allerlei verwikkelingen (met de nodige glimlach op de lippen te lezen) terecht in de luchtracerij. Dat was en is een fenomeen in de Amerikaanse luchtvaartontwikkeling en past meer bij de machocultuur in dat land dan die van de vele watjes hier. Hoe dan ook, een vermakelijk album dat duidelijk maakt hoe die Sonny de figuur is geworden die we in die eerste albums van Buck Danny, vele jaren geleden, leerden kennen. Ik weet dat we tegen de feestdagen weer wat nieuws uit deze boekenreeks mogen verwachten en ben benieuwd welke van de onderliggende series nu weer wordt bediend met een nieuwe uitgave. Hoe dan ook las ik dit deel met veel plezier. Het is een eerste deel van twee, dus ik kijk uit naar deel 2. (Beelden: Prive/Yellowbird)

Dinky Toys uit Nederland..

Dinky Toys uit Nederland..

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-425035-lion-toys-img_1990.jpg

Zelfs voor hen die niet meteen zo bezig zijn met verzamelen van miniatuurautomodellen als ik dat doe is de naam Dinky Toys wellicht toch ook een bekende. Corgi Toys en Matchbox zullen ook nog wel een belletje doen rinkelen, maar als ik zeg dat er ook een merk als Lion Toys/Cars heeft bestaan en nog steeds bestaat zullen velen van mijn lezers vast de wenkbrauwen optrekken. Toch is dat best een grootheid in modellenland. Al was het maar omdat dit al in 1946 opgerichte merk op enig moment een deal sloot met autofabrikant DAF en vanaf dat moment vrijwel elke automobiel of truck, dan wel bus van dat Eindhovense bedrijf omzette in schaalmodellen, in grootte varierend van 1:43 tot 1:50. Al maakte dat Brabantse modelbedrijf ook nog heel andere modellen, zoals die toen zo kenmerkende Commer bestelauto in de kleuren van Van Gend & Loos, een VW Kever, Renault Dauphine, Opel Record of een gestroomlijnde DKW.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-9188-daf-remia-truck-hpim2113_edited.jpg

De hoofdmoot van de productie was echter gericht op DAF en ik weet nog goed dat ik als jong mens bijna jaloers keek naar vriendjes op school die geen Dinky Toys maar juist deze Lion Toys op hun verjaardag vroegen en kregen. Degelijke modellen en anders dan de Dinky Leylands of AEC’s elke dag om ons heen op de straten en wegen van ons land te zien. Lion Toys dankt zijn naam aan oprichter Arie van Leeuwen (Lion) en zijn dochter Sija. Die bouwden in Brabant dit bedrijfje van de grond af op en bedachten steeds weer nieuwe manieren om de productie nog efficienter te maken, maar zeker ook de kwaliteit van de geleverde modellen steeds weer te verbeteren.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-90694-commer-hpim7966_edited.jpg

Bij de ware verzamelaars zoals ik zijn die Lion Toys modellen geliefd. En ik heb er ook een stel die ik in latere jaren wist te vinden, aan te kopen en uit te stallen. En over juist dit modelmerk vond ik een verrekte aardig boekwerk van 136 pagina’s in hardcover, dat anno 2001 is uitgegeven ivm het 55 jarig bestaan van het bedrijf waar door de jaren heen zoveel verzamelaars plezier aan beleven en waarmee DAF een positief imago kon opbouwen door o.a. dit soort modellen te gebruiken als promotiemateriaal voor haar klanten. Het boek werd geschreven door J.Wouters en Th. van Oort die beiden uiteraard enthousiast zijn over de door hen verzamelde modellen. Getuige de vele, vele, kleurenfoto’s en zeer gedetailleerde informatie die men in dit boek geeft, hebben ze er ook een studie van gemaakt. Een leuk boek voor mensen zoals ik, de echte verzamelaars. Ik vond het voor een klein prijsje in puike staat bij een Aalsmeerde kringloopwinkel, maar ik kan me voorstellen dat ook in de tweedehands boekhandels nog wel te vinden is. Het ISBN-nummer is 90-288-3556-3. (Beelden: Prive-verzameling)