In de geschiedenis van de luchtvaart zijn veel ontwikkelingen te vinden die toen ze werden uitgevonden mochten worden gezien als het summum van techniek. De luchtvaart was sinds het begin van de 20e eeuw in een constante staat van evolutie en dat werd door o.a. WO1 nog eens extra benadrukt. Als je bekijkt waarmee men die oorlog in trok als luchtvaarttuig en datgene wat aan het eind er van als modern werd beschouwd zie je meteen dat alles in de tussenliggende jaren met een sneltreinvaartje was gegaan. Ik beschreef in dat kader op 30 juli j.l. al eens de toen zo geavanceerde Fokker D-VII. Maar voor veel landsbesturen en hun eigen luchtvaartindustrie was het van belang om met grote prestaties te bewijzen hoever juist zij waren gekomen. Vluchten over extreem lange afstanden (denk aan de vluchten naar Nederlands-Indie door KLM), over de oceanen en zo meer.

Toch bleek het lastig om met een beetje lading van oost naar west over de Atlantische Oceaan heen te vliegen zonder tussenstops. Dus deed men dat met allerlei wonderlijke constructies. De Duitsers vlogen met hun vliegboten van hulpschip naar hulpschip waar men kon tanken en uitrusten. Maar dat was voor met name de Britten te eenvoudig. Die bouwden nog grotere vliegboten. En op enig moment besloot men om twee van die toestellen boven op elkaar te stapelen waarbij de totale kracht van acht motoren de zware combi van het water kon laten opstijgen waarna de grootste machine van de twee de oceaan overstak tot de brandstof vrijwel op was. Dan maakte de bovenste machine (Short Mercury) zich los van het ‘moederschip’ en vloog verder richting de VS met post aan boord. Het was een risicovolle maar uiteindelijk succesvolle operatie.

Toch gaf het geen aanleiding om er op regelmatige basis mee verder te gaan. De Mercury kreeg een eigen carriere en vloog nog eens van Engeland naar Zuid-Afrika, toen een beste prestatie. Maar daarna was het wel gedaan met deze vaak trage en logge machines. Opvallend dus dat juist het ‘speelgoedmerk’ Dinky Toys er een fraai en zwaar gemaakt model van maakte. Zowel in combinatie als los van elkaar. En dat men o.a. na de oorlog nog een tijdlang met de productie van deze vliegtuigen op schaal door ging. Toen was dat al pure geschiedenis. Men sloeg de naam ‘Seaplane’ in de binnenkant van de romp van die Mercury en zo bereikte mij ooit, heel lang geleden, een eerste exmplaar van dit toestel en werd liefdevol beschilderd en opgenomen in de collectie. Dat model had al flink geleden toen ik hem ontving. Miste zijn drijvers en een propeller. (die heb ik later kunnen bijbestellen). Een tiental jaren later verkreeg ik via een mede-verzamelaar een compleet exemplaar. En die koester ik beiden nog steeds. Dinky Toys een grote naam en die vliegboot best een buitenbeen in het programma van die lui. En ik weer een verhaal rijker…. (Beelden: Yellowbird collectie)