De vreselijke gebeurtenissen in Parijs van afgelopen week kennen vooral verliezers. De democratische rechten van alle burgers zijn al snel aangetast, de daders hebben hun eigen achterban in een kwaad daglicht gesteld en onze privacy kon wel eens extra worden aangetast door alle tegenmaatregelen vanuit de diverse regeringen. Maar, nog veel opmerkelijker vind ik zelf de schuldvraag. Niet dat men bijvoorbeeld ook in ons land twijfelde aan wie er aan de trekkers van de AK-47’s trok bij de moord op 17 onschuldige mensen. Nee, het gaat meer om aanleiding en gevolg. Tot mijn stomme verbazing zag en las ik dat men in ons land vanuit de bekende elitaire kring wijst naar mensen als LePain of Wilders. Die zetten aan tot haat tegen moslims en daardoor raken jongeren gefrustreerd en gaan dan vechten tegen Assad in Syrië of de Sjiieten in Irak en komen daarna terug naar ons land. En dan worden ze daar afgewezen, willen alsnog erkenning, krijgen ze niet en worden dan ook nog bespottelijk gemaakt ook. Kijk, en dan pak je een machinegeweer en schiet burgers dood. Zo ongeveer was die redenatie.

Daar snap ik dus maar weinig van. Zeker als je kijkt naar de aanleiding. Als er al problemen zijn met en voor die potentiele daders dan toch vooral door hun eigen inzet of gebrek daaraan. Niemand neemt in de leiding van een bank of verzekeraar lieden op die de MBO nog niet eens hebben afgemaakt. Dus, als je iets wilt bereiken, moet je leren, leren en nog eens leren. Tot je er bij neervalt. Doe je dat niet, blijf je altijd aan de onderkant van de maatschappij bengelen. En kom je in aanmerking voor baantjes die duizenden andere jongelui ook ambiëren. Wil je dat niet kom je al snel in de criminaliteit terecht. Zeker de jongelui over wie we het hier hebben neigen iets te vaak tot die onderkant van de samenleving. Dan is er de rol van het aangehangen geloof. Men voelt zich vaak boven alles moslim. En geen Nederlander, Fransman of Duitser. Dat is toch ook een vreemd verschijnsel. Want wil je er echt iets van maken in onze streken is het handig om Nederlandser, Franser of Duitser te zijn dan de van oorsprong autochtone bevolking. Dan integreer je, dan hoor je er bij. Doe je dat niet, omdat jouw geloof dat verbiedt, of omdat je vindt dat jij respect verdient in plaats van het anderen te geven blijf je altijd opgesloten in de krochten waarin je normaal al verkeert.

De wil om er uit te treden moet van binnenuit komen en daarbij kan een archaïsch geloof vaak remmend werken. Niet voor niets zijn de kerken in ons land de afgelopen vijftig jaar hun rol kwijt geraakt. Die functie moeten ze ook niet meer krijgen. Remt ontwikkeling en individuele verrijking met kennis. Kortom, het is een veel complexer verhaal dan slechts het wijzen naar anderen. Wie iets flikt moet niet wijzen, maar erkennen. En dat lijkt buitengewoon moeilijk te zijn. Immers, men heeft te weinig geleerd van wat er in het verleden eerder fout ging door toedoen van lieden die onze samenleving niet willen koesteren maar afbreken. Of je het nu (on)eens bent met mensen als Wilders of Pechtold, ze hebben het recht te oreren wat ze doen. Ze mogen dat, ze moeten dat wellicht. Net zoals een kritisch krantje in Parijs. Of de Volkskrant of Gazet van Antwerpen. Wie daar niet tegen kan moet vooral bedenken dat als je wijst met een vinger, je er altijd vier naar je zelf toe houdt. Goed idee voor hen die maar blijven wijzen. Hij (of zij) die de kogels afschiet is altijd de hoofdschuldige en zal zelf het snelst door geweld zijn definitieve einde vinden. Omdat het vrije woord een verworven recht is…..en anderen vermoorden niet!