Ethisch nageslacht..

Stel nu eens dat we als mens vooraf zouden weten dat ons eventueel nageslacht zou worden geboren met aangeboren defecten op fysiek of psychisch gebied. Zouden we dan nog zo enthousiast zijn om onze kinderen daarmee op te schepen als ik nog wel eens zie? Hopen we wellicht op een voortschrijdend wetenschappelijk inzicht om zo de ergste ellende in de toekomst weg te nemen? Best een lastige vraag niet? Toch moeten sommige stellen zich die vraag stellen als ze weten dat in hun familielijnen van vaders of moeders kant een erfelijke aandoening wordt meegegeven als ongewild cadeau. Nu is dat relatief simpel te ontdekken door wat onderzoek vooraf. Als blijkt dat in jouw familie bijvoorbeeld jongens worden geboren met een blauwe Smurfachtige huid dan valt daar wel iets mee te doen. Anders ligt het als het gaat om aandoeningen die verborgen blijven tot op een zekere leeftijd. En die daarna het leven van een mens aardig kunnen verzieken. Waarmee je ook in de medische molens terecht komt die aardig prijzig zijn met dank aan het semi-liberale beleid van de afgelopen regeringen.

Maar bij fysieke erfenissen is er nog wel een medisch touw aan vast te knopen. Hoe ligt dit echter bij geestelijke problemen?! Denk maar eens aan depressiviteit. Veelal aanwijsbaar in een familie aanwezig. Geef je dit bewust door? Of doe je dat toch maar niet. Heel lastige vragen die raken aan alles waar wij mensen voor kunnen komen te staan. Vroeger, toen ik zelf nog jong was, dacht ik hier overigens ook niet echt over na. Je vond een liefde voor het leven en bedacht je dat met elkaar drie (of meer)kinderen wilde. Allemaal voorzien van de een of andere leuke afspiegeling van wie wij zelf waren. Ik zag blonde haren voor ogen, liefst met een wat andere structuur dan mijn eigen melkboerenhondenhaardos, en ook blauwe ogen. Stevig gebouwd, lang, en min of meer Hollands glorie. Niet eens nagedacht over wat wij in de genen verpakten bij die verwekking van dat zo gewenste nageslacht. We waren immers gezond en ook geestelijk redelijk op orde. Toch??

En zo redeneren vast de meeste mensen en die doen geen onderzoek en laten het verder voor wat het is. En zo kan het voor komen dat je soms ziet dat afwijkingen door de generaties heen worden doorgegeven en het niet eenvoudiger maakt om goed en fijn te leven. Zo graag willen wij voor eeuwig leven dat we dit onze kinderen ook gunnen. Maar moet je die ook eventuele kwalen gunnen? Ellende? Narigheid? Ethische kwesties die ook de diverse godsdiensten aardig bezig weten te houden. Ik wijs niet met een vinger hoor. Of claim het ethisch gelijk. Ik pleit alleen voor het nemen van verantwoording op dit punt. Als je weet dat……weeg dan goed af wat de kwaliteit van leven is voor dat wurm dat je op de wereld zet. Zonder aanmatigend over te willen komen. Het geluk van die kleintjes voor ogen houdend. Want dat is primair toch het doel van ons mens zijn. Gelukkig worden. Vooral ook op Aarde, veel alternatieven zijn er niet.

 

Radicaal of crimineel?

0928_ImamOnlangs discussieerde ik met een aan mij (..)gelijkwaardige gesprekspartner over het fenomeen dat bepaalde lieden van allochtone afkomst van de ene op de andere dag kunnen veranderen in moordzuchtige schietgrage mensen zonder geweten. We hadden het daarbij o.a. over de aanslagen in Parijs maar zeker ook elders in de wereld. Wat gebeurt er in die koppen van dat volk dat ze ineens de schakelaar omzetten en hun ego’s de vrije hand laten om zo het woord van de door hen aanbeden goden om te zetten in zelf bedachte barbaarse daden. Naar mijn idee is het een uitvloeisel van een verkeerde opvoeding, een matige opleiding, een indoctrinatie vanuit het geloof waartoe ze behoren en een meer dan enorme frustratie. ‘Eergevoel’ is bij deze lieden ontegenzeggelijk een drijfveer. Dat begint al vroeg. Als je niets presteert in je leven op het gebied van scholing of vinden van een goede baan (vaak aan elkaar gekoppeld) zoek je je heil nog wel eens in de kleine tot grote criminaliteit. Je komt dan in aanraking met het slechtste in de mens. En als je dan via via een AK47 in handen krijgt waarmee je ‘áfvallige bendeleden’ of tegenstanders moet afknallen, doet men dat op dezelfde wijze als in Parijs gedemonstreerd. Maaien en slachtoffers maken, desnoods onschuldige mensen.

Verbodsbord Partij van de AfkeerMoeten ze daar maar niet in de weg staan. Het ego komt ook naar voren bij zaken die met eerwraak van doen hebben. Onlangs zag ik in Duitsland hoe een vader en moeder van een vermoord meisje werden veroordeeld tot levenslang wegens moord en medeplichtigheid. Ze hadden namelijk hun eigen dochter vermoord omdat die omging met een niet tot het eigen geloof behorende jonge heer. De ‘vrije levensstijl’ van hun dochter beviel ze niet en dat leidde tot dit vreselijke resultaat. Pa nam de veroordeling gelaten aan. Hij vond de eer van zijn familienaam (ook in Duitsland) belangrijker dan de last dat hij zijn eigen kind had vermoord. Opvallend is dat diezelfde eer niet wordt gekwetst als een van de zonen iets doet als de daden in Syrië of Parijs. Dan worden deze lieden gezien als opstandeling, durfal en in sommige kringen, held. En die status speelt mee als ze weer eens ergens toeslaan. Eer en crimineel van huis uit. Het moet wel zo iets zijn. Anders kan ik het niet verklaren.

Twin Towers on 9-11Geloof is vaak de mantel, maar echt een drijfveer? Veel van de allochtone criminelen hebben geen benul van de inhoud van hun eigen heilige boeken. Moord en doodslag komt daar feitelijk niet in voor. Nou ja, niet zodanig dat je deze schandelijke misdrijven kunt verklaren. Nu wijkt de koran op dat punt niet zoveel af van de oude verzen in de Bijbel of de Joodse gebedsboeken. Ook daar is moord en doodslag veel voorkomend, zeker t.o.v. niet gelovigen. Lees er de passages over Mozes en zijn volk maar eens op na. Slechts een voorbeeld! Kortom, wij kwamen er in die eerder genoemde gesprekken niet uit. Oorzaak en gevolg. Maar een moordmachine wordt je echt niet als je bij de AH niet verder komt dan vakkenvuller of kassier. Daar is meer voor nodig. En ik benieuwd wat! Iemand een (beter)idee??

Gulzige gidsen…

WP_005605Jaha….ik weet het wel! Het is een uitdrukking die ik nogal eens gebruik als ik weer eens wordt gewezen op het feit dat ik over een bepaald onderwerp de nodige kennis sta door te geven. Ik had onderwijzer moeten worden, wordt me nog wel eens verteld. Ik geeft toe dat ik over bepaalde zaken overenthousiast kan oreren. Zeker als ze me interesseren. Dus als er iemand is die kan beoordelen of iemand (te)veel bijdraagt aan het kennisniveau of de acceptatie bij anderen, ben ik het. Een gids of wat daar voor doorgaat moet veelal goed op de hoogte zijn van de onderwerpen waarover hij/zij praat, maar nooit all te veel uitdragen bij een meer algemeen publiek. Overdaad schaadt en dan gaan de oren dicht, sluiten de luiken en nemen mensen het niet meer op. Onlangs overkwam het ons. De eerder beschreven Museumboerderij kende een paar vrijwilligers die als gids dienst deden. Een daarvan was ‘Henk’. Ik noem hem maar zo, om het geheel een gezicht te geven. Aardige man, die zich voorstelde aan het gezelschap dat de rondgang door de museale boerderij zou gaan maken.

WP_20150715_010Dat lukte allemaal prima, maar wellicht omdat er ook kinderen in het gezelschap zaten, kreeg ik de indruk dat hij tot in het kleinste detail elk werktuig, elke kaars, elke vierkante centimeter van die boerderij wilde verklaren. Soms was dat leuk, maar als je gaat uitleggen wat een kinderwagen was (is) of hoe je bepaalde zaken moet ‘wekken’ in potten, dat wordt het wat te veel van het goede. Hij was dolenthousiast, dat wel hoor, maar hij spuide zoveel informatie dat zelfs ik me afsloot en even buiten ging staan. Daar kwam net een tweede gids aanlopen, en die bleek van een heel andere soort. Vertelde zaken kort en bondig, ter aanvulling op Henk, en bleek een verademing omdat hij ook ruimte gaf aan vragenstellers of opmerkingen van het gezelschap. Niets ten nadele van de man die zo enthousiast was over het leven op de boerderij, maar soms moet je echt de turbo even uitschakelen. Tijdens ons bezoek aan de St. Hubertuskrk in Helmond liepen we ook aan tegen een paar doldrieste gidsen.

WP_20141003_078Binnen de kortste keren kregen we zoveel informatie aangeboden dat we even een andere kant opliepen. Het was een waterval aan feiten en katholieke geloofsmeningen. Met een tandje minder had het nog teveel geweest. Maar goed, je gaat niet ongeinformeerd weg natuurlijk. Ook iets waard. Een dagje later liepen we in het Oorlogs- en verzetmuseum van Overloon. Mijn derde keer in korte tijd. En nu was ik zelf een soort van gids. Betrapte me op een groot enthousiasme, maar zweeg toch toen ik ontdekte dat ik mijn polderzus stond uit te leggen hoe een radiaalmotor in een truck of vliegtuig werkt en wat er gebeurde als je die dingen opstartte. Ik ben net zo, moet dus oppassen met oreren. Nou ja, dat schreef ik al…..Dus mocht u willen dat ik het wat rustiger aan doe, laat maar weten hoor….. Eens in de week is misschien ook een aardig schema en dan kan ik wellicht nog wat meer in details treden….:)

Relativiteit van de schepping…

Het heelalHet was voormalige blogster JJ die via Facebook een filmpje deelde waardoor ik nog een keer op de feiten werd gedrukt van ons relatieve bestaan. Relatief als onbetekenend in de enorme ruimte om ons heen. Immers, onze planeet is groot, maar stelt in relatie tot andere planeten of met name de door ons als sterren aangeduide zonnen in het heelal niets voor. Sommige van die hete gasbollen in het voor ons vijandige heelal zijn zo groot dat wij er met een vaartje van 1000km/u overheen vliegend meer dan zeven duizend jaar over zouden doen om er een rondje te kunnen maken. Stel je dat eens voor, de omvang van zoiets maakt dat ons dagelijkse gedoetje toch wel een enorme beperking kent. Maak je druk, ons hele leven is een oogknip op zo’n ver weg gelegen fenomeen. En wij maar denken dat die ‘ene god’ ons mensen op het oog had als centrum van de schepping. Vergeet het maar!  Als er al een god is zit hij vooral in ons brein, is een illusie en ligt hij/zij verankerd in ons verlangen om altijd leiding te krijgen van iemand die als vader/moeder voor ons zorgt, ons bewaakt en ook nog eens straft als dat nodig is.

Maan-Saturnus 5 met Apollo 11 start op weg naar de maanHet is een oerinstinct dan in alle mensen voor komt, net zoals je ziet dat andere zoogdieren zich maar met moeite los kunnen maken van wat ze van hun ouders meekregen aan affectieve bagage. Geloof is dus een illusie, een wendroom en moet als zodanig worden bekeken. Het relatieve van wat we intussen uit de wetenschap hebben kunnen leren over de ruimte om ons heen zou velen duidelijk moeten maken hoe bespottelijk dat idee van dat godsbeeld eigenlijk is. Maar ik gun iedereen de bevrediging van het geloof, net zoals ik het mensen gun dat ze zich door hun partner laten vastbinden voor het kennelijk ultieme genot. Doe wat je niet laten kunt, maar laat mij er buiten s.v.p. Juist die wetenschap zorgt er voor dat we steeds meer te weten komen over hoe het eigenlijk ‘echt’ zit met dat ontstaan van heelal en aarde, maar ook dat we daardoor steeds verder af komen te staan van de kerken met hun wonderlijke leer van schuld en boete. Waar de claim op dat eeuwige gelijk waarschijnlijk op los zand is gebaseerd, vaak ook nog uit dezelfde woestijnen afkomstig.

saturnEen blik naar buiten onze dampkring zou ons moeten leren hoe kwetsbaar we als mensen allemaal zijn.  Er is maar weinig nodig om onze planeet net zo te laten worden als die bolletjes die we nu hebben her- of verkend om ons heen. Zonder lucht, water en leven. Daar helpt geen moedertje lief aan en al helemaal geen brein verweven god. Tijd voor een penitentie voor al die geloven. Stop met fantaseren op dat punt en bekeer je tot de wetenschap dat we in dat hele universum (noem het schepping als je wilt) niets voorstellen. Vanaf Mars is de Aarde al nauwelijks meer te zien, gaan we naar een van die super planeten zijn we echt totaal verdwenen. Als dat niet relativeert…..

Wraak

Nursing ladies and childOnlangs zag ik hoe de achterlijke baardmannen die in onze media nog wel eens worden aangeduid als inwoners van een zelf bedachte staat, zich weer eens buitensporig misdroegen. Los van het feit dat ze vanuit hun zgn.’zuivere’ geloof  niet schromen voor moord en doodslag, verkrachting, ontvoering, vernedering, zijn zelfs historische museale schatten voor deze malloten niet veilig. Als het niet past in de door wraak en haat gedeformeerde geesten van deze lieden moet het worden vernietigd. Zelfs roofdieren hebben nog meer inzicht in wat wel en niet kan. Hoe ver kan een mens zinken dat je tot dit soort daden komt. Het moet wel iets te maken hebben met een consequente haat t.a.v. alles wat in deze wereld niet past bij hun kleinzinnige kindergeest. Want laten we wel zijn, voor het geloof waar zij voor staan is geen enkel bewijs te vinden dat er een of andere god bestaat. Ze geloven dus in een illusie en dat werd door heel wat ‘breindeskundigen’ al eens omschreven als een afwijking. Geloof zit ergens in onze geesten verankerd, maar is een projectie van een wensdroom.

De Batavieren...Mensen willen eigenlijk allemaal ultieme leiders, en god is er zo een. Die ziet alles, doet goede en slechte dingen en staat bij de meeste geloven volgens de zgn. heilige boeken op ons te wachten aan de hempelpoort. Maar in die vele geloofsboeken wordt ook meestal gewag gemaakt van goed en slecht. Nu is in een verwrongen geest wat goed lijkt eigenlijk slecht en omgekeerd, dus kom je weer uit bij geesteszieke verschijnselen die leiden tot al die ellende bij de mensen die het over zich heen krijgen. Denk terug aan de geschiedenislessen, zo verging het volkeren die door de Romeinen werden overlopen, of door de Noormannen en natuurlijk de barbaarse horden uit Turkije en Noord-Afrika die ruim 1000 jaar geleden ook al eens trachtten hun verderf over de beschaafde wereld heen te smeren. Wat doe je met geesteszieken? Wel, in de Sovjet-Unie wisten ze daar wel raad mee. Je ging ofwel naar de Goelag, maar kon ook zomaar een jaar of wat voor behandeling in een psychiatrische kliniek worden opgesloten.

Griep - injectie voor iedere Nederlander nu gegarandeerdEn als je daar uit kwam wist je nauwelijks meer hoe je heette laat staan waar je in geloofde. Bij de Russen zijn ze daar nog redelijk gemakkelijk mee, als het probleem (..) maar wordt opgelost. Dus zullen we geesteszieke gelovigen wellicht ook op deze manier moeten behandelen. Niet doodschieten of zo. Maar opsluiten in klinieken. En intensief behandelen. Lijkt mij een ultieme wraak voor de daden van dit soort lieden. En wellicht dat de wereld er dan een stuk beter door wordt. Geloof is de splijtzwam in de samenleving. Het is door de eeuwen heen goed geweest voor veel oorlogen, veel ellende. Laten we dat nu eens uitbannen en zien als een geestelijke afwijking. Natuurlijk, ik krijg een storm van kritiek over me heen. Ik weet het wel, maar dat heb ik er voor over. Het huidige nieuws vraagt om een andere aanpak. Zachte heelmeesters en zo…..

Wraak, een barbaarse emotie….

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHeel vaak heb ik hier al geschreven over de menselijkheid van deze Meninggever. Niks van die menselijkheid is mij net als u, lezers, namelijk vreemd. Dus ken ik emoties die soms niet passen bij iemand die zichzelf toch ook graag ziet als geciviliseerd. Ik weet uiteraard dat er zoiets is als een rechter, dat er wetten zijn en dat eventuele van strafbare feiten verdachten daardoor kunnen worden veroordeeld. Maar de kans daarop is in veel gevallen niet zo groot. Dit komt deels doordat onze wetten niet zijn ingericht om bepaalde gruwelijke daden en daders veroordeeld te krijgen tot een rechtmatige straf. Dat zorgt er weer voor dat je als rechtgeaard burger soms denkt in een slechte soap terecht te zijn gekomen als iemand die een ernstig vergrijp pleegde wordt veroordeeld tot een lage straf en na uitzitten daarvan meent allerlei wensen en verlangens te kunnen en mogen neerleggen om in volledige vrijheid verder te leven. Het gevoel van onrecht doemt dan al snel op. En in mij borrelt dan toch al snel de behoefte omhoog tot het nemen van plaatsvervangende wraak. Niet goed? Tuurlijk, maar zij die aan mij of mijn dierbaren komen mogen rekenen op uitoefening van een gerecht antwoord op de daad. Denk nu maar eens aan die gore moordenaar van Pim Fortuyn. Zo’n man hoort niet los te lopen. Hoe keurig hij zijn ‘straf’ heeft uitgezeten, het blijft een gore moordenaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMensen die paarden of zwanen mishandelen of andere dieren komen er vaak ongestraft vanaf. Omdat de wetgeving niet kan worden aangepast. Hoe dat komt? Omdat de PVV zich sterk maakt voor zulke wetgeving en dan liggen direct de Pechtoldisten dwars. Principieel en dus mag je bijvoorbeeld vanuit godsdienstige gedachtegang dieren onverdoofd ritueel slachten. En dat laatste beperkt zich zeker niet tot Moslims of orthodoxe joden. Ook Satanisten houden van dierenoffers. Zwarte katten worden bij duizenden opgehangen bij de barbaarse rituelen die dit soort lieden er op na houden. Het zal u niet verbazen dat ik een passende straf voor ogen heb voor deze soort figuren. Wat gij niet wilt dat u geschiedt doet dat ook bij een ander niet. Ook al ben ik ooit nog zo keurig katholiek opgevoed, ik ben niet van de andere wang toekeren als ik een lel op die ene kreeg. Nee, je krijgt hem terug. Goedschiks of kwaadschiks.

Romantiek - Sommige ridders zijn oud, hun harnas en gedrag verroestDat je het maar weet. In de praktijk beperkt zich dit vaak wat tot het terug snijden van iemand die meent dat de meters snelweg waar ik rijd van hem/haar zijn of zo hoor en ik ben er wel eens voor op de vuist gegaan. Maar dat probeer ik als keurig nette burger wel te vergeten. Ik zal hier zwijgen over wat ik zou doen met lieden die vanuit de barbaarse en heidense cultuur waartoe zij anderen willen bekeren, gevangenen de hoofden afsnijden of meiden ontdoen van hun vrouwelijkheid. Maar zou ik het ook zelf kunnen? Ik denk het niet. Fatsoen zit te diep verankerd in het lijf. De afkeer van barbaren en hun rituelen is te groot. Ik wil ze niet aanraken. Maar zou wel willen pleiten voor een rechtsgang die dit soort lui nooit meer de gelegenheid geeft vrij rond te lopen, zich te vermenigvuldigen of te verspreiden. Wellicht dat ik dan mijn eigen wraakgevoelens wat kan onderdrukken…..

Toeval?

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVeel mensen missen in hun leven een TomTom of soortgelijk apparaat om aan hun bestaan of carriere bewust richting te geven. Soms krijg je op je eigen zwabberkoers echter een signaal, via iemand die je kent of toevallig tegen het lijf loopt, waardoor je ineens een (ander) doel voor ogen krijgt en je achteraf kunt stellen dat je alsnog op je plekje bent terechtgekomen. Zaken gaan vaak niet onopgemerkt aan ons voorbij en als je net als ik wel eens terugkijkend redeneert op basis van de opgedane feiten en ervaringen kom je er achter dat het leven soms echt vol toevalligheden zit. Vaak is het niet wat je kunt wat bepaalt waar je gaat of mag werken bijvoorbeeld, maar wie je kent. In mijn carriere zitten heel wat van dat soort plotwendingen. Van weinigen heb ik spijt op enig moment het hart of hoofd te hebben gevolgd. Een enkele keer was de beslissing verkeerd. Maar ook dat hoort bij je leven. Hetzelfde vindt je terug als je naar je relaties kijkt. Moet je eens zien hoe vaak je via, via,  tegen iemand aan liep of pakweg in een metro naast een ander mens ging zitten die nu, 25 jaar later bij wijze van spreken nog naast je zit. Jeugdigen maken dit mee, volwassenen en zelfs ouderen hoor. Niks menselijks is ons allen vreemd toch?

Leo in gele Citigo 1460120_658370900849958_1230431956_nMijn eigen carriere is nauw verweven met mijn persoonlijke leven. Ik stam nog uit een tijdperk dat je vooral moest ‘doorleren’. De grote frustratie van de generaties voor ons was het gebrek aan leermogelijkheden (bijvoorbeeld door de oorlog) waardoor het leven op een andere niveau verliep dan wellicht in eigen jeugd gewenst of gedroomd. Toen ik in de laatste klas van het brugonderwijs (ik gebruik de moderne term..) zat en bij God (RK onderwijs) niet wist wat ik daarna moest doen, kregen we op een goede dag in mei van dat schooljaar voorlichting van een meneer die namens de Nederlandsche Middenstands Bank (nu ING) nieuwe mensen zocht. En die vond men naar eigen ervaring juist bij de katholieke leerlingen. Vanwege de discipline die hen was bijgebracht. Ik was meteen ‘om’ en meldde me aan. In september van datzelfde jaar zat ik al in een introductiecursus, maar meteen ook op het Handelsavondonderwijs. Want dat was een van de eisen. ‘Doorleren, doorleren en nog eens doorleren’. Het kantoorwerk dat ik ging doen was zwaar, langdurig en leerde me veel tucht en orde. Maar ook administreren op een wijze die me nu, al die decennia later, nog van pas komt. Een jaar na mij verscheen een zeer jonge, maar voor mij uiterst aantrekkelijke, jongedame als nieuwkomer op onze afdeling. Kaassie voor een puber vol hormonen.

???????????????????????????? Toeval? Zeker! Ik maakte er werk van en een jaar of vier later waren we een paar. Voor de wet en begonnen ons eigen onafhankelijke leven. En dat duurt tot de dag van vandaag. We woonden nog in, maar voor mij was dat een hemel na een soort van hel die ik mijn jeugd voor een deel dan toch maar noem. En dat toeval is altijd op mijn pad gebleven. Banen, ontmoetingen, vrienden, bestemmingen, hobby’s. Alles werd aangeraakt door dat stomme toeval. Natuurlijk hielp ik af en toe wel eens een handje, maar toch. En jullie lieve lezers en lezeressen, ook wel eens het idee dat het toeval wel erg vaak een rol speelde in jouw leven? Vertellen hoor! Ik ben er oprecht benieuwd naar.

Genieten van simpele zaken

Snackbar - Kwekkeboom heeft de lekkerste kroketten van NLZet mij op een Amsterdams terras aan een leuke gracht, in goed gezelschap en bij een aardige versnapering en ik geniet. Kan ook op een zelfde soort lokatie aan de Rijn hoor, zoals we wel eens deden in Rees of Emmerich. In het zonnetje, kijken naar wat er zoal voorbij komt en een gesprek dat ergens of zelfs nergens over gaat. Het kan mijn gelukshormonen aardig prikkelen. Simpele lieden hebben niet zo veel nodig denk ik. Nou ja, een soort bescherming in de vorm van een huisje, een paar diertjes en/of hobbies voor de ontspanning en op de juiste tijden wat liefde, eten en drinken wellicht. Onlangs had ik op Facebook nog een discussie over wat mensen gelukkig(er) kan maken. Is dat puissante rijkdom, een verlichting van persoonlijke armoede of genezing van een of andere akelige kwaal? De stelling was al snel dat rijke mensen niet gelukkiger zouden zijn dan arme. Ik vind dat een lastig te verdedigen stelling. Rijkdom kan het leven namelijk flink gemakkelijker maken en zorgen dat je niet de hele dag hoeft te piekeren hoe je deze week weer rond komt met je bescheiden budget of hoe je af kunt komen van bepaalde pijnen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWant, gezondheid is vrijwel niet te koop, de genezing of onderdrukking van onnodige pijnen vaak wel. En de rijkeren onder ons hebben dan meer kansen op een draagbaar leven dan zij die gewoon weinig of zelfs helemaal niks bezitten. Hoe zeer we ook ons best doen mensen, de scheiding der geesten op inkomensgebied is steeds groter aan het worden. De echte rijken, ik heb het nu niet over hen die door middel van hard werken een aardig inkomen verdienen, nee, de e c h t rijken verdienen in ons land meer dan ongeveer de helft i.v.m. de rest onzer bevolking. De drie rijkste families hebben meer te verteren dan vele miljoenen anderen. En dat wordt niet beter. Dus is dat geluksgevoel een beetje ongelijk verdeeld, al zal het best zo zijn dat als je een vierde Ferrari of vijfde Jaguar aan je  garage kunt toevoegen, je toch een beetje minder opgewonden raakt dan bij de eerste auto van dit type. Voor anderen kan het een nieuwe fiets zijn of een andere camera. Maar mensen, ik weet nog dat ik een paar jaar geleden ineens werd geveld door een akelig lichamelijk gebrek dat er toe leidde dat ik mij moest overgeven aan de bekwame handen van een chirurg in het lokale ziekenhuis. Het was een akelige periode, en ik weet nog dat ineens niets meer telde voor me. Ik kon niet echt meer genieten van  wat mijn leven nu nog steeds aangenaam maakt, het interesseerde me niet, ik wilde af van die kwaal. Zo zie je wel meer hoor.

Carnaval girls - 1Onlangs in de omgeving nog meegemaakt. Een paar gevallen van akelige dreigende ziekten zien ontstaan bij goede vrienden en bekenden. En dan zie je vrijwel dezelfde reactie. Dat WK voetballen is ondergeschikt aan wat er moet gebeuren en de triviale zaken van hoe de buren hun auto afbetalen of dat de buurman een nieuwe vriendin heeft met medeweten van zijn echtgenote is ineens compleet onbelangrijk. Geluk is dat je weer gezond wordt en dat je die momenten van herstel intens kunt beleven. Zou het nu ook zo zijn dat je op oudere leeftijd anders om zult gaan met die geluksmomenten? Dat je koestert wat nog is en zo min mogelijk om kijkt naar wat ooit was? Omdat je anders wellicht ongelukkig wordt door het idee dat je ‘dit’ of ‘dat’ nog had willen doen, nooit deed, en daar nu jezelf wel voor de kop voor kunt slaan? Geen idee, moet nog een beetje volwassener worden om die ervaring zelf te ondergaan. Voordien maar zoveel mogelijk van al die momentjes genieten die weinig kosten, maar in mijn leven en optiek zo kostbaar zijn.

Hemelvaart

SAMSUNGKijk, voor veel mensen is die donderdag Hemelvaart niet veel meer dan een leuke vrije dag die bij slim opgenomen leasure-gesnipper kan zorgen voor een heerlijk lang weekend op de overvolle camping, een tripje met de boot of wellicht een file van 10 km richting de Efteling. Waar het echt voor staat ontgaat de meeste mensen en als ze niet geloven in iets hogers dan het eigen ego wordt het lastig uitleggen. In feite vieren we op die dag als mensen de opstijging van Jezus vanuit zijn graf richting de Hemel waaruit hij volgens de verhalen afkomstig was. Fysiek onmogelijk, zeker als je bedenkt dat we 2000 jaar geleden absoluut geen vermogen hadden om ons verticaal te verplaatsen, nou ja, van boven naar beneden ging nog wel, omgekeerd echt niet. Dus dat was een beste prestatie. Net als die van de enorme wijsheid die ons met Pinksteren zal bereiken, aangereikt door de Heilige Geest.

SAMSUNGAls je de geschiedenis bekijkt van ons mensen sinds de jaren dat dit allemaal zou hebben gespeeld, hebben we die wijsheid al erg vroeg verkwanseld. Wijsheid is iets dat je moet gebruiken voor het doen van goede of intelligente dingen, niet voor zoiets stoms als onderdrukking en machtswellust.Kijk in de geschiedenisboeken en je ziet dat wij mensen niets, maar dan ook niets hebben geleerd. Zelfs nu, anno 2014, gaat veel over macht, over haat, over afgunst,voor mij eerder een teken van domheid dan van het benutten van onze indertijd vol wijsheid gepropte herseninhoud. We vinden ook steeds weer iets nieuws uit. Ook op geloofsgebied. En dan blijkt dat veel van wat we dan als nieuw zien eigenlijk een verfraaiing is van het oude. Soms wil men terug naar de tijden dat we nog in berenvellen vol behaard over de aarde liepen waarbij we vooral door de ontberingen geplaagd menen dat alles wat plaatsvindt het werk van een hogere macht is.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWie leert, studeert of gewoon om zich heen kijkt, weet dat deze archaische gedachten op zijn minst aan kritiek onderhevig zijn. Er is veel af te dingen op geloof, maar als het over liefde en barmhartigheid gaat mag het van mij blijven bestaan, mits ik er maar geen last van heb. Filosofisch is een geloof best aardig, het geeft sommigen steun, anderen hoop. Maar wie denkt dat het pas na de dood een beetje leuk wordt meent tegelijkertijd toch dat die schepping van de heer die alles heeft gemaakt, hier en nu niet deugt. Ik doe het maar met die zieldrager die mij is gegeven om o.a. deze woorden tot u te richten. Ook al dijt die dan soms meer uit dan goed voor me is, ik hoop toch dat ik nog een paar apk’s mee kan. Want om zelf dat trucje van Jezus te herhalen en een Hemelvaart te ondernemen, komt me nu echt te vroeg nog. Eerst nog maar eens genieten van alles wat groeit, bloeit en mij nog steeds mateloos boeit, zeker als je er mee stoeit…. Ik wens u een heel mooie dag en wellicht prachtig Hemelvaartweekend toe…