Werken met een Taunus Kombi

VW Kever 1965Toen ik eind van dat bewuste jaar overstapte van de bancaire kantoorwereld naar die van de luchtvaartlogistiek zat daar vooral een weinig rationele motivatie achter. Namelijk om dichterbij de vliegtuigen te kunnen komen dan me tot dan als jong vliegtuigspottertje tot dan gelukt was. Nou, dichterbij kon bijna niet, want het werk dat ik ging doen was tussen, aan en in vliegtuigen. Het bedrijf waar ik ging werken had een tweetal statige kantoren in Amsterdam en Rotterdam en exploiteerde ook de nodige opslag- en entrepotloodsen. Schiphol was voor hen nieuw, luchtvracht een business waar men nog maar weinig in zag. Mijn chef van toen, de al eerder beschreven professional Ruud Breems, nam de handschoen namens het bedrijf op en werkte zich al een half jaar voor mijn aantreden daar een slag in de rondte.  Tijd voor assistentie en dat werd ik. Zo’n malloot als ik die voor een minimaal salaris wilde werken in een handel die nog van de grond moest komen maar heel arbeidsintensief was hadden ze nog niet aan het bureau gehad. En dus startte ik hoofdstuk twee van mijn carrière op het toenmalige Schiphol. In een oud kantoor aan de buitenste rand van een oude hangaar, met een 120m2 grote opslagloods naast ons en een bedrijfsauto voor de deur.

Ford Taunus 12M Combi 1965Die bedrijfsauto was een Taunus 12M Kombi. Loeisterk en voor die tijd nog ruim ook. Het was de auto van chef Ruud, maar hij diende ook als vervoermiddel voor het ophalen van pakjes of het wegbrengen daarvan. Nu had ik zelf nog geen rijbewijs, maar rijden kon ik genoeg oefenen op het Schiphol van toen. Een rijbewijs was daar niet nodig mits je maar op het terrein van de luchthaven  bleef. Maar voor buiten de poorten was een rood papiertje wel handig dus ging ik lessen in een VW Kever, de standaard lesauto uit die tijd. Er zat wel wat verschil in die twee wagens. De Kever had de motor achterin en stuurde redelijk licht. De Taunus was zwaar op het stuur door de voorwielaandrijving en een stuk groter maar ook stiller dan die VW. Na 10 lessen had ik mijn rijbewijs. En kon meteen aan de bak, want de klantenkring groeide gestaag en die auto moest kosten voor zgn. ‘bodediensten’ voorkomen. Ik reed me direct suf. Net als chef Ruud zelf die ook zijn steentje bijdroeg. De Taunus leed en sleet. Het pionieren kende zo zijn prijs.

Fort Tauns combiAl snel werd de witte Kombi vervangen door een veel minder praktische auto, een Taunus 12M RS. Sneller, moderner, maar niet ruimer. En toch reden we ook hiermee heel wat kilometertjes met lading in de bak of op de achterbank. Het waren fijne wagens voor zover ik me herinner. En ik leerde er goed door rijden. Toen we een VW-Busje kochten, hier ook al eens beschreven, werd de Taunus meer de ‘directieauto’ en moest die VW het zware werk doen. Wat was dat een opluchting. En gelukkig hadden we vrijwel allemaal met een Kever leren rijden. Dus dat busje kon iedereen op kantoor (we waren al naar acht man personeel gegroeid in drie jaar tijd) berijden. Zo simpel. Met dank aan die Kever-lesauto’s….en zeker ook aan die eerste ritten in de trouwe Taunus Kombi.

11 thoughts on “Werken met een Taunus Kombi

  1. Jullie zullen flink wat kilometers gemaakt hebben in deze auto’s.
    Je herinneringen lezen goed.

    Het autorijden is flink veranderd in de tijd.
    De autorobot komt er aan.
    Dat geeft weer andere kansen en mogelijkheden.

    Vriendelijke groet,

    Like

  2. Mijn lesauto uit ’63 was een Opel Olympia, geen kleine wagen toen, hij had ook nog stuurversnelling, dus mijn overstap naar een VW-busje was wel wat groter, maar verliep probleemloos kan ik me herinneren.
    De plaatsen waar ik in de loop van mijn werkzame leven heb gewerkt zijn te veel om op te noemen en dat hoofdzakelijk bij dezelfde baas. Och het gaat er maar over dat de ‘frisse tegenzin’ in je werk niet te groot werd. 😉

    Like

  3. er werd best wel in veel andere auto’s óók les gegeven hoor maar ik heb inderdaad leren rijden in een Kever maar dat kwam omdat de buurman lesinstructeur was en dat in een Kever deed.
    De Taunus was als ik het goed heb van Fort, m’n schoonvader reed lang in een (personen) Fort Taunus al dacht ik dat dat al in de jaren 90 van de vorige eeuw was , jij hebt het hier over wat eerder volgens mij…

    Like

    • De Taunus bleef tot de jaren tachtig actief, toen kwam de wonderlijk gevormde maar even populaire Siërra. Die werd in de jaren negentig opgevolgd door de Mondeo…En die is nog steeds actueel, in de derde generatie….

      Like

      • Dan laat m’n geheugen me in de steek, ik dácht dat schoonpa éérst een siërra had, die hebben wij nog op mogen rijden toen hij (dacht ik) de nieuwe Taunus kocht.

        Like

  4. Wat kan jij heerlijk, én mooi schrijven over je diverse auto’s Leo! En die herinneringen aan je vroeger leven zijn voor mij ook lekker meegenomen, ik lees dat immers graag, bedankt!

    Like

  5. Mijn ouders hadden in die tijd een Ford Cortina 1500, technisch voor een belangrijk deel gelijk aan de Taunus 12M/15M serie, alleen met een wat andere carosserie. Inderdaad relatief ruime auto’s voor hun tijd.

    Like

    • Die Cortina was Brits en had in die jaren een lijnmotor, de Duitse Taunus een boxermotor in v-vorm. die Taunus voorwielaandrijving, de Cortina achterwielaandrijving…Pas bij het model van 1970/71 werden die wagens min of meer gelijk…..:)

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.