Etniciteit als taboe…

wp_20150618_018Voor een echte grootstedeling is alles wat ”van buiten komt’ al snel aardig ‘provinciaals’. Voor sommigen bestaat zelfs de uitdrukking ‘boeren’ als het daarover gaat. Buitengewoon onaardig natuurlijk. Maar bij mijn vele rondreizen door het vaderland werd me wel duidelijk dat tegen ‘het westen’ vanuit de provincie ook aardig werd gescholden en bleek men daar net zo al dan niet bewust bevooroordeeld. Wij ‘wisten alles beter’ (voor de provincie maakte het niet uit waar je vandaag kwam, de Randstad was ‘een’), waren ”arrogant, eigenwijs en snapten niets van hoe het in de provincie (welke ook) ging’. In het zakendoen leerden wij dat je met noorderlingen erg aardige afspraken kon maken die zelden werden geschonden, en met zuiderlingen even zelden tot een sluitende overeenkomst kon komen. Veel van deze ervaringen zaten ook in de hoek van de vooroordelen. Op etniciteit vanuit het provinciaalse of grootstedelijke denken ingedeeld. Is dit beledigend? Nee, niet echt, maar vleiend is anders. In sommige voetbalkringen worden deze beweringen nog eens extra uitvergroot. Alle AJAX-fans zijn voor tegenstanders ‘Joden’ en dat is niet alleen feitelijk onjuist, maar ook nog eens akelig voor de mensen die wel die afkomst kennen.

wp_20160202_003-2Maar niemand die zich daar meestal echt druk om maakt. Waarom dan die gevoeligheid als het in ons land gaat om het benoemen van problemen of gevaren die dreigen vanuit de hoek van inwoners met een migratieachtergrond (..) die zijn oorsprong had of heeft in Turkije en Marokko. Waarom ligt dat zo gevoelig? Waarom mag je de opgedane ervaringen met lieden uit die groepen niet benoemen? Waarom mag je niet vinden dat mensen die onze vrije mening en media de mond willen snoeren hier niets te zoeken hebben. En dat alleen omwille van bijvoorbeeld de boodschap van een geloofsgestoorde dictator die zijn grijpgrage fikken onze kant uitsteekt.  Zoals een Fries die naar  de hoofdstad komt om zich daar te vestigen, zich maar beter kan aanpassen aan dat specifieke Amsterdamse of Utrechtse gedrag en bijbehorende humor, geldt dat ook voor die migranten. Toch? Of zie ik nu iets over het hoofd. Als je de politiek correcte elite mag geloven is iedereen hier welkom, of men nu een bijdrage levert aan de samenleving of niet. En hoeft men kennelijk helemaal niet te integreren, de taal niet te leren, geen notie te nemen van onze gebruiken en is zelfs de (Grond)wet voor hen niet geschreven.

ontspanning-6De niet aangepakte problemen met jongeren met een migratieafkomst lijken daar ook op te duiden. Sommige buurten compleet overgenomen door deze lieden die bij het minste of geringste fysiek en vooral verbaal geweld niet schuwen. Wat zit daar toch achter? En waarom is men zo bang voor de reactie van een grote meerderheid van het Nederlandse volk tijdens de komende verkiezingen?? Is populisme een groter gevaar dan wegkijken en bedreigingen niet benoemen? Realisme ontbreekt bij de elite en dat komt altijd een keer aan de orde als de getergde burgers zich wenden tot hen die met een paar zinnen hele massa’s weten aan te spreken. En wie dat niet wil moet vooral komen met daadkracht en de boel eens gaan schoon bezemen. Een herhaling van de jaren dertig is helemaal niet ondenkbaar. Wie dat wel weet heeft niet goed opgelet. Het kan twee kanten opvallen als we niet uitkijken. De foute en de foute. Een tussenweg lijkt door de huidige politieke partijen niet voorzien van nieuw asfalt. En dan krijg je bijna onafwendbaar ongelukken. Die uitsluitend komen op het conto van hen die maar niet hebben willen zien wat er nu werkelijk mis ging in de maatschappij. Alleen horen we dat straks niet in hun diverse campagnes. Het zal wel weer gaan over de economie en de zorg of zo. Zij die opletten luisteren daar niet meer naar. Die weten wel beter….toch? Het realisme verdient een kans! Laten we stoppen met dromen! Voor we in een nachtmerrie eindigen…

Nazi

WalgureMijn grootste probleem met anders denkenden is dat men in die kringen zelden of nooit op goede argumenten of inhoud een discussie meent te kunnen ‘winnen’. Al snel wordt het persoonlijk en vliegen de verwijten de kant op van hen die er een andere mening op na houden dan die van de zgn. politiek correcte elite in dit land. En nu moet de lezer dat woord ‘elite’ niet meteen al te serieus nemen, want het zijn vaak ook goed willende en soms wat naïeve lieden die via school of carrière in kringen verkeren waar bepaalde stromingen wat meer opgeld doen dan andere. Vanuit de zelf geknutselde ivoren torens beziet men het anders denkende ‘volk’ met enig dedain en kan zich niet voorstellen dat daar ook maar een exemplaar van de intelligente mensensoort in de rondte loopt. Als iets de gemoederen echter in de breedte bezig houdt momenteel dan toch wel de ongecontroleerde uittocht van mensen richting Europa. Soms afkomstig uit vreselijke gebieden vol barbaarse heidenen, maar in veel gevallen op de vlucht voor armoede of evt. dienstplicht. Tel daarbij op dat onderweg een aantal lieden aan de stroom wordt toegevoegd die Noord-Europa zien als een prima economisch alternatief voor het zuidelijk deel van ons werelddeel waar zij normaal zelf verkeren.

computer-frustrationVolgens de officiële opgave van onze regering maar vooral vanuit de stromingen die menen dat de deuren bij ons letterlijk en figuurlijk open moeten worden gezet, wordt het aantal ‘vluchtelingen’ naar beneden bijgesteld. Maar onlangs gaf het COA toe dat men wekelijks 2500 mensen of meer een plekje moest zien te geven. Vermenigvuldig je dit met 52 komen we wel aan de 100.000 nieuwkomers per jaar. Een sociaal/economische last die ons land maar lastig zal kunnen verwerken. Omdat het fenomeen nu al jaren bezig is, al is dat dan wellicht op wat kleinere schaal. De EU faalt op alle fronten, niet alleen de financiële regels worden in veel Europese landen gebruikt om het bestuurlijke achterwerk mee af te vegen. Kortom, die mensen op zoek naar een goed nieuw leven komen massaal onze richting op. Neigen nog wat naar Duitsland soms, naar Zweden of Engeland, maar zien voor zichzelf gek genoeg geen ‘veiligheid’ in Turkije, Bulgarije, Macedonië, Service, Hongarije of Oostenrijk. Men vecht zich bijna een weg naar onze streken. Waar de uitkeringen gegarandeerd zijn en een huis of baan om politiek correcte redenen voor deze groepen direct kunnen worden geregeld.

Jacobse en van Es (Indymedia)En daar zet ik al jaren mijn vraagtekens bij. Want laten we wel zijn, sommige Nederlanders staan soms 12-15 jaar op een wachtlijst voor een betaalbare woning, er zijn officieel 600.000 werklozen in ons land, waarvan een deel boven de 40, dus op voorhand kansloos, de zorg is onbetaalbaar geworden en oudjes krijgen een soms meer dan asociale behandeling. Maar daarover moet je in bepaalde kringen niet beginnen. Zeker onder de Pechtoldisten zitten er die deze toch realistische redenatie zien als racistisch, nationalistisch of zoals me onlangs overkwam nazistisch. Kortom, wie weinig ziet in eenzijdigheid krijgt het persoonlijke verwijt een nazi te zijn over zich heen. Toch bijzonder als je gewoon een sociaal vraagstuk aan de orde stelt. Maar ook dat mag al niet meer. Trouwens, als het aan Minister Asscher ligt mogen mensen zoals ik straks helemaal niet meer zeggen of schrijven wat we van de situatie vinden. Slechts een enkele ‘tone-of-voice’ toegestaan. En dat geeft me zeer te denken. De man van die specifieke naziverwijten heb ik trouwens uit al mijn netwerksystemen verwijderd, bij collega-blogster Thamara gebeurde hetzelfde. Maar het geeft toch te denken. Eenzijdigheid als basis voor de democratie. En dat van een partijlid uit een stroming die zichzelf ‘Democraten’ noemt. Eng, heel eng!

Selectief geheugen

Douglas DC-2 KLMVoor iemand als ik ben, is het onthouden van zaken uit een lang geleden verdwenen verleden soms lastiger dan voor andere mensen. Ik beschreef al bij een eerdere gelegenheid de bijeenkomst met vroegere jeugdvrienden die me allerlei namen noemden van lieden die bij mij allang in een zwart gat waren verdwenen. Maar ik kon wel weer feilloos opnoemen welke auto’s in welk jaar in dienst kwamen bij het tegenover ons huis gelegen garagebedrijf en ook welke vliegtuigen er op welk moment over onze straat heen richting Schiphol toerden. Het is maar waar je interesses liggen. Zo ging het mij ook vaak in werksituaties. Ik ben meer een werkbij dan een dartelende koningin met aanmatigende luxe streken. Werk gaat voor het meisje en vrouwlief weet wel dat ik dat al die jaren zeer letterlijk nam. En dus doet zich in dat geheugen ook op dat punt het zelfde verschijnsel voor. Ik heb kennelijk een delete-knop voor zaken die ik als onbelangrijk of triviaal afdeed indertijd, maar weet me andere dingen nog tot in detail te herinneren. Mensen die mij een streek leverden kunnen dus soms rekenen op volkomen vergeving, domweg omdat ik niet meer weet WAT ze me flikten, anderen zullen geen rustig moment meer genieten als het aan mij ligt, zij lagen dwars op de koers die ik voer richting het doel van de taak waarvoor ik was gesteld.

Leo in actie op MST 1975 Scan10033Daarbij ken ik ooit een vrij  groot loyaliteitsgevoel en stelde ik dat vaak in dienst van hen die boven mij waren aangesteld. De taak werd uitgevoerd, door roeien en ruiten, en dat wordt je dan best wel eens nagedragen. Maar no hard feelings s.v.p., zelden was iets echt persoonlijk bedoeld hoor….. In het derde boek wat ik nu aan het schrijven ben komt dit soort zaken ook voorbij. Ik merk aan mijzelf dat ik vrij afstandelijk kan schrijven over zaken die voor anderen wellicht als heel vervelend zijn overgekomen. Ik noem het maar een typisch gevalletje ‘bijkomende schade’. Hoe ik nu toch tot deze filosofische benadering van mijn selectieve geheugen kom zit hem in iets eigenaardigs wat me onlangs overkwam. Ooit werkte ik als jonge vent op Schiphol. De branche kent inmiddels grote veranderingen, ik ben er in 1977 uit vertrokken. De wereld van de vierwielers trok me nog meer dan die van de gevleugelde vrienden. Maar die vroegere concullega’s organiseerden een erg aardige reunie voor oud-managers uit die periode en wij kwamen onlangs bij elkaar. Ouder geworden, soms ook wijzer, en zeker in zijn algemeenheid fysiek een stukje zwaarder. Gezellige sfeer, dikke verhalen, soms verrassende zaken.

Leo in Amerikaanse cabrio 943796_583576648329384_1910982529_nUit alle aan de lange stamtafel georeerde verhalen bleek dat bij sommige figuren wrok leefde t.o.v. anderen. Ook mij viel dit ten deel. Na 40 jaar! Dan moet het wel heel erg zijn geweest. Maar ik heb geen benul waar de man in kwestie het over had! En een deel van de door hem aangehaalde en in zijn frustratie meespelende hoofdrolspelers van toen is gaan hemelen of geemigreerd, zoek dan je gelijk maar even… Nou ik niet hoor. Het zal wel. Wat ik niet meer weet kan nooit zo erg geweest zijn, en als je na vier decennia nog niet over de frustratie heen bent ben je wat weinig buiten geweest. Mijn leven is verder gegaan, mijn wereldbeeld duidelijk vergroot en Peyton Place niet mijn favoriete serie. Hoe heetten de hoofdrolspelers daarvan ook al weer….? Kortom, wat zei of deed jij op 23 augustus 1975? En wat op 3 december van datzelfde jaar? Als je dat nog weet vind ik het knap. Bij mij is de delete-knop daarvoor allang geleden ingedrukt. Had allemaal vast niks met het werk te maken. En dat vind ik toch het belangrijkste…..