Controle…

Controle…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: wp_20150416_024.jpg

Wie in Nederland rondrijdt weet dat er een geringe kans is dat hij/zij wordt aangehouden door een agent die als taak heeft vooral snelheidsovertreders van de weg te halen en te bekeuren. Wij kozen hier voor het onpersoonlijke flitsen via elektronische systemen en zo een verkapt belastingsysteem op te tuigen dat eigenlijk alleen maar wordt ingezet om de overheidsinkomsten te doen groeien. Met opvoeding van weggebruikers heeft het weinig van doen. Als ik ook zie bij sommige TV-formats (‘Over de A4’ RTL5) zie ik dat men bij de rijdende politieteams vooral let op bellen achter het stuur of soms wel erg overdreven snelheden.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: frank-sloup-download-2.jpg

Eenmaal aangesproken blijkt dat die overtreders vooral een grote mond hebben en niet terugdeinzen om politieagenten de maat te nemen vanwege het gebrek aan ‘respect’ dat ze krijgen. We weten dan wel met welk type overtreder we van doen hebben…toch? Nou in de VS gaat het er heel anders aan toe. Daar worden in bepaalde staten controles gehouden door de lokale of regionale sheriff-offices en zet men deputy’s in die met snelle wagens de overtreders van die daar geldende wetten strak en duidelijk aan mogen en moeten pakken. En denk maar niet dat je tegen die jongens van de wet een grote mond moet hebben. De wetten zitten daar zodanig in mekaar dat bij stevige overschrijding van de (veelal gematigde wettelijke) snelheid geen sprake meer is van een overtreding maar van een crimineel vergrijp wat altijd leidt tot verschijnen voor een rechter. De staat Arizona is er zo een.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: frank-sloup-2-download-2.jpg

Lange rechte wegen (zoals zo vaak in de VS) die neigen tot gas geven maar waar de restricties op snelheid zodanig zijn dat je als Europeaan en zeker Nederlander snel in de problemen kunt komen. Nou, dan staat deputy Frank Sloup je op te wachten. Hij is een op het oog stevig gebouwd type dat in uniform imponerend overkomt. Zijn Youtube-filmpjes zijn een optelsom van bijzondere gesprekken met lieden die soms van het padje lijken, in andere gevallen onderdanig maar soms ook aardig meegaand. Als bij controle blijkt dat je een verlopen rijbewijs bezit, of soms zelfs helemaal geen, ook daar komt dit voor, ga je de bak in, raakt de auto kwijt en zal de rechter besluiten hoe het verder gaat. De man zelf is overigens uiterst vriendelijk, maar verricht zijn taak (I do this for a living) strak en duidelijk. Een aanrader voor hen die willen zien hoe Amerikaanse agenten zich het kaas niet van het brood laten eten. https://www.youtube.com/watch?v=Grp99aYf77s

De wet is de wet en wie meent respect te moeten eisen kijkt al snel in de loop van een dienstpistool of nog zwaarder materieel. Ik heb Frank al een tijdje gevolgd en kreeg respect voor hem. Niet voor al die nitwits met hun smoesjes en soms rijdende wrakken. Aanrader…. (beelden: Archief/internet/You Tube)

Bellen of…

Bellen of…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: nokia-mobiels-001.jpg

Als ik terugdenk naar pak weg 25 jaar geleden, herinner ik mij de eerste mobiele telefoons van toen (o.a.Nokia) nog goed. Daar kon je onderweg zo maar mee telefoneren als je dat wilde. Zelfs SMS-en was er mee mogelijk en je voelde je een hele bink met zo’n ding aan je broeksriem of in de binnenzak. Dat bellen deden we ook regelmatig. Net als we dat thuis deden. Immers telefoneren zat nog in ons dna. Nu, in 2026, lopen we met geavanceerde apparatuur in de vorm van een 10x20cm grote smartphone door het leven en volgen we het nieuws, de beursberichten, het weer, files, hebben apps voor van alles en nog wat, maken foto’s, filmpjes, communiceren als dwazen met die wereld om ons heen en weten ons altijd bereikbaar.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: inmag2-nokia-n95-main-flash_nl.jpg

Zelfs mensen van 60+ hebben zo’n ding in het bezit en met wat hulp van kinderen of bekenden is het ook voor hen een bron van vermaak. Het enig wat we er vrijwel niet meer mee doen is bellen. We whats-appen of zo. Dat is leuker, je kunt plaatjes meesturen, en als je het niet achter het stuur van een of ander vervoermiddel benut vrij gevaarloos. Bij bellen moet je toch vaak dat ding aan je oor houden, of iets van dopjes in de oren stoppen waardoor het lijkt voor de omgeving dat je lijdt aan een of ander syndroom als je dan net even te luid met iemand aan de andere kant van de (lucht)lijn spreekt. In de auto hoef je tegenwoordig trouwens de handen niet meer aan dat toestel te hebben.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: smart-2-.jpg

Een beetje auto maakt automatisch contact met je smartphone en schakelt meteen van radio naar telefoon als je even wilt spreken met iemand dan wel zelf gebeld wordt. Het is en blijft prachtige techniek en het heeft onze samenleving enorm veranderd. Kijk maar eens in een wachtkamer, in de trein of metro, men leest geen bladen of kranten dan wel boeken meer, maar loert op die kleine schermen. Luistert naar muziek, bekijkt tiktok-filmpjes, maar sluit zich in ieder geval af van de omgeving. Ook dat kan zo’n ding voor je doen, en dat is op zich prima als je maar geen ‘loner’ wordt die nog slechts kan communiceren via dat kleine elektronische hulpmiddel. Tegenwoordig zie ik mensen ook betalen met die dingen. Ze hebben dan een bank-app gekoppeld aan hun smartphone die weer communiceert met de elektronica van winkels of zo en op die wijze je betalingen regelt. Het is een applicatie die ik nog niet gebruik. Ben ik toch net even te wantrouwend voor. Als ik de hacks zie die regelmatig bedrijven qua opgeslagen informatie leegtrekken maakt me dat niet zekerder dat al die elektronica en persoonlijke gegevens veilig en onfeilbaar zijn verwerkt. Maar nu even alle nieuws volgen….Piep, ping, trrrrrr, pssss…. (beelden: archief)

Oud(er)worden…

Oud(er)worden…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: sociaal-netwerk-.jpg

Bij toeval valt een confronterend evenement in onze familie samen met een soortgelijke situatie in het recente wereldnieuws. Dat laatste sloeg op de dood van Brigitte Bardot. Een Franse filmster die intussen 91 jaar oud was en wiens leven grofweg was op te splitsen in twee gedeelten. In het eerste deel was ze een knap uitziend en succesvol actrice, fotomodel en rolmodel, in het tweede een fanatiek dierenactiviste die niet zoals zoveel van die types in ons land achter de leer van Lenin en Stalin aan holde maar van haar hart geen moordkuil maakte als het ging over massaimmigratie en islam. Lief voor de dieren, van sommige mensen moest ze niks hebben. Anders dan veel van haar collegae actrices uit haar hoogtijperiode was ze daarbij niet meer bezig met uiterlijkheden of verzorging.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: vrouw-5-70.jpg

Ze verouderde snel, werd wat op zich zelf terug getrokken en moest niet veel meer hebben van de wereld om haar heen. Daar koos ze voor. In andere gevallen , zoals wij dat nu zelf meemaken zien we een soortgelijke ontwikkeling. Oud worden is leuk, echt heel oud zijn komt met gebreken. Dan dooft het vlammetje ook al adem je gewoon door en blijft het hart tikken. De aftakeling is confronterend. Nu zie ik dat zelf ook als ik in de ochtend de spiegel bekijk. Jeminee, de tijd staat niet stil zeg. Je mag dan wel denken dat je nog 18 bent, die kop van dat spiegelbeeld vertelt toch een ander verhaal. En ik kan dat niet verbeteren door make-up of een geblondeerd koppie. Injecties met botox zijn ook niets voor me, dus dat laten we ook maar weg.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: jogging-lady-2.jpg

Nee, dat ouder worden is of lijkt leuk, oud zijn vaak toch wat minder. En ik persoonlijk klaag niet want de eventuele gebreken zijn zo piepklein en onbelangrijk dat ik er niet eens over zal beginnen. Dat is bij anderen van onze generatie wel eens anders. Die zijn vaste klant bij de medische wereld, mankeren van alles en vaak ook grote dingen die mij doen huiveren. Daarbij verliezen ze dan ook vaak het zicht op de wereld, de interesse verdwijnt en als ze een boek lezen zijn ze aan het einde vergeten hoe dat ook al weer begon. Lijkt me niet fijn. Nou ja, zelf weer een jaartje wijzer gaan we vrolijk verder. Gaan de confrontatie met de verloedering van anderen volop aan. Houden ons zelf overeind en kijken uit naar de lente en de zomer. Er moet nog veel worden geregeld en gedaan, maar ook genoten. Wellicht dat dit ons overeind houdt. De wetenschap dat wie zich afsluit geen vrolijker mens wordt en dat je open stellen voor genoegens nog zorgt voor dat rare idee dat in dat verouderende lijf toch een geest huist die jong en jeugdig naar het leven kijkt. Enfin, ik lees de reacties wel. Van hen die geraniums kochten om de groei daarvan te volgen, of anderen die bezig zijn met de vakantie dit jaar, een nieuwe liefde, verhuizing of wat ook. Ik ben benieuwd… (Beelden: Internet)

2025 – veel gebeurd…

2025 – veel gebeurd…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 2099946367_e9a3f26a55_m.jpg

We naderen het einde van 2025. En weten we nog wat we elkaar zoal toewensten aan het begin er van? Allemaal goede zaken toch? Maak de balans op en ontdek wat er van dat gewens terecht is gekomen. Soms ging dat prima-de-luxe, zoals bij de meesten van ons en zeker zij die dit nu nog kunnen lezen, die zijn er gelukkig nog. Dat is al heel veel waard. Maar als altijd ontvielen ons ook dit jaar weer heel wat bekenden, dichtbij of wat verder weg. Wat dat betreft week ook dit jaar niet af van vorige. We zagen persoonlijk ook de nodige wijzigingen optreden. Kinderen die ver weg gingen wonen wat toch invloed heeft op ook ons (reis)gedrag. Een geliefd familielid kon intussen helaas niet meer zelfstandig blijven wonen en krijgt nu alle externe zorg die nodig is om het haar naar de zin te maken.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fri-424016-voorkant-boek-schonefeld.jpg

Ze werd opgenomen in een verpleeghuis, haar oude woning moest leeg en dat maakte dat we daar toch een maand of twee intensief mee bezig waren. Een lieve vriendin maakte deze herfst een doodsmak, brak van alles en herstelt nog steeds van de gevolgen. Dingen die vertrouwd waren en altijd zou zouden moeten voortgaan worden dan verstoord door gebeurtenissen buiten je eigen invloed. Zo gaat dat…telkens weer. We zagen een regering vallen over het door links zo geliefde immigratiebeleid dat hier qua grenzen stellen maar niet van de grond af wil komen. Het lijkt een van de grootste taboes binnen onze overheid e n samenleving en verdeelt tot op het bot.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: jongedame-in-gips-363058098_68b9467db9_m.jpg

Als de regering er al iets aan wil doen, linkse ambtenaren frustreren elke uitvoering van strenger beleid. En intussen blijft de instroom doorgaan. We zagen de invloed van een grillige president in de VS op het totale wereldbeeld. Over vertrouwd en verlies gesproken. …Europa ineens verder afstaand van de VS dan pakweg voor WO1. Isolationisme en nationalisme de toverwoorden voor de regering Trump en als het er op aankomt kiest hij eerst voor Amerika en pas daarna voor steun aan ons in Europa. De grote schaakspeler die zijn strategie open op tafel legt…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: f.a.02.jpg

Wat hij overigens ook deed was de wapens laten neerleggen in het conflict tussen de terreurbeweging Hamas en Israel. Dat scoorde goed bij de linkse wolven in ons land die al buigend voor bepaalde culturen afdaalden in de krochten van het antisemitisme. Vergeven doen we wellicht, maar vergeten op dit terrein nooit. Ook dat hoort bij zo’n jaar als het nu nog huidige. Grote en kleine zaken, plezier en verdriet. Het paste weer als een gelegde puzzel in elkaar. We gaan op weg naar 2026. Nog een paar dagen en het is zover. Het vuurwerk, dit jaar vermoedelijk drie keer zo heftig als normaal, luidt dat nieuwe jaar in. Ik hoop oprecht dat we dat allemaal goed door komen. Uitkijken doe ik niet naar die nacht. Met een paar huisdieren die zeer in de stress raken van al dat domme geknal is het bepaald geen genoegen. Maar gelukkig is het daarna officieel verboden. Zoals zo veel in dit land. Nu nog zien dat het wordt nageleefd. Prima goed voornemen richting dat nieuwe jaar….. (Beelden: archief)

Afkatten…

Afkatten…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ntm8.jpg

En zo zat ik onlangs weer eens te kijken naar dat erg aardige MAX-programma ‘Van onschatbare waarde’. Daarin wordt op een leuke locatie door semi-professionele verkopers getracht dat bijzondere item vanuit een erfenis of verzameling te verkopen aan handelaren in antiek of andere spullen die kennelijk beschikken over een aardig gevulde binnenzak of nooit uitgeput chequeboek. Het spel van verkoop/koop is aantrekkelijk omdat er tussen die professionals lieden zitten die het vak van inkoper goed verstaan terwijl er ook tussen zitten die elke fout uit het boek ‘de goede verkoper’ kennelijk graag maken om hun doel te bereiken.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: sales-1.jpg

En dat doel is om het vermeende goud van de verkoper af te doen als schroot en het daarna in de eigen handel weer voor de prijs van 20-karaats diamant aan een of andere rijke onnozelaar te slijten. Immers, iets is het geld waard of niet. En iedere Jan Doedel kan op internet een beetje een beeld vormen van wat dat ‘unieke object’ waard is of niet. Hoe dan ook, dat afkatten is een fout die ook in de autowereld regelmatig wordt gebruikt. Bij inruil. Men bekijkt een in te ruilen object met een blik van ‘o jee, dat is weer zo’n gebakje’, schopt eens tegen de banden en begint dan een verhaal over dat juist deze auto zijn geld niet zal opbrengen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: voorraad-autos.jpg

Immers ‘verkeerde uitvoering, kleur, bouwjaar, dat ene deukje, kilometerstand..etc.’. Dat alles om de inkoopprijs zo laag mogelijk te maken. Grove fout als je bedenkt dat met name auto’s in het leven van veel mensen heel belangrijk zijn. Ze maken er allerlei zaken in mee. Er zijn persoonlijke herinneringen aan die of die persoon, dan wel die leuke vakantie helemaal naar zuid-Luxemburg of zo. Als mensen echt gek waren op die eigen auto zie je dat terug aan de staat waarin hij wordt aangeboden.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: p4163772.jpg

Glimt die auto, kloppen alle onderhoudspapieren, weet je dat men serieus is geweest met het eigen bezit. Is het een vuilnisbak en klopt van het onderhoud weinig tot niets (‘ik doe altijd alles zelf…’) valt er veel af te dingen op de restwaarde. Maar dan nog… Tegenwoordig stoten veel autodealers inruilers door naar de ‘handel’ als het niet hun eigen merk(cluster) betreft. Sommige wat oudere auto’s gaan door naar de export. Ook dat moet je wel met enig beleid brengen bij de nog steeds eigenaar. Immers, het idee dat jouw met zoveel liefde gewassen en gepoetste karretje straks rondrijdt in de derde wereld en daar wordt afgereden door een of andere simpele ziel die er 8 mensen en een koe in gaat vervoeren doet sommige mensen echt pijn. Dus hou dat liever maar even buiten beeld. Gaat om het bijbetalingsbedrag…toch? Nou dan… Kortom, dit gaat ook op in de handel waarover dat programma gaat. Schilderijen waren ooit heel veel geld waard, maar nu ineens niet meer, beelden zijn niet te verpatsen, een unieke collectie parfumflesjes de helft waard van wat de verkoper verwachtte en ga maar door. Soms werkt deze truc, vaak niet. Het gat tussen vraagprijs (zeg even 10 mille) en de aangeboden inkoopprijs van 1000 euro is wel erg groot. En zegt veel over die inkopers die voor dat dubbeltje op de eerste rij willen zitten. Het is en blijft business, maar naar mijn idee moet er nog veel getraind worden om altijd het juiste te doen in elke handel…. (Beeld: archief)

Hard rechtuit…

Hard rechtuit…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: euro-ncap-test-crash.gif

In onze woonomgeving horen en zien we nog wel eens van die prominente machotypes die met hun auto, motor, scooter of zelfs fatbike zo hard mogelijk van hun plek gaan om dan in een rechte streep indruk te maken op het vrouwvolk of enig afgeleide daarvan. Kan zijn dat die in katzwijm vallen van zoveel gegil van banden of de lucht van verbrand rubber, maar in de meeste gevallen is het vooral de bestuurder zelf die meent dat dit voor altijd indruk maakt op de eigen ziel. Ook onderweg kom je deze types tegen. Lekker in de korte broek en t-shirt op een motorfiets met 150km.u die stomme automobilisten voorbij razend.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: car-crash.jpg

De diagonaal afslaander die maling heeft aan verkeersregels of mede weggebruikers. Maar vooral de snelle jongens die menen dat 100km.u voor de watjes bedoeld is en niet voor hen. Ik noem dat altijd dragracers. Een term die komt uit de VS waar men met extreem opgevoerde vehikels in staat is om pakweg in 1.1 seconden weg te vliegen naar de 100km/u. Rechtuit….geen bocht te zien. Dat soort types wil zich ook nog wel eens begeven op een van de grote Europese circuits met hun eigen autootje (of dat van de baas) om daar Max Verstappen te imiteren dan wel een of andere held uit het race-wereldje. Knoeperhard over een racecircuit heen denderen…het kan zelfs mij bekoren.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: p3311063_edited.jpg

Mits je goed kunt rijden en ook weet dat er grenzen zijn aan wat jouw auto of motor aankan. En dat is vaak niet de absolute topsnelheid of sprint, nee, die grenzen liggen meer aan jouw stuurkunst. Tijdens mijn ritten op Zandvoort of de Hungaroring merkte ik wel dat ik in bochten toch een beetje de veilige kant opzocht en niet met 150km.u probeerde om de boel heel te houden. Dat deden anderen wel. En stonden dan soms achterstevoren op dat circuit. Als ik naar (heel leuke) Youtube filmpjes kijk van types die met hun bugermansbolides de Nurburgring in Duitsland proberen te slechten zie ik de ellende van crashes en schade al op voorhand aankomen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: mid-4-cockpit-images.jpg

Men rijdt geen ideale lijnen, houdt het gas er vol op en weet niet dat een haakse bocht ook echt bedoeld is om de snelheid er uit te halen. Met een Formule 1 auto geen probleem, Max zou de tip van zijn schoen er niet voor van het gas halen, maar met een gemiddelde BMW, Audi, Toyota of wat ook is dat wel handiger. En dus gaan er veel van die would-be coureurs rechtdoor, rammen over betonranden, gras, gravel, raken stootranden en lopen fikse schade op aan hun semi-rallywagens. En dan is het balen. Ook Nederlandse macho’s zoals ik die in de aanhef al beschreef komen hier voor een paar tientjes (onverzekerd) racen. Ik kijk er met verholen glimlach toch hoofdschuddend naar. Hoewel er heel goede chauffeurs tussen zitten, weinigen beseffen dat hun auto ook een wapen is, en dat kan dodelijk zijn als jij het niet beheerst. Bochten, toch iets anders dan hard rechtuit…Maar ik vermaak me er wel mee. Mits niet op de openbare weg…. (beelden: Archief)https://www.youtube.com/watch?v=-xolb18-yG0

Migraine…

Migraine…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: migraine.jpg

In het verleden heb ik wel eens geschreven over mijn gevoeligheid voor migraine. En hoe dat fenomeen mij pas op wat hogere leeftijd trof. Ik denk zo eind jaren negentig dat ik er ineens mee werd geconfronteerd. Ik heb de aura-vorm, waarbij je plotsklaps wordt overvallen door eerst een paar en daarna flink veel lichtflitsachtige verschijnselen in de ogen. Dat duurt pakweg een half uur, zakt dan weg om daarna ruimte bieden aan hoofdpijn die gek genoeg de ene keer intens kan zijn maar soms ook in een uurtje is verdwenen. Omdat de huisarts er indertijd een beetje om moest lachen, ‘je hebt een blonde-vrouwen-aandoening’, houd ik het qua bestrijding van de gevolgen maar bij paracetamol-inname, die ik aanpas bij de intensiteit van de aanval.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: sunshine.jpg

Zijn er triggers?? Geen idee, want het is me overal al eens overkomen, zelfs als ik volkomen ontspannen in mijn tuinstoel geniet van de rust. Ook in stress-situaties. Niks dat zo bijzonder is dat je er een specifieke vinger op kunt leggen. Als georganiseerd mens houd ik ook bij hoe vaak ik dit verschijnsel meemaak. Daarbij is wel te constateren dat het met de jaren in aantal stijgt. Ook dit jaar is de frequentie hoog. Gemiddeld 2 keer per maand ben ik de pineut. Maar afgelopen maand juli kwamen er binnen vier dagen vijf aanvallen voorbij. Waarbij de heftigheid van de hoofdpijn een soort Eredivisie bereikte. Zo heftig maakte ik het tot nu toe nog niet eerder mee. Dat hield in dat ik die dagen eigenlijk liggend in het donker door bracht, voor een actief type als ik nu eenmaal ben, een soort ‘verloren dagen’.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 2518ac79-9eb1-4df7-b179-ea788e8a273a.jpg

Onze witte poes vond het prachtig, die lag meteen naast me te knorren. Maar ik had er weinig aandacht voor. Arm diertje… Hoe dan ook, nog vervelender is de onvoorspelbaarheid. Soms geen een enkele aanval in een bepaalde maand, in andere 4 of 5, het is niet te bevatten of te snappen. En omdat de medische stand ook niet echt een idee heeft van oorzaken of gevolg is het meer een kwestie van ondergaan dan me druk maken over het feit wat het nou veroorzaakt. Een jaar of 1.5 geleden ben ik nog eens voor iets anders onderzocht en bracht dit verschijnsel bij neurologisch onderzoek te berden. En dus werd ik onderwerp van een extra onderzoek waarbij hersengolven werden bekeken en je wordt blootgesteld aan allerlei lichtflitsen en zo meer. Zou licht oorzaak zijn van die migraine wekten ze dat hiermee wel op. En wat denk je? Niks, nada…. Natuurlijk las ik er het nodige over sinds ik er al die jaren terug mee werd geconfronteerd, maar het sluit nooit echt aan op…. Eetpatronen? Geprobeerd, helpt niet. Gedrag? Licht? Stress? Nee hoor, niets wat een directe oorzaak heeft. Maar lastig is het wel. Gelukkig koester ik de jaren die zonder migraine verliepen. Waren er best veel achteraf gezien. Want een leuke kwaal is het niet echt… Maar verder gaat het wel hoor…Niks serieuzigs….. (Beelden: archief)

Geloof, hoop en vergeving…

Geloof, hoop en vergeving…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: p2210015.jpg

Ik heb in de afgelopen weken en dagen al eens wat aangehaald rond zaken waar mensen in geloven en op hun eigen wijze hoop uitputten om verder te gaan met een al dan niet saai of miserabel bestaan. Zij die genieten van het leven zijn er vaak wat minder mee bezig. Immers, als je echt diep in het geloof zit is zelfs het kijken naar iets aantrekkelijks, eten, drinken, alcohol, vrouwen, dure horloges of wat ook, al zondig gedrag. En dat leidt dan weer tot schaamte of berouw waarop aan iets hogers vergeving moet worden gevraagd en eventueel boetedoening.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: img_7568.jpg

Binnen strenge geloofsgemeenschappen is zonde altijd goed voor straf of zelfs een bezoekje aan de hel. Over de Tien Geboden heb ik het hier op mijn blog al eens gehad, maar dat is vele jaren geleden. De basis blijft echter gelijk. Zij die zich aan die geboden houden komen vast en zeker in de zelf verkozen hemel. Elke God waarin wordt gelooft kent zo zijn vergevingsgezindheid en anders is er de mogelijkheid tot penitentie of betalen van een aflaat.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: boodschapper.webp

Dat laatste was een voor protestanten gruwelijke vorm van afkoop van die zonden via een gift aan de kerk waartoe je behoorde, dan wel hulp bij de bouw van een nieuw gebedsgebouw. Is dat nu uitgebannen? Nee hoor. Veel gelovige moslims betalen trouw mee aan de bouw van de zoveelste moskee in het gebied waar zij vertoeven. Gekopieerd gedrag van wat bij christenen en andere geloven ooit gebruikelijk was en soms nog is. God behagen via giften en betalingen. Het gedrag zit ook bij andere, bijvoorbeeld Aziatische, godsdiensten. Wie ze bestudeert ziet meteen de patronen. Allemaal gelijk. Die Hemel als trekpleister, al dan niet gevuld met engelen of tig maagden om je na de dood mee te plezieren. Alsof dat gegarandeerd zo zou zijn.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: luther-3.jpg

Een paar door de wol geverfde types die zorgen dat je het echt naar de zin hebt in het hiernamaals lijken mij aantrekkelijker, maar dat is persoonlijk natuurlijk. Binnen bepaalde stromingen is men gek op seks met minderjarigen, dat zal het wel zijn. Hoe dan ook, die Tien Geboden van Mozes en dat je er naar gedragen is best een dingetje voor veel mensen. Uit naam van de meeste geloven is heel wat afgemoord, verkracht, gemarteld of soortgelijk gedrag vertoond. En was het normaal om daarna spijt te betuigen en via een 20-tal Weesgroetjes of een flink geldbedrag al die ellende uit te wissen. Simpel. Voor hen die hier in het heden graag anderen de maat nemen, politiek correct gedrag willen uitstralen, maar vooral andersdenkenden cancelen zou dat wellicht een goed alternatief zijn. Niet veroordelen maar vergeven, niet straffen maar omarmen. Mits de daden van die ander niet al te erg zijn natuurlijk. Er zijn grenzen… En die zijn al door al die godsdiensten bepaald… Als er een Hemel bestaat wordt het vast druk zo. Al zal ook de Hel zich wel mogen verheugen op wat extra aanloop. En wie de trappen van de een of andere bestemming zal mogen nemen moet vooral goed in de spiegel kijken, dan wel op de bankrekening kijken wat hij/zij kan missen. Kon wel eens confronterend zijn of worden….. (Beelden: archief)

(On)bewuste keuzes..

(On)bewuste keuzes..

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: amsterdam-nieuwe-amstelbrug-met-ovd-huis-img_2159.jpg

Ik stel me wel eens voor dat ik in mijn jeugdjaren een ouderpaar had gehad dat streng in de leer was (waren ze niet), een kruidenierswinkel hadden bestierd (deden ze niet) of pakweg gek op tennissen waren geweest (niet sportief), hoe zou mijn eigen leven dan zijn verlopen? Totaal anders dan nu vrees ik. Immers veel kinderen hebben hun ouders als richtpunt voor hun eigen carriere of toekomst en beoefenen vaak het zelfde beroep als de ouders of streven een zelfde sportieve invulling van de vrije tijd na.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ostadestraat-img_5802.jpg

In mijn toenmalige gecompliceerde jeugdsituatie was een gemene deler wel heel dominant, auto’s en alles wat daarmee van doen had. Naamgevende vader zat in dat vak, mijn stiefpa ook actief in de vierwielers, de vrienden waar ik mee omging hadden ook vaders die met vierwielers hun brood verdienden en onze straat vergeven van de verwante automobiele bedrijven. Is het dan gek dat je die richting bijna krijgt opgedrongen? Toch koos ik in eerste instantie voor de financiele wereld van de banken, later de luchtvaart (waar ook weer veel te doen was met/voor auto’s..) en pas na een jaar of 15 voor het autodealerschap waar ik vele jaren zou vertoeven. Daarbij speelde natuurlijk dat ene Tsjechische merk een rol dat ik in mijn jeugd zo goed had leren kennen, dus die lijm zat al in de bol en verbond losse eindjes aan elkaar.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 30851-martinair-vloot-1961-2-lpac-collectie-scan10045.jpg

De optelsom van ervaringen maakte dat ik in dat autoland op mijn eigen specifieke manier rondliep. Wat ik elders had geleerd aan theoretische en praktische kennis paste ik toe tijdens mijn dealerjaren. Het bedrijf werd er niet slechter van. Later als stafmedewerker bij een importeur en weer later in mijn eigen adviesbedrijf speelden al die opgedane ervaring een dominante rol. Je bent immers niet zo maar een twee drie al je vroegere kennis kwijt.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 1-s-100-77-33-pt-gescand-02.jpg

Was het altijd goed? Vast niet. Mensen moeten ook fouten maken in hun (bedrijfsmatige) leven. Zo verging het mij, maar dat gold ook voor anderen die weer andere keuzes maakten. Wat wel bleef was die liefde en voorkeur voor dat Tsjechische merk dat tegenwoordig zo dominant is op onze straten. In Duitsland in de top 3 van best verkochte merken intussen en ook in Nederland niet meer uit de top 10 weg te denken. Ik verbeeld me dan maar dat ik daaraan toch mijn steentjes heb bijgedragen. Waren mijn ouders dus kruideniers geweest en was dat vak aantrekkelijk voor me geworden zou ik nu vermoedelijk trots een grote keten van winkels hebben overgedragen aan het nageslacht. Je weet maar nooit waar een harde kop, trots, eigenzinnigheid, klantvriendelijkheid en een goed inzicht in de materie toe zouden hebben geleid. Het blijft gissen. Het blijft dromen. Als ik dan in de file sta (rondom Amsterdam een constante factor) komt ook wel eens in me op dat ik wellicht ook wel goed terecht was gekomen als de ouders politiek actief waren geweest. Maar wellicht dat stad of land blij zijn dat ik dan toch maar in de sectoren bleef waar ik nu mijn successen koester…. (beelden: archief)

Zwanger..

Zwanger..

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: de-leugens-van-links.jpg

Hoe graag sommige dromerige mensen dat ook zouden willen, er is maar een mensensoort die zwanger kan raken….de vrouw. En wel die natuurlijke soort, fysiek uitgerust met wat nodig is om dat prachtige verschijnsel op juiste wijze van begin tot einde in het eigen lijf een plekje te geven. Hoe fraai omgebouwd ook, voor mannen of zij die als zodanig geboren zijn, is dat niet mogelijk. Mannen zijn goed voor de aanvoer van een van de noodzakelijke ingredienten om die zwangerschap te bereiken, maar gezien het feit dat de meeste opvolgers van Adam vooral het maakproces als plezierig ervaren en vrouwen het zien als hun heilige plicht om het nageslacht voort te brengen en daartoe dat cement van mannelijke zijde nodig hebben, is het plezier aan het verzamelen aan hun kant vaak toch nog wat ondergeschikt.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: nude-beeld-.jpg

Het zou me dan ook niet verbazen als er op enig moment via wetenschap en medische stand een simpele soort zaadbank en zelfinseminatie gereedschap beschikbaar komen om zo het proces te versnellen zonder al dat gezucht, gesteun of gekerm. Een soort Action voor zelfbewuste vrouwen en a.s. moeders. Maar dit gaat iets voorbij aan mijn verhaaltje zoals ik het even in de bol nam toen ik weer eens observeerde hoe mannen zich soms iets te diep in het fenomeen zwangerschap dompelen. Ik hoorde een mij onbekende ‘BN-er’ op TV weer eens vertellen dat ‘zij zwanger waren”. Huh? Wie? Jouw vrouw is toch zwanger, jij toch niet? Je zegt toch ook niet als man ‘we hebben last van de menstruatie’? Of…’nee…we hebben hoofdpijn…’ als dat weer eens een rol speelt in de relatie? Vrouw is zwanger, man staat er naast en kijkt toe.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: aanranding-5.jpg

Hij heeft zijn plicht gedaan, met wat pech zijn de komende maanden rampzalig voor de relatie en is zijn vrouw een totaal andere dan waarop hij ooit zo verliefd werd. Niks mis mee (voor even), maar dat ‘wij’ is dan even verdwenen. Mijn ‘ergernis’ daarmee vooral zittend in het feit dat sommige mannen om een of andere reden tegenwoordig behoren tot de watjessoort. Beetje Viking maakte zijn vrouw zwanger, liet haar verder met rust, immers zij broedde een nieuwe krijger uit en hij leefde zich in de komende tussenliggende periode uit met het roven en verkrachten van wat hij nodig had aan inkomen of bevrediging. Sterke mannen die hun weg wel wisten te vinden. Geen van die Vikingen waren toen ‘zwanger’. Ben je mal. En een beetje machoman van nu is dat ook niet. Zeg gewoon dat jullie over negen maanden een kind verwachten. En dat intussen het leven gewoon doorgaat. Althans, dat je dat als doel en uitgangspunt hebt. Want ‘we zijn zwanger’ doet het ergste vrezen voor die komende maanden. Arme mannen….Ik heb nu al medelijden met ze. Overigens is zo’n kind verwelkomen vaak natuurlijk wel weer leuk. Zeker als je weet dat ook jouw genen in die kleine zijn opgenomen. En wie wil weten wat dat kan inhouden moet maar even teruglezen in mijn verhaaltje van 24 juni jl. (Beelden: archief/internet)