Morgen, op de 7e oktober kijken we vol afgrijzen terug naar 2023 om dan meteen te constateren dat die datum altijd verbonden zal blijven met een genocide (anderen noemen het een ongekende pogrom, weer anderen een verzetsdaad..) op joodse onschuldige burgers en een wreedheid die de wereld (bewust of onbewust) nog niet eerder zag. Hamas en haar volgelingen trokken toen de grenzen van Gaza en Israel over en moordden, verkrachtten, ontvoerden, en plunderden Joodse nederzettingen en burgers. De paar IDF-soldaten die daar actief waren werden snel overrompeld en als ze vrouw waren onderworpen aan de bekende gruwelijkheden die barbaren er op na houden die nu eenmaal wetteloos en qua niveau grenzeloos opereren. Het menselijk leed was niet te overzien.
Ontvoerde Israeli (en andere mensen die bij toeval in de buurt van de inval waren..) werden als gijzelaars naar holen in Gaza gesleept, vastgehouden in tunnels en daar gemarteld, verder verkracht, onthouden van voedsel en medische zorg. Het wrede lot niet verzacht door actieve hulp vanuit het Rode Kruis, Amnesty of de VN. Integendeel. Veel van die organisaties keken liever weg. Ze zouden later wel een actieve rol willen spelen toen Israel, voorspelbaar, keihard terug sloeg in Gaza en daarbij Hamas stevige slagen toebracht en de Gazaanse samenleving aardig in puin hakte. Daarover spraken vooral linkse mensen hier en sommige buurstaten schande, maar tegelijkertijd weigerden die buurlanden om Gazaanse (Arabische) vluchtelingen op te vangen. Immers, men heeft daar niet zoveel op met ‘Palestijnen’. Het diep gewortelde moslim-extremisme speelt daarbij een grote rol. Intussen weten we dat met name de staten en groepen die maar een doel kennen; Israel van de kaart vegen, de krachten bundelden en met raketten en veel geweld het Joodse land terroriseerden.
Israel sloeg terug. Keihard. Hezbollah, Huti’s, Iran, allemaal kregen ze klappen. Het bloed vloeide, en de gijzelaars werden deels na uitruil met gevangenen in Israel vrijgelaten. Ze vertelden na thuiskomst hun gruwelijke verhalen. Met geen pen te beschrijven wat ze meemaakten. Andere gijzelaars op gruwelijke wijze vermoord. Zelfs baby’s gewurgd voor de ogen van hun moeder die daarna ook zelf beestachtig werd geslacht. En dan zijn we nu anno 2026 zo ver dat vooral extreemlinks een anti-Israel beleid voorstaat, alle banden met het joodse land wil verbreken en meer dan de ruimte geeft aan stateloze en illegale plunderaars om hier hun haat te verspreiden. Antisemitisme nu overal aanwezig. Wat dat betreft heeft Hamas ‘prima’ haar werk gedaan. Links buigt voor de islam en likt de schoenen van de ophitsers die mede verantwoordelijk waren voor die genocide van 7 oktober. Ik walg van die lui. En laat niemand nu met ‘ja maar’ beginnen. Wat je ook mag bedenken over hoe Israel omgaat met die ‘Palestijnse Arabieren’, deze slachtpartij is niet te verdedigen. En ik zou wel eens willen zien hoe wij Nederlanders reageren als hier hetzelfde zou gebeuren vanuit Belgie of zo. Gaan we dan zalvend praten met de daders of hen op voorhand vergeven?? Nee toch zeker! Kortom, laten we vooral gedenken wie er allemaal zijn afgeslacht op die dag. En trachten vrede te koesteren. Dat is veel waard. Al is het met sommige groepen lastiger vreedzaam samenleven dan met anderen….. (beelden: internet)
Had ik het in mijn vorige bijdrage aan het eigen blog nog over bereikbaarheid en de illusies rond onmisbaarheid, dit keer wil ik het eens hebben over geloof. Geloof is iets persoonlijks. De een gelooft in God, Jezus, de ander in Allah, weer iemand anders in het goede van de mens en sommigen in de stand van de Maan of een groene hagedis. Hierover heb ik al eens bericht. Maar hoe je het ook bekijkt, dit blijft een persoonlijke keuze. Al dan niet opgelegd door derden. En die derden hebben veel belang bij indoctrinatie van kinderen. Want hoe kleiner de geest van de ontvanger hoe groter de ontvangst van de boodschap. De grote geloven besteden niet voor niets zoveel tijd aan het overtuigen van hun eigen waarheid in liefde of als het moet, haat of dwang. Mijn eigen opvoeding vond, nog maar een keer aangehaald, plaats in streng katholiek milieu. Niet zo zeer thuis als wel op school. De aanpalende kerk gooide daar nog eens een stevige laag overheen.
Het katholieke geloof als enig juiste en door Jezus zelf doorgegeven aan zijn Apostelen. Ik geloofde er heilig in (..) dat dit de waarheid was. Protestanten waren de ‘afvalligen’ en de rest ‘barbaarse heidenen’ die niet in de hemel zouden komen. Natuurlijk deden of doen de protestanten hetzelfde. Eigen scholing, hun op de Bijbel baserende stroming via eigen onderwijs opgedrongen aan kinderen die thuis ook het e.e.a. stevig meekrijgen. Moslim-scholen en Joodse opleidingen doen dit net zo. Want dat geloof is volgens de uitdragers echt van groter belang dan wat je hier op Aarde aan nuttige dingen zou kunnen gebruiken. Op mijn rapport van vroeger stond godsdienstles hoog aangeschreven, net als kerkbezoek. Scoorde je daar dan een laag cijfer mee mocht je de vervolgopleidingen wel vergeten. Je weet dus bijna zeker dat dit ook geldt op dat bijzondere onderwijs van tegenwoordig. Arme kinderen. Toen ik een jaar of 12/13 was startten de twijfels. Mijn oudere broer aanstichter van die verandering in denken of doen. Maar alles overdenkend ook zelf maar besloten dat veel van die geloofsleer onzin moest zijn en niet te geloven.
Dat realisme is me altijd bijgebleven. Met daaronder een laagje van wat me toen werd bijgebracht. Niet alles slecht overigens want de Tien Geboden zouden een ieder elke dag prima passen en ik tracht er zelf naar te leven. Ergens gloeit er een puntje van dat oude geloof toch nog steeds. Gevolg van de indoctrinatie. Het interesseert me nog steeds. Het hoe en waarom van dat geloven door mensen. Waarom willen wij dat een opperwezen ons stuurt? Nou, dat dus. En dat alles ook omdat je er geweldige gesprekken over kunt voeren. Vol respect. Ook met anders denkenden. Mits in dezelfde God gelovend. Anders wordt het heel lastig. Net zoals je als realist nooit in discussie moet gaan met groene communisten of anti-democraten. Komt ellende van. Want allebei geindoctrineerd door een bovenlaag die wil dat we allemaal worden bekeerd tot dat nieuwe geloof, dat van het klimaat. Wie kan rekenen weet dat het een bijna barbaars heidens geloof betreft. Maar leg dat maar eens uit. Mij lukt het maar zelden…..
Wat is dat toch in dit land dat we via de media bepaalde groepen niet meer aanduiden naar herkomst of woonplaats maar naar geloof. Althans, vooral dat ene geïmporteerde geloof. Want voor anderen gelden die regels kennelijk niet. En dat snap ik dan weer niet zo goed. Komt dat door het gedrag van die groep? Is dat een claim op respect die normaal slechts kan worden verdiend als je bewezen hebt iets positiefs toe te voegen aan onze maatschappij? Stel je nu eens voor dat we iedere groep zo zouden gaan aanduiden. Waar blijft dan het gevoel dat je Nederlander bent en trouw aan het nationale rood-wit-blauw of desnoods het huis van Oranje? Toch zie je in de media deze wonderlijke aanduiding consequent gebruikt worden. Behalve als het even niet past. Want dan doen geloof of etniciteit er ineens niet meer toe. Zou te veel negatief beeld geven rond een bepaalde bevolkingsgroep. Waarom dat onderscheid uberhaupt? Kortom, katholieken, protestanten, boeddhisten, socialisten, carnavalisten, nudisten, aanhangers van Jomanda, allemaal worden ze op een hoop geveegd en Nederlanders of desnoods Almeerders of Groningers genoemd, maar moslims zijn en blijven daarbij een aparte groep. Wat ze qua geloofscultuur ook zijn natuurlijk. Maar wij geven daaraan als tolerant volk wel een beetje erg veel ruimte en aandacht.
En dat stoort me. Tja, dat ook! Want wie hier woont en leeft moet integreren op een manier die past bij een volk als het onze. Geloof is leuk voor thuis maar niet voor op straat. Dat lieten we in ons land al meer dan een halve eeuw geleden los. Waarom moeten we dan uitingen van dat geloof zien als min of meer normaal en daar ook nog respect voor opbrengen? Ooit beleed ik binnen de blogwereld het geloof van de Groene Salamander. Vroeg ik u allen om de bijpassende kleding daarvoor te respecteren? Ik ben nu eenmaal onderhavig aan de wensen van die diergod die wil dat vrouwen hun borsten groen of knalrood schilderen en niet met kleding bedekken. Mannen dragen peniskokers en hebben allemaal een groene hanenkam op de bol. Kaalgeschoren verder en dat moet iedereen eigenlijk weten. Wij hebben als Salamandristen ook diverse godsdienstige verplichtingen. Zoals het jaarlijkse offerfeest waarbij we feestelijk een boom schenken aan de Salamander god om zo zijn genade af te kopen. Daar hoort een rituele verbranding van die boom bij. Liefst ergens in een park.
Geldt ook voor de crematie van oude gelovigen. Om in onze voorspelde hemel te komen dienen we in het openbaar verbrand te worden. Liefst op een groot plein waar veel mensen wonen. Zo zit ons geloof in elkaar…kan er ook niets aan doen. Onzinnig? Ja! Natuurlijk. Als ik al in die Salamander geloofde deed ik dat echt thuis en had u er geen last van lieve lezer(es). Maar waarom staan we dan wel toe dat uitingen van dat eerdergenoemde geloof wel worden gezien als algemeen aanvaard? Ik snap daar niks van. Ben er vast te ontkerkt voor. Snap het niet en accepteer het ook niet. Je bent pas echt acceptabel in mijn ogen als je gewoon meedoet in de maatschappij en geen rem zet op die ontwikkeling omdat jouw geloof dat kennelijk wil. Want waarom kwamen jij en/of je voorouders ook alweer hierheen? Voor die vrijheid en mooie nieuwe kansen toch? Gun die dan aan iedereen. Maar vooral aan jezelf. En laat die media eindelijk eens hun echte en liefst ongekleurde werk gaan doen. Daarvoor zijn ze er en niet om als propaganda-middel voor sommige stromingen te dienen. En als dat niet verandert beloof ik dat ik binnenkort een eerste gebedshuis voor mijn Salamander god zal stichten. Reken maar…! Wie zich aansluit krijgt overigens korting op scheermesjes en groene krijtverf…
