De I van Informatie

Wellicht denkt de gemiddelde lezer nu aan de wereld waarin wij leven. Waarin informatie bijna probleemloos en ongevraagd tot ons komt. Al dan niet gestuurd door (semi)commerciele marktpartijen die ons overladen met zaken waar we meestal niets mee kunnen. Maar is dat informatie die ik bedoel? Nee, ik zoek het meer daar waar we om informatie gillen maar die niet krijgen. Of waar door de afzender een eigen ‘twist’ aan is gegeven. Zoiets zou je als censuur kunnen omschrijven. Of manipulatie. Informatie hoort in veel gevallen zuiver te zijn. Zwart of wit en niet een beetje grijs omdat dit voor de buhne beter uit komt. En heus ik weet als adviseur in het veld van marketing en PR echt wel hoe de hazen lopen, daar zit het hem niet in. Maar wellicht wil ik juist daarom wel dat informatie klopt. Door de jaren heen heb ik me heel wat zitten verbazen of ergeren aan ofwel het gebrek aan informatie aan de ene kant, of de totaal verwrongen afgifte ervan aan de andere.

Die informatie is toch normaal gesproken gewoon feitelijk. Het is mooi weer, of niet. Maar er zijn mensen die van een simpel feit als mooi weer een heel gedoe weten te maken. ‘Ja maar het kan in een uiterst puntje van Noord-Nederland mogelijk nog gaan regenen, dus is het niet overal mooi weer’. Een beetje dat denken…. Dat bespeurde ik laatst ook bij een wetsvoorstel van demissionair staatssecretaris Sander Dekker. Die heeft de NPO opgedragen om positiever te berichten over allochtonen in onze samenleving. Een beetje DENK/Artikel1-denken in het kwadraat. Het negatieve nieuws is er wel, maar we noemen het niet meer, dan is het net of onze samenleving bestaat uit mensen die het hier prima naar de zin hebben en geen enkele kans schuwen om zich aan te passen aan wat hier gebruikelijk is. Op de dag dat dit nieuws naar buiten kwam stonden de media net bol van een mishandeling door allochtone jongeren van twee homoheren die het waagden in hun eigen stad hand in hand te lopen. Met een betonschaar werden die slachtoffers bewerkt. Moet je dat nieuws dan maar niet meer brengen? Liepen die homo’s in de weg van mensen die hun stageplaatsen niet gegarandeerd zagen?

Informatie is ook onderdeel van ons onderwijssysteem. 1 en 1 is twee en niet drie omdat dit wellicht beter is gezien de samenstelling van de klas. Groningen ligt toch ook niet op Texel of zo? Maar ook binnen bedrijven zie je dat vaak informatie wordt achtergehouden om een ander zo in verlegenheid te brengen. Informatie is cruciaal. Wie denkt dat dit niet zo is moet toch eens kijken naar de inspanningen die worden verricht om alles over ons te weten te komen. Of wat landen en doctrines doen om overal en nergens informatie vandaan te halen. Dat houdt dus echt niet op bij jouw of mijn huisdeur. En vandaar dat het ook van belang is om al die informatie op juiste wijze te interpreteren. Hoe vermoeiend dat soms ook is. Zelfs in een of andere uithoek van de wereld is tegenwoordig internet en dringen de signalen van radio en tv gewoon door. Kortom informatiestilte is geen optie. Laten we dan maar zorgen dat die informatie zuiver is. En niet gekleurd.

Jeugdig bankier

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Mijn eerste baan was er een die je nu zou kunnen beschrijven als vooral een goede leerschool, harde les, tevens toevoeging aan mijn jeugdige ontwikkeling. En die eerste echte baan startte al toen ik zelf nog erg jong was. Ik was slechts 14 jaar oud toen ik op mijn toenmalige school werd geronseld door een (wat je nu noemt) H.R-Manager van een bank die dringend nieuwe mensen nodig had. Die bank, de erfvoorganger van de huidige ING, expandeerde toen al in rap tempo en men wilde in eigen kweek mensen naar een carrière in de financiële wereld begeleiden. Zo werd afgemaakt dat als je daar kwam werken (5,5 dag per week) je ook gericht middelbaar onderwijs moest volgen in de avonduren. Dat leek me wel iets. Net als een reeks van klasgenoten die dezelfde stappen maakten. En zo schoof ik in september 1962 aan in een tweetal rondvaartboten aan de kade van de Amsterdamse Keizersgracht voor mijn zgn. introductieweek. Helemaal 14 jaar oud! Een broekie, maar in mijn nette pak en gepoetste schoenen optisch en qua praatjes een hele bink. Op de fiets heen en weer en bij heel slecht weer in de tram die een prima alternatief vormde. Na die week werd er dan gekeken welke afdeling voor ‘jou’ het meest geschikt was.

Amsterdam - Van Woustraat met tram 4 552Ik kreeg de afdeling Kredieten toegewezen en kwam daar terecht als ‘jongste bediende’. Dat was behoorlijk hard werken. Administratief licht werk, afgewisseld met sjouwen van dossiers. Ook bijhouden van een index kaartsysteem. De computers van nu kwamen pas een paar jaar later in zwang. En waren toen net zo groot als die hele afdeling waar ik indertijd acteerde.  Ik deed mijn werk samen met een stuk of zes recruten afkomstig van soortgelijke scholen als ik doorlopen had,  die werden ingewerkt door lieden die al een jaartje langer op die baantjes hadden gezeten. Na een jaar werken schoof je dan zelf een stukje omhoog in de hiërarchie. In dat eerste jaar stelde je niet zo veel voor. Het was buffelen voor je geld en dat geld viel niet zo mee als je achteraf kijkt wat je dat eerste jaar in het loonzakje kreeg. Fl. 87,50 bruto! (omgerekend naar nu E. 40,00) Daar hield je dan iets van zeven tientjes aan over. Per maand! En daarvoor moest je echt nog pezen! Niks respect, niks aanzien, gewoon jongste bediende! Ik leerde er veel. Na een jaar buffelen schoof ik dus ook een plekje op. Andere administratieve handelingen, nieuwe taken, minder druk op de ketel. Ik begon me daar dan ook echt senang te voelen. Er verschenen ook nieuwe ‘’dames’ op de afdeling die me interesseerden. Want ook bij de (strikt gescheiden) vrouwenafdeling ging die opvolging zoals bij de jonge mannen. Elk jaar nieuwe aanvoer. Er vielen overigens ook mensen af die het niet vol hielden. Het was ook best zwaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook al omdat je drie avonden in de week naar school moest en daarnaast huiswerk diende te maken. Een paar jaar later was ik zodanig ver dat ik mijn eerste diploma’s kon bijschrijven in mijn schoolregister en dat ik niet meer hoefde te lopen voor de heren directeuren die bij die bank lagere echelons deden sidderen. Na behalen van die diploma’s liep ik naar mijn eigen idee ‘vast’. Ik kon niet meer zo goed aarden. Had het gevoel ‘elders’ meer te kunnen verdienen en ook qua ontwikkeling bereiken, nam dus ontslag. De rest is geschiedenis. Maar wat ik er aan overhield is een gevoel voor orde en administratie dat me vaak heeft geholpen bij heel andere taken in het leven. De scholing hielp me om soms onlosbaar lijkende problemen te snappen en me taalkundig ook wat bij te spijkeren (ik leerde op dat punt nog wat door in aansluiting op…). De bank zelf bleef een plekje behouden in het hart Ik vond er mijn vrouw voor het leven, mijn oudste vriend (nog steeds), kortom het was niet voor niets en elke stap in een leven is nuttig en soms noodzakelijk. Alleen, als ik nu wel eens naar 14-jarigen kijk denk ik wel vaak dat het nog kinderen zijn. Echte kinderen. Een periode die mij toch in dat opzicht is voorbij gegaan. Meer dan een halve eeuw geleden was je als 14-jarig jochie gewoon werkvee met een missie. Het heeft me mede gevormd tot de mens die ik nu nog ben…….Zo. Dan weten jullie dat maar….(Foto’s Leo/Stadsarchief)

Huichelaars van de christelijke leer…

Farizeeen_beschuldigen_Christus-Duccio_di_buoninsegnaDe term Farizeeërs ken ik vooral vanuit het christelijke verleden als een met een fikse negatieve lading. Mensen die tot deze groep behoorden waren nogal fanatiek in de oude Joodse leer. Zo zeer zelfs dat zij daarvoor het leven van Jezus Christus lieten beëindigen door de Romeinen die indertijd de baas waren in het Palestijnse land waar volgens de Bijbel de geschiedenis van het christendom zijn oorsprong kent. Die Farizeeërs waren wonderlijke lieden. Zij leefden in het joodse geloof zoals we nu in andere godsdiensten zien bij de meest extremen onder die ‘gelovigen’. Zuiver in de leer en vooral volgens de woorden als in de oude boeken of perkamenten rollen beschreven. Interpretatie kwam niet voor en versoepeling of liberale gedachten kwamen niet bij hen op. Wie de wet niet kende, werd vervloekt. Kijk, de link met een groepering als IS is al snel gelegd. In dit geval kreeg de term ‘Hij is een echte Farizeeër’ ook nog eens een bijklank. Want het staat ook voor huichelachtig. Ook liefde en barmhartigheid kende men in deze kringen niet.

Farizeeers 03691De godsdienstige wet gold als heilig en die wet kwam van ‘God zelf’. Dat men streefde naar macht, geld en huichel kwam hen duur te staan. Het was volgens de overlevering zelfs Jezus, toch een zoon van God zelf, te erg voor woorden. En juist Jezus leerde zijn volgelingen dat vergeving een goede eigenschap was, dat woekeraars geen plekje in de hemel zouden krijgen en dat zij die slechts de wet zagen en niet barmhartig waren, niet hoefden te rekenen op zijn sympathie. In Christelijke kring kom je nog steeds groepen van deze verfoeide lieden tegen. Mensen die de leer van de Bijbel (of koran) zien als uitgangspunt voor hun handelen, maar intussen wel zorgen dat anderen door hun daden in het verderf worden gestort. Die vasthouden aan strikte regels. Zo zijn vrouwen steevast ondergeschikt aan mannen, moet je een gedrag vertonen dat past bij door hen geadoreerde regels en verwijzen zij elke menselijke toevoeging aan het leven als iets dat door de duivel gezonden is. Opmerkelijk dat men dus niet kijkt naar gedrag, instelling, oprechtheid, maar vooral naar dat leven volgens die door hen gestelde regels. Waardoor mensen net als Jezus worden behandeld en overgeleverd aan de Romeinen.

Farizeers 127515_0Ze zijn wel zo huichelachtig om dit te doen op een wijze die mij persoonlijk doet walgen en me ook nog eens bewijst dat elke geloof dat is gebaseerd op dit soort leer bij wet verboden moet worden. En echt, het gaat dit keer eens niet om moslims maar om fundamentalistische Christenen. Die een echte vriend zodanig behandelen dat diens hele carriere en toekomst op het spel kan komen te staan. Reken maar dat ik hem zal bijstaan met advies, maar als het niet goed komt zal ik niet wijken voor de druk om hem vrij te pleiten van alle door deze mafkezen aangedragen argumenten. Farizeeërs moeten we niet meer dulden. Is uit de tijd. Weg er mee. En dat huichelachtige……het past niet bij het echte christendom. Jezus zou zich er diep voor schamen.

 

Parijs; schuld en boete!

HPIM4394De vreselijke gebeurtenissen in Parijs van afgelopen week kennen vooral verliezers. De democratische rechten van alle burgers zijn al snel aangetast, de daders hebben hun eigen achterban in een kwaad daglicht gesteld en onze privacy kon wel eens extra worden aangetast door alle tegenmaatregelen vanuit de diverse regeringen. Maar, nog veel opmerkelijker vind ik zelf de schuldvraag. Niet dat men bijvoorbeeld ook in ons land twijfelde aan wie er aan de trekkers van de AK-47’s trok bij de moord op 17 onschuldige mensen. Nee, het gaat meer om aanleiding en gevolg. Tot mijn stomme verbazing zag en las ik dat men in ons land vanuit de bekende elitaire kring wijst naar mensen als LePain of Wilders. Die zetten aan tot haat tegen moslims en daardoor raken jongeren gefrustreerd en gaan dan vechten tegen Assad in Syrië of de Sjiieten in Irak en komen daarna terug naar ons land. En dan worden ze daar afgewezen, willen alsnog erkenning, krijgen ze niet en worden dan ook nog bespottelijk gemaakt ook. Kijk, en dan pak je een machinegeweer en schiet burgers dood. Zo ongeveer was die redenatie.

Wraak 3Daar snap ik dus maar weinig van. Zeker als je kijkt naar de aanleiding. Als er al problemen zijn met en voor die potentiele daders dan toch vooral door hun eigen inzet of gebrek daaraan. Niemand neemt in de leiding van een bank of verzekeraar lieden op die de MBO nog niet eens hebben afgemaakt. Dus, als je iets wilt bereiken, moet je leren, leren en nog eens leren. Tot je er bij neervalt. Doe je dat niet, blijf je altijd aan de onderkant van de maatschappij bengelen. En kom je in aanmerking voor baantjes die duizenden andere jongelui ook ambiëren. Wil je dat niet kom je al snel in de criminaliteit terecht. Zeker de jongelui over wie we het hier hebben neigen iets te vaak tot die onderkant van de samenleving. Dan is er de rol van het aangehangen geloof. Men voelt zich vaak boven alles moslim. En geen Nederlander, Fransman of Duitser. Dat is toch ook een vreemd verschijnsel. Want wil je er echt iets van maken in onze streken is het handig om Nederlandser, Franser of Duitser te zijn dan de van oorsprong autochtone bevolking. Dan integreer je, dan hoor je er bij. Doe je dat niet, omdat jouw geloof dat verbiedt, of omdat je vindt dat jij respect verdient in plaats van het anderen te geven blijf je altijd opgesloten in de krochten waarin je normaal al verkeert.

???????De wil om er uit te treden moet van binnenuit komen en daarbij kan een archaïsch geloof vaak remmend werken. Niet voor niets zijn de kerken in ons land de afgelopen vijftig jaar hun rol kwijt geraakt. Die functie moeten ze ook niet meer krijgen. Remt ontwikkeling en individuele verrijking met kennis. Kortom, het is een veel complexer verhaal dan slechts het wijzen naar anderen. Wie iets flikt moet niet wijzen, maar erkennen. En dat lijkt buitengewoon moeilijk te zijn. Immers, men heeft te weinig geleerd van wat er in het verleden eerder fout ging door toedoen van lieden die onze samenleving niet willen koesteren maar afbreken. Of je het nu (on)eens bent met mensen als Wilders of Pechtold, ze hebben het recht te oreren wat ze doen. Ze mogen dat, ze moeten dat wellicht. Net zoals een kritisch krantje in Parijs. Of de Volkskrant of Gazet van Antwerpen. Wie daar niet tegen kan moet vooral bedenken dat als je wijst met een vinger, je er altijd vier naar je zelf toe houdt. Goed idee voor hen die maar blijven wijzen. Hij (of zij) die de kogels afschiet is altijd de hoofdschuldige en zal zelf het snelst door geweld zijn definitieve einde vinden. Omdat het vrije woord een verworven recht is…..en anderen vermoorden niet!

Geschiedschrijving

Berlijn - blik op het oosten - 161188 - AMV31 Scan10062Terwijl mij bijna dagelijks wel duidelijk wordt dat voor de huidige generaties jongeren geschiedenis niet een vak is dat op school met veel plezier wordt gegeven of ontvangen, lijkt mij nog steeds dat je slechts van de geschiedenis lessen kunt leren waar je in de toekomst iets mee kunt. Wil je bijvoorbeeld een bepaalde doctrine buiten de deur houden moet je eerst eens goed kijken naar de schade die vroegere doctrines hebben aangericht. Wil je snappen waarom de grote wereldspelers met elkaar omgaan zoals ze doen, moet je toch echt iets weten over wat er in het verleden met of tussen hen heeft gespeeld. Wantrouwen en afkeer komen ergens vandaan. Moet die geschiedenis een saai vak zijn of blijven zoals ik wel eens hoor? Nee natuurlijk want als je eens goed in de rondte kijkt en luistert blijkt die zelfde geschiedenis aardig aan verandering onderhevig. Men ontdekt telkens weer nieuwe zaken die er al dan niet toe doen en soms wordt de geschiedenis zodanig ingekleurd dat het weer past bij een maatschappij waarin bepaalde groepen menen dat hen onrecht wordt aangedaan. Dat is wonderlijk, want aan feiten kan je moeilijk iets veranderen. Aan de beleving ervan wel. Zo is er bijvoorbeeld over het bombardement van Dresden in de nadagen van de Tweede W.O. toch een andere kijk gekomen op alle toenmalige feiten en beslissingen.

HPIM1951_editedMet voortschrijdend inzicht zien we dat bombardement toch als een oorlogsmisdaad, ook al werd die dan uitgevoerd door de ons meer dan bevriende geallieerde Britse en Amerikaanse luchtmachten. Toen men in de tijden van de DDR over dit bombardement ook al sprak van een misdrijf tegen de menselijkheid (het bombardement diende geen enkel ander doel dan het zo veel mogelijk doden van Duitse inwoners) , in onze streken wilden we daar toen niets van horen. Is veranderd! De invasie van de Duitse legers in Mei 1940 waren voor ons leger een stevige dobber, maar men vocht met de moed der wanhoop door tot de capitulatie op 15 mei 1940. Toen waren o.a. het westen van Nederland en Zeeland nog stevig in handen van de Nederlandse defensie. Slechts het terreurbombardement op Rotterdam bleek een factor van belang om de Nederlanders tot opgave te dwingen. Zo was het verhaal altijd en zo hoort het ook te blijven. Opmerkelijk dat men omwille van het politiek correcte op enig moment besloot om een rol in de verdediging van ons land toe te bedelen aan twee of drie Marokkaanse soldaten die in Zeeuws-Vlaanderen meevochten met de Fransen die ons zouden komen helpen verdedigen. Manipulatie van de geschiedenis dus. Net zoals er lieden zijn die menen dat we de jodenvervolging wel iets kunnen afzwakken. ‘Het viel wel mee in bezet Nederland’. Dat is in veel opzichten toch best wel een heftige gedachte. Zeker als je weet dat de Duitse bezetters die nu nog leven of tot voor kort leefden, aangaven dat ze graag in Nederland dienden.

10 mei 1940 - Heinkel He111Hier was het rustig, geen echte last van het verzet en weinig gedoe met de ambtenarij. Die deed zijn werk en deelde mensen simpel in naar afkomst en geloof. Piece of cake voor die  Duitsers om de Joodse Nederlanders er zo uit te pikken. En dat verzet was dus machteloos. En dan wil ik niets afdoen aan hen die wel met gevaar voor eigen leven taken uitvoerden die anderen lieten liggen.  Geschiedenis is dus een levend vak en het is maar goed dat we nu niet weten hoe we over vijftig jaar zullen aankijken in ons land tegen een regering als de huidige die op veel fronten blundert omdat het vasthoudt aan een socio-liberale koers om de economie op poten te krijgen ten laste van alle burgers. Tegen die tijd komt er vast wel een correctie op het beeld dat we er nu van hebben of krijgen. En dan zien we Poetin als een groot Russisch staatsman en de barbaren van IS als een stel kwajongens die toen nog een geloof aan de man of vrouw wilden brengen dat in 2064 allang niet meer bestaat of bij wet verboden. Het kan verkeren, en de geschiedenis kan ons op dat punt veel leren…