Nou die vraag stelde ik me ook toen ik uit de oude inventaris van schoonmama die deels werd verdeeld over de nakomelingen en ook voor een ander deel richting de kringloop verdween, een kanarie op batterijen vond. Het ding was stuk, hij zat op een plastic stammetje toen zij hem nieuw had gekocht, maar door de jaren heen is hij daar vanaf gevallen en was een van zijn pootjes gebroken. De lol van het ding was ook dat hij via een sensor beweging detecteerde en dan begon te zingen en met zijn robotkopje schudde. Zij vond het ooit prachtig en telkens als we op bezoek kwamen liet ze het ding zien. Maar eenmaal stuk keek ze er niet meer naar om. Na haar verscheiden vond ik het als modelbouwer wel een uitdaging om de constructie weer te herstellen. Dat lukte met behulp van de juiste lijmsoorten prima. Maar hij zweeg ook daarna in alle talen. Dus batterijhouder open gemaakt en de ongetwijfeld lege exemplaren (kleine knoopjes) vervangen door nieuwe. Het resultaat….hij piepte een keer en schudde met zijn kopje. Daarna werd en bleef het stil. Toch structureel stuk?? Ik was het ding bijna vergeten tot ik onlangs langs de boekenplank liep waar hij na die reparaties geparkeerd werd en het ding in volle heftigheid ineens begin te zingen en met zijn kopje schudden. Huh??? En sindsdien wordt ik in mijn mancave telkens verwelkomd door dat robotdiertje en moet ik altijd denken aan hoeveel lol zij had met dit soort aankopen. Want ze kocht wat van die elektronische spullen. Altijd gefascineerd door wat zo’n ding kon of hoe leuk het was dat het digitale klokje wat ze ooit kocht automatisch op winter/zomertijd sprong omdat dit op afstand via een of andere zender werd gedaan. Ze had er een stuk of vijf.. Maar dat kanarie-vogeltje is by far de leukste. Het minst nuttig wellicht, maar goed voor de glimlach. Zeker als hij na drie maanden ineens tot leven komt…. (Beeld:Prive)
Twee afspraken te doen en de compacte Tsjech toe aan een beetje aandacht van mijn favoriete service-adres. Dan moet er even alternatief vervoer komen. En dus kreeg ik de laatste nieuwe Karoq-suv mee in de meest luxe uitvoering. De persoonlijke auto van de bedrijfseigenaar. Grijs van kleur, hoog op de wielen en barstensvol elektronica. Als je ergens wilt zien waar de stappen zijn gezet bij het favoriete merk moet je even gaan rijden in zo’n Karoq. Deze is uitgerust met een automatisch walk-in systeem. De sleutel praat met de auto en de deuren gaan voor je open. Daarna starten met een knop aan de stuurkolom, niet met diezelfde sleutel. Dan gaat het dashboard je meteen daarna met al de beschikbare informatie imponeren.
Naast fraai uitgevoerde instrumenten een van laptopformaat groot display in het midden waarmee je alle functies van navigatie, stereo en zo meer kunt aflezen. Maar ook of je rechtuit op de weg rijdt en dat bij inparkeren een camerabeeld geeft van achter de auto. Een automatisch Keep your lane-systeem of drivers assistance houdt je tussen de lijntjes van de weg. En als je het stuur loslaat piept er ergens iets en verschijnt de instructie om dat stuur toch echt weer beet te pakken. Bij het passeren van andere weggebruikers piepen de buitenspiegels vrolijk mee als je iemand passeert en weer teruggaat naar je eigen baan. In die spiegels verschijnt dan ook een teken, oranjekleurig. Niet over het hoofd te zien.
Naast de nodige optiek ook veel geluiden dus, die je erg goed tot je neemt omdat de lekker oppakkende 1,5 liter benzinemotor zich juist niet echt laat horen. Mede door de vlot schakelende zesbak. En daarover gesproken, het dashboard geeft je de informatie over wanneer je kunt of mag schakelen. Opdat je dit efficiënt doet en brandstof bespaart. Handig systeem! De bereden Karoq had een prachtig panorama dak, lederen bekleding, stoelverwarming, een mooi gescheiden aircosysteem dat automatisch werkt. Je zit er als een vorst voorin en houdt aardig veel ruimte over achter.
De kofferbak is enorm en de instap lekker want hoog. Tijdens mijn rij-indruk bleek hij niet al te onzuinig te rijden, maar ik ben niet voluit de snelweg over geweest. Verder heb je nog een hele rij aan extra’s op, aan en in de auto zitten die dit een ideale reiswagen maken.
Persoonlijk zou ik dat Lane-assist systeem afzetten. Ik ben niet van de onverwachte rukjes aan het stuurwiel uit het niets, omdat een robot meent dat ik niet zit op te letten. Maar dat is dan wel het enige. Twee andere zaken vielen me op. Ik kon niet ontdekken hoe het tankklepje openging. Moet je het boekje voor pakken als niet ingewijde en deze testrijder kreeg de motor van de auto niet uit na het uitstappen. Moest je gewoon de startknop even langer voor ingedrukt houden. Maar dat is gewenning. Kost dat? Vraagt u zich wellicht af. Nou, die Karoq met zijn stevige formaat is de opvolger van de erg aardige Yeti. Die had je voor pakweg 25 mille voor de deur staan, een beetje luxe versie zat daar wel tien mille boven. Tel voor de Karoq nog maar een mille of tien meer in de budgetplanning. Voor het formaat en wat je geboden krijgt bepaald niet te veel, maar ik blijf het persoonlijk best stijve prijzen vinden. Als ik echter zie wat de concurrentie voor soortgelijke auto’s vraagt met veel minder uitmonstering doet Skoda het ook nu weer gewoon goed. En met deze Skoda mag je echt bij iedereen voor de deur komen. Ook bij kritische klanten. Want hij zal qua uitstraling vooral zakelijk zijn rijders vinden denk ik. En terecht! Fijne auto! Aanrader! (Beelden: Auteur)
Altijdmijnmening 