Morgen, op de 7e oktober kijken we vol afgrijzen terug naar 2023 om dan meteen te constateren dat die datum altijd verbonden zal blijven met een genocide (anderen noemen het een ongekende pogrom, weer anderen een verzetsdaad..) op joodse onschuldige burgers en een wreedheid die de wereld (bewust of onbewust) nog niet eerder zag. Hamas en haar volgelingen trokken toen de grenzen van Gaza en Israel over en moordden, verkrachtten, ontvoerden, en plunderden Joodse nederzettingen en burgers. De paar IDF-soldaten die daar actief waren werden snel overrompeld en als ze vrouw waren onderworpen aan de bekende gruwelijkheden die barbaren er op na houden die nu eenmaal wetteloos en qua niveau grenzeloos opereren. Het menselijk leed was niet te overzien.
Ontvoerde Israeli (en andere mensen die bij toeval in de buurt van de inval waren..) werden als gijzelaars naar holen in Gaza gesleept, vastgehouden in tunnels en daar gemarteld, verder verkracht, onthouden van voedsel en medische zorg. Het wrede lot niet verzacht door actieve hulp vanuit het Rode Kruis, Amnesty of de VN. Integendeel. Veel van die organisaties keken liever weg. Ze zouden later wel een actieve rol willen spelen toen Israel, voorspelbaar, keihard terug sloeg in Gaza en daarbij Hamas stevige slagen toebracht en de Gazaanse samenleving aardig in puin hakte. Daarover spraken vooral linkse mensen hier en sommige buurstaten schande, maar tegelijkertijd weigerden die buurlanden om Gazaanse (Arabische) vluchtelingen op te vangen. Immers, men heeft daar niet zoveel op met ‘Palestijnen’. Het diep gewortelde moslim-extremisme speelt daarbij een grote rol. Intussen weten we dat met name de staten en groepen die maar een doel kennen; Israel van de kaart vegen, de krachten bundelden en met raketten en veel geweld het Joodse land terroriseerden.
Israel sloeg terug. Keihard. Hezbollah, Huti’s, Iran, allemaal kregen ze klappen. Het bloed vloeide, en de gijzelaars werden deels na uitruil met gevangenen in Israel vrijgelaten. Ze vertelden na thuiskomst hun gruwelijke verhalen. Met geen pen te beschrijven wat ze meemaakten. Andere gijzelaars op gruwelijke wijze vermoord. Zelfs baby’s gewurgd voor de ogen van hun moeder die daarna ook zelf beestachtig werd geslacht. En dan zijn we nu anno 2026 zo ver dat vooral extreemlinks een anti-Israel beleid voorstaat, alle banden met het joodse land wil verbreken en meer dan de ruimte geeft aan stateloze en illegale plunderaars om hier hun haat te verspreiden. Antisemitisme nu overal aanwezig. Wat dat betreft heeft Hamas ‘prima’ haar werk gedaan. Links buigt voor de islam en likt de schoenen van de ophitsers die mede verantwoordelijk waren voor die genocide van 7 oktober. Ik walg van die lui. En laat niemand nu met ‘ja maar’ beginnen. Wat je ook mag bedenken over hoe Israel omgaat met die ‘Palestijnse Arabieren’, deze slachtpartij is niet te verdedigen. En ik zou wel eens willen zien hoe wij Nederlanders reageren als hier hetzelfde zou gebeuren vanuit Belgie of zo. Gaan we dan zalvend praten met de daders of hen op voorhand vergeven?? Nee toch zeker! Kortom, laten we vooral gedenken wie er allemaal zijn afgeslacht op die dag. En trachten vrede te koesteren. Dat is veel waard. Al is het met sommige groepen lastiger vreedzaam samenleven dan met anderen….. (beelden: internet)
De geweldige Netflix-serie ‘Peaky Blinders’ heb ik eind vorig jaar achter mekaar bekeken en was er zeer van onder de indruk. De familie Shelby uit Birmingham, zigeunerbloed en dito tradities. ‘We’re the Fucking Peaky Blinders’ een gevleugelde kreet. Nooit bleef een wrede of criminele daad tegen de familie onbestraft. Laten we wel zijn, je komt aan mij, aan ons…dan moet je daarvoor dus de rekening betalen. Desnoods met je bloed of leven. Zo doen wij dat in ‘onze kringen’. In de familie Meninggever gelden deze regels ook, al kan ik me niet herinneren dat er ooit bloed vloeide bij een of andere ‘terugbetalingsactie’. Subtiliteit zit meer in de genen. Maar zeker ook wraakzucht. Wie ons iets aandoet moet rekening houden met represailles ook al worden daar dan meestal geen wapens bij gebruikt. En elk lid van de familie heeft het in meer of mindere mate in zich heb ik ontdekt.
Altijd ook wel verhalen uit de geschiedschrijving waarbij mensen die ons iets vervelends aandeden de rekening gepresenteerd kregen. Kan 25 jaar duren, maar het komt! Nu ben ik zelf een verhalenverteller, dus ik kan of kon het vaak in woorden en/of media kwijt. Het kan zijn dat me zakelijk iets is gelapt wat me persoonlijk slechts indirect raakte, maar waarvan ik wel vind dat het niet door de beugel kon. Ook dan komt er een reactie. Kan ook dat er dan negatieve publiciteit volgt en mensen daarmee de pin op de neus krijgen voor hun onbetamelijke gedrag. Maakt het veel indruk? Soms wel. Ik heb er wel eens hele discussies over gehad met iemand die ik in een artikel een aantal jaren later echt verweet dat hij zeer slecht leiding gaf aan een onderneming waar ik ooit mee moest samenwerkte. Het schandblok stond klaar voor hem. De man las het en ontplofte. Nog steeds overtuigd van zijn eigen gelijk. Maar de lezers en zij die de situatie kenden waren het niet met hem eens.
Ik heb wel eens uitgezocht dat het toch iets is wat wij van onze familiemoeder hebben overgenomen. Die had dit ook sterk. Kwam niet aan haar leefwereld of omgeving, je kreeg ervan langs. Al duurde het twintig jaar. En hoewel wij die eigenschap als kinderen of pubers wellicht verafschuwden, het bleek ons toch meegegeven in die al eerdergenoemde genen. ‘We’re the fucking Meninggevers’ en zo meer. Tegenwoordig gaat het er anders aan toe. Mensen die persoonlijke hetzes voeren gaan achter de blokkade van wat ook. Bij sociale media een fluitje van een cent. Heel wat lieden met al te persoonlijke verwijten of te linkse meningen (ieder heeft recht op zijn/haar opinie, maar er bestaat niet een 100% waarheid natuurlijk omdat dit politiek correct lijkt…zelfs de mijne niet) gaan achter de barrière van niet meer kunnen reageren of meelezen. En zo wordt wraak alsnog zoet. Zij het…heel digitaal en keurig binnen de lijntjes van onze normen en waarden. Zouden velen een voorbeeld aan kunnen nemen…Maar ja….die bezitten die genen niet…..Want zij behoren niet tot de Fucking Meninggevers….
Onlangs discussieerde ik met een aan mij (..)gelijkwaardige gesprekspartner over het fenomeen dat bepaalde lieden van allochtone afkomst van de ene op de andere dag kunnen veranderen in moordzuchtige schietgrage mensen zonder geweten. We hadden het daarbij o.a. over de aanslagen in Parijs maar zeker ook elders in de wereld. Wat gebeurt er in die koppen van dat volk dat ze ineens de schakelaar omzetten en hun ego’s de vrije hand laten om zo het woord van de door hen aanbeden goden om te zetten in zelf bedachte barbaarse daden. Naar mijn idee is het een uitvloeisel van een verkeerde opvoeding, een matige opleiding, een indoctrinatie vanuit het geloof waartoe ze behoren en een meer dan enorme frustratie. ‘Eergevoel’ is bij deze lieden ontegenzeggelijk een drijfveer. Dat begint al vroeg. Als je niets presteert in je leven op het gebied van scholing of vinden van een goede baan (vaak aan elkaar gekoppeld) zoek je je heil nog wel eens in de kleine tot grote criminaliteit. Je komt dan in aanraking met het slechtste in de mens. En als je dan via via een AK47 in handen krijgt waarmee je ‘áfvallige bendeleden’ of tegenstanders moet afknallen, doet men dat op dezelfde wijze als in Parijs gedemonstreerd. Maaien en slachtoffers maken, desnoods onschuldige mensen.
Moeten ze daar maar niet in de weg staan. Het ego komt ook naar voren bij zaken die met eerwraak van doen hebben. Onlangs zag ik in Duitsland hoe een vader en moeder van een vermoord meisje werden veroordeeld tot levenslang wegens moord en medeplichtigheid. Ze hadden namelijk hun eigen dochter vermoord omdat die omging met een niet tot het eigen geloof behorende jonge heer. De ‘vrije levensstijl’ van hun dochter beviel ze niet en dat leidde tot dit vreselijke resultaat. Pa nam de veroordeling gelaten aan. Hij vond de eer van zijn familienaam (ook in Duitsland) belangrijker dan de last dat hij zijn eigen kind had vermoord. Opvallend is dat diezelfde eer niet wordt gekwetst als een van de zonen iets doet als de daden in Syrië of Parijs. Dan worden deze lieden gezien als opstandeling, durfal en in sommige kringen, held. En die status speelt mee als ze weer eens ergens toeslaan. Eer en crimineel van huis uit. Het moet wel zo iets zijn. Anders kan ik het niet verklaren.
Geloof is vaak de mantel, maar echt een drijfveer? Veel van de allochtone criminelen hebben geen benul van de inhoud van hun eigen heilige boeken. Moord en doodslag komt daar feitelijk niet in voor. Nou ja, niet zodanig dat je deze schandelijke misdrijven kunt verklaren. Nu wijkt de koran op dat punt niet zoveel af van de oude verzen in de Bijbel of de Joodse gebedsboeken. Ook daar is moord en doodslag veel voorkomend, zeker t.o.v. niet gelovigen. Lees er de passages over Mozes en zijn volk maar eens op na. Slechts een voorbeeld! Kortom, wij kwamen er in die eerder genoemde gesprekken niet uit. Oorzaak en gevolg. Maar een moordmachine wordt je echt niet als je bij de AH niet verder komt dan vakkenvuller of kassier. Daar is meer voor nodig. En ik benieuwd wat! Iemand een (beter)idee??
