Tagarchief: apparatuur

Oude apparatuur..

Oude apparatuur..

Posted on by • Geplaatst in Hobby, Techniek Algemeen • Getagd , , , , , , , , , , , , , , • 12 reacties
De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: diaprojector-img_7647.jpg

Onlangs zag ik bij een kringloopwinkel een stel projectieapparaten staan die ooit, toen ze net waren geproduceerd, het summum van techniek boden aan potentiele gebruikers. Het spul was ooit duur en weggelegd voor de happy few stel ik me zo voor, maar gezien de vraagprijs in de huidige tweedehands markt, waren de hoogtijdagen al even voorbij. Digitaal is aan de orde van de dag en zelfs daarbinnen zijn bepaalde apparaten allang weer uit de mode. Denk maar eens aan hoe lang jouw mobiele telefoon meegaat of je laptop. Als je niet oplet komen er geen updates meer voor binnen en ben je gedwongen nieuwe apparatuur te kopen omdat de oude volgens de fabrikant niet meer goed werkt. Wat hebben we in de loop van de jaren niet allemaal voorbij zien komen. Filmapparatuur (8mm), diafilms, zwart-wit, kleuren, kleinbeeld, grootbeeld, 16mm, floppy-disks, overhead-projectoren, faxapparaten, video, CD-schijfjes, en ga maar door. Vaak duurt zo’n hype een jaar of tien en wordt dan achterhaald door nieuwere technieken. De oude kan worden afgeschreven, je opgeslagen beelden of teksten moet je dan wel overzitten, mits je die niet in de ‘cloud’ hebt verankerd. Vroeger ging dat allemaal niet zo snel.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: filmprojector-img_7648.jpg

De meeste ouderen onder ons weten nog wel dat foto’s na ontwikkeling en afdruk werd ingeplakt in albums. Met een beetje geluk gaan die papieren opslagmaterialen bijna eeuwig mee als ze niet worden aangetast door vocht of te lang in de zon liggen. Oude 8mm films en dia’s kunnen ook wat hebben, maar daarvoor geldt het zelfde. De wijze van opslaan zorgt voor behoud of niet. Vrijwel al dat analoge spul is digitaal over te zetten. Kost iets, heb je ook wat, maar de verwachting is dat het niet veel langer dan een jaar of 15 mee blijft gaan dan. Slecht vooruitzicht. Wie dus zijn oude beelden wil bekijken moet ofwel beschikken over oude projectoren die het nog doen, een hoop geduld (scherm op zetten, beelden die je wilt laten zien uitzoeken en ook nog even opzoeken wat we allemaal gaan bekijken..) of moet even langs bij zo’n kringloopwinkel waar ze die oude apparatuur via inbreng en controle aan de man kunnen brengen voor een haalbaar prijsje. Voor wie zou dit een optie zijn?? Ik zelf heb de oude beeldopslag nog en ook de bijpassende projectoren….Maar in geval van nood zou ik de weg naar de kringloop wel weten te vinden denk ik…..Jullie ook?? (beelden: Prive)

Hans en de (Romeinse) geschiedenis van Soest..

Posted on by • Geplaatst in Historie • Getagd , , , , , , , , , , , , , , , , , • 4 reacties

hans-peters-en-friends-op-de-heiSoest ligt op een wat verhoogd niveau. Dat zie je terug aan de huizen daar. Men kijkt er letterlijk op de omgeving neer, maar dat is verder vooral figuurlijk ook zo bedoeld hoor. Zandgrond en een mooie historie die al terug gaat naar de tijden dat het oerijs hier welig tierde en de latere Romeinen er nog wel eens doorheen trokken hebben het gebied hier net zo gevormd als de latere bewoning van het Koninklijk Paleis in buurtgemeente Soestdijk of de ooit in de buurt gevestigde vliegbasis van Soesterberg. Dat zand in de bodem heeft niet alleen een dempende werking op de omgeving, het is er lekker rustig als je de doorgaande straten vermijdt, maar die bodem verbergt ook het nodige aan interessante zaken. Die graaf je niet zo maar even op, daar moet je eerst met gespecialiseerde apparatuur naar zoeken. En dat is nu precies wat mijn goede vriend Hans met zijn maten daar in de omgeving regelmatig doen. Al dan niet met toestemming van de lokale agrarische bevolking in de regio lopen ze als het weer het toelaat met hun detectie-apparatuur heen en weer te schuifelen over de Soester akkers op zoek naar…..ja naar wat eigenlijk? Als Hans begint te vertellen over zijn bijzondere vondsten raak ik er vaak al snel door verbaasd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Van Romeinse of Middeleeuwse muntjes, speciale potscherven, stukjes oud textiel, maar ook gewoon afval uit meer recente tijden. De hele geschiedenis van het gebied komt voorbij en Hans kan er smakelijk over praten. Thuis heeft hij net als zijn zoekvrienden een mini-vitrine ingericht met de meest bijzondere zaken die uit de grond kwamen, maar omdat ze toch behoren tot de geschiedenis van de stad en de omgeving mogen ze vanaf 14 april a.s. wat vondsten en hun apparatuur uitstallen in het lokaal bekende en qua algemene exposities interessante Museum Soest. Aansluitend op de normale exposities daar staat Hans er met zijn spullen en legt de liefhebbersgroep waartoe hij behoort in woord en geschrift uit wat ze zoal zijn tegen gekomen en hoe ze deze passie beoefenen. Niet alles is zo leuk als het lijkt, niet elke boer een vriend van de onderzoekers en niet elk object meteen waardevol. Dat lijkt soms meer dan het is. Maar de historische waarde is soms van groter belang dan enig geldelijk gewin.

museum-oud-soest-1Vandaar ook deze expositie. Gewoon om kennis te delen en mensen te kunnen uitleggen welke ‘lagen’ de geschiedenis van Soest eigenlijk kent. Hans is daar goed in, dat weet ik, en als gepensioneerd overheidsdienaar maakt hij graag tijd vrij voor hen die met serieuze vragen naar hem toe komen. En mocht je daar behoefte aan voelen speelt hij ook nog even een riedeltje op het in het museum aanwezige kerkorgel…. Ik heb het allemaal van nabij mogen meemaken en dat is alleen al een reden om het iedereen aan te raden dit fraaie museum eens te bezoeken. Want naast deze expositie is er nog veel meer te zien in dit meer dan stijlvolle gebouw aan de Steenhofstraat 46, 3764 BM Soest. Toegangsprijzen bezoek Museum Soest. Bezoekers tot en met 12 jaar € 1,00,  Bezoekers 13 jaar en ouder € 5,– Entree en rondleiding    € 6,00

Meubelkeuze

Posted on by • Geplaatst in Persoonlijk • Getagd , , , , , , , , , , , , , , • 4 reacties

WP_20151011_003In mijn vorige blog schreef ik al over mijn aloude digitale HP Camera en diens (voortijdige)einde. Ik realiseerde me tijdens het schrijven van dat verhaaltje dat ik iemand ben die niet eenvoudig afstand doet van nog goed functionerende zaken. Als het niet echt stuk of defect is vind ik het eigenlijk zonde om iets te vervangen. Dus meubelen of apparatuur weg doen omdat de moderne tijd daarom zou vragen? Niks voor mij. Als een radio of ander apparaat gewoon functioneert, blijft hij nog even in huis en moet zijn werk doen. Tafels en stoelen, een bankstel, allemaal ooit nieuw gekocht en nog steeds in prima staat, ik zie er weinig heil in om die te vervangen omdat de kleur ineens niet meer bevalt of de mode daarom vraagt. Nu ben ik ook weer niet zo van de uitgesproken stijlen hoor. Dus jaren zestig stoelen met wonderlijke strakke lijnen zijn niet mijn ding.

Ikea store_99CCFFBrabantse meubels met van die bombastische houten ornamenten en enorm veel stof ook weer niet. Ik wil er vooral goed in kunnen zitten, het moet duurzaam zijn van materiaal en de kleur liefst een beetje neutraal. Voor vrouwlief een rampenplan, want om mij mee te krijgen naar een meubelhal om te kijken naar een andere bank of zo is een lastige opgave. In mijn idee is onze huidige bank nog gewoon nieuw al staat hij er dan al een jaartje of 10-12. Maar ja, stijl en ‘ik wil wel eens iets anders’ nopen soms tot oriëntering op iets nieuws. Nu is dat voor mij relatief simpel. Ik loop dan zo’n winkel in, kijk rond, ga zitten en weet of wij een langdurige relatie aan kunnen gaan of niet. Prijs komt dan op de tweede plek. Ook van belang, valt er op zo’n bank te slapen en in hoeverre is hij in staat weerstand te bieden aan scherpe kattennagels.

WP_20151007_003Leder is dat wat minder hebben we intussen wel weer door schade en schande ontdekt. Althans het leder dat komt uit Zweedse bossen. Een van onze bankdelen is intussen aardig ‘bewerkt’ geraakt door ons kattenvolk. Dus dan is er een lichte neiging overstag te gaan voor….. Onlangs was het zover. Onverwacht, we zochten naar iets simpels, een krabbertje om verf van de fris geschilderde kozijnen te halen of zo. Even kijken bij een vlakbij gevestigde meubelzaak deed me daar uit eigen beweging op een goed uitziend bankstel plaats nemen. Prachtig, hoekig, dikke leuningen, strak design. Leverbaar in 50plus tinten grijs en zo meer maar ook tientallen verschillende bekledingssoorten. Kijk, die zou ons kunnen bevallen de komende halve eeuw… We werden direct aardig geholpen door een verkoper. Beladen met informatie togen we naar huis. Maar daar bleek dat dit bankstel gewoon niet ging passen. Nou ja, wel als we een van de boekenkasten zouden opgeven, een hoektafel weg zouden doen en de inhoud van beiden ‘ergens’ zouden weg werken. Daar moeten we dan toch nog eens over nadenken. Of gewoon uitkijken naar een andere bank. Maar die zit vast niet zo lekker. Wat een keuzes en dilemma’s toch weer allemaal…..Wordt vervolgd!

 

Kermis

Posted on by • Geplaatst in Cultureel • Getagd , , , , , , , , , , , , , , , , , , • 6 reacties

WP_20150715_089Bij toeval kwamen we onlangs tijdens een uitje in het Brabantse land een fikse kermis tegen. Nu zie ik die ‘hier’ ook wel eens, maar vaak zijn ze dan beperkt van omvang. Deze Brabantse kende een aantal onderdelen die over de hele stad waar we bivakkeerden verspreid lagen. De meest vreselijke martelwerktuigen waren er te zien. Van een soort bakjes die werden opgehangen aan elastiek en dan omhoog geschoten. Door die opgaande beweging kwam het ding in een soort ritme terecht dat je mocht vergelijken met ruimtevaarders-oefeningen. Het jonge volk dat er in stapte raakte er helemaal verheerlijkt van. En beneden werden ze opgevangen door in strakke broekjes en shirtjes verpakte jonge dames die zich hadden opgedirkt of ze vanavond nog aan de man moesten worden gebracht. Zelfde beeld, een plein verderop. Daar stond een twee-armig apparaat dat denk ik 30-40 meter hoog reikte, in ieder geval uitstak boven alle aanpalende gebouwen, en waar aan elk uiteinde een open gordel was gemonteerd die naar schatting twintig man kon bevatten. Die gondels zorgden er via beugels en andere veiligheidsvoorzieningen voor dat de passagiers (..) niet naar beneden konden kieperen. Geen overbodige luxe want die armen gingen draaien en zwaaien en de gondels draaiden ook nog eens over de kop. Je kreeg waar voor je geld, want het leek er op dat men slechts bewusteloze passagiers wilde veroorzaken bij de exploitant van dit marteltuig. Duizelingwekkend was de snelheid en als je dan helemaal gek gedraaid was in de ‘vooruit’ schakelde het ding in de achteruit. Kregen zij die eerst achter zaten ineens de ervaring van hun ‘buren’. Er werd gegild, maar dat verstomde na enige tijd.

WP_20150715_090Ik ben na het stoppen van deze draaimolen na weer een ‘ritje’ toch eens gaan praten met een van de zeer jeugdige meiden die wat wankel uit het apparaat stapte. Of ze het leuk had gevonden en niet misselijk was? Ja, misselijk was ze wel, maar het was ook spannend. ‘U kunt er best zelf ook in hoor’ zei ze lief met bloed doorlopen ogen. Ik liet het advies aan me voorbij gaan. Als oudere jongere moet je niet alles willen bekennen na afloop van zo’n tripje. Overal om ons heen zagen we soortgelijke apparaten en daar stond de jeugd voor in de rij. Bij de botsauto’s, toch best een leuk element van een kermis uit mijn eigen kermisverleden, was het nauwelijks druk. De meeste van deze autootjes stonden aan de kant. De jeugd wil kennelijk uniekere ervaringen meemaken, en niet zoiets dufs als een botsauto. Ik vond vroeger de ‘auto-scooters’ het leukst. Dat waren een soort botsauto’s annex skelters, met een stevige tweetaktmotor er in waarmee je op een baan kon racen. Kom er  nu maar eens om. Maar ik leerde wel rijden en vooral snijden en bochten nemen. Wat je in die nagemaakte ruimtevaartapparatuur opsteekt is mij een raadsel. Of het moet het idee zijn dat die smachtende jonge dames beneden vallen op die stoere gasten die met een wit bekkie uit zo’n ding stappen en dan zeggen dat ze weliswaar misselijk zijn maar toch best houden van spanning…..

Marktplaats – sociaal educatief trefpunt…

Posted on by • Geplaatst in Algemeen, Cultureel, Persoonlijk • Getagd , , , , , , , , , , , • 10 reacties

Nokia mobiels 001Over Marktplaats heb ik al eens eerder geschreven toen ik met het fenomeen maar net bekend was. Het viel me toen al niet mee om de spullen die ik kwijt wilde ook echt goed te verkopen voor een redelijke prijs. En dat is nu, een paar jaar verder, niet veel verbeterd. Als ik soms hoor wat andere mensen zoal verkopen daar zal het wel aan mijn hoog gespannen verwachtingen liggen of aan de kwaliteit van het gebodene (..) dat ik alleen maar biedingen krijg van mafkezen of überhaupt geen enkele reactie. Het waarom van deze noodkreet is toch dat ik meen dat ik als verstokte verzamelaar af en toe even moet afzien van overvloed of zelfs de daad die daar bij hoort. Zo lijkt mij het bezit van zeven smartphones of dertien horloges wat veel en dus zoek je dan mogelijkheden of kansen om daar vanaf te komen. En dat leidt dan tot de frustraties die ik hierboven beschrijf. Zo hadden we onlangs weer eens een voorbeeld van waar je mee te  maken krijgt als je via dat marktmedium probeert om een goed item redelijk te verkopen. Vrouwlief kocht zichzelf (zonder overleg met experts als ik ben….) een smartphone. Leuk ding, ze leerde er de trucjes mee van het smarten en bewoog zich ineens veel vlotter op de diverse sociale media dan voorheen. Nadeel van het ding, hij verbruikte enorm veel MB’s om zichzelf te onderhouden qua software en dat leidde er weer toe dat de rekeningen steeds hoger werden.

Op internet bleek dat dit probleem inherent was aan het apparaat. Reden voor opvolging. Het ding had nog een half jaar fabrieksgarantie, de prijs die wij in de bol hadden was iets van de helft van de nieuwprijs, en die was al niet te hoog geweest. Inclusief alle toebehoren, in de oorspronkelijke verpakking op het internet gezet, Marktplaats was een goed medium dachten we. We lieten bieden vanaf 50 Euro! Bieden vanaf dus. Snap jij het nu niet of ben ik nu zo dom dat er dan biedingen komen van 10, 15 of 25 euro? En dat er ook nog over gemaild werd dat ik ‘nu’ moest beslissen om het ding voor die prijs te verkopen. Hoezo? Kannunielezuh of zo?

DecemberdipEr was iemand die een redelijke prijs bood. Maar die wilde het ding komen halen, waar ik niet veel mee op heb, behalve als het zou gaan om meubels of fietsen. De rest kan gewoon per post. Maar deze broeder wenste het apparaat echt af te halen. Hij zou ‘morgen komen om 5 uur, na zijn werk’. Je raadt het al, hij kwam helemaal niet. Navraag leerde dat hij toch maar van de aankoop afzag en geen zin had dit even netjes te melden. Uiteindelijk, de advertentie stond er nog een dag op, meldde zich een serieuze koper. Betaalde een goede prijs, inclusief verzending. Wilde het ding snel hebben, het geld stond dezelfde dag op onze rekening. En weg was de smartphone. Maar ik leerde wel veel over het gedrag van Nederlanders op dat Marktplaats. Men is net zo asociaal of leesblind soms als in het echte leven. Je zou er op kunnen afstuderen….. Zelf wel eens bepaalde ervaringen gehad met Marktplaats? Laat even lezen als je wilt. Ben gewoon benieuwd!