Samen met onze Soester vriendjes waarmee we nog wel eens wat cultureels ondernemen, los van het samen lol maken, togen we onlangs richting Enkhuizen. Onze bestemming was het daar intussen bekende Zuiderzeemuseum. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik daar ooit, een jaar of dertig geleden, ook al eens ben geweest. Het was toen net geopend en ik vond er niet zo veel aan. Statisch, leeg, en uiteindelijk was de stadswandeling door het er achter liggende plaatsje Enkhuizen zelf, nog het leukste. Dat Zuiderzeemuseum heeft niet stil gezeten in de loop der jaren. Het is een magneet geworden voor vele dagjesmensen uit binnen- en buitenland. Men vertelt er de geschiedenis van dorpen en steden langs de oevers van de oude Zuiderzee, laat de oude ambachten herleven en neemt je mee terug in een tijd dat internet en tv nog niet bestonden.

Het museum leeft dus tegenwoordig, er is veel voor kinderen te zien en te doen, waarvan de twee kermissen uit oude bijna vergeten tijden niet eens de meest opvallende elementen zijn. Kinderen kunnen ook op pad met kleine roeibootjes (zwemvesten verplicht) en waterspuiten. Ze mogen zich verkleden, laten schminken of kijken naar hoe werd geleefd in die oude en kleine huisjes. Ook door kinderen. Een oud schoolgebouw maakt veel duidelijk over hoe het er vroeger aan toe ging. Er zijn ook rondvaarten te maken met oude punters en overal in het museum heeft men oude nerinkjes open gesteld voor de verkoop van eten en drinken, al dan niet uit de oude tijden van veterdrop en stroopsoldaatjes. Het is levendig, leuk, interessant en soms spectaculair. Zo maakten wij bij toeval het ‘afblazen’ van de stoommachines in de oude wasserij mee. En dat leek erg op het laten draaien van een straaljager op zijn nabranders. Wat een geweld, wat een stoom. Je kon het niet eens fotograferen, handen op de oren was verstandiger.

Het museum is in feite een soort Madurodam in schaal 1:1. De uitzichten zijn er soms prachtig, de haven van Enkhuizen ligt er in feite omheen, en via de achterkant loop je ook gewoon de stad Enkhuizen in. Wat zelf soms wel lijkt op een nog steeds bestand museum, zonder die officiele status. Er zijn voldoende winkels, leuke terrassen en bijvoorbeeld nog een erg aardig zeer scheefstaand houten gebouw met een soort kermisfunctie. De oude gevangenis, volledig van hout gebouwd, maar wel op zeer slechte grond. En dat zorgt voor een slagzij die zijn weerga niet kent. Je kunt er echt zeeziek worden. Moet je nagaan hoe dat was als gevangene. Alleen tijdens de zomermaanden open en voor 1 euro p.p. te bezoeken. De dame bij de ingang legde alles uitgebreid uit. We voelden ons toch wat ‘wankeltjes’ toen we weer buiten waren.

Daarna wandelen naar het oppikpunt voor de boot van het museum. Want men heeft een erg aardig systeem bedacht voor het vervoer van automobilisten van en naar het museum zelf. Dat gaat met de boot, en is meteen een soort rondvaart van de beste soort. Omdat er ook mensen met de trein komen of gaan, stopt die boot ook vlakbij het station. Prima service. Overigens ligt die parkeerplaats van het museum (meteen de centrale ontvangsthal) precies aan het begin van de bekende dijk Enkhuizen-Lelystad. Kan niet missen. Gratis toegankelijk met de Museumkaart, normale prijs is 15 Euro p.p. Een museum voor groot en klein, maar minder geschikt voor mensen die wat minder goed ter been zijn. Maar verder? Een echt uitje voor deze zomer!