
Ik stam nog uit de tijd dat bepaalde vrouwen actie voerden namens Dolle Mina. Zij wilden los komen van de verstikkende invloed van de toenmalige kerkzuilen. Het eerste wat ze deden was hun beha uitdoen en verbranden. Daarna wilden ze aan de pil, lieten de seksuele moraal een totaal andere kant op gaan en liepen rond in minirok of hotpants. De combinatie van het een met het ander maakte dat als je nu foto’s ziet uit die tijd vrouwen er meer dan aantrekkelijk uitzagen en ook meteen de indruk wekten zelf uit te willen maken met wie en hoe ze relaties wilden aangaan of seks hebben. De moraal werd door de jaren heen losser en losser en vrouwen lagen met de boezem ontbloot op het strand of zochten zelfs het naaktstrand op waardoor ze streeploos konden bruinen.

Als ik dat vergelijk met wat ik nu zie (de uitzonderingen daar gelaten) valt me vooral op dat de beha wordt gezien als een soort bescherming tegen al te begerige types die van al die uitgestalde koopwaar zouden kunnen of willen genieten. De overige kleding wordt steeds bedekter, op de stranden is een bikini al ‘vlot’ maar is ook het alles bedekkende badpak weer terug. Tuurlijk, er zijn argumenten voor te vinden. Vrouwen worden door sommigen gezien als gratis gebruiksartikelen en de uitwassen daarvan zien we dagelijks in het nieuws. En als een jonge meid wordt belaagd of erger komt al snel het argument dat ze dan maar geen blote benen of borsten (vaak slechts de bovenkant) had moeten laten zien. Dan vraag je er om….. En die argumentatie dan vaak afkomstig uit dezelfde zgn, ‘progressieve’ kring waaruit ooit die Dolle Mina’s voor kwamen. Waar men ook zwijgt over vrouwen die in bepaalde culturen worden opgesloten in huis of een alles bedekkende kledingsoort.

Men zwijgt ook stil over types die menen dat vrouwen maar een recht hebben, namelijk het aanrecht. Waar vrouwen er zijn om kinderen te baren en de man te dienen. Dan hoor je die linkse types niet. Want dat raakt dan weer een cultuur die ze eigenlijk omarmen. En daardoor vertrutten we in dit land in grote vaart richting een niveau dat zelfs in de oude tijden van het conservatieve katholicisme of protestantisme nog niet voor kwam. Als een partij als FVD soortgelijke uitingen doet als je ziet en hoort in de conservatieve islam roept men uit linkse kring ‘schande’ en wil die partij liefst verbieden. Is mij goed overigens, maar dan ook dat vreselijk geloof uitbannen dat ons allen in de greep tracht te krijgen. Vertrutting past niet in onze samenleving. Vrouwen en mannen moeten toch gelijke rechten hebben en krijgen? Dan moet je keuzes maken. En wie dat niet doet heult…. Je mag zelf kiezen met welke vijand…(beelden: Archief/internet)
































Paar weken terug, bericht op de Telegraaf-website. Een vrouw had in Zuid-Engeland een tweetal meiden uit zee gered van de verdrinkingsdood. De eerste jonge dame was in zee gaan zwemmen, werd meegezogen door de stroming, om hulp geroepen, waarop de tweede puber de zee in was gerend om de eerste te redden. Uiteindelijk kwamen ze er samen niet uit, waarop de in het bericht genoemde dame (34) in zee sprong en de meiden er uit viste. Maar wat mij vooral opviel was de kop. ‘Topless vrouw redt twee meiden uit zee’. Topless! Alsof dat iets bijzonders was. De daad leek me meer van belang dan het feit of zij al dan niet een bovenstukje van haar bikini had aangetrokken. Opvallend genoeg werd het woord topless diverse malen genoemd in het artikel. En zelfs dat de betrokken vrouw haar bij de bikini passende string had aangedaan voor ze in zee sprong. Ze lag immers op een naaktstrand, wat kennelijk in Engeland nog te vinden is. Naaktheid als iets bijzonders.
Topless een fenomeen dat we nog slechts doen op afgelegen plaatsen waar het vroeger in de jaren negentig nog maar, schering en inslag was. Logisch want niks mis mee. Maar sinds we in een wereld leven waarin aan de ene kant het preutse Amerikaanse christendenken voet aan wal zette in onze streken en aan de andere kant jonge lieden uit conservatieve islamitische kring ons land binnenkomen en die stranden zien als showroom voor te keuren vlees, is dat toplessgebruik toch wat in de ban geraakt. We moeten ons nu kennelijk schamen voor ons lichaam. Want zondig! En wie zich toont aan de wereld in alle glorie die een mooi lijf nu eenmaal te bieden heeft, is iemand voor wie schaamte kennelijk geen plek heeft. Daarbij ben ik van mening dat je vooral moet doen waar je zin in hebt. Naadloos bruinen of een alles bedekkend badpak, het is aan jezelf. Net zoals ik best snap dat je soms schaamte voelt voor die 10 kilo te veel of een overdaad aan haargroei. Maar het mag niet zo zijn dat zij die moed vertonen om gewoon zichzelf te zijn, ineens schaamte moeten voelen omdat hen dit door anderen wordt opgelegd. 50 jaar geleden was dit wellicht nog normaal pandoer in ons land.
Schaamte omdat ongeveer alles ‘niet kon’ of inderdaad ook toen al zondig was. De traditionele kerken hielden de spiegel voor. Zondig was een toverwoord. Maar gelukkig wierpen we dat juk van ons af en werden vrijer. Nederland een baken op dit punt in een vaak met belangstelling kijkende wereld om ons heen. De eerste borsten werden ontbloot in de jaren 70, en we hielden dat best een langere tijd vol. Tegenwoordig ben je een heldin als je niet alleen mensen redt maar ook nog eens zonder bovenstukje. Het geeft te denken. Terwijl ik juist vind dat zij die dit allemaal veroordelen zich diep moeten schamen. Om hun oordeel, hun mening, ook al heeft iedereen dan de vrijheid een eigen mening te vormen. MOET je dan met blote borsten (of meer) over het strand paraderen? Nee natuurlijk, maar de vrijheid dit te doen mag nooit worden beknot door vertrutting of frustratie bij hen die nog een aantal eeuwen terug leven qua gedachten en de vrouw vooral zien als ingepakt stuk vee. Als iets vrouwen en mannen gelijk stelt dan dit. En het feit dat zelfs al de Telegraaf topless ziet als bijzonderheid geeft te denken. Vertrutting als norm, schaamte tot geloof verheven. Wie zich niet schaamt mag zich melden en uiteraard zij die dat niet doen ook. Zeker niet voor het eigen lijf. Want hoe dan ook, dat is toch de drager voor jouw bestaan. Niet mee eens…..vertellen maar….Ik schaam me er niet voor. (Beelden: Archief)
Persoonlijk heb ik niks met bepaalde ver weg gelegen continenten, landen, steden of wat ook. Maar ik ben wel van de trips. Heb er in het leven heel wat gemaakt en hoop dat ook in het nieuwe normaal sommigen op het lijstje van wensbestemmingen nog invulling gaan genieten. Al ben ik niet meer van al dat gevlieg, je kunt ook met de auto een eind op streek komen. En het voelt als ‘afkicken’ als het om een of andere reden niet kan zoals nu in deze lastige periode waarin mondjesmaat vrijheid wordt gegeven van reizen die met plezier van doen hebben. Ik maakte uiteraard ooit ook vakantietrips. Toch wat meer in tijden van jeugdig kroost en dan naar plekken waar het warm was en het water van de zee al zo plezierig van temperatuur dat je toen al aan verandering van het klimaat had moeten denken. (Not!) De warmste plek ooit was Gran Canaria waar we als gezin in de tweede helft van de jaren tachtig precies in het hoogseizoen naartoe vlogen en een bungalow huurden met zwembad op een soort resort waar je zelf moest zorgen voor je eigen potje. Het was er druk, bloedheet, en de kakkerlakken van ongekende omvang.
Maar ook wel leuk met al die echt blote mensen op het strand die bil aan bil lagen te zwemmen in het eigen zweet vermengd met zonnebrandolie. Na een paar dagen waren mijn voeten ernstig verbrand om het over de rest van het naakte lijf maar niet te hebben. We vonden uit dat in bepaalde winkelcentra in dat gebied Nederlands of Duits standaard voertalen waren en je het kroost kon voeden met Nederlandse kroketten en friet. Ik zou er nadien nooit meer heen reizen. 45 graden in een brandende zon die recht boven je kop staat is geen genoegen voor een blondharig type met blauwe ogen en lichte huid. Ik was zelf meer van de trips naar Engeland en Schotland. Heerlijke sfeer en dat hele land prachtig. Tuurlijk zoek je dan niet de achterbuurten op, die zijn daar ook, maar wat we zagen was indrukwekkend. Omdat je ook de nodige cultuur vindt en er altijd ergens een heftig stuk geschiedenis wordt gepresenteerd.
