Genieten in de bossen…

Waar ik het in het hier eerder gepubliceerde blogverhaal nog had over dat witte werkpaleis van Herman van Veen, ga ik nu even iets beschrijven van de omgeving waarin dat fraaie pand gelegen is.  De Paltz heet het gebied waar die ambiance van dat paleis volledig tot zijn recht komt. Een omvangrijk natuurgebied dat veelal door menselijk ingrijpen zijn specifieke vorm heeft gekregen en zijn bijna Limburgse glooiende karakter. Prachtige bospercelen, heuvels, dalen. Ontstaan door afgraven van zand en kiezels in een gebied dat vooral uit zandduinen bestond. Veel terug te voeren naar de vroegste tijden na de IJstijd. De Paltz kent een erg fraaie oprijlaan (rijden zelden of nooit auto’s..) met fraai gelegde stenen in boogpatroon.

Afgeleide paden brengen je dan in de echte bossen van dit gebied of die open vlakten met al die glooiingen. Zeldzaam waren tijdens ons bezoek de mede-bezoekers. Je kunt ze echt tellen op de vingers van een hand. Wel handig om als je geen gids bij je hebt (wij hadden die wel in de vorm van onze Soester vriend Hans, die de weg op zijn duimpje kent) even een app te gebruiken waarop te zien is waar je loopt en waar die hoofdweg te vinden is. Erg aardig is een oude van stenen gemaakte hut waar ooit een kluizenaar heeft geleefd. Die man komt af en toe nog even kijken en neemt dan plaats in die hut.

Voor wie echt geluk heeft ziet hem dan in zijn uitmonstering van Kruisvader lezen in de heilige geschriften van zijn tijd. Voor je die hut met (praktische redenen)gebogen hoofd binnen kunt lopen moet je overigens wel even een doolhof betreden. Ben je wel even mee bezig. Niks voor uw mening gever, die ramde gewoon dwars door die in de weg staande struiken heen en zat al een tijdje bij de Kluisvader (..) voor de rest van het gezelschap de ingang had gevonden. Maar dit terzijde. Hoe dan ook, dit is een prachtig gebied dat je bij gelegenheid echt eens moet bezoeken. Zoals gesteld in het vorige blogje, het gebied grenst aan het vroegere stuk grond waar de Vliegbasis Soesterberg was gelegen en je nu het Militair Museum kunt vinden. Maar het is daar ook met een stevig hek van gescheiden. Voor wandelaars een eldorado, maar je moet wel aardig klimmen en afdalen soms. Stevige schoenen meenemen en oefenen wellicht een goed advies….:) Maar dan heb je ook wat…(Beelden: Yellowbird photo)

Kerstbomenjacht

WP_20150104_003Ik moest er ineens aan denken toen ik onlangs aan het begin van deze nieuwe maand langs een ondergrondse vuilcontainer in onze buurt liep en daar een vijftal kerstbomen zag liggen. Afgedankt, weggedaan, opgebruikt. Los van het feit dat die groene afvalhoop daar niet hoorde te liggen, de vrachtwagens die deze containers legen zijn niet ingericht voor het weghalen van dit soort groen afval, bedacht ik me dat de wereld van de jeugd wel erg is veranderd sinds ik zelf daar niet meer toe behoor. Immers, in onze jeugd was een afgedankte kerstboom ‘buit’. In onze straten woedde namelijk in de dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw een ware slachtpartij over die oude bomen. Die werden in de meeste straten bij het wisselen van de jaren op een stapel gemikt en in de brand gestoken. En wie de meeste bomen had, maakte het fraaiste vuur. Dan kwamen mensen uit de hele straat bij elkaar en wensten elkaar een gelukkig nieuwjaar. De volgende ochtend om 8 uur smeulde dat vuur nog. Die jachtpartijen deden we in georganiseerde vorm. Net als een militaire operatie. Bewapend met stokken en ander wapentuig dat paste bij de leeftijd. En we waren wel zo vrij om in belendende straten ook te zien of we wat door concurrerende groepen verzamelde en soms bewaakte bomen konden roven. De kerstbomenjacht was er een ‘op leven en dood’ en daarbij vielen nog wel eens slachtoffers.

WP_005744Meer dan een bloedneus of blauw oog hielden de strijders er overigens niet aan over, maar toch…. Soms hadden wij het spannend. Dan kwamen er ook bij ons groepen uit andere buurten langs en wilden de door ons verzamelde bomen net zo weghalen als wij bij de ‘buurstraten’ deden. Gelukkig was onze groep in aantal redelijk groot, maar ik herinner me nog een jaar waarin ineens lui uit Amsterdam-Oost onze woonbuurt doortrokken. Getalsmatig waren ze flink groter dan wij en ook de leeftijd van de jonge mannen die daarin meeliepen overtrof die bij ons gemiddeld ook flink. Gelukkig waren de automonteurs van de in onze straat gelegen garage graag bereid om een handje te helpen en werd de situatie met veel gedreig over en weer afgesloten. Het vuur op oudejaarsavond was er des te leuker door. Dat zelfde garagebedrijf verzorgde ook vaak wat extra’s voor op het vuur. Oude houten pallets, maar ook lege vaten en soms zelfs accu’s gingen op het enorme vuur dat op een pleintje in onze straat traditioneel werd aangestoken. Geen wonder dat die vlammen pas doofden als wij al lang en breed in bed lagen.

willibrorduskerk-amsterdam-4-sloopToen ik zelf niet meer in die straat of buurt woonde ging die kerstbomenjacht nog lang door. Al was het door de geparkeerde auto’s lastiger geworden om dat vuur zo te maken als vroeger gebruikelijk was. Een jaar is er zelfs een VW verbrand naar ik hoorde. En tegenwoordig is de traditie in die oude buurt die zo vernieuwd werd en voorzien van heel andere bewoners, volkomen verdwenen. En worden kerstbomen bij het grofvuil gelegd, bij de vuilcontainer en kijkt er niemand mee naar om. Zou het met Zwarte Piet op termijn ook zo gaan? Als die dan maar niet op de brandstapel eindigt…

De grote leegten in ons achterland

WP_005544Het is bij stom toeval dat wij onlangs weer eens opnieuw ontdekten hoe leeg Nederland op sommige plekken eigenlijk is. Wie beweert dat ons land ‘vol’ is bedoelt vast iets anders dan: ‘er wonen overal te veel mensen’. Neem van mij aan dat je plekken tegenkomt in ons landje waar je als inwoner echt denkt in Canada te verkeren of zo. Als ik naar mijn relaties rijd in de Zwolse regio doe ik dat vanuit de hoofdstad bij voorkeur via de IJsselmeerpolders. Daar groeien de windmolens tegenwoordig redelijk spontaan en de horizon is er met dank aan ons milieuvriendelijke denken aardig door verpest. Maar voorbij Lelystad verandert het landschap ook qua bebouwing. Mijn route loopt steevast dwars door de Noordoostpolder richting Vollenhove en Zwartsluis. Water, landerijen zo ver als het oog reikt en heel weinig menselijke beschaving is dan mijn deel. Onlangs, ik moest er weer eens heen, bleek mijn voorkeursroute afgesloten en moest ik omrijden via Giethoorn. Kom je langs de Beulaker Wijde en Belter Wijde. Enorme plassen water met vooral groene bomen en struiken er langs. Heel rustig, heel stil, maar vooral bijster leeg.

????????????????????????????????????????Later op die dag maakten wij van de gelegenheid gebruik om het plaatsje Zwartsluis nog even op de agenda te zetten. Een soort kruispunt van waterwegen met naar het noorden de vaargelegenheid richting Meppel en Assen (of noordelijker) en naar het zuiden het Zwarte Water en dito genoemd meer. Dat laatste vroeger als onderdeel van de Zuiderzee en die hield nog wel eens huis in deze omgeving. Men gelooft hier ferm in de Heer en diens daden of beslissingen en hield wellicht daardoor extra goed vol. In weer en wind, of de kerk intussen nu afbrandde of niet. Mooi plaatsje dus waar men oud en nieuw met elkaar verenigt al lijkt het er op dat nieuw langzaam aan van oud wint. Mooie sluizen, een aardig aantal gezellige terrassen (niet al te prijzig) en wat winkels maken het tot een leuk plaatsje waar je best eens tijd voor mag vrijmaken. In de omgeving vindt je Meppel, met een gezellig centrum, maar  dat heb ik in mijn Meningblog al eens eerder benoemd.

WP_005540

Zwartsluis – haven

Mocht je willen weten hoe leeg Nederland is, kom dan eens naar deze kant van het land en kijk je ogen uit. Of je nu met de auto, motor of boot komt, zelfs op de fiets is het hier prachtig, je weet niet wat je ziet. Het westen is druk, daar in deze omgeving is het vrijwel leeg en rustig. Geeft soms ook wel eens het gevoel dat we met betere spreiding van mensen soms een hoop zouden kunnen bereiken. Maar dat vraagt weer inzicht van onze volksvertegenwoordigers in  Den Haag. En  ik twijfel echt wel eens of die wel weten hoe mooi ons land nog steeds is en ook zou moeten blijven.