Vrijheid van meningsuiting – altijd?

Posted on 2 juni 2015 by meninggever • Geplaatst in Algemeen, Cultureel, Geen categorie • Getagd belediging, christelijk, commentaar, democratie, dictatuur, dreiging, geloof, Grondwet, homo, hoop, islam, Jezus, Katholiek, kritiek, kwetsen, lesbo, liefde, man, meningsuiting, menming, Mohammed, oorlog, Paus, pluriform, respect, vrijheid, vrouw • 4 reacties

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik ben een fervent en bekend voorstander van de in ons land via de Grondwet vastgelegde Vrijheid van Meningsuiting. Ik schrijf die zaken maar even op met hoofdletters. Het waarom is duidelijk. Er wordt aan die vrijheden en zelfs die grondwet nog wel eens gemorreld door hen die vinden dat we weliswaar moeten kunnen zeggen of schrijven wat we willen, maar wel met een behoorlijke mate van terughoudendheid. Zo moet je mensen die in een bepaalde ideologie geloven uit de wind houden en moet je iedereen die daar om vraagt respect geven. Ook al verdient die persoon dat vanuit gedrag of geloof wellicht helemaal niet. Dat respectvolle denken gaat zo ver dat deze lieden zich zelf een bijna masochistische houding aanmeten als het gaat over wat anderen over hen mogen zeggen en denken. Desnoods negatief, als die ander zich daar maar blij bij voelt. Toch meet men op andere terreinen en vlakken dan wel weer met twee maten, want zij die een andere mening aanhangen moeten het veelal in commentaren of of fora dik ontgelden. Sommige mensen zijn weliswaar voor die vrijheid van meningsuiting, maar lang niet voor iedereen. Je mag hier wel zeggen dat je voor het huidige kabinetsbeleid bent, maar o wee als je er iets tegen in brengt. Je mag je verzetten tegen die respectzoekers die zich opstellen achter de dadendrang van extremisten, maar reken dan maar wel op heel veel kritiek.

Ga niet al te serieus oreren dat jij je zorgen maakt over de zorgkosten, de slechte situatie in verzorgingshuizen, de lange rijen bij de voedselbanken of dat soort onderwerpen. Het resultaat is vrijwel altijd gelijk; heel veel argumentatie waarom ‘jij’ het verkeerd ziet. Die vrijheid van meningsuiting is dus bepaald niet altijd echt verzekerd. Onlangs nog raakte ik verzeild in een discussie waarbij het onderwerp eigenlijk niets van doen had met de uiteindelijke argumentatie. Er werd zelfs beweerd dat zij die kritisch zijn op de islam maar moeten rekenen op zaken als bedreiging en de dood, ook al werd dat dan niet echt goed gekeurd, maar toch! ‘Moet je je maar inhouden’, zo was het idee. Je mag de Paus compleet afzeiken, immers iedere katholiek is een kindermisbruiker, je mag mensen uit de Bijbel Belt van alles en nog wat naar het hoofd slingeren, maar kom niet aan moslims. Nu is moslim bashen ook niet mijn favoriete bezigheid, maar ik ben wel realistisch. En heb met heel weinig geloven op dit specifieke punt echt iets op.

Het geloof kent een paar vervelende pijnpuntjes en die moet je net zo kunnen benoemen als de misdragingen van supporters van een voetbalclub of de daden van sommige leden van motorclubs. Alleen daar vinden we die vrijheid nog wel overeind blijven staan, bij de islam wordt vrijwel iedereen kriegel. Is dat al niet een indicatie dat er met de respectvolle omgang met elkaar iets fundamenteel mis aan het gaan is? Immers als alle partijen die vrijheid van meningsuiting zouden omarmen waren er geen misdragingen en zou niemand ultiem lange tenen ontwikkelen waarop of naast niet gestaan mag worden. Nu snap ik gek genoeg nog wel dat het bashen van groepen op zich bij die mensen die het betreft hard kan aankomen en gevoelens kan opwekken die niet fijn zijn. Maar mensen die namens die groepen gaan werken als advocaat des duivels vind ik zelf vaak wel erg gekunsteld overkomen. En volgens mij doen die recht aan het verwijtende begrip ‘Politiek correct denken’. Laten we wel zijn, binnen die vrijheid van meningsuiting mag iedereen in dit land zeggen, schrijven of tekenen wat hij of zij wil. Wie dat niet snapt moet toch de inhoud van de Grondwet nog eens tot zich nemen om de definitie daarvan beter te snappen. Het is dan een kwestie van fatsoen of je daarna besluit anderen al dan niet te kwetsen. Of dat nu allochtonen of autochtonen betreft. Zonder aanzien des persoons. Pas dan geven we elkaar het respect dat we als natie en volk verdienen…..

Nut van defensieve kracht…

Posted on 9 mei 2015 by meninggever • Geplaatst in Algemeen, Historie • Getagd Barbaren, budget, defensie, Duitsland, gekken, geloof, hordes, invasie, inzicht, Nederland, Rusland, verdediging • 1 reactie

We leven niet meer in een tijd van loopgraven, paarden en speren. Onze moderne tijd vraagt om geavanceerde wapens en elektronica die er toe doen. Het antwoord op de vraag ‘waarom?’ zit hem vooral in de ontwikkelingen die onze wereld momenteel doormaakt. Laten we wel zijn, toen de Muur viel in 1989 en we terecht kwamen in een ontspannen samenwerking met de vroegere landen van het Warschau-Pact leek oorlog verder weg dan ooit. Door het uit evenwicht raken van de verhoudingen slopen de westerse landen dichter tegen de grenzen van de vroegere Sovjet-Unie en in het Midden-Oosten waar de olie vaak een bron van onenigheid was geweest tussen het westen en oosten, waren de meeste landen min of meer in het kamp van de Verenigde Staten in te delen. De exorbitante rijkdom van de sjeiks en hun families waren een doorn in het oog van fundamentalisten die meenden dat rijkdom niet paste bij een leven als bedacht door hun god. Het onevenwicht werd steeds groter, kreeg een vervelende invulling op 9/11 en liet zien dat zelfs Amerika niet meer veilig was voor de armen van de barbaren. Net zo min als Rusland dat was, waar in Tsjechenie een oorlog werd uitgevochten die zijn weerga niet kende.

Afghanistan, Irak, Tunesie, Syrie, Lybie, Egypte, en nog veel meer plaatsen maakten duidelijk dat er iets aan het bewegen was wat we vermoedelijk voorlopig niet meer onder controle zouden kunnen krijgen. Ook het nationalisme in Oekraine, Rusland en Turkije maken niet vrolijker. En als een van die spelers dan ook nog landjepik toepast of een verkeersvliegtuig uit de lucht haalt via allerlei schimmige lieden, is het een wereld waar je niet vrolijk van wordt. Juist niet als je beseft dat in ons land de defensieve kracht buitengewoon beperkt is geworden met dank aan achtereenvolgende kabinetten vol lieden die meenden of menen dat het allemaal zo’n vaart niet zal lopen. Net als in 1939. Ook toen dacht de Nederlandse regering dat met de heer Hitler wel zaken te doen zouden zijn, we waren immers neutraal en beschouwde de man als een ‘bevriend staatshoofd’. Op 10 mei 1940 wisten we beter, een paar dagen later hadden we ook door dat terreur in Duitse ogen inhield dat je een stad vol burgers kon plat bombarderen als dat zo uitkwam. Onze vliegtuigen waren toen inmiddels grotendeels vernield en onze soldaten door hun materieel heen.

En dat laatste was al niet zo veel want zowel uniformen als wapens bestonden uit spul dat in de 1e wereldoorlog al als ouderwets te boek stond. Wie dat niet wil geloven moet even gaan kijken in een van de musea in ons land waar een overzicht wordt gegeven van onze militaire geschiedenis. Op 10 mei 1940 werd duidelijk waarom we geen partij waren voor de Duitse hordes. En dat zal in de huidige tijd niet veel anders zijn als we niet opletten en ons teveel laten leiden door pacifistische gevoelens. De nieuwe vijanden van de democratie zijn niet veel beter dan de oude uit 1940. De doelstellingen vaak dezelfde, de methoden zelfs geavanceerder. Tijd voor een andere aanpak. Zal lastig zijn als je ziet welke partijen ons momenteel besturen. Maar die laden een grote verantwoordelijkheid op zich als ze nu weer op de handen blijven zitten en niets doen. Krijg je enorme spijt van, net als in mei 1940. Alleen komt spijt altijd achteraf en is het meestal veel te laat.

Sturing van boven…

Posted on 7 mei 2015 by meninggever • Geplaatst in Godsdienst • Getagd Christendom, geloof, gerecht, gevecht, glas, hoop, islam, jurist, kijken, liefde, man, ontslag, pech, tegenslag, vertrouwen, werk, werkgever, werknemer • 3 reacties

Twee gesprekken over zaken die ik het liefst zou betitelen als interessant en constructief zorgen voor een blogverhaal dat ik hier met de lezer wil delen. Het eerste ging over hoe je omgaat met een flinke tegenslag als je gelooft dat er een hogere macht is de alles regelt en jou niet zal loslaten maar juist begeleiden op een nieuwe weg. Ik ben zelf van de ‘aanpakgeneratie’. Dus, knokken om te krijgen wat je nodig hebt voor een goed leven, je niet zomaar aan de kant laten zetten en altijd de discussie aan gaan met hen die menen de wijsheid in pacht te hebben maar daarbij nooit veel meer ervaring in de strijd weten te brengen dan wat ze zelf hebben meegemaakt of oppikten tijdens een cursus psychologie voor amateurs van de LOI. Meestal werden of worden die lui niet mijn beste vrienden. En ook niet mijn meest geliefde collega’s. Ik geloof nog in het ‘met de poten in de klei staan principe’ voor je echt weet hoe de wereld in elkaar steekt. Zal vast dom zijn, zeker vanuit de ogen van hen die alles met het handboek soldaat willen oplossen. Met de man over wie dat eerste onderwerp ging besprak ik zijn situatie zoals ik er naar kijk.

Arbeidsconflict, waarbij hij naar mening volkomen in zijn recht staat. Maar dat recht niet pakte, omdat hij zich wilde laten leiden door de wijsheid van zijn Schepper. Gelukkig had ik net daarvoor flink gewandeld en zat het vel wat strakker om de binnenkant van mijn lijf, anders was ik ter plekke ontploft. Knokken moet je in zo’n situatie, vechten, je gelijk halen, want dat heb je! De berusting aan de andere kant van de tafel was prachtig. Maar voor een mens als ik ben niet te snappen. Het tweede gesprek wat ik voerde had ook een geloof als uitgangspunt, maar wel een ander als dat wat het eerste gesprek zo stuurde. In de tweede situatie sprak ik met iemand die je tegenwoordig een nieuwkomer zou moeten of mogen noemen. Iemand met het geloof in die andere god. In zijn ogen ook een heel goede. Hij legde uit dat je met tegenslagen in je leven moet omgaan als een leermoment. Je pikt er altijd iets positiefs uit op.

Hij gaf als voorbeeld dat als wij Nederlanders een pechgeval met de auto meemaken we meestal eerst beginnen te vloeken, dan ongeduldig worden en maar weinig opsteken van zo’n moment. Hij zag die momenten als sturing. Er werd van je verwacht om je leven dan aan te passen aan de omstandigheden. En daar leerde je veel van. Wat wij toeval noemen was voor hem de aansturing van het hogere gezag. Twee geloven, twee min of meer dezelfde insteken. Immers, het hogere boven ons gesteld, was voor beide gesprekspartners belangrijker dan al die aardse zaken. Ik voelde me in dat gezelschap een echte atheïst. Immers, ik wil alles zelf regelen en heb niemand die even iets voor me overnam of neemt. Moet wel constateren dat ik het een prachtige gedachte vind hoor. Niks mis mee….en het verrijkte mijn denkwereld weer even. Relativeren is ook een vak…. Kortom, ook voor mij leermomenten. De dankbaarheid is richting beide mensen die ze uitten groot….

Herdenken en waarschuwen…

Posted on 3 mei 2015 by meninggever • Geplaatst in Politiek • Getagd 4 mei, Al Qaida, communisten, democratie, doctrine, geloof, gevoelig, herdenking, Hitler, homo's, IS, joden, lange tenen., meningsuiting, onderdrukking, oorlog, Osama, respect, Stalin, vrouwen, zigeuners • 4 reacties

Als kind dat na de oorlog geboren werd en opgroeide had ik ‘boven mij’ met een generatie mensen van doen voor wie die oorlog een onuitwisbare indruk had gemaakt op hun denken, herinneringen en persoonlijk leven. Hongerwinters, verraders, de Groene Politie, alles was een item dat eens in de zoveel tijd terugkwam en werd besproken. In de straat waar ik opgroeide waren ‘goeden’ en ‘fouten’ te vinden. Mijn moeder wist precies wie ‘fout’ waren geweest in de oorlogsjaren en die kregen van haar geen woord, geen blik, niet eens erkenning van bestaan. Maar die vooroordelen golden indertijd ook de lieden die niet behoorden tot de katholieke kerk die als instituut een straat verderop nog steeds lange tentakels had richting hen die meeliepen in het ‘ware geloof’. De wereld was simpel, verdeeld in goed of fout, gelovig of niet gelovig, van chaos was geen sprake.

Als ik kijk naar de wereld van nu is die situatie compleet anders geworden. Het is behoorlijk vaag geworden wat goed is of wat fout. Zwart of wit zoekt samen grijs om met elkaar te kunnen leven. Maar er komt vaak ook bruin bij, rood, geel, wit, en nog meer tinten. De oude woonstraten zijn een mêlee geworden van al die maatschappelijke stromingen. En dat is niet altijd een genoegen. En ongenoegen leidt dan weer tot uitingen die niet maatschappelijk gewenst zijn. Beetje vergelijkbaar met de vooroorlogse situatie. Ook toen bestond een sterke scheiding tussen extreem links of rechts, het midden werd niet meer vertrouwd door de kiezer. En door mooie beloften kon extreem rechts het winnen van de tegenpool aan de andere kant van het spectrum. De gevolgen daarvan hebben we gezien. Althans, dat kunnen we lezen uit de boeken die er over geschreven zijn of de films en foto’s die de vernietiging van het Joodse volk documenteerden. Want die foute ideologie van Hitler en zijn trawanten had als doel gesteld dat het nieuwe Europa Jodenvrij zou zijn.

De hekel die de Nazi’s hadden aan deze bevolkingsgroep is wellicht vanuit het toenmalige tijdsbeeld nog wel verklaarbaar, die massale vernietiging zeker niet. Is iets dergelijks nu nog steeds mogelijk? Ja hoor, geen nood. Laat een of andere ideologie dominant worden en binnen de kortste keer is er weer een bevolkingsgroep de dupe. Geef malloten en barbaren wapens en ze gebruiken die om tegenstanders de nek om te draaien of hoofden af te slaan. Afschuwelijk, abject en ook onbegrijpelijk. Want we hebben toch geleerd van dat verleden zou je denken. De communisten van Stalin vermoordden miljoenen landgenoten, links of rechts, het maakte niet. Het geloof maakt ook geen onderscheid tussen leven en dood. Zij die het ‘ware geloof aanhangen’ mogen leven, de rest, waaronder de joden, moet dood. Vreemd? Nee, hoor of zie je elke dag verkondigen. En een grote massa zwijgt daarover. Ziet of hoort niets. Net zoals die ‘fouten’ tijdens de oorlog. Nederland was en is geen land van helden. Integendeel. Als het er op aankomt buigen velen mee met de stroom. Of dat andere mensen nu het leven kost of niet. Wellicht is het goed dat juist in deze periode nog eens goed te bedenken. Er is geen echt goed of fout wellicht. Het verketteren van elkaar is dus iets wat we moeten leren uitbannen. Of een ander nu iets verkondigt wat je bevalt of niet. Zo zit een democratie in elkaar. En als je dat niet leuk vindt zoek dan snel een land waar de dictatuur alles stuurt en vrijheid van meningsuiting een illusie is. Vast heel fijn wonen. Op 4 mei herdenken we. En moeten we ook waakzaamheid prediken. Want er zijn lieden die ons allen de mond willen snoeren. Net als 70-75 jaar geleden.

Tuttigheid troef…

Posted on 21 april 2015 by meninggever • Geplaatst in Erotisch • Getagd bikini, bloot, communisme, cultuur, gelijkheid, geloof, hippie, huwelijk, jong, lingerie, man, Marlies Dekkers, moraal, naakt, oud, restrictie, revolutie, strand, topless, tuttigheid, vrouw • 4 reacties

Natuurlijk, ik ben een echt kind van de revoluties. Alles meegemaakt in de jaren zestig en zeventig. De rokken werden korter tot kort, hotpants, hippies, communes, pil, vrije seks, bakkenbaarden, lang haar, soft drugs, reizen, trekken, ontdekken, anti-autoritair denken, en zo meer. Voor de goede orde, als braaf jong mens heb ik 95% van wat ik hier noem vooral bekeken maar niet zelf geprobeerd. Maar dit terzijde. Wat ik bedoel aan te geven is dat de wereld enorm veranderde. Ook bloot werd een belangrijke uiting van die vrijheden. We gingen op het strand voor het eerst helemaal naakt liggen zonnen. Gaf een hoop gedoe, maar langzaam aan werd het geaccepteerd. Zo zeer zelfs dat met name vrouwen zich ook op de publiekere stranden vaak bloot gaven, zeker aan de bovenkant van hun lijf. Streeploos zonnen werd een belangrijk doel. Niks op tegen. Ging vele jaren zo door en de mens werd er gemiddeld vrijer door. Tot we deze eeuw binnen gingen en ontdekten dat er zoiets was als een digitale en virtuele wereld.

Daarin was privacy niet echt gewaarborgd en moest je soms uitkijken met lieden die je om je naaktheid sterk konden veroordelen of zelfs fysiek aanvallen. De vertrutting sloeg daarop toe. Sociale media maakten soms schandalig misbruik van de situatie en iets bekendere lieden moesten vooral opletten als ze ergens in het openbaar de pluspunten in de zon staken om ze te laten bruinen. Voor ze thuis waren gingen de beelden vaak al over Twitter of Facebook. De bikinitopjes gingen weer aan. De dames werden (of zijn) ingetogener (geworden) dan 30 jaar geleden. Tel daarbij op dat de nieuwe generatie jonge meiden ook veel behoudender zijn dan hun moeders ooit waren. De string moest zich zien te verdedigen tegen allerlei veel meer bedekkende onderkledingsvormen en het lijkt er op dat de reepjes stof van o.a. ontwerpster Marlies Dekkers volkomen ‘uit’ zijn.

De jeugd vindt het allemaal maar gek. En dat is opvallend, want juist in deze tijd van al die snelle trends en veranderingen zou je verwachten dat men daarom alleen al niet kiest voor de tuttigheid die nu zoveel plaats lijkt in te nemen. Zit er een culturele druk achter? Is de invloed van archaische geloven of culturen wellicht oorzaak? Het is mogelijk, het vrije denken wordt ook steeds meer onder druk gezet, dan zal het met het vrije kleden ook wel zo gaan. Waarmee we als westerse mensen toch een stukje van de indertijd zo hard bevochten vrijheden inleveren. Wat er voor in de plaats komt? Geen idee, maar voor het landschap op het strand wordt het niet beter. Ik denk dat ik voorlopig maar niet ga…..(even voor de waarheidsvinding; ik ga nooit, maar dan ook echt nooit naar het strand….bloot in de zon? Moet er niet aan denken…..:))

Wie of wat ben je eigenlijk?

Posted on 13 april 2015 by meninggever • Geplaatst in Algemeen, Godsdienst • Getagd achterlijk, achterstelling, afkomst, Amsterdam, cultuur, geloof, herkomst, informatie, instelling, integratie, keuzes, man, markt. begrip, Nederland, ontwikkeling, opleiding, oppakken, opvoeding, politiek, respect, samen, vrouw, wederzijds, werk, westers • 2 reacties

Als je hier in Nederland aan de gemiddelde burger vraagt wie of wat hij of zij is krijg je meestal een simpel antwoord. Zo ben ik zelf nog altijd een Amsterdammer, een Nederlander, een hork of een oudere jongere. Ik zal zelden aangeven waar ik qua geloof of politieke richting voor sta als primair antwoord. En echt, ik heb dat wel eens getest, de meeste geboren en getogen Nederlanders of Duitsers (en de rest van Europanen) geven een soortgelijk antwoord. Geloof speelt geen rol. Bij moslims zie je een heel andere reflex. Die hebben snel de neiging zich primair voor hun geloof op te stellen en pas daarna hun oorsprongsland te noemen als punt van herkomst. En pas daarna het land waarin zij leven. Dat zegt naar mijn mening toch wel iets over hun gedachtengoed. Het geloof is voor hen belangrijker dan de nationaliteit en met het nieuwe gastland hebben ze niet veel op. Nu zijn er uitzonderingen op deze regel. Uiteraard, komt wel eens voor.

Ik herinner me van een paar jaar geleden een marktkoopman in hartje Amsterdam Oud-West. Marokkaan van geboorte maar helemaal geintegreerd. Hij dronk gezellig een biertje en je kon enorm met hem lachen. Op de markt een komiek die zijn stal aan het einde van de dag met allerlei trucs en kunstgrepen wel leeg had verkocht. Hard werken was hem niet vreemd, maar lekker onderuit hangen en allerlei wonderlijke verhalen vertellen ook niet. Mijn observaties rond die moslimcultuur wilde ik nog wel eens met hem delen. In die buurt wemelde het van de lieden die hun vrouw echt achter zich lieten aandraven, gekleed in de bekende cultureel voorgeschreven bedekking en met een gebrek aan taalkennis die bijna stuitend was. Mohammed, zoals de marktkoopman heette, bekeek dat dan met mij en gaf toe dat deze mensen in onze cultuur eigenlijk kansloos waren. Hij zag nog meer in de toekomst van straatjeugd die ook daar nauwelijks wilde deugen.

Maar die wel graag wilde werken als de kansen zich maar voor zouden doen. Desnoods als vakkenvullers, maar geld verdienen was ook onderdeel van het zo gezochte respect. Bij een goed biertje en een lang gesprek vroeg ik Mohammed eens wat hij zich nu precies voelde als ik het hem zoals toen echt op de man af zou vragen. Zijn antwoord was direct en uit het hart. ‘Ik voel me primair een Amsterdammer, dat heeft me het meest gebracht. De rest neem ik maar op de koop toe en als het iets toevoegt zal ik het ook omarmen’. We klonken nog eens en ik sloeg hem op de schouder. Zo hoort integratie te zijn. Elkaar snappen, begrip hebben maar je ook en vooral inwoner voelen van de stad waar je leeft en je geld verdient. En dat geloof? Dat is voor mij secundair. Dus…welk antwoord geef jij als ik vraag wie of wat je bent???

Rokjesdag

Posted on 7 april 2015 by meninggever • Geplaatst in Erotisch • Getagd benen, billen, cultuur, geloof, Holland, jeans, jurken, man, opwaaien, Paradijs, rokjes, scheren, vertrutting, verzorging, vrouw • 7 reacties

Als het weer een beetje beter wordt, de temperaturen stijgen, komt die dag waarop vooral de jonge dames zich weer van hun mooiste kant laten zien dichterbij; Rokjesdag! Dan pas weet je dat de natuur onzichtbaar haar werk doet en het uitzicht aantrekkelijker wordt. Gek is dat. Het begrip rokjesdag stamt van Martin Bril, de veel te jong gestorven journalist en auteur die net als ik bijna opgewonden raakte als de dames de broeken thuis lieten, en eindelijk de benen weer eens lieten zien. Nu is het wel zo dat rokken meestal niet meer van de oersoort zijn of worden gebruikt zoals ze ooit waren bedoeld. Nee, laag over laag moet het zijn, dus onder die rokken worden nog steeds panty’s gedragen of een legging dan wel een maillot. Die benen moeten heel lang wachten om zich in het zonnetje te koesteren aan diens warmte. Vertrutting is nog steeds een heikel onderwerp.

Hele volksstammen hebben een gruwel aan die blote vrouwenbenen. Alsof dat het ultieme bewijs is voor het bestaan van een duivel of zo. Bedenk maar eens dat in bepaalde christelijke kringen een rok weliswaar is voorgeschreven, maar dan wel een die reikt tot op de enkels van de draagster. Alles wat daaronder verkeert is ongeschoren, enige opsmuk of verzorging is de ‘Heer’ een kwelling. Kletskoek natuurlijk. Maar ook bij de moslims is men afkerig van deze vorm van openbaarheid van ledematen. Tenminste als het vrouwen betreft. Nu ben ik nog wel gevoelig voor de argumenten van of rond het klimaat. Bij 15 graden kan het nog best fris zijn met blote benen, maar om bij 35 graden een vrouw te verplichten zich helemaal af te dekken is mij een brug te ver. Het past niet in onze cultuur.

Welk geloof of cultuur hier ook tegen is. Hollandse meiden en vrouwen moeten zich kunnen uiten op dit punt en het geeft ons mannen ook een duidelijk signaal; de lente is begonnen! Nu is er ook niets mis met een mooie dame in een strakke jeans hoor. Dat nog liever dan die lange rokken of jurken die alles verhullen. En dat lentegevoel moet je toch ergens vandaan halen. Als het daar om gaat geloof ik dus meteen in de scheppingsverhalen waarin Adam en Eva hun naaktheid niet verborgen, maar toonden. Niks mis mee. Maar die leefden ook niet in Nederland natuurlijk. Was hier veel te fris en dat wist die Schepper ook wel. Die koos voor de woestijnen van het Midden Oosten. In een oase was het paradijs. Naakt, omdat het zo hoorde. Het ging daar pas mis toen men ineens rokjesdagen kende. Want dat was het einde van alle moois en natuurlijks. Met dank aan die geloven en culturen die bang zijn voor het vrouwelijk schoon…..

Het einde van het rekbare leven…

Posted on 30 maart 2015 by meninggever • Geplaatst in Algemeen, Persoonlijk • Getagd Arts, collega's, dood, erfenis, familie, geloof, genen, herinnering, hoop, kinderen, Leeftijd, leven, liefde, man, nagedachtenis, overlijden, tranendal, treur, treurnis, vrienden, vrouw • 1 reactie

Een van de dingen waar wij mensen maar niet goed mee om weten te gaan is de dood. Nu is de ellende ook dat van alle mensen die ons voor gingen over de drempel van het tijdelijke naar het eeuwige, niemand is terug gekomen om even uit te leggen wat die dood nu precies voor ons allen in petto heeft. En dus gissen we er op los, koesteren ons in een of ander geloof dat het na de fysieke dood nog een tijdje door zal gaan ten bate van onze ziel of vrezen we dat einde omdat we dan niet meer onder dierbaren kunnen verkeren. Feit is dat heel veel mensen bezig zijn om die dood ver van ons te houden. We willen weliswaar allemaal oud worden, liefst in goede conditie en hopen dan op het 100-jarigenschap of nog wat verder, maar het moet wel leuk blijven. Mensen rekken lijf en geest zo ver mogelijk op en door de moderne wetenschap zijn we ook in staat om wat vroeger leidde tot het einde, nu via allerlei kunstgrepen uit te stellen. We bestrijden kwalen, geven onze genen wat extra kunstmest en andere stimulansen mee om langer door te gaan en weten nu al dat de volgende generaties moeiteloos naar de 100 jaar zullen gaan, mogelijk zelfs 120 jaar verder kunnen.

Bedenk daarbij maar eens dat aan het begin van de 20^e eeuw die gemiddelde leeftijd eerder bij 60-65 lag dan bij de huidige 78/80. Kortom, het leven is rekbaar, de dood komt uiteindelijk zelfs voor de oudste bewoners van deze aardkloot als een onafwendbare beslissing op ons af. Dan doen we ons best om dat voor hen die het treft zo goed en rustig mogelijk te laten verlopen en herdenken daarna hen die ons ontvallen. We trachten herinneringen vast te houden en ook via tastbare zaken te zorgen dat de overledenen recht wordt gedaan. Over tien jaar is die herinnering al aardig vervaagd vrees ik. Meestal gaat dit zo en na een paar decennia ben je als mens ook op dat punt verdwenen. Opgegaan in het stof van de vele miljarden mensen die ons voor gingen in die weg naar het einde.

Schilders, schrijvers en componisten maken nog wel eens kans herinnerd te worden, mits talentvol, en een enkele dictator ook nog wel. Maar de gemiddelde mens? Vrees van niet, ook al doen sommige nabestaanden van min of meer bekende mensen nog zo hun best om die nagedachtenis in leven te houden. Onlangs zag ik een programma over oude toneelspelers. Grote namen uit het verleden bleken bij hen nog te leven, maar bij een jonger publiek, de huidige 30-40-jarige waren die namen compleet onbekend. Opgegaan in het verleden, verdwenen in het grote niets. Net als geldt voor normale mensen. Wellicht dat er over 100 jaar weer eens over wordt nagedacht. Maar de kans daarop is klein. Je moet dus bij leven aan je eigen imago werken en dan genieten van alle loftuitingen die je passen. Want eenmaal over en uit is men je zo vergeten….

Mongoolse Barbaren…

Posted on 10 februari 2015 by meninggever • Geplaatst in Cultureel, Historie • Getagd Bagdad, Barbaren, doodslag, Engeland, expansie, gedrag, geloof, geschiedenis, invcasie, Mongolie, moord, olie, overname, toekomst, verkrachting • 3 reacties

Hoe komt het toch dat tussen de oude historie van de grote beschavingen langs Eufraat en Tigris zo weinig is overgebleven en we slechts Barbaarse voorbeelden zien van wat men daar verstaat onder godsdienst of cultuur. Wel, je hoeft maar een jaar of 800 terug te gaan in de tijd en je komt uit op de basis van waar we nu mee van doen hebben. Indertijd waren de beschavingen bekend als de Seleucia, Ctesiphon of Babylon. Bagdad was een belangrijke culturele hoofdstad en daar bloeide de kunst en cultuur die nu nog wel eens worden aangehaald als de wortels voor de hedendaagse beschaving (..) in die hoek. Op 10 februari 1258 echter namen de Mongolen uit het Verre Oosten met veel geweld deze hoofdstad en haar omgeving in bezit. Geen enkel leger was in staat gebleken deze Barbaarse horden tegen te houden. Huiveringwekkend was het lot voor de inwoners. De Mongolen vermoordden de kalief, de mannen, verkrachtten de vrouwen en trokken verder. Heel Mesopotamië werd toegevoegd aan het Mongoolse rijk dat nu ook grote delen van Rusland en China omvatte.

Alleen al in Bagdad en omstreken vielen meer dan een half miljoen slachtoffers. Het Barbaarse denken stopte pas toen die lui ergens bij de Middellandse Zee halt hielden en op adem kwamen. Maar ze vestigden ook de genen voor dat wat wij nu meemaken in de 21^e eeuw aan manier van denken en doen. Bagdad werd een troosteloze provinciestad zonder betekenis. Irrigatie en openbare orde verdwenen, het recht van de sterkste zegevierde. Pas na de 1^e Wereldoorlog kwam er weer een beetje gang in de ontwikkeling van stad en omliggend land. Werd Irak een zelfstandige natie met Britse invloeden op de politiek, al was het alleen al om de gewonnen olie daar. In feite is dat land daar dus net in ontwikkeling. Is de beschaving die we er nu aan toe dichten slechts kort geleden ontstaan en moeten we van de mensen daar niet veel meer verwachten dan wat we er nu van zien. Moord- en doodslag zit er kennelijk in de genen en het geloof is aan de ene kant een aanjager, aan de andere geen rem.

Als we nu eens kijken naar Mongolië zien we dat van die beschaving maar weinig is overgebleven. Het is een agrarisch volkje dat indertijd een buffer vormde tussen de Sovjet Unie en China. Het omvangrijke Mongoolse Rijk verloor al snel haar gewicht en sindsdien verarmde het in razend vlot tempo. Alles is relatief. Ook het denken dat alles zal blijven zoals het ooit was. Maar dat een invasie door een vreemde macht niet altijd even positief uit zal vallen is iets dat je maar eens goed tot je moet nemen. Vandaar dat ik pleit voor waakzaamheid. Al schrijft er over 800 jaar iemand wellicht een heel aardig stukje geschiedenis over het huidige jaar 2015.

Indoctrinatie

Posted on 9 januari 2015 by meninggever • Geplaatst in Cultureel, Godsdienst • Getagd aanslag, afkeer, afvalligen, barbaars, dom, geloof, geweren, haat, heidens, opvoeding, Parijs, politiek correct, scholing, smoren, vrije mening, wraak • 2 reacties

Ik had een heel ander blogverhaaltje in gedachten. Onschuldig, terug kijkend naar een fenomeen uit de jeugd. Dat moest even wijken voor de waan van de dag. Die ellendige aanslag in Parijs! Waarbij wederom moslimterroristen actief waren die maar liefst twaalf mensen in koelen bloede vermoordden en er nog een aantal levensgevaarlijk verwondden. Daarna vluchtten de ‘Allah is Machtig’ en ‘De profeet is gewroken’ roepende daders in een Citroen richting een onderduikadres of wellicht een vliegticket naar het door hen gekoesterde woestijngebied. De aanslag werd uitgeoefend op de redactie van een kritisch magazine. Die werkten vooral met spotprenten en daarbij was ook de profeet Mohammed afgebeeld. Is dat iets ernstigs? Nou, in de ogen van vrije mensen in het beschaafde deel van de wereld niet. Maar voor geindoctrineerde lieden diep in dat altijd weer in het nieuws tredende geloof kennelijk wel. Je mag van hen ‘de profeet’ niet afbeelden en dat gebod leidt tot de dood. Waarbij men voor het gemak maar even voor eigen rechter speelt. De verhoudingen in de maatschappij komen daarbij op scherp te staan net als de tegenstellingen. Toch is los van het feit dat je met je poten niet aan de vrijheid van meningsuiting mag tornen (ik vind die persoonlijk vele malen belangrijker voor onze samenleving dan de altijd maar weer geclaimde vrijheid van godsdienst), de achterliggende indoctrinatie is iets waarover je je als normaal burgermannetje of vrouwtje de meeste zorgen moet maken.

Fanatici hebben door de eeuwen heen gezorgd voor de meeste ellende en oorlogen. Dat indoctrineren is overigens een geraffineerd maar verder relatief simpel proces. Omdat wij mensen zeer gevoelig zijn voor wat ons door ouders, school, media etc allemaal wordt ingefluisterd of toegeschreeuwd. Of dacht je dat je zelf vrij bent gebleven van indoctrinatie? Vergeet het. Zelfs vrijzinnigheid of puur liberalisme komt voort uit iets wat je ergens van iemand hebt opgestoken of overgenomen. Je bent er ontvankelijk voor of niet. Waarom willen alle religies zo graag aparte scholen om de jeugd op eigen manier ‘op te leiden’? Juist! Zo ben ik ooit opgevoed in katholieke kring en was dat geloof op school tijdens de geschiedenisles, maatschapppijleer en zeker godsdienstlessen goed voor een grote afkeer van de ‘afvallige protestanten’ en de ‘heidenen’ die in de ogen van de kerk toen vooral bestonden uit ongelovigen. En bij die ongelovigen werden natuurlijk ook moslims genoemd. Waarvan er indertijd maar heel weinig in ons land te vinden waren.

Terwijl ik me toch redelijk kritisch ben gaan gedragen t.a.v. geloof en de RK kerk zijn die begrippen er zodanig ingebrand dat ik nog steeds af en toe met die blikken kijk naar mensen die vanuit een ‘ander geloof’ in de wereld om me heen actief zijn. Mensen die opgroeiden in het vroegere Oostblok waren als kind totaal geindoctrineerd met de leer van Marx en Lenin. Stalin stond voor hen op een voetstuk, de partijleiding kritiekloos volgend. Kijk wat je nu ziet in Noord-Korea. Het geloof in de eigen grote leider is onbegrenst. Van kind af aan er in geslagen. En zo is dat dus ook met die zgn. strijders voor het ware geloof. Ze zijn zo gek gemaakt met alle fabels en sprookjes, hun haat tegen het westen zo aangewakkerd dat ze ons de oorlog verklaren. Omdat ze overal zionistische of Amerikaanse complotten zien en elke tegenzet vanuit dat westen meteen ook ervaren als een ‘Joodse samenzwering tegen de islam’. Kijk en dan wordt het heel eng. Immers, acties leiden vrijwel altijd tot reacties, geen oorlog zonder dat je zelf ook verliezen leidt. Ook dat is een vorm van indoctrinatie. Omdat wij niet in staat zijn als mensen anderen te accepteren om wie ze zijn of waarmee ze bezig zijn. We willen domineren, onderdrukken, macht uitoefenen. Er in gebracht door lieden die dit zelf ook hebben ondergaan. Die weten ook niet beter. Al zijn ze wel verdraaid slim in het overeind houden van een illlusie. Het zou dus een goede maatregel zijn om godsdienstleer direct te verbieden, openbare scholen verplicht te stellen en alle uitwassen van welk geloof ook, uit te bannen. Misschien moeten we onze kinderen eens echt gaan opvoeden met begrippen als vredelievend zijn, tolerantie, onbevooroordeeld en niet haatdragend. En als ik die begrippen uit tik merk ik dat ze allemaal strijdig zijn met de meeste geloven. Kortom, dan is het een keuze of we nog langer geindoctrineerd willen worden. Zoals door mij….

	MyriamC op Bellen of…
	ymarleen op Bellen of…
	Suskeblogt op Bellen of…
	rietepietz op Bellen of…
	meninggever op 1100…

Altijdmijnmening

Waar mijn persoonlijke mening wordt geventileerd…Alle teksten en beelden vallen onder mijn persoonlijk copyright en mogen nooit worden benut, gekopieerd of gebruikt door derden zonder mijn specifieke toestemming. Ook de gebruikte afbeeldingen vallen (mits anders vermeld) onder deze standaardregel.

Tagarchief: geloof