
Morgen, op de 7e oktober kijken we vol afgrijzen terug naar 2023 om dan meteen te constateren dat die datum altijd verbonden zal blijven met een genocide (anderen noemen het een ongekende pogrom, weer anderen een verzetsdaad..) op joodse onschuldige burgers en een wreedheid die de wereld (bewust of onbewust) nog niet eerder zag. Hamas en haar volgelingen trokken toen de grenzen van Gaza en Israel over en moordden, verkrachtten, ontvoerden, en plunderden Joodse nederzettingen en burgers. De paar IDF-soldaten die daar actief waren werden snel overrompeld en als ze vrouw waren onderworpen aan de bekende gruwelijkheden die barbaren er op na houden die nu eenmaal wetteloos en qua niveau grenzeloos opereren. Het menselijk leed was niet te overzien.

Ontvoerde Israeli (en andere mensen die bij toeval in de buurt van de inval waren..) werden als gijzelaars naar holen in Gaza gesleept, vastgehouden in tunnels en daar gemarteld, verder verkracht, onthouden van voedsel en medische zorg. Het wrede lot niet verzacht door actieve hulp vanuit het Rode Kruis, Amnesty of de VN. Integendeel. Veel van die organisaties keken liever weg. Ze zouden later wel een actieve rol willen spelen toen Israel, voorspelbaar, keihard terug sloeg in Gaza en daarbij Hamas stevige slagen toebracht en de Gazaanse samenleving aardig in puin hakte. Daarover spraken vooral linkse mensen hier en sommige buurstaten schande, maar tegelijkertijd weigerden die buurlanden om Gazaanse (Arabische) vluchtelingen op te vangen. Immers, men heeft daar niet zoveel op met ‘Palestijnen’. Het diep gewortelde moslim-extremisme speelt daarbij een grote rol. Intussen weten we dat met name de staten en groepen die maar een doel kennen; Israel van de kaart vegen, de krachten bundelden en met raketten en veel geweld het Joodse land terroriseerden.

Israel sloeg terug. Keihard. Hezbollah, Huti’s, Iran, allemaal kregen ze klappen. Het bloed vloeide, en de gijzelaars werden deels na uitruil met gevangenen in Israel vrijgelaten. Ze vertelden na thuiskomst hun gruwelijke verhalen. Met geen pen te beschrijven wat ze meemaakten. Andere gijzelaars op gruwelijke wijze vermoord. Zelfs baby’s gewurgd voor de ogen van hun moeder die daarna ook zelf beestachtig werd geslacht. En dan zijn we nu anno 2026 zo ver dat vooral extreemlinks een anti-Israel beleid voorstaat, alle banden met het joodse land wil verbreken en meer dan de ruimte geeft aan stateloze en illegale plunderaars om hier hun haat te verspreiden. Antisemitisme nu overal aanwezig. Wat dat betreft heeft Hamas ‘prima’ haar werk gedaan. Links buigt voor de islam en likt de schoenen van de ophitsers die mede verantwoordelijk waren voor die genocide van 7 oktober. Ik walg van die lui. En laat niemand nu met ‘ja maar’ beginnen. Wat je ook mag bedenken over hoe Israel omgaat met die ‘Palestijnse Arabieren’, deze slachtpartij is niet te verdedigen. En ik zou wel eens willen zien hoe wij Nederlanders reageren als hier hetzelfde zou gebeuren vanuit Belgie of zo. Gaan we dan zalvend praten met de daders of hen op voorhand vergeven?? Nee toch zeker! Kortom, laten we vooral gedenken wie er allemaal zijn afgeslacht op die dag. En trachten vrede te koesteren. Dat is veel waard. Al is het met sommige groepen lastiger vreedzaam samenleven dan met anderen….. (beelden: internet)




































Ik vind het interessant om te zien of te lezen hoeveel mannen en vrouwen om elkaar geven terwijl ze met hetzelfde gemak er alles aan doen om de ander af te stoten. Het zit in de geslachten om nauwelijks tot niets te snappen van het andere, ook al kunnen we daarover nog zo veel lezen. ‘Signalen’ die worden opgevangen lijken niet echt te zijn uitgezonden zoals de ontvanger die heeft begrepen. Een blik van een vrouw richting een man wil niet meteen zeggen dat ze voor dat ene glas wijn het bed met je deelt en de meest charmante mannen willen tot spijt van sommige dames nog weleens de neiging hebben om zich op hetzelfde geslacht te richten. Allemaal verwarring zou je denken. Wordt nog vervelender als een van die twee mensen een dominante positie bekleedt en de ander op welke wijze dan ook afhankelijk is van diens gunsten. Neem een actrice die graag een rol wil bemachtigen waarmee ze op termijn in staat is beroemd te worden en enige welstand of bekendheid op te bouwen.
Die komt dan in contact met lieden die soms helemaal into hun vak zijn en het beste zoeken wat er bestaat, maar er zijn al decennialang ook wat figuren te vinden die denken in termen van ‘tit-for-tat’. ‘Als jij nu even dit doet voor mij, doe ik wellicht dat voor jou’. Onlangs zagen we weer zo’n affaire in de VS waarbij een producer allerlei onbetamelijks deed met dames in zijn omgeving. Maar laten we wel zijn, eerder kende de BBC al een soortgelijke affaire. De betrokken dader was toen net overleden, maar de verhalen waren vreselijk. Dat er dan in ons land ineens ook een response plaatsvindt waarbij soms namen worden genoemd is opmerkelijk. Waarom zou je dit verzwijgen als je zeker weet dat je bent misbruikt? Als je zeker weet dat jou niets te verwijten valt is aangifte doen toch het minste. Waarom wachten tot een balletje begint te rollen? Nu is dat hier veelal niet groter dan een erwt, in de VS neemt het giga-proporties aan.
En we klapperen met de oren alsof we geen idee hadden dat dit ook maar zou kunnen plaatsvinden. Kletskoek. In de jaren 70/80 las ik de boeken van Harold Robbins! De inhoud van die werken stond bol van de al dan niet gewenste erotiek, en hij beschreef daarbij de merites in de wereld van politiek, banken of Hollywood. Wat we nu in het journaal zien onthulde hij toen al in romanvorm tot in de fijnste (..) details. Mannen en vrouwen speelden een spel van macht en uitbuiting waarbij die van het slachtoffer niet altijd als zielig kon worden omschreven. En zo zal het in het echt ook wel gaan. Niet iedere dame die iets meemaakt is meteen zodanig van de leg dat ze niet meer kan functioneren. Aan de andere kant staat natuurlijk een type man dat kennelijk geen normale relaties kan onderhouden en slechts op deze wijze een vorm van gerief meent te moeten bereiken. Hoe dan ook, het geeft aan dat er tussen mannen en vrouwen nog steeds een vorm van ongelijkheid bestaat en dat we het evenwicht tussen de seksen dienen te herstellen. Voordat we extra gewicht toevoegen aan de kant van mannen die menen dat slechts hun wil wet is. Ik zou het soms best weleens willen maar ben wellicht te keurig opgevoed of opgedroogd. Wie zal het zeggen. Jullie wellicht??

