Schrijfblokkade en herfst

HPIM7863_editedAfgelopen jaar besteedde ik veel tijd aan het schrijven van de meeste hoofdstukken voor een nieuw boek over mijn leven met (of voor) het mooiste automerk dat ik in mijn leven ben tegengekomen. ‘Against all odds’, bleef ik dat merk altijd trouw. Al was ik af en toe dan ook nog bezig met wat andere zaken dan het actief in de markt zetten van juist dat automerk. Het toekomstige boek beschrijft mijn jeugd, de wijze waarop de keuze voor dat merk tot stand kwam, mijn verhaal rond de verschillende bereden exemplaren, mijn werk voor een dealerschap en later mijn MT-werk voor de (huidige)importeur. Inclusief de controntaties met wonderlijke klanten, persmensen of collega’s die er geen hout van snapten (in mijn optiek dan..). Dat vloeide er allemaal snel uit en ook de beelden die ik wil opnemen zitten al in een vakje op de harde schijf. Daarbij moet er ook een verhaal in staan over de geschiedenis van een van de oudste merken die nu nog bestaan. Al een herkomst die start in de 19e eeuw. Als dat niet oud is….Maar voor ik de volgende stap zet, correcties, taalchecks en daadwerkelijke uitgave, moet er nog een laatste hoofdstuk worden gedicht. En daar ging of gaat het fout. Ineens vloeit het niet meer zo vlot uit de vingers, zit alles vast en stel ik de finale steeds weer uit.

WP_002808Komt deels doordat de wereld zo snel verandert dat bijvoorbeeld een relevante toekomst voorspellen redelijk lastig is. Ik zit al een maand of twee volkomen vast. En dat beperkt zich niet tot het boek. Ook het schrijven van mijn diverse blogs gaat me niet soepeltjes af. Ik moet er voor werken, zoeken, inspiratie opdoen. En dan nog kraakt het, net zoals de hiervoor in een ander verhaal al beschreven botten. Is het nieuw? Nee, het zit hem in de herfst volgens mij. Als de dagen korter worden en de temperaturen dalen vloeit het bloed niet meer zo vlot als ik zou willen en loop ik soms inspiratief vast. Vreemd verschijnsel, anderen zullen dat op andere momenten kennen, maar ik zit er nu maar mooi meer. Als ik het een beetje inschat kan ik niet eerder dan volgend jaar mijn nieuwe boek over ‘leven met….’ uitbrengen.

Skoda formule Vee 1972 Scan10168De inhoud is leuk zat om goed leesbaar voor iedereen aan te geven waarom een mens kiest om ‘het ware geloof’ uit te dragen en daar dan ook nog zijn beroep van te maken. Ik ben er van overtuigd dat in bepaalde kringen wordt uitgekeken naar mijn schrijfsels. Maar dan moet men nog even geduld hebben. Het komt er aan, maar nog even die laatste zinnen oreren. Nou ja, ik beschrijf een stukje persoonlijke geschiedenis die op professioneel gebied maar liefst vier decennia omvatte en deels zorgde dat het merk nu is waar ik het ooit wilde hebben. Mag het dan even wat langer duren ja?! Kortom, het komt er aan en als het creatieve kind geboren is zal ik ook hier vertellen waar je het kunt bestellen…:)

 

1977

037Ieder mens kent in zijn/haar leven wel momenten dat hij/zij beslissing nam of neemt die grote invloed hadden of hebben op later. Ook uw meninggever overkwam dit. Meerdere malen zelfs. Vaak omdat je in de waan van het moment toch minder goed afweegt wat de consequenties kunnen zijn voor de toekomst. Maar soms pakt het ook goed uit. Zoals in het jaar 1977, toen ik werk technisch de overstap maakte  van de luchtvaart naar de auto’s. Van B-to-B naar B-to-C en meteen ook van een groter bedrijf met meerdere vestigingen naar een tamelijk klein bedrijf dat nog een de drempel van de echte groei stond. Niet dat die keuze nu zo heel onverwacht kwam hoor. IN feite lag de basis er voor al een jaartje of vier eerder toen ik kennis maakte met dat toen nog heel piepkleine garagebedrijf waar ik mijn tweede nieuwe auto kocht. Daarna verstevigde de contacten met de ondernemer en zijn mensen, en begon ik op Schiphol en bij buren en vrienden te bemiddelen in het promoten en verkopen van auto’s die door de Amsterdamse dealer werden aangeboden. Mijn passie voor het Tsjechische merk waar men vertegenwoordiger voor was speelde daarbij zeker een rol. Maar er gingen ook auto’s van andere merken naar mijn relaties.

L&K 1928 - 1078 - Skoda Museum - FFF09 Scan10102Toen bleek dat de toenmalige importeur van het merk steeds meer kwaliteitseisen stelde aan haar dealers en de bewuste dealer dus werd gedwongen om een showroom te bouwen van waaruit de nieuwe auto’s zouden moeten worden verkocht kwamen de gesprekken met mij ook in een stroomversnelling. Als ik nu even die verkoop ter hand zou nemen en ‘nog wat zaken’ dan zag men het wel zitten om met mij verder te gaan. En dat werd dus in 1977 de situatie. Al snel bleek dat het me niet zo mee viel. De overstap was heftig, al was het maar omdat naast die verkoop en promotie ook een kast vol lijken op me wachtte. Administratief bleek men er een puinhoop van gemaakt te hebben en buiten mij was er niemand die daar iets mee zou kunnen. Het werden heftige jaren. Het leerde me enorm veel en ik kreeg ook diep ontzag voor de technische mensen die daar keihard werkten en daarna vaak nog bereid waren om een paar uurtjes extra te besteden aan het ophalen van nieuwe auto’s bij de toenmalige importeur.

Rapid 120 - 4Dat ik als ambitieus mens niet alleen kon helpen aan de uitbouw van het bedrijf, maar meteen ook tegen heel wat heilige huisjes aanliep en mijn neus vaak meer dan pijnlijk stootte was onderdeel van de leerschool. De keuze die ik in 1977 maakte had uiteindelijk grote gevolgen. Het zou me qua carriere ook bij de latere importeur Pon brengen. En mij mijn passie voor de luchtvaart weer terug brengen plus mijn ooit sluimerende creativiteit. Op Schiphol niet nodig geacht, in het autovak meer dan noodzakelijk. In ieder geval was het voor veel luchtvaartmensen uit die tijd onbegrijpelijk dat ik die stappen zette. Onlangs, de oude managers van het vlieggebeuren komen een paar maal per jaar weer bij elkaar, moest ik het nog eens uitleggen. En terwijl er een jumbojet over de plek des gezelligheids heen denderde op weg naar zijn bestemming, voelde ik dat het best een lastig verhaal was. Zeker als je bedenkt dat de meeste van die oude knarren meenden dat ik voor Lada was gaan werken. Kijk, dan heb je indertijd kennelijk toch iets verkeerd gedaan…