Versieren is een kunst?

Griekenland - 3Toen we een plekje hadden gevonden in ons geliefde mini-restaurantje op die plek in het bos waar mensen van alle gezindten of herkomst samenkomen om even te wandelen, de hond te laten rennen of bijvoorbeeld te trimmen, zag ik meteen de scene die zich in de hoek van dit horecatentje afspeelde. Een wat middelbare kale meneer die met zijn niet onsoortige vrouwelijk gezelschap zo klein mogelijk probeerde te maken en niet met zijn handen van haar kon afblijven. Hij praatte veel en luisterde naar haar met bovengemiddelde aandacht. Versieren volgens het handboek soldaat! En ik kon het vanuit mijn comfortabele stoel met een lekker bak hete thee voor me en een nog wat hetere tosti goed volgen allemaal. Dat versieren is voor veel mensen iets wat ze niet in de genen hebben zitten. Er zijn geen echte opleidingen voor en omdat we als mensen vaak snel kiezen voor ‘die ene’ raken we de opgedane ervaring al snel kwijt. Mannen moesten die kennis eigenlijk gewoon bijhouden zoals ze doen bij andere concrete vakken of vaardigheden. Kom je dan in een situatie waarin dat oude ‘vak’ weer nodig blijkt, kan zijn omdat mensen een nieuwe partner zoeken of wellicht omdat ze ondeugend genoeg zijn om een soort bijvangst te overwegen, is het handig om dat verleiden en/of versieren toch weer eens af te stoffen. Lovers statue 2

Over en weer is die kunst van het verleiden belangrijk omdat je dan toch alles moet doen jezelf te kunnen verkopen. Ik hoef maar naar een Tv-programma te kijken als ‘Boer zoekt vrouw’ en ik zie dat voor veel mensen dat verleiden nauwelijks behoort tot de fundamentele kennis of ervaring. Sommigen klappen compleet dicht, ze kunnen niet praten, luisteren al helemaal niet, en een potentiele partner wordt sowieso nauwelijks aangekeken. Niets zo leuk als een leuke partner diep in de ogen te kijken toch? Sommigen weten niet eens welke kleur ogen hun al dan niet beoogde partner eigenlijk heeft. Hoe wil je dan ooit zijn/haar ziel bereiken? Kortom, versieren en verleiden is een kunst. Het behoort bij het menszijn, en als je wilt weten hoe dat werkt moet je af en toe maar eens om je heen kijken. Sommigen hebben het in hun wezen zitten als lachen of huilen. De man waar ik naar keek was een grootmeester. Het doel heiligde de middelen. En toen zij samen weg liepen na afloop van hun zitsessie legde hij voorzichtig zijn arm om haar slanke middel. Het leek gelukt te zijn en hij was op weg om zijn prijs op te halen….

Mannen staan en vrouwen zitten..

ANQ-07 - Londen 100993 VAM Adonis en broer Scan10111Terwijl de wereld lijdt onder allerlei vormen van bedreigingen door nationalisten of extremisten is er nog een extra oorlog aan de gang. Maar die beperkt zich wat meer tot de plekken waar weinigen graag een blik van een ander toestaan of op prijs stellen. Het toilet. Per definitie het domein van ieder individueel mens om zich even terug te trekken om dat te doen wat een lichaam nu eenmaal regelmatig moet; ontlasten! Of dat nu gaat om het ene of het andere uitwerpsel of vocht, zonder dat ga je domweg dood. Kortom, het is nog steeds een van de taboes die ons mensen bezig kunnen houden. Zo zeer zelfs dat er tussen mannen en vrouwen een machtsstrijd aan de gang is geraakt die gaat om de positie van de man tijdens het plassen. Mannen schijnen hun regenwormen niet zodanig te kunnen richten op normale toiletten dat ze spettervrij hun water laten lopen. En dus worden vrouwen, die in 80% van de gevallen deze ruimten moeten schoonmaken, chagrijnig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWaarom richten die lui niet gewoon in de pot en niet er naast? Dat zit hem natuurlijk in veel fysieke zaken, mannen kunnen dat best uitleggen, maar ga dat maar eens doen in gezelschap…. Vrouwen hebben nu zelf de oplossing bedacht. Zitten die lui! Net als zij, gewoon op de pot plaatsnemen en het water over Gods akkers laten lopen. Niks staan. Nu zijn mannen in de afgelopen decennia steeds meer op hun vrouwen gaan lijken en sommigen delen zelfs het ondergoed (David Beckham). Niks op tegen allemaal en een man die kan koken is ook op zijn toekomst voorbereid, maar dat zitten blijkt enkele macho’s toch te veel van het goede. En die spanden een rechtszaak aan voor een Duitse rechter. En die oordeelde op zijn beurt dat het gebod ‘Gij dient te gaan zitten als ge gaat plassen’ van de steen van Mozes moet worden verwijderd. Niks zitten, staan! Ik zie er van komen dat binnenkort de dames opnieuw naar de rechter afreizen en een schoonmaakgebod eisen. Mannen moeten dan hun eigen vloertje maar schoonmaken en de spetters verwijderen.

Greece-1Of zou het helpen om het vergrootglas dat mannen per definitie ophebben eens af te laten zetten? Een lastig dilemma. Maar mannen en vrouwen zijn op dit punt dus nog ver van elkaar verwijderd. Ben benieuwd wanneer er een of andere tuttenbel van de VN deze kant op komt om te wijzen op het discriminerende karakter van dat staand plassen door mannen. En meteen een schadevergoeding vraagt voor alle slachtoffers van die vieze vloeren door de jaren heen. Want dat is ook een vorm van slavernij…..toch?

Familiediner…ultiem toetje…

Familiefoto ca. 1910 - S. Macrander-J.B.C. Hesselmann - Pais en vreeNiets zo’n fijn vermaak als leedvermaak. Het is zeker bij ons Nederlanders een populair gebruik om ons bezig te houden met de soms vermakelijke kleinburgerlijkheid van de medemens. Vandaar dat er zoveel programma’s op tv gaan over ruzies in familiesfeer of onder buren. De commerciëlen hebben hun ‘Bonje met de Buren’, bij de NPO kom je de Rijdende Rechter tegen, en die man zal zich wel eens afvragen waarop hij eigenlijk ooit aan het studeren is geslagen, maar het toetje is voor mij toch echt afkomstig van de EO. Niet echt mijn meest populaire omroep, maar voor ‘Familiediner’ ga ik altijd even zitten. Die Bert van Leeuwen die het presenteert is bepaald atypisch voor een man van deze omroep. Loopt op gympies, draagt verder erg vlotte kleding en rijdt in allerlei modieuze (sponsor)auto’s. De voorgelegde familieproblemen moeten door veel praten en een lekker hapje worden opgelost. Over dat laatste heb ik best een opmerking. Mag het alsjeblieft een beetje stevige kost zijn? Ik zie nu hapjes voorbij komen waarvan ik me afvraag of ze de holle kies wel kunnen vullen. Vrees van niet.

Two women fighting and screamingMaar in veel van die gevallen is het onderwerp, de familieruzie, het meest vermakelijk. Omdat mensen soms jaren niet bij elkaar over de vloer komen omdat er ooit iets is gezegd door de een tegen de ander en dat weer leidde tot ellende bij de achterban. Soms zit het allemaal veel dieper, maar wellen ook de tranen snel op als er kans is op hereniging. De meeste Nederlanders zijn gek op hun familie en doen weliswaar stoer over het feit dat ze het zo maar tien jaar zonder ‘die of die’ hebben kunnen uithouden, als het puntje bij het paaltje komt vallen we mekaar al vergevend in de armen. Hoe christelijk willen we het hebben? Als het dan mis gaat krijg ik vaak een gevoel van plaatsvervangende schaamte. Want het moet wel heel erg zijn geweest wil je niet op een toch bepaald drempelverlagende uitnodiging ingaan lekker samen te komen in een redelijk goed restaurant. Om eindelijk al die onzin eens uit te praten die al zo lang in de weg zat.

Familiediner 1396438018_1Als je daar dan alsnog weg blijft (en de argumenten komen bij mij nooit overtuigend genoeg over..) zit je volgens mij toch zodanig in mekaar dat het logisch is dat er ruzie is met de rest van de familie. Vaak ingegeven door het wonderlijke argument dat de wereld om ons draait en niet om die gedachte dat we minder zijn dan een zandkorrel op een groot strand vol vergelijkingsmateriaal. En stel je nu eens voor dat morgen de rest van de familie in een situatie als met die MH17 voor kwam, voor altijd uit je leven verdwijnt. Ben je dan nog zo overtuigd van je gelijk? Mocht iemand het plan hebben om mij te verrassen met die Bert en zijn limousine, ik stap in hoor. Maar wel onder de voorwaarde dat ik fatsoenlijk te eten krijg, die kokkin haar mond houdt en dat ik door de rest van de familie wordt toebedeeld met het eeuwige gelijk. Wat anders….

Verdeling van welvaart dringend nodig

OLYMPUS DIGITAL CAMERASoms komen de dingen bij elkaar. Zoals ik zag hoe in een documentaire over ‘muren’ die in de wereld worden opgeworpen tussen bepaalde bevolkingsgroepen, een van de grootste daarvan  is gebouwd door de Marokkanen om de oorspronkelijke bevolking van de Westerse Sahara buiten de eigen deuren te houden. Of hoe de armlastige Mexicanen desnoods met gevaar voor eigen leven een muur oversteken naar de VS, waarin door geldgebrek aardige gaten zitten en je soms door even om de hoek te zwemmen van dat ding als hij op een strand in zee steekt zo maar in de Verenigde Staten als illegaal een nieuw leven kunt beginnen. De muur die tussen Israël en Palestijns gebied is gebouwd werd bijna bizar, maar niet helemaal onbegrijpelijk. Dat geldt ook voor een muur die de Slowaken opwierpen rond gebieden waar Roma’s wonen die niet willen deugen. En die Roma hebben daar een ultiem antwoord op; overbevolking! Een vrouw van 34 was in beeld die al tien kinderen had, andere gezinnen produceren kinderen door terwijl de oudsten van die nieuwe generatie zelf ook al aan het kinderen maken is. De achterliggende gedachte is dat zij nu al met 20% van de totale bevolking zijn en de Slowaken zelf de productie van kinderen tot een minimum beperken. Op termijn zal dat leiden tot een omgekeerde situatie en moeten de Roma wel een eigen land of bestuur opeisen. Opvallend was ook dat geen van die Roma echt bereid was om door werken of studeren een beter leven te bereiken.

WP_20141002_018Het moest maar komen van de regering, van gebedel of erger  nog, stelen en roven. Vandaar die muren. De enkeling die wel studeerde werd meteen geaccepteerd de Slowaakse samenleving. Kortom, een zichzelf in stand houdend probleem dat ik ook al kende uit Bulgarije, Roemenië en Tsjechië. Dat volk wil voor een deel niet werken voor het geld, en als men oud genoeg is om te reizen zoekt men dus het rijke westen op als inkomensbron. Er is iets mis met de verdeling van rijkdom in de wereld. Niet in de laatste plaats op plekken waar je het niet verwacht. 1% van de wereldbevolking heeft meer te besteden dan de overige 99% samen opgeteld. Geen wonder dat er veel lieden de overtocht wagen en proberen om een graantje mee te pikken van al die welvaart. En daarbij hebben ze maling aan het idee dat wij in het vrije westen vooral hard hebben moeten werken voor het vergaren daarvan. Of dat ons politieke systeem zo in elkaar steekt dat we de rijken ietsjes minder rijk maakten en de armen een beetje minder arm. Maar nog steeds, wie wil en kan werken moet dat vooral doen.

Kort. networking employees-togetherStil zitten met je hand omhoog voor de bekende aalmoezen werkt op zichzelf niet. Of zou dat niet moeten doen. En let op, als de wereld socialer zou zijn werd het aantal kinderen dat in arme gebieden wordt geboren kleiner, zal het aantal economische gelukszoekers kleiner worden en kunnen de muren worden afgebroken. Mits we het werk anders verdelen en ook zorgen dat het met de stromen uitkeringen aan hen die niet  willen werken afgelopen is. Zou dat de wereld plezieriger maken dan hij nu is? Ik mag het hopen. Nu nog eens bedenken hoe we de wereldleiders van dit denken kunnen doordringen….Want zelfs in ons land wil dat maar niet aankomen! Zelfs niet in de zogenaamd progressieve kringen…

De geloofszeden en de truttigheid

?????????????????????????????Als er een tijdperk goed was voor onze vrijheid en verruiming van het denken dan toch de jaren negentig. We kregen weer zin in het leven, vertrouwen in een betere toekomst, en gedroegen ons vrijzinnig. Nu was dat in onze streken al wat langer aan de gang. Denk maar eens aan de openhartige schrijfsels van verschillende auteurs of de Nederlandse speelfilms en tv-series waarin bloot een onderdeel was van het script. Anders dan in veel Engelse of Amerikaanse kunstuitingen op dit gebied, lagen Nederlandse acteurs en actrices vaak bloot in beeld en was een liefdesscene bijna verplicht onderdeel van een verhaal. En dan niet met drie lakens om hen heen, maar gewoon open en bloot. Datzelfde zag je op de Nederlandse stranden. Bloot was meer gebruikelijk dan uitzondering en men schaamde zich er (terecht) ook niet voor. De string beleefde bij de ondergoedjes haar hoogtijdagen al moesten meer behoudenden er niks van weten. Toch leefden we in een tijdperk van zien en gezien worden. Dat stond uiteraard haaks op alles wat met geloof van doen had. Daar moet je alles bedekken en wat je van ‘god’ gekregen hebt laten woekeren en uitgroeien. Ook dat past niet in het beeld van die jaren.

???????????????????Zelfs tot ver in deze nieuwe eeuw ging dat vrijzinnige door. Tot we ineens een omslag bereikten en het grote bedekken weer begon. Uit schaamte, of omdat de jongere generatie, opgroeiend tussen steeds meer mensen met een andere culturele achtergrond, een soort reveille van preutsheid meemaakte die zijn weerga niet kende. Terug naar de algehele bedekking, het scheermes opgeborgen en het ondergoed weer van de degelijke soort. We staan ons zelf nog net een paar tatoeages toe die diep verstopt onder vele lage kleding af en toe nog mogen worden bekeken door intimi, maar het grote exhibitionisme is voorbij. Ook in de gay-scene waar men ooit bepaald taboe-doorbrekend bezig was. Bloot tijdens de Gay-Pride, zelfs dat is uit. Het mag niet meer van overheden die zwichten voor de morele druk vanuit de kerken die zich storen aan ons ‘zondige verval’. Onlangs viel me op dat in een paar Nederlandse series bloot net zo in beeld werd gebracht als in de VS. Men suggereerde veel, maar de lakens bleven om de hoofdpersonen heen.

???????????????????Kan zijn omdat die zich schaamden voor hun dikke buiken of hangborsten, maar ik denk dat het veeleer iets is wat we ons zelf hebben opgelegd. Preutsheid is ‘in’, openhartigheid en realisme is uit. Nu maar hopen dat we niet terug glijden naar de morele wereld van de jaren vijftig. Toen seks taboe was en jonge mensen zich onthielden van alles wat met liefde van doen had tot ze getrouwd waren. Om te ontdekken dat dit huwelijksleven ook weinig te bieden had, bij gebrek aan ervaring en vergelijkingsmateriaal. Openheid en goede voorlichting, maar zeker ook wat ervaring op doen lijkt mij een beter alternatief. De mode verandert ook. Mini is uit, midi en volledig bedekt raakt in. Jonge mannen meten hun mannelijkheid en aantrekkelijkheid af aan een baardgroei die de Taliban niet zou misstaan. Op mij maakt het allemaal een verkeerde indruk. Moet er niks van hebben. Hebben we daarvoor nou gevochten in die swingende jaren zestig en negentig? Kortom, ik ben tegen de vertrutting! En helemaal als die voortkomt uit een soort voorzichtige boetedoening opgelegd door archaische geloven die menen dat de mens gekleed geboren wordt en zich als zodanig zijn leven lang zal moeten gedragen. En zo word ik vermoedelijk de eenling die gelooft in vrijheid en blijheid en nog graag kijkt naar alles wat bloeit en altijd boeit….

Kerstbomenjacht

WP_20150104_003Ik moest er ineens aan denken toen ik onlangs aan het begin van deze nieuwe maand langs een ondergrondse vuilcontainer in onze buurt liep en daar een vijftal kerstbomen zag liggen. Afgedankt, weggedaan, opgebruikt. Los van het feit dat die groene afvalhoop daar niet hoorde te liggen, de vrachtwagens die deze containers legen zijn niet ingericht voor het weghalen van dit soort groen afval, bedacht ik me dat de wereld van de jeugd wel erg is veranderd sinds ik zelf daar niet meer toe behoor. Immers, in onze jeugd was een afgedankte kerstboom ‘buit’. In onze straten woedde namelijk in de dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw een ware slachtpartij over die oude bomen. Die werden in de meeste straten bij het wisselen van de jaren op een stapel gemikt en in de brand gestoken. En wie de meeste bomen had, maakte het fraaiste vuur. Dan kwamen mensen uit de hele straat bij elkaar en wensten elkaar een gelukkig nieuwjaar. De volgende ochtend om 8 uur smeulde dat vuur nog. Die jachtpartijen deden we in georganiseerde vorm. Net als een militaire operatie. Bewapend met stokken en ander wapentuig dat paste bij de leeftijd. En we waren wel zo vrij om in belendende straten ook te zien of we wat door concurrerende groepen verzamelde en soms bewaakte bomen konden roven. De kerstbomenjacht was er een ‘op leven en dood’ en daarbij vielen nog wel eens slachtoffers.

WP_005744Meer dan een bloedneus of blauw oog hielden de strijders er overigens niet aan over, maar toch…. Soms hadden wij het spannend. Dan kwamen er ook bij ons groepen uit andere buurten langs en wilden de door ons verzamelde bomen net zo weghalen als wij bij de ‘buurstraten’ deden. Gelukkig was onze groep in aantal redelijk groot, maar ik herinner me nog een jaar waarin ineens lui uit Amsterdam-Oost onze woonbuurt doortrokken. Getalsmatig waren ze flink groter dan wij en ook de leeftijd van de jonge mannen die daarin meeliepen overtrof die bij ons gemiddeld ook flink. Gelukkig waren de automonteurs van de in onze straat gelegen garage graag bereid om een handje te helpen en werd de situatie met veel gedreig over en weer afgesloten. Het vuur op oudejaarsavond was er des te leuker door. Dat zelfde garagebedrijf verzorgde ook vaak wat extra’s voor op het vuur. Oude houten pallets, maar ook lege vaten en soms zelfs accu’s gingen op het enorme vuur dat op een pleintje in onze straat traditioneel werd aangestoken. Geen wonder dat die vlammen pas doofden als wij al lang en breed in bed lagen.

willibrorduskerk-amsterdam-4-sloopToen ik zelf niet meer in die straat of buurt woonde ging die kerstbomenjacht nog lang door. Al was het door de geparkeerde auto’s lastiger geworden om dat vuur zo te maken als vroeger gebruikelijk was. Een jaar is er zelfs een VW verbrand naar ik hoorde. En tegenwoordig is de traditie in die oude buurt die zo vernieuwd werd en voorzien van heel andere bewoners, volkomen verdwenen. En worden kerstbomen bij het grofvuil gelegd, bij de vuilcontainer en kijkt er niemand mee naar om. Zou het met Zwarte Piet op termijn ook zo gaan? Als die dan maar niet op de brandstapel eindigt…

Indoctrinatie

HPIM4394Ik had een heel ander blogverhaaltje in gedachten. Onschuldig, terug kijkend naar een fenomeen uit de jeugd. Dat moest even wijken voor de waan van de dag. Die ellendige aanslag in Parijs! Waarbij wederom moslimterroristen actief waren die maar liefst twaalf mensen in koelen bloede vermoordden en er nog een aantal levensgevaarlijk verwondden. Daarna vluchtten de ‘Allah is Machtig’ en ‘De profeet is gewroken’ roepende daders in een Citroen richting een onderduikadres of wellicht een vliegticket naar het door hen gekoesterde woestijngebied. De aanslag werd uitgeoefend op de redactie van een kritisch magazine. Die werkten vooral met spotprenten en daarbij was ook de profeet Mohammed afgebeeld. Is dat iets ernstigs? Nou, in de ogen van vrije mensen in het beschaafde deel van de wereld niet. Maar voor geindoctrineerde lieden diep in dat altijd weer in het nieuws tredende geloof kennelijk wel. Je mag van hen ‘de profeet’ niet afbeelden en dat gebod leidt tot de dood. Waarbij men voor het gemak maar even voor eigen rechter speelt. De verhoudingen in de maatschappij komen daarbij op scherp te staan net als de tegenstellingen. Toch is los van het feit dat je met je poten niet aan de vrijheid van meningsuiting mag tornen (ik vind die persoonlijk vele malen belangrijker voor onze samenleving dan de altijd maar weer geclaimde vrijheid van godsdienst), de achterliggende indoctrinatie is iets waarover je je als normaal burgermannetje of vrouwtje de meeste zorgen moet maken. Stigma - 1

Fanatici hebben door de eeuwen heen gezorgd voor de meeste ellende en oorlogen. Dat indoctrineren is overigens een geraffineerd maar verder relatief simpel proces. Omdat wij mensen zeer gevoelig zijn voor wat ons door ouders, school, media etc allemaal wordt ingefluisterd of toegeschreeuwd. Of dacht je dat je zelf vrij bent gebleven van indoctrinatie? Vergeet het. Zelfs vrijzinnigheid of puur liberalisme komt voort uit iets wat je ergens van iemand hebt opgestoken of overgenomen. Je bent er ontvankelijk voor of niet. Waarom willen alle religies zo graag aparte scholen om de jeugd op eigen manier ‘op te leiden’? Juist! Zo ben ik ooit opgevoed in katholieke kring en was dat geloof op school tijdens de geschiedenisles, maatschapppijleer en zeker godsdienstlessen goed voor een grote afkeer van de ‘afvallige protestanten’ en de ‘heidenen’ die in de ogen van de kerk toen vooral bestonden uit ongelovigen. En bij die ongelovigen werden natuurlijk ook moslims genoemd. Waarvan er indertijd maar heel weinig in ons land te vinden waren.

Berlijn 1989Terwijl ik me toch redelijk kritisch ben gaan gedragen t.a.v. geloof en de RK kerk zijn die begrippen er zodanig ingebrand dat ik nog steeds af en toe met die blikken kijk naar mensen die vanuit een ‘ander geloof’ in de wereld om me heen actief zijn. Mensen die opgroeiden in het vroegere Oostblok waren als kind totaal geindoctrineerd met de leer van Marx en Lenin. Stalin stond voor hen op een voetstuk, de partijleiding kritiekloos volgend. Kijk wat je nu ziet in Noord-Korea. Het geloof in de eigen grote leider is onbegrenst. Van kind af aan er in geslagen. En zo is dat dus ook met die zgn. strijders voor het ware geloof. Ze zijn zo gek gemaakt met alle fabels en sprookjes, hun haat tegen het westen zo aangewakkerd dat ze ons de oorlog verklaren. Omdat ze overal zionistische of Amerikaanse complotten zien en elke tegenzet vanuit dat westen meteen ook ervaren als een ‘Joodse samenzwering tegen de islam’. Kijk en dan wordt het heel eng. Immers, acties leiden vrijwel altijd tot reacties, geen oorlog zonder dat je zelf ook verliezen leidt. Ook dat is een vorm van indoctrinatie. Omdat wij niet in staat zijn als mensen anderen te accepteren om wie ze zijn of waarmee ze bezig zijn. We willen domineren, onderdrukken, macht uitoefenen. Er in gebracht door lieden die dit zelf ook hebben ondergaan. Die weten ook niet beter. Al zijn ze wel verdraaid slim in het overeind houden van een illlusie. Het zou dus een goede maatregel zijn om godsdienstleer direct te verbieden, openbare scholen verplicht te stellen en alle uitwassen van welk geloof ook, uit te bannen. Misschien moeten we onze kinderen eens echt gaan opvoeden met begrippen als vredelievend zijn, tolerantie, onbevooroordeeld en niet haatdragend. En als ik die begrippen uit tik merk ik dat ze allemaal strijdig zijn met de meeste geloven. Kortom, dan is het een keuze of we nog langer geindoctrineerd willen worden. Zoals door mij….

Duitse voorkeuren

OLYMPUS DIGITAL CAMERANiet dat ik nu meteen een Germanofiel ben hoor, maar als je mijn buitenlandse tripjes op jaarbasis eens bekijkt zie je toch dat ik wel een regelmatige voorkeur vertoon om even die kant op te gaan. Elk jaar weer. Dat is ooit ontstaan door een bezoekje aan familie van vrouwlief en nadien was ik ‘om’. Het is een andere wereld daar, ik vind zelf de mensen er best aardig en wie meent dat Duitsers geen humor hebben kent ze domweg niet. Daarbij heb ik nog eens gewerkt voor een bedrijf met het hoofdkantoor in Duisburg en later bij een automerk dat als moeder de grootste Duitse autobouwer heeft. Kortom, de links met de oosterburen waren voor de hand liggend. Maar daarnaast ben ik ook een winkelaar. Niet zozeer van de frutsels of fratsels, maar voor de liefhebberijen iets opzoeken is een sport. En in Duitsland lukt(e) me dat buitengewoon goed. Of het nu ging om de vliegende vrienden, de auto’s of de bibliotheek. Altijd vond ik wel iets van de gading en dat al sinds de tweede helft van de jaren zestig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet onzalige plan van de Duitse regering om tol te heffen op het gebruik van de autosnelwegen, daar snap ik dus niets van. Voor veel mensen in de grensstreek is Duitsland uberhaupt al een eldorado. Al was het maar om de veel lagere brandstofprijzen. Je tankt er echt al snel voor een 12-15 cent lagere literprijs. Niet verkeerd. Nederlanders uit de randdelen van ons land zijn er dus veel te vinden. Je kunt er nog parkeren in het centrum en de prijzen zijn er vaak lager. Daarbij zijn de etenswaren er gemiddeld goedkoper, de schnitzels dikker, malser en groter, en zijn de kerstmarkten er op sommige plekken buitengewoon sfeervol en gezellig. Ik heb veel van Duitsland gezien. Ik mag me verheugen op het feit dat ik ook de DDR nog meemaakte. Een andere wereld, maar wel heel Duits. Door de steeds drukker wordende wegen zijn onze ‘dagtripjes’ tegenwoordig wat korter dan voorheen. Ritjes van 2,5 uur heen en dan nog eens zo lang terug op een enkele dag is iets te veel van het goede geworden. Je moet ook nog lopen daar…… Nee, we houden het nu op de grensstreek en kennen onze bestemmingen binnen de beperkingen aardig. Dat geeft nog steeds wat we er zoeken, zonder dat we meteen een grote stad aantreffen met alle hectiek en drukte op de weg van dien. Kortom, Duitsland is voor ons een leuke uitvluchtmogelijkheid.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk geef wel toe dat ik hetzelfde zou willen voelen bij de Belgen of de Britten. Maar die laatsten hebben zich omringd met water en dat is toch een flinke barriere. Al ben ik ook gek op de Engelsen of Schotten. Bij de Belgen is de chaos altijd compleet en moet je van goede huize komen om ergens binnen de geplande tijd aan te kunnen komen. Toch bezochten we in de achter ons liggende jaren ook heel wat steden daar.Zelfs dit jaar waren we er nog even. Alles overziend hebben we in 2014 weer heel wat kilometertjes afgelegd. Volgend jaar opnieuw? Eens zien hoe het gaat. Zin heb ik er altijd in. Maar we wachten maar even tot de Schlussverkauf begint…

Osdorp

WP_20141202_016Oer gezellig is het er altijd. En dus reizen we ieder jaar opnieuw af naar Amsterdam-Osdorp. Voor hen die dat niet weten, dat is een zgn. ‘Tuinstad’ aan de buitenste rand van onze hoofdstad, ontwikkeld na de Tweede W.O. om veel arbeiders te helpen aan een moderne flat. Intussen is dat een wijk vol multiculturele zaken, maar bleven de tuingebieden aan de rand gewoon bestaan. Een van de ondernemers die daar zetelen is het zgn. Tuincentrum Osdorp. Lokaal een bedrijf met een grote naam en faam, niet in de laatste plaats door hun jaarlijkse wintermarkt. Die wordt opgezet rond een werkelijk gigantische maquette vol scenes en huisjes van het merk Lemax. Ik schreef er een paar jaar geleden al eens wat over op mijn vorige mening blog.

WP_20141202_001Elk jaar weer verrast Osdorp met nieuwe opstellingen en ook aanbiedingen. Het is daar zo groot dat ze een kabelbaan hebben kunnen aanleggen waarmee kinderen en ouderen over alle scenes heen worden gebracht om van boven nog eens te kijken naar al dat leuks dat ongeveer in schaalgrootte 1:48/50 voorbij trekt. Dat je dan geïnspireerd raakt is logisch. Ook wij beginnen met een minidorpje dit jaar, al was het maar omdat onze lieve zwarte (maar vooral zeer actieve) kater de eerste proefkerstboom al deskundig sloopte. Dat wordt niks dus, tijd voor een alternatief. En dat vonden we met wat spullen die een dorpje maken tot een genot om naar te kijken. De inspiratie halen we in Osdorp. Net als de straatverlichting, wat details (denk aan auto’s, een opoefiets met standaard, hondje en figuurtjes).

WP_20141202_019Met simpele middelen als een transformator en wat handige stekkers krijg je de boel verlicht. En dan heb je een kleine afspiegeling van de echte wereld, en sneeuwt het als je dat zelf wilt. Een mengeling van Charles Dickens en de omgeving anno 2014. Nieuw dit jaar was een hele reeks gevels uit Amsterdam. Prachtig, en met wat trambanen en een heus grachtje er voor een aanlokkelijk aanbod. Ware het niet dat de prijs per huisje best pittig bleek. Net als in het echte leven zijn grachtenpandjes ook bij Lemax en Osdorp duur. Minstens vijf tientjes per stuk. Wellicht iets om elk jaar eentje te halen. Tegen de tijd dat je dan een half straatje vol hebt weet je niet meer waarom je het eigenlijk doet. Hoe dan ook, gouden handel. En Osdorp weet dat.

WP_20141202_022Het was er dit keer opnieuw bijster druk, hele busladingen oudjes worden hier gedropt, en die bewegen zich dan weer tussen de schoolklassen door die hier ook naar al die lichtjes en bewegende scenes komen kijken. Dat er dan en passant ook nog naar de prachtige kerstdecors op ware grootte wordt gekeken is logisch. Zeer verzorgd hier, zeker in vergelijking met andere tuincentra waar we ook al keken. Osdorp is een leuk uitje, een aanrader, maar als je niks wilt kopen, laat de portemonnee dan maar liever thuis. Voor je het weet ben je ‘’om’. Precies zoals ons overkwam….

Tevredenheid

Happy birthday Leo - CakeOnlangs besprak ik met vrouwlief iets dat eigenlijk bij weinig mensen meer aan de oppervlakte van hun gedrag te vinden is. Een eigenschap die we in deze jaren van individualisme, dreiging en leven in kapitalisme of semi-liberalisme soms dreigen kwijt te raken. Dat verschijnsel, dat begrip dus,  heet tevredenheid. Vooral bij jongeren zie ik dat deze eigenschap eigenlijk niet meer aanwezig is. Men krijgt het niet mee, alles moet kunnen, alles moet geregeld worden. Elk jaar een nieuwe laptop, smartphone of koffers vol kleding en andere speeltjes. Bij ouderen spelen auto’s, horloges, vakanties, huizen, en merken een belangrijke rol. Men praat er heel wat over en in alle eerlijkheid kom ik het ook vaak tegen op de verschillende sociale media. Texel is te min, Hawaï moet het zijn. Wie niet op Bali is ondergedompeld in een of andere heilige bron heeft de wereld niet gezien. Rijden we niet in een Mercedes of Audi? Vergeet het, sociaal zwak en vermoedelijk alternatief. Terwijl al dat bezit best leuk is, maar wat moet je nu als je een keertje Kerst viert op de bekende wijze of je verjaardag nadert?

porsche_sleutelsWeet je dan ook niet meer wat je moet vragen en ben je dan al blij als er een enveloppe met wat geld of een bon wordt afgegeven? Wordt het geld intussen al overgemaakt? Moet het verjaardagsfeest in een of andere horecatent worden gevierd om daarmee indruk te maken op?…Als dat zo is behoor je tot die groep mensen die zoveel heeft dat je eigenlijk niet meer weet wat je zoal bezit en wat je er mee moet. Kijk eens in de kasten en lades, op zolder, kelder, achter de bank of in de keuken. Bekijk de boeken in je boekenkast. Hoeveel van dat bezit heb je de afgelopen drie maanden echt in je handen gehad? Echt gebruikt? Overbodige luxe dus, en juist dat maakt dat onze samenleving voor velen de hoorn des overvloeds is terwijl andere mensen het bepaald minder hebben. En nee, nu eens niet over die lui in andere verre landen. Ook hier in ons land is veel ellende op dat gebied. Er zijn heel wat mensen die aan de rand van de samenleving verkeren en hun kinderen weinig toekomst kunnen bieden.

Dome with galleriesEven de slechten niet als voorbeeld nemend. Zij die ondanks een uitkeringsbestaan roken en drinken, twee honden houden en zakken vol chips verwerken, dat is niet wat ik bedoel. Armoede is niet weten wat je gaat eten. Dat de schulden zo groot zijn dat over cadeautjes überhaupt niet valt na te denken. Dat je tevreden bent met die ene broek die nog netjes zit, dat je een trui dagenlang moet dragen, en versleten zolen een ramp zijn. Komt niet voor dacht je? Toch eens wat beter kijken dan. De kringloopwinkels lopen vol met dit soort mensen die proberen voor weinig hun leven enige inhoud te geven. Wie te veel heeft brengt zijn/haar spullen daarheen, wie niks heeft is blij met het aanbod. En als de kinderen er dan weer wat netjes bijlopen en je daardoor in staat bent om iets fatsoenlijks te eten te halen voor het nageslacht geeft dat ook voldoening. Warmte, en een goed gevoel. En dan is men tevreden. Precies zoals ik het nu bedoel….Juist nu, in december!