Stemmen..

Stemmen..

Als alles goed gaat mogen we dezer dagen op een of andere manier stemmen voor de nieuwe Tweede Kamer. Indirect gaan we dan ook beslissen over de samenstelling van een nieuwe regering.

Die samenstelling hangt voor een belangrijk deel toch af van onze burgerlijke keuzes. Stemmen we massaal centrum-rechts? Krijgen we dan ook een bijpassende regering? Of doet Rutte opnieuw waar hij zo goed in is? Maling aan de mening van het volk en het roer naar links?! Volgens veel recente peilingen blijven we als volk wel massaal op de VVD stemmen. Een partij die ons door heel wat crises heeft geleid maar waar in de loop der jaren heel wat mensen verdwenen onder de druk van al dan niet heftige schandalen of politiek gebrek aan inzicht. Vooral Rutte is het gezicht van die VVD en zijn huid lijkt gemaakt van teflon. Alles glijdt van hem af. En goed politicus wellicht en ook in Europa aardig meepratend op enig niveau. De vroegere rechtervleugel van de VVD werd onder Wilders een aantal jaren terug de PVV. Een partij die veel zaken uit het partijprogramma van de vroegere VVD uitvergroot. Geen onnodige immigratie meer, de EU een wanproduct vinden, de islam een groter probleem dan welk milieu-issue ook. Maar ook een partij die heftige standpunten ook stevig neerzet. Spreekt veel mensen aan, maar niet iedereen natuurlijk. De paragraaf over de zorg in ons land is bij de PVV linkser van aard dan bij de traditionele stromingen met die naam.

Wilders intussen een jaar of 16 lang hevig bedreigd door moslimterreur of links-extremisten, maar zelf aangeklaagd om zijn uitspraken over criminele Marokkanen, waarbij de rechtszaak werd aangejaagd door vooral linkse lieden. Politiek kent zo haar valse kantjes…

Het CDA wil onder Hoekstra geen zaken doen met de PVV. Kan ook niet want het zou de partij totaal verscheuren. Ook daar vindt je linker- en rechtervleugels. Ooit was dit per definitie de regeringspartij van het land, maar na Balkenende kwam het niet meer goed met de Christen-Democraten. Ik vind zelf die Hoekstra geen goede lijsttrekker. Hij blunderde op het dossier KLM, en dat geeft weinig hoop voor andere onderwerpen.

Het CDA is vaak wel een redelijk nette partij, maar bepaald niet van smetten vrij waar het schandalen betreft. Een ronduit abjecte stroming vind ik zelf D66. Een partij die elk eigen kroonjuweel opofferde voor de regeringsverantwoordelijkheid, anderen op vreselijke manier de maat neemt maar veelal emmers boter op het hoofd heeft waar het zaken betreft rond immigratie en milieu. Lijsttrekker Kaag is niet mijn type, ik vind het een beetje een boze stiefmoeder. En haar opstelling in het conflict tussen Israel en de buurlanden of Palestijnen is op zijn zachtst aardig partijdig. Draaikontenpartij dus. GroenLinks heeft mijn sympathie al helemaal niet. Enge namaak-socialisten mengen zich daar met extremistische milieuwappies en anarchisten. Klaver is een copy-paste lijsttrekker die speeches over nam van Obama en Trudeau en zichzelf het verheven type leider vindt van een stroming die altijd gelijk moet hebben. Nee, dan heb ik meer met Lilian Ploumen. Lieve dame om te zien, maar geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, Hoewel ik met de PvdA weinig op heb als stroming hebben ze wel een stel goede bestuurders in huis. Waarvan er twee zelfs uit allochtone kring. Abouthaleb (gepokt en gemazeld in Amsterdam) en Markouch. Als je die lui hoort spreken over rellen of extremisme weet je dat je wel met kenners van de cultuur te maken hebt en dat zij nog sterker dan sommige Nederlandse bestuurders geen blad voor de mond houden in hun commentaren of aanpak. Ik ben ook die geweldige PvdA-burgemeester v.d. Laan in onze stad niet vergeten. Voordeel van de twijfelpartij natuurlijk.

De Christen-Unie dan. Hoewel de Bijbel voor hen leidend is, merk je daar in de dagelijkse gang der dingen weinig van. Veelal goed communicerende en ter zaken kundige politici. Constructief in de kabinetten waar ze in zitten en ook in de kamer een goede vent als fractievoorzitter, Zeegers! Maar oei wat verkondigt die man soms twijfelachtige feiten en meningen. Gij zult niet liegen is een gebod dat hem vreemd is. De SP onder kameraad Marijnisse vind ik zelf een beetje een lastige. Conflicten binnen de partij worden op communistische wijze weggewerkt, maar ik vind haar als leider van de fractie te weinig strikt om er een goed gevoel bij te krijgen. Ben je als arbeider goed af met die club?? Ik weet het domweg niet. Geldt ook voor DENK. Afgevallen PvdA-ers runnen daar de tent met toestemming vanuit Ankara en Marokko. Goede praters, maar de dubbele agenda maakt mij meer dan huiverig. En dan FVD van Thierry Baudet. Wat moet je daar nu van zeggen. De man is een egocentrische kakelaar vind ik zelf en de chaos in de partij zegt wel iets over zijn leiderschap. Dan is afsplitsing JA21 van Joost Eerdmans een beter alternatief. Bij de Partij voor de Dieren vinden we vooral hen die links van Groenlinks in het politieke spectrum een stem willen laten horen. Veelal in de marge van de macht, maar wel met een bewuste stevige en soms ook wat extremistische boodschap. Zelfde geldt voor de SGP waarvan ik de vertegenwoordigers wel altijd moet nageven dat ze ter zake kundig zijn en qua uitingsvorm veel aan de kerkelijke voorgangers te danken hebben gehad. Maar ook altijd een relatief kleine stroming waar de Bible-belt zich thuis bij voelt. In de hoek van de splinters vinden we verder nog Henk Krol die van 50Plus naar allerlei anders stromingen overstapte maar de indruk wekt toch vooral voor zichzelf in de Kamer te zitten, net als een stuk of wat andere lieden die andere partijen verlieten om op eigen houtje iets van een uniek geluid te laten horen. Nieuw zijn ook wat meer extremistische groepen als BIJ1 die slechts uit zijn op gratis geld voor bepaalde groepen in de samenleving voor wie de frustratie groter is dan de wil om met hard werken te komen tot een bestaan in dit land. Ik hoop oprecht dat die lui en nog wat anderen met min of meer dezelfde insteek niet worden verkozen. Het landschap is al aardig divers. Wellicht is een kiesdrempel voor minimaal 5 zetels een optie in dat opzicht. Geeft een stuk rust. Rust die ik u als meninggever graag uitdeel voor uw keuze. Stem wijs, overtuigd, maar stem! Dat is ons grondrecht en dat moet je niet laten verlopen…

Presenteren doet soms begeren…

De meeste uitvinders kunnen niet verkopen. De techneuten of goede koks onder ons ook zelden of nooit. Het zijn twee verschillende disciplines. Een enkeling kan dit combineren. En maken hun business tot succes. Wil je weten hoe dat al dan niet moet? Kijk dan (terug) naar het erg aardige programma van WNL, Dragons Den. Daarin moeten mensen met een nieuw bedrijf of product zien dat ze bij soms steenrijke investeerders geld los kunnen krijgen om hun zaken in de toekomst enig houvast te geven in de desbetreffende markten. Daartoe dienen zij naast hun nieuwe producten of diensten ook cijfers te overleggen, maar vooral te brengen. En wat je zo vaak ziet bij bedrijven van dit kaliber, velen zijn geroepen maar slechts weinigen uitverkoren. Kaf en koren worden meteen gescheiden door de beroepsinvesteerders in dit programma die in het verleden door slim zaken doen en steeds weer opnieuw goochelen en durven grote kapitalen vergaarden die ze nu (met een enkele uitzondering..) inzetten t.b.v. anderen. Het kaf komt overigens het meeste voor bij die presentaties.

Vaak slecht voorbereid, cijfers zonder onderbouwing, en een product dat meestal binnen een half jaar in China van de band rolt en daardoor elke exclusiviteit mankeert. Daarbij vergat men nog wel eens een patent aan te vragen (kosten) maar bleek men ook gewoon niet in staat om het ‘unieke’ concept te verkopen. Eigenlijk wil men het liefst zelf een beetje doorklooien en van het geinvesteerde bedrag een verkoper aan trekken om de boel in de markt te zetten. Nou, uit ervaring weet ik dat veel verkopers bepaald niet geschikt zijn voor het vak dat ze beoefenen en in veel gevallen zelf liever lui dan moe zijn. ‘Bent u geinteresseerd in ons unieke aanbod, neem dan contact op met…’. In autoland heb ik er te veel meegemaakt of op training gehad waarvan je echt zuchtend afvroeg waarom ze dat vak kozen. En als ik op Linkedin kijk wat daar allemaal wordt aangeboden zie ik vooral veel pro-passiviteit. Echte verkopers gaan er op uit, werken met sociale media, bellen, mailen en doen hun best om orders binnen te trekken.

Ze bouwen een netwerk op en weten dat ze na een tijdje klanten weer eens moeten opzoeken om dat contact warm te houden. Als die verkopers dat al niet hebben, wat moet je dan als niet commerciele ondernemer wel niet beheersen om je producten in de markt te krijgen., Nou de Dragons uit dat programma maken er veelal gehakt van. Pas als er een geweldige presentatie uitrolt met perspectief, rollen ook de centjes. En wil men zelf actief bijdragen met advies hoe het nog beter kan. Dat presenteren doet dus begeren, net als solliciteren. Wie dat goed doet kan veelal rekenen op een nieuwe baan. Wie dat niet lukt komt veelal achteraan in de rij. Het is een vak, je kunt er voor trainen, het is bij te leren. Maar niet in de genen? Vergeet het maar. Dan moet je iemand zoeken met passie die deze kunst wel verstaat. En neem van mij aan, na al die jaren ervaring in verschillende vakgebieden, het zijn de uitzonderingen die de regel bevestigen. Maar een goede voorbereiding is het halve werk. Als je zelfs dat niet beheerst, presenteer dan maar niets. Zeker niet bij investeerders als de Dragons Den.

Praktijkervaringen uit de verkoop – 2

Al doende leert men en trainingen werpen op het gebied van goed verkopen vaak hun vruchten af als je daardoor leert om vooral signalen van prospectkopers goed op te vangen en te vertalen. Zonder talent geen resultaat en soms moet je de eigen karaktertrekken onderdrukken als je met de verkeerde mensen van doen hebt. Zo leerde ik in de praktijk van alle dag tijdens mijn dealerjaren (1977-1990) dat je soms geduld moet hebben of beter moet opletten. Maar eerst toch nog even een beschrijving van mensen waar je niks aan kunt verkopen maar die je wel veel tijd vragen. Sommige mensen hebben nu eenmaal een zee aan vrije tijd en weinig hobby’s en komen dan in showrooms vooral hun eigen verhaal vertellen. Nu zijn wij Amsterdammers niet zo van het geduld. Tijdens een uitzending van TROS-Actua op Wielen (of soortgelijke titel) had presentator Hein van Nieveld aangegeven dat de (ook door ons verkochte) FSO Polonez weliswaar aardig oogde en mooi was toegerust (..), het onderstel was nog steeds ouderwets en aan de achterkant zaten bladveren onder een starre as. Van Nieveld vond dat maar ouderwets. Zover niks nieuws, wij hadden zelf ook zo onze gedachten over die Poolse wagens en ik stak ze tijdens mijn vervolgverhaal dan ook niet onder stoelen of banken.

Op een dag, het zal de volgende na de uitzending zijn geweest, stapte ik de showroom binnen omdat ik de bel van de toegangsdeur hoorde. Ik keek rond en zag niemand. Opmerkelijk…want die bel ging niet voor niks. Dus nog even een rondje lopen langs de auto’s die stonden te glimmen in die verkoopruimte en verdraaid…daar lag een vent op de grond. Als een moslim naar het oosten gericht, maar wel kijkend onder de ook aanwezige Polonez. Ik vroeg hem wat hij daar deed. Waarop de arrogant kijkende jongeling mij min of meer toebeet dat hij wel eens met eigen ogen dat ouderwetse onderstel van die Poolse auto’s wilde zien. Maar dat hij intussen ook even had gekeken bij de Koreaanse Hyundai Pony en daar hetzelfde onderstel had geconstateerd. ‘Ik snapte toch wel dat dit een schandaal was en dat een beetje moderne Fiat zijn belangstelling meer zou trekken dan dit spul’. Ik vroeg hem waarom hij uberhaupt de showroom was binnengestapt dan…. Zijn antwoord was tekenend, hij wilde mij als dealer even wijzen op het feit dat ik ouderwetse wagens verkocht….. Mijn geduld was op. Ik zette hem fysiek even buiten de deur. Waarop hij aangaf mij nog wel te zullen krijgen….. Het waarom ontging me.

Maar vreemde kostgangers had die Heer daar boven soms. Overigens was die van Nieveld een vervelende vent waar het onze merken betrof. Of ze nu uit Oost-Europa, Japan of Korea kwamen, altijd bleek zijn voorkeur toch meer te liggen bij Italiaanse, Franse of vooral Duitse wagens. Dat is heel vervelend als je met de door jou gevoerde en verkochte auto’s je broodje moet verdienen. Hoe dan ook, na het buiten de deur zetten van die ene malloot heb ik me later leren inhouden hoor. Ik had gewoon meer geduld moeten hebben. En wellicht het noodnummer moeten bellen om een patient op te laten halen uit hun Paviljoen 3 (psychiatrie)….Maar het kwam uiteindelijk met de meeste bezoekers wel goed. Want als men langs kwam was dat in 80% van de gevallen niet zo maar, doch met oprechte intenties. En die vervulden wij graag en professioneel. Maar op de grond liggen was er niet meer bij….(Beelden: Yellowbird archief)

Familiediner…ultiem toetje…

Familiefoto ca. 1910 - S. Macrander-J.B.C. Hesselmann - Pais en vreeNiets zo’n fijn vermaak als leedvermaak. Het is zeker bij ons Nederlanders een populair gebruik om ons bezig te houden met de soms vermakelijke kleinburgerlijkheid van de medemens. Vandaar dat er zoveel programma’s op tv gaan over ruzies in familiesfeer of onder buren. De commerciëlen hebben hun ‘Bonje met de Buren’, bij de NPO kom je de Rijdende Rechter tegen, en die man zal zich wel eens afvragen waarop hij eigenlijk ooit aan het studeren is geslagen, maar het toetje is voor mij toch echt afkomstig van de EO. Niet echt mijn meest populaire omroep, maar voor ‘Familiediner’ ga ik altijd even zitten. Die Bert van Leeuwen die het presenteert is bepaald atypisch voor een man van deze omroep. Loopt op gympies, draagt verder erg vlotte kleding en rijdt in allerlei modieuze (sponsor)auto’s. De voorgelegde familieproblemen moeten door veel praten en een lekker hapje worden opgelost. Over dat laatste heb ik best een opmerking. Mag het alsjeblieft een beetje stevige kost zijn? Ik zie nu hapjes voorbij komen waarvan ik me afvraag of ze de holle kies wel kunnen vullen. Vrees van niet.

Two women fighting and screamingMaar in veel van die gevallen is het onderwerp, de familieruzie, het meest vermakelijk. Omdat mensen soms jaren niet bij elkaar over de vloer komen omdat er ooit iets is gezegd door de een tegen de ander en dat weer leidde tot ellende bij de achterban. Soms zit het allemaal veel dieper, maar wellen ook de tranen snel op als er kans is op hereniging. De meeste Nederlanders zijn gek op hun familie en doen weliswaar stoer over het feit dat ze het zo maar tien jaar zonder ‘die of die’ hebben kunnen uithouden, als het puntje bij het paaltje komt vallen we mekaar al vergevend in de armen. Hoe christelijk willen we het hebben? Als het dan mis gaat krijg ik vaak een gevoel van plaatsvervangende schaamte. Want het moet wel heel erg zijn geweest wil je niet op een toch bepaald drempelverlagende uitnodiging ingaan lekker samen te komen in een redelijk goed restaurant. Om eindelijk al die onzin eens uit te praten die al zo lang in de weg zat.

Familiediner 1396438018_1Als je daar dan alsnog weg blijft (en de argumenten komen bij mij nooit overtuigend genoeg over..) zit je volgens mij toch zodanig in mekaar dat het logisch is dat er ruzie is met de rest van de familie. Vaak ingegeven door het wonderlijke argument dat de wereld om ons draait en niet om die gedachte dat we minder zijn dan een zandkorrel op een groot strand vol vergelijkingsmateriaal. En stel je nu eens voor dat morgen de rest van de familie in een situatie als met die MH17 voor kwam, voor altijd uit je leven verdwijnt. Ben je dan nog zo overtuigd van je gelijk? Mocht iemand het plan hebben om mij te verrassen met die Bert en zijn limousine, ik stap in hoor. Maar wel onder de voorwaarde dat ik fatsoenlijk te eten krijg, die kokkin haar mond houdt en dat ik door de rest van de familie wordt toebedeeld met het eeuwige gelijk. Wat anders….