Open Huis!

In dat voortraject zoals beschreven in mijn blogverhaal van een paar dagen her (Dilemma), beschreef ik ook dat we gebruik maakten van het fenomeen ‘Open Huis’ tijdens een bezoek aan een erg aardig stadje in Zuid-Holland dat op (viavia)logische wijze terecht was gekomen op onze optielijst bestemmingen in het geval van de keuze voor verhuizen. Nu ben ik niet zo van het zo maar binnenvallen bij mensen die ik niet ken, je spreekt toch liever vooraf even een datum door of zo, maar in dit geval was het de bedoeling dat we ongevraagd binnen keken bij andere mensen. En dat voelde niet echt fijn. Ik kan er niks aan doen. Komt wellicht ook omdat de ene mens gastvrijer en opener is dan de andere. Maar ook omdat de inrichting van sommige mensen echt confronterend is in vergelijking met die van jezelf. Bij familie en vrienden komt dat qua gevoel vaak wel goed. De bewoners van zo’n huis maken veel zo niet alles goed, maar bij vreemden? Het eerste huis dat we bezochten was echt keurig geprijsd, lag aan een drukke straat (voor dat bezochte stadje dan..) en had een redelijke indeling. Opvallend, alles was beigegeel met roodbruin geschilderd. Maar dan ook echt alles!

Daarbij was het huis van binnen niet te groot dus al snel beklemde dat gevoel van die kleuren en die voor ons lagere plafonds dan welke wij nu in eigen huis gewend zijn. Aardige mensen, veel uitleg en we mochten alles bekijken. Maar ik was blij dat ik weer buiten stond. Pfoeh…. Het tweede huis was van een heel andere orde. Kostte maar liefst 100k meer dan het vorige en was van een stevige omvang. Gelegen in een hofje had het een garage aan/inhuis en overal veel vierkante meters. Rustig qua kleuren, dat viel zeker mee. Maar wat een rare smaak hebben sommige mensen. Een loeigrote badkamer, zonder bad, maar met een relatief bescheiden douche. Prominent in die ‘natte’ kamer stonden wel weer een wasmachine en droger, maar je zou er ook een complete sauna in hebben kunnen bouwen. Balzaalformaat! Jammer genoeg kwam er in het hele huis maar weinig licht van buiten binnen. Wellicht dat dit de reden was dat het huis niet echt snel verkocht werd voor die toch stevige prijs. De tuin was prachtig, vooral het kunstgras sprak aan… Het derde huis was er een van een totaal andere orde. Leeg! Gigantisch van omvang, voorzien van een eigen terrein, schuren, twee garageboxen en buren die over jouw erf naar achteren moesten komen. De potentie van de ruimte sprak mij zeer aan, de enorme verbouwing nodig om er iets moderns van te maken niet. Je ziet wat de tand des tijds met een huis doet als er oudere mensen wonen die het allemaal wel goed vinden.

En dat was hier het geval. Lege huizen zijn sowieso confronterend. Bij dit derde huis bleek dat alleen al door het enorme volume velen ons voor waren geweest om de boel te bekijken. Niet in de laatste plaats mensen die ‘iets met auto’s hadden of wilden’. Ik zou mijn persoonlijke museum er twee keer in hebben kunnen vestigen en dan nog een oude fullsize Mig of Starfighter op het erf kunnen parkeren. Gezien de prijs was dat wel wat krap geworden qua budget, maar dan had je ook iets bijzonders. Voor de goede orde lieten we ons telefoonnummer en mailadres achter bij de bezochte huizen. Een van de makelaars belde twee dagen later. Van de anderen hoorden we niks meer. Een euvel toch in een overspannen markt. Verkopers wachten op makelaars en die weer op kopers die toch wel komen. Hoe dan ook, het leerde ons veel. Maar of ik ooit weer zomaar bij mensen binnenstap om rond te neuzen? Denk het niet. Nodig me maar uit….dan kom ik wel…..(Beelden: Yellowbird archief/geen echte voorbeelden van huizen die we bezochten)

De geloofszeden en de truttigheid

?????????????????????????????Als er een tijdperk goed was voor onze vrijheid en verruiming van het denken dan toch de jaren negentig. We kregen weer zin in het leven, vertrouwen in een betere toekomst, en gedroegen ons vrijzinnig. Nu was dat in onze streken al wat langer aan de gang. Denk maar eens aan de openhartige schrijfsels van verschillende auteurs of de Nederlandse speelfilms en tv-series waarin bloot een onderdeel was van het script. Anders dan in veel Engelse of Amerikaanse kunstuitingen op dit gebied, lagen Nederlandse acteurs en actrices vaak bloot in beeld en was een liefdesscene bijna verplicht onderdeel van een verhaal. En dan niet met drie lakens om hen heen, maar gewoon open en bloot. Datzelfde zag je op de Nederlandse stranden. Bloot was meer gebruikelijk dan uitzondering en men schaamde zich er (terecht) ook niet voor. De string beleefde bij de ondergoedjes haar hoogtijdagen al moesten meer behoudenden er niks van weten. Toch leefden we in een tijdperk van zien en gezien worden. Dat stond uiteraard haaks op alles wat met geloof van doen had. Daar moet je alles bedekken en wat je van ‘god’ gekregen hebt laten woekeren en uitgroeien. Ook dat past niet in het beeld van die jaren.

???????????????????Zelfs tot ver in deze nieuwe eeuw ging dat vrijzinnige door. Tot we ineens een omslag bereikten en het grote bedekken weer begon. Uit schaamte, of omdat de jongere generatie, opgroeiend tussen steeds meer mensen met een andere culturele achtergrond, een soort reveille van preutsheid meemaakte die zijn weerga niet kende. Terug naar de algehele bedekking, het scheermes opgeborgen en het ondergoed weer van de degelijke soort. We staan ons zelf nog net een paar tatoeages toe die diep verstopt onder vele lage kleding af en toe nog mogen worden bekeken door intimi, maar het grote exhibitionisme is voorbij. Ook in de gay-scene waar men ooit bepaald taboe-doorbrekend bezig was. Bloot tijdens de Gay-Pride, zelfs dat is uit. Het mag niet meer van overheden die zwichten voor de morele druk vanuit de kerken die zich storen aan ons ‘zondige verval’. Onlangs viel me op dat in een paar Nederlandse series bloot net zo in beeld werd gebracht als in de VS. Men suggereerde veel, maar de lakens bleven om de hoofdpersonen heen.

???????????????????Kan zijn omdat die zich schaamden voor hun dikke buiken of hangborsten, maar ik denk dat het veeleer iets is wat we ons zelf hebben opgelegd. Preutsheid is ‘in’, openhartigheid en realisme is uit. Nu maar hopen dat we niet terug glijden naar de morele wereld van de jaren vijftig. Toen seks taboe was en jonge mensen zich onthielden van alles wat met liefde van doen had tot ze getrouwd waren. Om te ontdekken dat dit huwelijksleven ook weinig te bieden had, bij gebrek aan ervaring en vergelijkingsmateriaal. Openheid en goede voorlichting, maar zeker ook wat ervaring op doen lijkt mij een beter alternatief. De mode verandert ook. Mini is uit, midi en volledig bedekt raakt in. Jonge mannen meten hun mannelijkheid en aantrekkelijkheid af aan een baardgroei die de Taliban niet zou misstaan. Op mij maakt het allemaal een verkeerde indruk. Moet er niks van hebben. Hebben we daarvoor nou gevochten in die swingende jaren zestig en negentig? Kortom, ik ben tegen de vertrutting! En helemaal als die voortkomt uit een soort voorzichtige boetedoening opgelegd door archaische geloven die menen dat de mens gekleed geboren wordt en zich als zodanig zijn leven lang zal moeten gedragen. En zo word ik vermoedelijk de eenling die gelooft in vrijheid en blijheid en nog graag kijkt naar alles wat bloeit en altijd boeit….

Soldaten-epos

216631 - EHRD - 050585 - DC-3C Hibernians - RHSide parked Scan10243Vraag me mee uit naar een musical en de kans dat ik er positief op zal antwoorden is klein. Ik ben uiteraard wel eens naar zo’n soort voorstelling geweest, maar meestal vond ik het achteraf gezien niet zo veel. Gezongen teksten zijn niet zo mijn ding, en om nu echt een hele avond te gaan zitten kijken naar ‘Mijn zandbak – The Musical’ met in veel gevallen Simone of Jan in de hoofdrol, gaat me te ver. Toen in mijn directe omgeving dus sprake was van een bezoek aan ‘De Soldaat van Oranje – the Musical’ hield ik lang de boot af. Tot op enig moment mijn oudste vriendenpaar in een enthousiaste bekensessie aangaven de trip naar het oude Marinevliegveld Valkenburg te hebben gemaakt en daar dolenthousiast vandaan te zijn gekomen. ‘Meninggever, dat moet je echt zien’ was hun stelling. Daarna ging het snel. Met onze lieve Soester vriendjes maakten we een afspraak, de man van dat stel had ook weinig op met musicals, had net zoveel weerstand als ik. Maar ja, voor de geliefden doe je soms veel en dus boekten we vier zitplekken. Onlangs was het zover.

WP_20141015_008Na een heerlijk maaltje in het vlakbij gelegen Katwijk aan Zee reden we naar de plek des optredens. Valkenburg als vliegveld is ontmanteld, maar voldoende van de oude entourage is toch nog overeind gebleven. Waaronder de hangaars en platforms. En dus heeft men daar enorme parkeerplaatsen voor de bezoekers die dag na dag, zeven dagen per week, deze musical-hangaar bezoeken. Speciale marshallers (mensen met verlichte stokjes in hun handen die je met je auto net als bij vliegtuigen het geval is op de gewenste plek dirigeren) zetten de toon Daarna loop je naar de hal waar je zeer professioneel wordt ingecheckt. Fraaie hal is dan je deel. Met de complete entourage van een groot theater. Catering, toiletten, shop, het is er allemaal. Als de voorstelling ingaat wordt je via allerlei gangen naar je plek begeleid. Zaal is rond, de reden daarvan kom je later achter. Je mag onder geen beding fotograferen, ik moet het dus doen voor de sfeer met beelden van voor de musical en uit de pauze, rest haalde ik van internet. En het is dood jammer dat ik niet kon fotograferen, want ik had vermoedelijk 100 foto’s gemaakt. De voorstelling is adembenemend.

WP_20141015_015Niet zozeer door het verhaal. Dat is weliswaar bekend, maar niet zo heel sterk. Nee, de grote verbazing zit in de wijze waarop je naar e.e.a. kunt kijken. De hele zaal met alle mensen er op draait rond. Heen en weer, en dat houdt in dat je eigenlijk in een gigantische jukebox zit. Je draait naar het decordeel wat nodig is om de volgende scene neer te zetten. Een meer dan vermakelijk kijkspel. Er wordt met motoren gereden, je krijgt wel tien decors te zien met daarin allerlei acteurs en actrices met verschillende rollen. De oorlogssfeer in musicalvorm, het blijft knellen, maar dit is wel het beste op dit gebied wat je zou kunnen bedenken. Het fascineerde mij van begin tot eind. Men schiet er vrolijk op los, en de grande finale is uiteraard de aankomst van Wilhelmina in een echte Dakota. Met alle deuren van het theater open en een fraaie blik op het (buiten) verregende platform. De scene speelt in de open lucht, de koningin van toen wordt in een fraaie Engelse limousine geladen en rijdt weg. Koud, nat, maar wat een scene! Alleen daarvoor al.

WP_20141015_019Je vraagt je intussen wel af wat men na dit spektakel aan moet met dit theaterconcept. Het klopt tot op de millimeter, het is prachtig om te zien en naar mijn idee hypermodern. Ook waar voor je geld, want de voorstelling duurde tot half twaalf. Best laat. Zeker als je nog een eindje moet rijden. Maar meer dan de moeite waard. Een ding blijft me echter dwars zitten; waarom moeten die lui zo nodig zingen. Als toneelstuk was het volgens mij veel krachtiger geweest en wellicht de teksten beter te verstaan. Maar dat was te verwachten als conclusie van een musicalhater als ik. Verder is dit een aanrader met een dikke plus! Voorlopig weer verlengd tot en met juli 2015!

Dat heet geloof….

WP_005605Geloof is volgens mij iets puur persoonlijks. En het staat eenieder vrij (onder normale democratische omstandigheden) te geloven wat hij of zij wil. Mits door derden niet opgelegd, geïndoctrineerd of met geweld verlangd. Als je wilt geloven in Jezus of Mohammed, so be it. Leuk voor thuis of in je eigen gebedshuis. Ik heb persoonlijk wel veel bezwaren tegen alle uitingen van geloven in de dagelijkse praktijk of op straat. Ik wil er niet mee geconfronteerd worden. Net zo min als anderen het fijn vinden om het lijf van de nudisten uit de tuin van de buren ook op straat tegen te komen. Dat vinden we raar, een volkomen ingepakte vrouw niet. Vrijheid van godsdienst is prachtig, mits het niet het openbare leven ontwricht. Daarbij hebben wij in onze wetgeving al sinds jaar en dag een stevige invloed van de redelijk strenge Bijbel opgenomen. De tien geboden van Mozes (ik las ooit dat hij er wel vijftig bij zich had, maar onderweg een paar tafels is verloren…) blijken een prima basis voor een wetboek vol zekerheden. Daar heb je echt geen andere geloven bij nodig om de maatschappij nog beter te laten functioneren.

?????????????????????????????????????????????????????????????De claim op dat ultieme gelijk vanuit de Islam is er dus een die ik niet snap. Zeker niet als je ziet dat binnen dat geloof zelf net als in het christendom vele scheidingen der geesten bestaan. De barbaarse en wrede strijd die IS voert in Irak is er ook een vanuit het fundamentalistische verschil tussen Soennieten en Sjiieten. Die groepen strijden om stukjes uitleg van de eigen geloofsgeschiedenis. Dat mag, maar kennelijk is die net zo fundamenteel als wij die ooit kenden toen de ketters Luther en Calvijn hun geschriften aan allerlei kerkgebouwen spijkerden. Een ding hebben die geloven vaak allemaal in zich; ze kwamen of komen tot ons vanuit de bloedhitte van de woestijn. En dat zegt veel over de ‘openbaringen’ van de profeten die daar in die omstandigheden verbleven. Kortom, geloof is leuk, je moet er vooral steun en warmte uit halen als je wilt, maar volgens mij past haat dan echt nergens in dat plaatje.

WP_000626Daarbij neig ik er toch toe te denken dat wie het eerst komt het eerst maalt. En in ons geval was dat toch het christendom dat met haar geschiedenis bewijst dat koek en ei niet altijd op het menu van vredelievende burgers stond. Wie nu nog niet snapt dat wij in ons land genoeg hebben van geloven en aanhangers van die stromingen moet toch maar eens in de kerken gaan kijken. Grijze koppies en lege banken overheersen. En niemand zit te wachten op een terugkeer naar de donkere Middeleeuwen van weleer. We zijn een liberaal land, met een grote democratische traditie. Laten we dat vooral zo houden. En wie daar niet mee kan leven moet welllicht ook eens een dag of vijftig/zestig de woestijn in gaan. Ik vrees al voor de goddelijke gevolgen. En ben blij dat het hier weer herfst wordt. Dan komt de koelte weer op ons af en worden de gedachten weer gezuiverd. Ook veel waard…..