Lekker eten bij ’t Kannetje…

Op het grote plein voor de O.L.Vrouwetoren van Amersfoort zitten heel wat horecazaken. Een daarvan was onze keuze voor het afsluitende dinertje met de vriendjes na een prima dagje vertoeven in Amersfoort. Bistro ’t Kannetje zorgde voor onze inwendig mens en deed dit met veel plezier en goede kwaliteit. Buiten op het terras, dat heel wat tafels omvat, net als de omringende horecazaken dat doen. En het was echt de moeite waard om daar de spijzen naar binnen te werken. Betaalbaar ook, zonder overdreven goedkoop te zijn. Maar daar krijg je ook echt lekker eten voor. Zuigbaar vlees in het gerecht wat ik samen met twee anderen uit het gezelschap koos. Met frietjes en salade voor een luttel bedrag. Het voorgerecht uit het altijd door mij gekozen Carpaccio wat in kwaliteit nog weleens wil verschillen. Niet bij ’t Kannetje, gewoon goed. De dames en heren die in verschillende rolverdeling hun ding deden waren allemaal vriendelijk, humorvol en servicegericht. Alles klopte en wat ook lekker was, je hoefde geen uren te wachten op het bestelde, maar men had ook geen haast. Precies zoals je in gezelschap op prijs stelt. Minpuntjes? Ja, het toilet. Dat was echt van een mindere soort. Het stonk er ook en het was niet echt schoon. Dat kan beter. Maar kan ook komen door de grote drukte van deze dag. Hoe dan ook, een rapportcijfer van 8,7 is meer dan verdiend daar in Amersfoort. En we komen er graag nog eens terug.  (foto: Internet)

Mannen staan en vrouwen zitten..

ANQ-07 - Londen 100993 VAM Adonis en broer Scan10111Terwijl de wereld lijdt onder allerlei vormen van bedreigingen door nationalisten of extremisten is er nog een extra oorlog aan de gang. Maar die beperkt zich wat meer tot de plekken waar weinigen graag een blik van een ander toestaan of op prijs stellen. Het toilet. Per definitie het domein van ieder individueel mens om zich even terug te trekken om dat te doen wat een lichaam nu eenmaal regelmatig moet; ontlasten! Of dat nu gaat om het ene of het andere uitwerpsel of vocht, zonder dat ga je domweg dood. Kortom, het is nog steeds een van de taboes die ons mensen bezig kunnen houden. Zo zeer zelfs dat er tussen mannen en vrouwen een machtsstrijd aan de gang is geraakt die gaat om de positie van de man tijdens het plassen. Mannen schijnen hun regenwormen niet zodanig te kunnen richten op normale toiletten dat ze spettervrij hun water laten lopen. En dus worden vrouwen, die in 80% van de gevallen deze ruimten moeten schoonmaken, chagrijnig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWaarom richten die lui niet gewoon in de pot en niet er naast? Dat zit hem natuurlijk in veel fysieke zaken, mannen kunnen dat best uitleggen, maar ga dat maar eens doen in gezelschap…. Vrouwen hebben nu zelf de oplossing bedacht. Zitten die lui! Net als zij, gewoon op de pot plaatsnemen en het water over Gods akkers laten lopen. Niks staan. Nu zijn mannen in de afgelopen decennia steeds meer op hun vrouwen gaan lijken en sommigen delen zelfs het ondergoed (David Beckham). Niks op tegen allemaal en een man die kan koken is ook op zijn toekomst voorbereid, maar dat zitten blijkt enkele macho’s toch te veel van het goede. En die spanden een rechtszaak aan voor een Duitse rechter. En die oordeelde op zijn beurt dat het gebod ‘Gij dient te gaan zitten als ge gaat plassen’ van de steen van Mozes moet worden verwijderd. Niks zitten, staan! Ik zie er van komen dat binnenkort de dames opnieuw naar de rechter afreizen en een schoonmaakgebod eisen. Mannen moeten dan hun eigen vloertje maar schoonmaken en de spetters verwijderen.

Greece-1Of zou het helpen om het vergrootglas dat mannen per definitie ophebben eens af te laten zetten? Een lastig dilemma. Maar mannen en vrouwen zijn op dit punt dus nog ver van elkaar verwijderd. Ben benieuwd wanneer er een of andere tuttenbel van de VN deze kant op komt om te wijzen op het discriminerende karakter van dat staand plassen door mannen. En meteen een schadevergoeding vraagt voor alle slachtoffers van die vieze vloeren door de jaren heen. Want dat is ook een vorm van slavernij…..toch?

Porselein en kleine poezen…

altAnjHvCVHUvlydJVCwVU6lVXQCHjqsP1CAtKMuAUcgT8yDe kleine poes wil, zo lijkt het, niet echt groeien. Hij blijft fysiek klein van stuk en gedraagt zich soms nog steeds als een kitten. Momenten van innige liefdesuitingen wisselen zich af met enorme nieuwsgierigheid en eigenwijze ongehoorzaamheid. Precies zoals je van een jong dier als dit mag verwachten en dat leidt soms tot hilariteit, tot het gevoel dat je hem zou willen ‘opvreten’ maar soms ook tot wanhoop. Zo is een van zijn geliefde bezigheden om zich bij mij in mijn werk/museumkamer te storten op het daar aanwezige wasbakje. Liefst met de kraan er boven wijd open. Alsof douchen en drinken samen moeten gaan. Drijfnat over mijn bureau heen lopen is dan fase twee, (een laptop ziet hij aan voor een rode loper) en daarna ergens tussen de vitrine en uitstalkasten te verdwijnen. Geschuifgeluiden van tussen alle collecties geeft al snel aan dat meneer zich ineens anders vermaakt dan door mij gewenst. En dat geschuif leidt ook steevast tot beschadigingsellende.

WP_20140911_003Plastic constructies die soms dertig jaar geleden zijn gebouwd blijken zeer kwetsbaar voor een er lomp boven op staande poes. Onlangs veroorzaakte hij een wat grotere schade. De omvang daarvan ontdekten we pas twee maanden later, maar toen was het ook meteen goed raak. Op een goede dag in november vorig jaar vonden we ons toilet beneden ‘open’. In de toiletpot lag een stenen bakje en heel veel geurbloemen. Meneer had even een sprong gemaakt naar de plank waar dat spul op staat en dat was mis gegaan. Na opruimen van de rommel bekeken we de toiletpot. Niks te zien, pffff….gelukkig! Maar twee maanden later, een haarscheur. En niet een kleintje. Het porselein bleek gebarsten en dat leidt op termijn  tot ellende. Dat wordt dus een nieuwe pot. Op zich niet zo spannend, de loodgieter verkeert een paar straten verderop en is altijd snel ter plekke als we hem nodig hebben. Maar…..de pot die wij nu hebben staan is van de luxe soort, met een fraai porseleinen reservoir. En laten die nu niet meer geleverd worden!?

WP_20150108_026Dat moet allemaal uitgewisseld worden. Krijgen we meteen een pot die 5cm hoger is. Want ook dat is tegenwoordig mode. Kortom, we komen op een soort troon te zitten. Met dank aan de kleine poes, die het allemaal minzaam bekeek. Want een vreemd iemand die in ‘zijn toiletruimte’ aan het meten was…..het moet niet erger worden. Op 5 februari a.s. gaan we de kleine verbouwing meemaken. Rekening baasjes…. En de poes? Die vindt dat we wel wat mogen opschieten met zijn brokjes…..En of de douche op lauw kan….

Realistische verhalen…

Bedford OB Tipper 1952Wie mij kent weet dat ik bij het bekijken van films, toneelstukken of wat ook aan cultureels of kunstzinnigs over me heen kan komen, tamelijk kritisch ben. Vaak niet zozeer omwille van het script of zo, al heeft het er in dit verband wel iets mee te maken, maar meer om te zien of een regisseur of producent wel een beetje realisme in zijn verhalen heeft gestopt. Zo kan ik me gek ergeren aan het feit dat een Bedford wordt gebruikt als Duitse truck in een oorlogsfilm, of dat men met een Studebaker van na de oorlog een generaal vervoert die anno 1941 naar Pearl Harbour wordt gebracht. Moderne schoenen passen niet in een verhaal uit de middeleeuwen, en massamedia waren absoluut niet voorhanden als het ging om de verspreiding van nieuws onder het volk anno 1695. Fouten die me direct doen twijfelen aan de oprechtheid van het verhaal. Alsof Jezus aan het kruis klaagt over het feit dat hij niet op zijn horloge kan kijken om te zien of het al half vier in de middag is. Vloeken in de kerk. Datzelfde heb ik met bedscènes.

MU2Ik verbaas me er altijd over dat vrouwen na een passionele nacht met een of ander man (of vrouw), ’s-morgens met onberispelijke make-up opstaan, in hun kleren duiken en meteen aan de slag gaan of onderweg naar hun werk. Pardon? In de praktijk van alle dag moet er toch even gepoedeld, gaan we naar het toilet, trekken schoon ondergoed aan, kwasten onze oksels met Deo, en besproeien onze lijven met parfum, eau-de-toilet of aftershave. Toch? En waar het die passie betreft; in de moderne tijd zijn we steeds verder weg geraakt van wat normale mensen in een bed (of daar buiten) doen. En als men het doet komt het vaak tot zeer bedekte voorstellingen van zaken waarbij de bovenkleding nog wel eens wordt uitgetrokken maar broeken gewoon aanblijven. Hoe je dan moet komen tot passie is mij een raadsel, alleen de ritsen in mannenbroeken zijn op dit punt al levensgevaarlijk. Je zult maar knel komen te zitten tussen al die tandjes. Als de dame in kwestie dan opstaat, om door de kamer te rennen voor iets wat kennelijk in het verhaal zit, neemt ze het laken mee als omhulsel. In de praktijk van alle dag echt niet iets wat je normaal gesproken doet. Niet realistisch, puriteins, ongeloofwaardig.

Rape 3Als mensen passie beleven doen ze dat in hun blootje, met alles wat daarbij hoort. Kortom, we worden geïndoctrineerd met iets wat niet past in de moderne tijd. Nu hoef ik ook niet meteen elke toiletgang te zien van hoofdrolspelers, los van het feit dat dit te lang kan gaan duren, maar als het echt te gek voor woorden is, moeten we de scrips maar aanpassen. En zo kan ik nog wel een uurtje doorgaan. Meer  realisme mag en moet wellicht, maar ook graag op een manier die ik als normaal denkend mens snap. Oog voor details, geen flauwekul en ook geen supermensen als het even kan. Kan ik zonder commentaar te leveren ook weer eens kijken naar zo’n verhaal…….