Stop met mekkeren….en verhuis desnoods…

Weet je wat ik nou echt vervelend vind? Nou?? Mensen die gaan klagen over hun leefomgeving terwijl ze er zelf bewust voor hebben gekozen om daar te gaan wonen. Of werken, net hoe het uitkomt. Bedenk maar eens mensen die in onze trotse en mooie stad komen wonen en dan beginnen met mekkeren over de grote drukte of nog erger, het verkeer! Dat snap ik echt niet. Weet je toch van tevoren? Blijf dan in dat dorp waar je vandaan komt maar verhuis niet naar een grote stad. Mijn tante H woonde ooit in Amsterdam Oost. Vlak voor haar huis lag de spoordijk die het Muiderpoort- met het Amstel Station verbond. Elke paar minuten denderde daar, ook toen al, een trein voorbij. De ramen trilden. Maar zij merkte het nauwelijks meer op. Wij woonden in een straat waar veel bedrijvigheid was. Garages, middenstanders, altijd drukte. Het ontging ons min of meer, gewend als we er aan waren. Kwesite van instelling en acceptatie. Zo zit het naar mijn idee ook met de krankzinnige discussies die momenteel lopen over het al dan niet toelaten van ‘vervuilende’ auto’s in de steden.

Of het beperken van het luchtverkeer. Of het wegwerken van de economische kracht van een havengebied naar halverwege de Noordzee. Vaak wordt dit gedaan door mensen die omdat ze geen andere argumenten meer kunnen verzinnen het milieu erbij halen of het woongenot van inwoners van straten en buurten waar zij zelf ook graag verkeren. Vaak kennen ze de geschiedenis van die ‘vervuilers’ of ‘lawaaimakers’ helemaal niet. En waren ze dat in hun oude woonomgeving ook niet gewoon. Neem nu Schiphol. Dat werd ooit, 100 jaar geleden, opgezet op een fikse afstand van de stadsgrenzen van Amsterdam. Je moest echt een aardig stukje reizen om er te komen. Dat vliegveld lag er vijftig jaar geleden nog steeds. Op precies dezelfde plek. Maar de stad was intussen met enorme snelheid richting dat vliegveld opgeschoven. En dat gold ook voor randgemeenten als Amstelveen, Badhoevedorp of Zwanenburg. Toen Schiphol onder druk van de omstandigheden doorontwikkelde en met nieuwe start- en landingsbanen trachtte bij te blijven in de vaart der volkeren kregen die nieuwe buurten last van de geluiden die startende en landende vliegtuigen nu eenmaal veroorzaken. En moest Schiphol maar weg…..

Mensen die je nu aantreft bij GroenLinks en D66 gilden het hardst. Dat zo’n vliegveld goed was voor meer dan 200.000 directe banen speelde geen rol. Men wilde rust! Net zoals men dat wil langs de drukke wegen en straten waar men het liefst elke automobilist direct een boete zou geven voor zijn of haar moed om dat ding überhaupt in beweging te zetten. En intussen bouwt men maar door. De steden groeien naar elkaar toe, de grote Randstad lijkt een economische eenheid met wat specifieke hoogtepunten ertussenin. Door het steeds meer bebouwen van alle beschikbare groen wordt de lucht steeds vuiler, mits je alle onderzoeken op dat punt zou willen geloven. Zelfs als we alle gemotoriseerde vervoer aan banden zouden leggen, we onze huizen niet meer zouden verlichten of verwarmen, en zouden leven als in de Middeleeuwen gebruikelijk, bleef die vervuiling groot. Gevolg van globalisering en een steeds maar groter wordende wereldbevolking die overal en nergens neerstrijkt met het idee dat alle natuurlijke en kunstmatige bronnen moeten worden gedeeld. Hoe leuk dat laatste ook is, daardoor krijg je ook dat we de boel niet meer schoon zullen krijgen. Dat lukt pas als we eens stoppen met expansie van ons denken. En niet blijven bouwen op plekken die bij oplevering al zorgen voor veel overlast door omgevingsfactoren. Walletje en schuurtje, gewoon realisme. En stop nou eens met dat gemekker. JIJ bent híér of DAAR gaan wonen. Had je maar onderzoek moeten doen vooraf….

100 jaar Schiphol

213237 - Schiphol vanaf de verkeerstoren - 1180 Scan10114Het zal er vast mee van doen hebben dat ik mijn leven lang in de buurt heb gewoond, maar Schiphol was en is een vast onderdeel in mijn leven. Het dit jaar precies 100 jaar bestaande vliegveld startte ooit in 1916 als een ‘vliegweide’ waar de eerste pioniers in ons land zich de lucht in waagden met hun fragiele bouwsels die deels afkomstig waren uit oorlogsbuit. Nederland was in dat jaar niet betrokken bij de Eerste Wereldoorlog die toen in de landen om ons heen woedde, maar onze strijdmacht wilde wel op moderne wijze (..) meedoen met de ontwikkelingen. Soms werd ons dat aangedragen via in ons land neergekomen vliegers wiens vliegende kratten snel door de Nederlandse soldaten werden opgelapt en ingezet voor eigen gebruik. De vliegweide Schiphol was dan ook een militaire basis. Paar loodsen, drassig grasveld en vliegen maar.

Oud Schiphol in tje 60-s - 211520Overigens dankt Schiphol haar naam aan de vele schepen die in deze hoek van de Haarlemmermeerpolder ten onder waren gegaan toen die polder nog een enorm meer was. De heersende winden zorgden voor veel onheil en ellende en deze hoek van het meer kreeg al snel de naam ‘Scheepshol’. De verbastering naar de latere naam voor het vliegveld is een logische. Pas toen Plesman met zijn KLM op Schiphol neerstreek en de eerste luchtlijnen startten kreeg Schiphol enige naam en allure. Overigens wilde Plesman het liefst op een andere plek een groter vliegveld, maar door steun en enthousiasme van de Amsterdamse bestuurders bleef Schiphol waar het was en groeide het uit tot wat het nu is.

EHAM in de sneeuw. foto van dia CJvR Scan10765Het is een enorme oppervlakte geworden die in niets meer lijkt op dat oude vliegveld dat tot 1967 dienst deed maar al snel veel te klein was geworden voor de toenmalige vliegtuigen en stromen passagiers. Schiphol werd Schiphol-Centrum en Schiphol Centrum veranderde zodanig dat men nu van Schiphol City spreekt. Het vliegveld is een 24-uursbedrijf geworden, met winkels, treinstation, busverbindingen naar vele uithoeken en dagelijks luchtlijnen naar de meeste uithoeken van onze planeet. Overstappunt voor heel veel passagiers die de faciliteiten waarderen en de strakke organisatie die men op Schiphol al zo lang koestert en aanbiedt. Niet voor niets wordt het vliegveld internationaal gewaardeerd, al zakken we (..) wel steeds verder weg. De bouwactiviteiten met bijpassend ongemak laten hun sporen na. En de concurrentie slaapt niet. Schiphol is ook druk geworden, heel druk.

16245 - EHAM - 030184 - Vrachtplatform Scan10064Er moet verlichting komen van die druk. Dat zocht en vond men op Lelystad Airport waar over niet al te lange tijd vakantievluchten zullen gaan en komen. Waardoor op Schiphol zelf ruimte ontstaat voor vluchten met nog apartere bestemmingen als uitgangspunt. Het vliegveld bouwt hiertoe een nieuwe terminal, het oude vrachtgebouw en kantoorflat, waar ik zelf nog eens 12 jaar werkte, wordt  afgebroken, nieuwe platforms aangelegd. Schiphol groeit en bloeit. En dat tegen de stromen in die zowel in het weer en de politiek altijd over het vliegveld zijn heengetrokken. Ondenkbaar om Schiphol op te heffen of te verplaatsen. Tientallen miljarden Euro’s voor nodig, en 200.000 banen op de tocht. Nee, beter om in de omgeving aanpassingen te doen. Niet te dichtbij bouwen en zo meer. Maar ook dat is de afgelopen 100 jaar weinig veranderd. 100 jaar Schiphol. Het wordt gevierd. Diverse exposities (net een geopend in Hoofddorp, v.a. September a.s. in Amsterdam Museum) een paar boekwerken, en dit blog. Schiphol verdient het. En ik ben blij dat ik heel wat jaren heb liggen op en rond die trots makende nationale luchthaven.

Opening

WP_20150709_010Ik schreef al eerder over de bevlogen onderneemster Jannie Kruidenier uit het Zuid-Hollandse Goudswaard. Niet alleen omdat zij een levende reclame is voor haar eigen expertise, maar ook omdat dit een onderneemster is die ik indertijd graag in autoland had willen hebben als vertegenwoordigster voor het door mij vertegenwoordigde automerk. Jannie begon ooit met hard werken en een goede opleiding. Wat spaargeld, slim inkopen van de benodigde zaken als een massagestoel en hulp van onze vriendjes uit die omgeving, maakten dat zij in staat was om een jaar of twee geleden haar baan op te zeggen en een zijkamer van het huis van schoonouders in te richten als salon. Waar je naast schoonheidsbehandelingen en massages ook kennis kon maken met de wereld  van aloe vera in al zijn verschijningsvormen. Het bleek een gat in de markt. Haar salon groeide als kool, Jannie werkte zich een slag in de rondte. Want naast haar werk heeft ze ook nog een gezin dat enige aandacht behoeft.

WP_20150709_021Maar het leek wel of ze op een of andere manier soms in staat was 36 arbeidsuren in twee werkdagen te verpakken. Het harde werken zorgde voor een klantenkring die enorm groot uitgroeide. Van heinde en verre kwamen mensen voor een behandeling en haar handel in smeersels voor de in- of uitwendige mens groeide mee. Haar distributienetwerk voor dat heilzame spul strekte zich al snel uit van Breda tot Amsterdam. Kijk, dan weet je van wanten. Een paar maanden terug zette zij de volgende stap. Een ander huis kwam op het pad van haar en haar echtgenoot. En huis met aangebouwde carports en daarin kon je naar haar idee de aparte werkruimte bouwen die zo nodig is voor de verdere expansie. En je bent dichterbij het gezin, zodat aan heen en weer rijden minder tijd verloren ging. Maanden lang werd door haar en haar man gewerkt, verhuisd, verbouwd, ingericht, reclame gemaakt en alles voorbereid.

WP_20150709_009Vorige week was het dan zover, de officiele opening. 400 mensen werden uitgenodigd, vele tientallen waren gekomen om die opening mee te maken. Prachtige zaak geworden, met vloerverwarming, apart sanitair, een grote opslagruimte voor alle voorraden en een meer dan comfortabele behandelruimte. Manlief, bescheiden als altijd, had veel werk verricht. Jannie zelf deed de opening. Van haar nieuwe salon, die nu onder een nieuwe naam verder gaat. ‘De Verademing’ heet de zaak nu en dat zal snel net zo’n begrip zijn als Jannie zelf. Het feestje werd uitgebreid gevierd. De volgende dag was het gewoon werken geblazen. Want feestjes zijn leuk, ze moeten ook wel klandizie opleveren. En dat deed het. Wij waren toen allang weer thuis en waren vervangend trots op deze jonge dame met zoveel pit. Die komt er wel…..

Verdeling van welvaart dringend nodig

OLYMPUS DIGITAL CAMERASoms komen de dingen bij elkaar. Zoals ik zag hoe in een documentaire over ‘muren’ die in de wereld worden opgeworpen tussen bepaalde bevolkingsgroepen, een van de grootste daarvan  is gebouwd door de Marokkanen om de oorspronkelijke bevolking van de Westerse Sahara buiten de eigen deuren te houden. Of hoe de armlastige Mexicanen desnoods met gevaar voor eigen leven een muur oversteken naar de VS, waarin door geldgebrek aardige gaten zitten en je soms door even om de hoek te zwemmen van dat ding als hij op een strand in zee steekt zo maar in de Verenigde Staten als illegaal een nieuw leven kunt beginnen. De muur die tussen Israël en Palestijns gebied is gebouwd werd bijna bizar, maar niet helemaal onbegrijpelijk. Dat geldt ook voor een muur die de Slowaken opwierpen rond gebieden waar Roma’s wonen die niet willen deugen. En die Roma hebben daar een ultiem antwoord op; overbevolking! Een vrouw van 34 was in beeld die al tien kinderen had, andere gezinnen produceren kinderen door terwijl de oudsten van die nieuwe generatie zelf ook al aan het kinderen maken is. De achterliggende gedachte is dat zij nu al met 20% van de totale bevolking zijn en de Slowaken zelf de productie van kinderen tot een minimum beperken. Op termijn zal dat leiden tot een omgekeerde situatie en moeten de Roma wel een eigen land of bestuur opeisen. Opvallend was ook dat geen van die Roma echt bereid was om door werken of studeren een beter leven te bereiken.

WP_20141002_018Het moest maar komen van de regering, van gebedel of erger  nog, stelen en roven. Vandaar die muren. De enkeling die wel studeerde werd meteen geaccepteerd de Slowaakse samenleving. Kortom, een zichzelf in stand houdend probleem dat ik ook al kende uit Bulgarije, Roemenië en Tsjechië. Dat volk wil voor een deel niet werken voor het geld, en als men oud genoeg is om te reizen zoekt men dus het rijke westen op als inkomensbron. Er is iets mis met de verdeling van rijkdom in de wereld. Niet in de laatste plaats op plekken waar je het niet verwacht. 1% van de wereldbevolking heeft meer te besteden dan de overige 99% samen opgeteld. Geen wonder dat er veel lieden de overtocht wagen en proberen om een graantje mee te pikken van al die welvaart. En daarbij hebben ze maling aan het idee dat wij in het vrije westen vooral hard hebben moeten werken voor het vergaren daarvan. Of dat ons politieke systeem zo in elkaar steekt dat we de rijken ietsjes minder rijk maakten en de armen een beetje minder arm. Maar nog steeds, wie wil en kan werken moet dat vooral doen.

Kort. networking employees-togetherStil zitten met je hand omhoog voor de bekende aalmoezen werkt op zichzelf niet. Of zou dat niet moeten doen. En let op, als de wereld socialer zou zijn werd het aantal kinderen dat in arme gebieden wordt geboren kleiner, zal het aantal economische gelukszoekers kleiner worden en kunnen de muren worden afgebroken. Mits we het werk anders verdelen en ook zorgen dat het met de stromen uitkeringen aan hen die niet  willen werken afgelopen is. Zou dat de wereld plezieriger maken dan hij nu is? Ik mag het hopen. Nu nog eens bedenken hoe we de wereldleiders van dit denken kunnen doordringen….Want zelfs in ons land wil dat maar niet aankomen! Zelfs niet in de zogenaamd progressieve kringen…

Action, zegen of virus?

Lidl winkels kom je door heel Europe tegenZoals er pakweg tien jaar geleden nog mensen waren die stellig waren in hun afwijzing van de Lidl of Aldi, velen doen van alles om hun zelf bedachte imago hoog te houden, zo zijn er ook mensen die niet bij de Actionketen willen kopen. Nu moet iedereen dat zelf weten hoor, niemand is iets verplicht in dit land. Voor wie het niet weet, Action is een supermarktketen die van alles en nog wat verkoopt waar je vaak helemaal niet op zit te wachten, maar wat wel heel nuttig is als je het eenmaal hebt en waarvan de prijzen ongeveer 30-50% lager zijn dan bij de concurrentie. Niet voor niets heeft de keten intussen 1000 filialen of zo en zitten ze nu ook al in de landen om ons heen. Het is een bedrijf met een grote expansiedrift en een magneetwerking op koopjesjagers of mensen die slimmer zijn dan hun buren, vrienden of familieleden. Niet alleen is de prijs laag, veel van wat men biedt kan de toets der kritiek goed doorstaan. Kijk maar eens naar het aanbod aan verf, de auto-accessoires en onderhoudsartikelen of zoiets simpels als knoflookbrood voor bij de soep. Dat laatst spul kost je per zak E. 0,89. Bij de Sligro, toch een groothandel voor de horeca, kost een zak E. 1,00, maar dan wel exclusief BTW.

Action ZuidKortom, Action gaat voor de prijs en dan moet je bepaalde aspecten op de koop toe nemen. Is het een foute keten? Wat mij betreft zeker niet. Ik beleef er vaak erg aardige momenten, zoals onlangs toen ze een serie Russische automodellen verkochten van het bekende uitgeversmerk d’Agostini. Voor nog geen Euro per stuk, waar die modellen ooit 15 euro kostten in combinatie met een of ander magazine. Het zal duidelijk zijn dat de verzamelaars zich verenigden en de boel leeg kochten. Voor sommigen was dat de eerste keer dat ze er kwamen, maar zeker niet de laatste. Maar die Action kent ook wel wat nadelen. Zoals ik onlangs las in een artikel van een econoom die ons Nederlanders waarschuwde voor de verloedering die op de loer ligt als wij maar door blijven gaan met onze budgetaankopen. (Hij noemde in dit verband ook Primark). Want veel van dat verkochte spul komt uit China en trekt alleen daardoor al werkgelegenheid weg uit Europa en ons land. Daarnaast zorgen dit soort ketens er volgens de auteur voor dat andere winkeliers er onder door gaan en moeten stoppen met ondernemen.

Action AlmereZe kunnen domweg niet tegen de prijzen op die door ketens als de Action worden geboden. Het ultieme gevolg, onze samenleving valt uit elkaar omdat we niet meer op kwaliteit maar vooral op bezit zouden winkelen. Ik heb er over nagedacht en kan me er wel iets bij voorstellen. Maar ja, dat geldt dan ook voor aankopen bij andere goedkope ketens en moeten we die vanuit die economische theorie ook maar gaan mijden dan? Net zoals goedkopere kleine auto’s, zelftankstations en telefoonaanbieders met abonnementen van een tientje per maand of zo? Ik denk dat het wel meevalt. Zoals het ook deed in de jaren zestig van de vorige eeuw toen we massaal overstapten op aankopen bij De Gruyter, Simon de Wit en Albert Heyn. En de aloude ambachtelijke kruideniers en melkhandelaren lieten zitten met hun waren. Ben benieuwd hoe jullie hier tegen aan kijken en wie er principieel niet naar een keten als de Action gaat voor wat aankopen. Is dat dan omdat je geen filiaal in de buurt kent, teveel geld bezit of omdat je je schaamt slim te zijn en niet te veel geld uit te willen geven? Ben benieuwd! (Action foto’s komen van het www.)