Wie mij echt volgt en hier de verhalen leest zal zeker niet zijn ontgaan dat de meninggever zelf wel erg graag gedrukte media tot zich neemt. En dus niet digitaal maar boeken, bladen, teksten die ergens over gaan etc. Soms drie boeken tegelijk, bladen tussendoor. Van de wollige of inhoudsloze romans moet ik overigens maar weinig hebben. Het moet ergens over gaan. Historie, politiek, techniek, de liefhebberijen vragen zeker hun aandacht en ik wil ook nog eens ‘bij blijven’ al is dat vrijwel onmogelijk. Dus vulde ik de huisbieb onlangs weer aan met de nodige boekwerken. Over automerken als Melkus of Horch (uit de DDR) of Ford, over het eeuwfeest van Lufthansa, over de luchtoorlog van Mei 1940 boven ons land (later meer..), vliegende legendes etcetc.
In mijn boekenverzameling dus weinig luchtig geschreven romans al pak ik die tussendoor wel eens als ik om de inhoud moet lachen. Humor ligt me ook wel. Groot nadeel is de ruimte die het allemaal vraagt. Ik denk dat een beetje Openbare Bibliotheek zich niet zou schamen met het door de jaren heen verzamelde drukwerk dat ik hier in bijpassende kasten heb staan. En hoewel een deel van die boeken na lezen zelden zijn gepakt voor naslag of zoiets, er zitten er ook tussen die ik veelvuldig raadpleeg om op een ander punt weer verder te kunnen met een of ander project of om iets zeker te kunnen oreren. Alleen al over mijn stad Amsterdam heb ik inmiddels een kast vol proza staan en veel daarvan helpt om o.a. een door mij aangestuurde Facebookgroep over de stad te vullen met relevante informatie of weetjes.
Dan zijn er nog de trams en hun geschiedenis, ook al zo’n ‘bijwagen’ in de interessensfeer. En nooit vervelend of overbodig. Tuurlijk weet ik dat ik ooit zal moeten ‘lossen’. Het zal…maar voorlopig geniet ik nog te veel van wat dit leeswerk me brengt en kan ik met plezier aan een volgende titel beginnen. Kennis is macht en heeft me door de jaren heen veel gebracht. Zeker in een tijdperk waarin blijkt dat jongere generaties vrijwel niet meer lezen zoek ik de overdaad op dat gebied. Ik zou denken dat als jongelui nou eens zouden beginnen met goede stripboeken…dan leren ze ook wat. En wellicht komt de taal dan ook weer eens op hun pad, want als ik sommigen hoor praten hebben ze op school of thuis niet echt opgelet. En die strips vind ik zelf dan ook weer leuk. Misschien ben ik wel een jong ventje in oudere verpakking….Wie weet…Toch eens opzoeken….. Maar waar staan die boeken over psychologie nou ook al weer…. (Beelden: Prive)
Tuurlijk, ik kan als ik me nooit meer druk zou maken over de zaken die ik hier nog wel eens te berde breng, tot het einde der dagen met mijn in de eigen bieb verkerende boekwerken lezend de tijd doorbrengen. Geen behoefte meer aan een nieuwe uitgave. Gewoon de voorraad eens benutten waartoe hij is bestemd. Naslagwerken komen me overigens dagelijks vaak van pas. Je wilt soms wel even een paar feiten op hun waarheidsgehalte toetsen. Ik doe op dat punt meestal veel uit de bol, maar soms…. Kortom, boeken te over in ons huis dat toch veel weg heeft van een bibliotheekfiliaal. Wij zijn nog echte lezers van papieren gedrukte boeken. En sommige daarvan ruiken ook heel specifiek. Heerlijk. Soms even drie boeken door mekaar heen. Stripboek er tussendoor voor de smaak, maar ook wat zwaarder werk. Vrouwlief meer in de fictie, ik vooral in de non-fictie geïnteresseerd. Maar dat voldoende hebben staan is nooit reden om waar mogelijk niet even te neuzen naar iets wat ik nog niet in huis heb.
En vrouwlief doet dat op haar manier net zo. Het was en is dan ook bijna frustrerend dat we niet zonder ‘gedoe’ even kunnen binnenstappen bij een boekhandel of een goed gesorteerde kringloopwinkel. Al zijn die laatsten tegenwoordig niet meteen goedkoop, toch vind je er wel eens zaken die best bijzonder zijn. Maar al dat gedoe bij de ingang, je bent als je een beetje gaat winkelen bijna schoonmaker van mandjes en handjes met diploma. Jeminee, het ongedwongen kijken is bijna niet te doen. Toch weet ik dat ergens weer nieuwe dingen te vinden zijn die mijn leeshonger zouden kunnen stillen. Maar dat geldt voor meer dingen die me interesseren of aan de smaak appelleren. Net als de zgn. ‘huidhonger’ is ook de leeshonger stevig gegroeid in de afgelopen maanden. Is dat een goed of slecht teken? Heb ik dan nooit genoeg van het een of het ander? Kennelijk is dat leesvoer in de jeugd zo aantrekkelijk gemaakt dat ik vanaf boek 1 dat ik in mijn eigen kamer had staan ben uitgegroeid tot beheerder van een aardig archief.
Geeft veel denkwerk en dat is goed voor de ouder wordende geest…. Hoe dan ook, ik ben benieuwd hoe mensen leven en wonen. In een villa? Of toch een gewone etage dan wel flat. En hoe zij het thuisgevoel ervoeren of ervaren. Gesprekken met vrienden leveren een duidelijk beeld op, bij veel familie kom ik bijna spiegelbeelden tegen van ons eigen gevoel van inrichten en genieten. Maar bij veel anderen is dat toch totaal anders. Wellicht dat men daarom ook zo graag naar buiten gaat en plezier zoekt op alle plekken behalve die specifieke thuisplek. Benieuwd hoe mijn lezers/essen zich profileren op dit punt. Brandt gerust los! Een oordeel zal ik er niet over geven…hooguit mijn mening. (Beelden: Yellowbird)
Altijdmijnmening 