Net geen Cadillac – maar Buick!

Alhoewel het Amerikaanse merk Buick de indruk wekte zelfstandig door het leven te gaan, was het al vanaf 1908 onderdeel van General Motors. Vijf jaar eerder was het opgericht door naamgever David Buick! Als merk werd het que luxe en uitmonstering door G.M. gepositioneerd na Cadillac, maar boven Oldsmobile, Pontiac en Chevrolet. Buick’s waren stevig gebouwde, soms wat saaie wagens die je aardig wat luxe boden maar wel tegen een aanvaardbare prijs. Je moet het merk overigens uitspreken als Bjoe-IK en niet BIE Joek zoals je hier nog wel eens hoort. Na de Tweede W.O. kwam Buick met een reeks zeer aansprekende modellen. Zoals de Super en Special. Met ingang van het jaartal 1949 kregen Buicks ook de drie opvallende portholes aan de zijkant van de motorkap die de modellen direct onderscheidden van de wagens uit de andere GM-merken. 8 cilinders waren ook standaard bij Buick, waar je bij aankoop van een Chevrolet nog gewoon een staande zes-in-lijn kreeg en later pas een V8 kon bestellen tegen meerprijs.

Voorramen uit een stuk glas waren ook bij Buick al snel standaard. Dat gold bepaald niet voor andere wagens uit het tijdperk. Heel fraai ook waren de Skylarks uit 1953 en later. Het ontwerp kwam van de befaamde ontwerper Harley Earl. Tegenwoordig aardig prijzig als klassieker. Zoals vaak bij de Amerikanen uit die periode werden de Buicks groter en groter, maar ook steeds luxer en zag je de motoren met de trends meegroeien. In 1958 zat er al een bijna 6 liter grote V8 in het vooronder van de Special en was een automaat standaard. Door de jaren heen deed Buick wat het moest doen. Klanten voor GM trekken en vasthouden. Niet op prijs maar op uitstraling. Met een zeven liter grote V8 voor de Electra uit 1967 had men een stevige troef in handen om de concurrentie van Ford en Chrysler aan te kunnen. Maar het kon nog extravaganter.

In 1971 verscheen de Riviera die niet alleen was voorzien van een nu 7,5 liter grote motor, maar ook een boattail aan de achterzijde van de carrosserie. Daar viel je echt mee op. Kostte je wel meer dan drie keer zoveel als een Skylark die ook niet meteen behoorde tot de compacte bugetmodellen. In de 80-jaren ging Buick mee in de trend van compactere en wat zuinger modellen. Men had ook een X-Body car in huis, die in onze ogen nog steeds groot leek maar voor de Amerikanen toch werd gezien als een compact.

Tegenwoordig is het merk in ons land niet meer te koop. Het is steeds meer een Badge geworden binnen het stevig afgeslankte GM-programma. Met wagens die nauwelijks meer opvallen, maar wel aan de eisen van tegenwoordige kopers voldoen. Maar ook een merk vol prachtige stukjes ontwerpgeschiedenis. En daarom ook hier even genoemd…(Beelden: Archief/internet)

Niets doen!

cat-with-a-hangoverAfgelopen zondag was het even minder warm. Het was zelfs koel weer en dat is voor mij ideaal genoeg om mij binnen te vermaken. Met niks! Nou ja, anderen zullen dat zien als ‘niets’ voor mij is het pure ontspanning. Ik ben dan druk met mijn verzamelingen, ik schrijf wat, luister naar het nieuws, eet en drink wat en houd me verder rustig. Tussen alle bedrijven door van drukte die alle kanten op leidt in dit soort maanden en de evenementen of afspraken die voor de komende dagen op de agenda staat, is het heerlijk om even op adem te komen. Onze zomermaanden zijn altijd van de drukke soort. Sinds ik ben gaan beseffen dan ‘genieten’ ook kan inhouden dat je niet wacht op dat ‘ene telefoontje’ maar gewoon in je ‘blauwe engel’ moet stappen om te zien of elders in het land of daarbuiten nog iets leuks te doen valt doen we dat ook veel vaker. Dat zorgt niet alleen voor meer kilometrage dan gedacht, ik schreef er al eerder over in het blog over ‘van zilver naar blauw’ en de wisseling van de autowacht, maar ook voor een agenda die maar weinig witte vlakken kent.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zuiderzeemuseum Enkhuizen 06-15 

We zijn veel weg en onze lijst aan bestemmingen die dit jaar zijn bezocht zou anderen wellicht tot oververmoeidheid voeren. Ik geef ook toe dat ik de ambitie bezit om overal waar het leuk is even mijn gezicht in te leveren. Een deel van die bezoekjes laat ik ook hier de revue passeren. Maar afspraken met mensen die toch weer even willen bijpraten of eens een bakkie willen doen vermeld ik zelden of nooit. En ook dat komt veel voor. We fietsen en wandelen, we reizen per bus en trein, benutten de auto en af en toe ontvangen we ook nog mensen thuis. Je snapt niet dat de tijd zo snel lijkt te gaan? Nou ik wel! En dan is zo’n zondag gevuld met ‘niets’ echt heerlijk. Nu zijn die zondagen toch al meestal mijn specifieke domein. Om echt weer even te doen wat moest om dit of dat op te ruimen en een aanvang te maken met wat blogs die ik vaak vooruit schrijf.

WP_20150219_031Juist om door de week de ruimte te hebben en te houden te doen wat later weer kan worden gerapporteerd….. Of ik overal aan toekom is de vraag. Soms moet je even prioriteiten stellen. Ik heb dat al vaker aangeroerd. Maar bedenk dat ik zelden mensen vergeet. Ook al hebben jullie dat idee wellicht, ik maak het vast weer goed als de zomermaanden echt voorbij zijn en het aantal evenementen verminderd is. Tot dan….vergeef me!

Zondagmiddag

WP_001766Zondagmiddag, mijn middag! Rustig aan, klooien, hobby’s, wat klussen, schuiven en schilderen. Buiten is het miezerweer, in delen van het land sneeuwt het, wij krijgen in de hoofdstedelijke regio slechts een langgerekte regenval over ons heen. Het uitzicht is matig, een vriendin van ons is plotsklaps opgenomen in een ziekenhuis, andere vrienden onderweg voor een skivakantie. Terug geworpen op jezelf, melancholiek, overdenkend. Hoe het leven was en is, en wellicht nog zal zijn. Geen afspraken in de agenda, liever niet op zondag, al is het soms niet te vermijden. Mijn ritme is dat van tien jaar geleden, maar in feite is dat overdreven. Nergens meer voor nodig, ik maak mijn eigen tijd en als ik op maandag zondag wil vieren kan dat ook. Al leg ik mijzelf met ijzeren discipline dan nog steeds een werkschema op, geen chef die het zal controleren.

WP_20150109_010Zondagmiddag, zelfs de vliegtuigen die normaal het zwerk om ons heen bevolken zijn nergens te bekennen. De straten nat, de mensen blijven binnen. Wandelen, toch een van onze passies bij beter weer, komt er niet van, je laat je uiteraard  niet vrijwillig natregenen als het ff kan. Klassieke muziek vervangt de muzak van NPO Radio 2. Wat ze daar tegenwoordig onder radio maken verstaan is mij een raadsel, maar ook een kwelling. Heerlijk luisteren naar mooie muziek, Mozart, Rachmaninov, Ravel, het helpt me in die stemming te blijven die mij vanochtend al beet pakte. De donkere dagen van december, maar dan in januari. Vandaag, maandag de 19e, moet het een vrolijke boel worden volgens een of andere goeroe. Nou, na die zondag zou dat best leuk zijn. Maar de dagelijkse gang der dingen vraagt al snel aandacht. Ik moet weer aan het werk, alle dagen van de week, tot de volgende zondag. Ik verheug me al op die muziek…….