Wie mij echt volgt en hier de verhalen leest zal zeker niet zijn ontgaan dat de meninggever zelf wel erg graag gedrukte media tot zich neemt. En dus niet digitaal maar boeken, bladen, teksten die ergens over gaan etc. Soms drie boeken tegelijk, bladen tussendoor. Van de wollige of inhoudsloze romans moet ik overigens maar weinig hebben. Het moet ergens over gaan. Historie, politiek, techniek, de liefhebberijen vragen zeker hun aandacht en ik wil ook nog eens ‘bij blijven’ al is dat vrijwel onmogelijk. Dus vulde ik de huisbieb onlangs weer aan met de nodige boekwerken. Over automerken als Melkus of Horch (uit de DDR) of Ford, over het eeuwfeest van Lufthansa, over de luchtoorlog van Mei 1940 boven ons land (later meer..), vliegende legendes etcetc.
In mijn boekenverzameling dus weinig luchtig geschreven romans al pak ik die tussendoor wel eens als ik om de inhoud moet lachen. Humor ligt me ook wel. Groot nadeel is de ruimte die het allemaal vraagt. Ik denk dat een beetje Openbare Bibliotheek zich niet zou schamen met het door de jaren heen verzamelde drukwerk dat ik hier in bijpassende kasten heb staan. En hoewel een deel van die boeken na lezen zelden zijn gepakt voor naslag of zoiets, er zitten er ook tussen die ik veelvuldig raadpleeg om op een ander punt weer verder te kunnen met een of ander project of om iets zeker te kunnen oreren. Alleen al over mijn stad Amsterdam heb ik inmiddels een kast vol proza staan en veel daarvan helpt om o.a. een door mij aangestuurde Facebookgroep over de stad te vullen met relevante informatie of weetjes.
Dan zijn er nog de trams en hun geschiedenis, ook al zo’n ‘bijwagen’ in de interessensfeer. En nooit vervelend of overbodig. Tuurlijk weet ik dat ik ooit zal moeten ‘lossen’. Het zal…maar voorlopig geniet ik nog te veel van wat dit leeswerk me brengt en kan ik met plezier aan een volgende titel beginnen. Kennis is macht en heeft me door de jaren heen veel gebracht. Zeker in een tijdperk waarin blijkt dat jongere generaties vrijwel niet meer lezen zoek ik de overdaad op dat gebied. Ik zou denken dat als jongelui nou eens zouden beginnen met goede stripboeken…dan leren ze ook wat. En wellicht komt de taal dan ook weer eens op hun pad, want als ik sommigen hoor praten hebben ze op school of thuis niet echt opgelet. En die strips vind ik zelf dan ook weer leuk. Misschien ben ik wel een jong ventje in oudere verpakking….Wie weet…Toch eens opzoeken….. Maar waar staan die boeken over psychologie nou ook al weer…. (Beelden: Prive)
De geweldige Netflix-serie ‘Peaky Blinders’ heb ik eind vorig jaar achter mekaar bekeken en was er zeer van onder de indruk. De familie Shelby uit Birmingham, zigeunerbloed en dito tradities. ‘We’re the Fucking Peaky Blinders’ een gevleugelde kreet. Nooit bleef een wrede of criminele daad tegen de familie onbestraft. Laten we wel zijn, je komt aan mij, aan ons…dan moet je daarvoor dus de rekening betalen. Desnoods met je bloed of leven. Zo doen wij dat in ‘onze kringen’. In de familie Meninggever gelden deze regels ook, al kan ik me niet herinneren dat er ooit bloed vloeide bij een of andere ‘terugbetalingsactie’. Subtiliteit zit meer in de genen. Maar zeker ook wraakzucht. Wie ons iets aandoet moet rekening houden met represailles ook al worden daar dan meestal geen wapens bij gebruikt. En elk lid van de familie heeft het in meer of mindere mate in zich heb ik ontdekt.
Altijd ook wel verhalen uit de geschiedschrijving waarbij mensen die ons iets vervelends aandeden de rekening gepresenteerd kregen. Kan 25 jaar duren, maar het komt! Nu ben ik zelf een verhalenverteller, dus ik kan of kon het vaak in woorden en/of media kwijt. Het kan zijn dat me zakelijk iets is gelapt wat me persoonlijk slechts indirect raakte, maar waarvan ik wel vind dat het niet door de beugel kon. Ook dan komt er een reactie. Kan ook dat er dan negatieve publiciteit volgt en mensen daarmee de pin op de neus krijgen voor hun onbetamelijke gedrag. Maakt het veel indruk? Soms wel. Ik heb er wel eens hele discussies over gehad met iemand die ik in een artikel een aantal jaren later echt verweet dat hij zeer slecht leiding gaf aan een onderneming waar ik ooit mee moest samenwerkte. Het schandblok stond klaar voor hem. De man las het en ontplofte. Nog steeds overtuigd van zijn eigen gelijk. Maar de lezers en zij die de situatie kenden waren het niet met hem eens.
Ik heb wel eens uitgezocht dat het toch iets is wat wij van onze familiemoeder hebben overgenomen. Die had dit ook sterk. Kwam niet aan haar leefwereld of omgeving, je kreeg ervan langs. Al duurde het twintig jaar. En hoewel wij die eigenschap als kinderen of pubers wellicht verafschuwden, het bleek ons toch meegegeven in die al eerdergenoemde genen. ‘We’re the fucking Meninggevers’ en zo meer. Tegenwoordig gaat het er anders aan toe. Mensen die persoonlijke hetzes voeren gaan achter de blokkade van wat ook. Bij sociale media een fluitje van een cent. Heel wat lieden met al te persoonlijke verwijten of te linkse meningen (ieder heeft recht op zijn/haar opinie, maar er bestaat niet een 100% waarheid natuurlijk omdat dit politiek correct lijkt…zelfs de mijne niet) gaan achter de barrière van niet meer kunnen reageren of meelezen. En zo wordt wraak alsnog zoet. Zij het…heel digitaal en keurig binnen de lijntjes van onze normen en waarden. Zouden velen een voorbeeld aan kunnen nemen…Maar ja….die bezitten die genen niet…..Want zij behoren niet tot de Fucking Meninggevers….
Nee, we zijn www-adressen geworden. Met als achterliggende gedachte kennelijk dat je dan niet hoeft te praten met je (potentiele) klanten, maar gewoon alles digitaal kunt afwikkelen. Op zich niet ongewoon, maar als iedereen het doet praten straks alleen onze smartphones en laptops met elkaar. Aardig is ook dat er aanbieders zijn van al die achterliggende technologie die het nog bonter maken. Zoals ze je bij een storing van/in het internet-verbinden niet een telefoonnummer aanbieden voor je klachten, maar een 
Kennelijk ook omdat je dan niet door hebt hoe groot zo’n onderneming eigenlijk is. Bij Bol.com of Vodafone schat je dat nog wel op redelijke basis in, bij worldfashionandtrading.com kon het wel eens gaan om een enkele huisvrouw die er een handeltje bij doet in haar uitgebouwde schuur. Het zijn van die zaken die mij bezig kunnen houden. Even maar hoor, want daarna krijgen we het nieuws of de muziek. En ben ik weer even verdoofd. Tot de volgende STER-Reclame. Waarin overigens die spreekafmetjebuurvrouw.nl wel erg vaak voorbij kwam. Kennnelijk gokten ze daar op oververhitte klanten tijdens die warme periode die we meemaakten in de zomerse maanden. En wie dat wil nakijken kan terecht bij watwashetookalweervoorweerindezomervan2018.nl…. Veel succes! (En nee, ik doelde niet op Hunkemoller! Daar doen ze het nu net wel goed…)
Altijdmijnmening 