Print…

Print…

Als publicist van het eerste uur was voor mij de weg naar het papier, in eerste instantie gestencild, later gedrukt, een logische. Tussen alle zakelijke bedrijven door bleef ik daarvoor of in schrijven. De wereld van Print-media was een geduldige. Over de luchtvaart, auto’s, politiek of zelfs geloof, het kon niet op. Om die reden vulde ik door de jaren heen ook een bibliotheek op die een beetje OLB niet zou misstaan. En ik sla dagelijks nog wel eens iets na. Teneinde ook actueel op de hoogte te blijven waren er de abonnementen. Op bladen die mijn interesse-wereld onderbouwden. Met steeds weer nieuwe feiten en soms meningen. Ik ben daarnaast ook wel van de interviews.

Vind de mening van Pieter Elbers als CEO van KLM of diens voorgangers interessanter dan die van mevrouw dedain, Siegried Kaag, om maar wat te noemen. De bladen die me dat boden lijden echter net zo onder de huidige tijd als de uitgaven waarvoor ik zelf in het verleden mijn bijdragen leverde. De advertentiemarkt is de afgelopen jaren kapot gemaakt, digitalisering van het nieuws lonkt daardoor soms als reddingsboei. Maar hoewel ik intussen zelf daar best mijn weg ken en ook jarenlang allerlei relevante websites voorzag van dagelijks nieuws, ik zal er zelf niet zo snel een betaald abonnement op nemen. Kranten bieden me daarbij meestal het nieuws van gisteren. De grote persbureau’s, die ik volg, het nieuws van nu, of van pakweg een uur geleden. Toch bieden die apps en sites me vaak wel de nodige achtergrondinformatie die ik graag benut, ik ben op dat punt best wel eens dubbel in het denken.

Onlangs moest ik opnieuw helaas van twee geliefde en zeer interessante bladen afscheid nemen. Beiden stoppen er mee. Na door de jaren heen ruim 500 nummers te hebben uitgegeven stappen ze ofwel over naar de digitale wereld dan wel is het gewoon over en uit. Net zoals ik dat een jaar of twaalf geleden zelf meemaakte bij een uitgever die vrij onverwacht de pijp aan Maarten gaf en de door mij aangestuurde media qua print vrij plots uit de markt haalde. Daarna maakte ik nog wat boeken, maar het laatste in de rij haalde de printfase ook al niet meer en heb ik omwille van kosten/baten toen maar digitaal gepubliceerd. Het was voor een oude printlezer best onbevredigend, maar hield me wel van straat. U was er hier zelf ook deelgenoot van.

De titel Zakenreis stopte er dus mee dus. Afgelopen December verscheen het laatste nummer. De uitgever van vroeger kende ik goed, veel mee samen- en voor gewerkt. Zijn dochter hield het na zijn pensioen nog jaren vol. Maar nu kwam het einde. Weer een icoon verdwenen. En zo vergaat het ook Scramble. Een geweldig informatief luchtvaartorgaan barstens vol voor mij relevante informatie. Gaan over op digitaal. Ik verhuis niet mee. Maar ween in mijn hart wel om de beslissing. Zal vast nostalgie zijn. Maar ik houd nu eenmaal graag vast wat tastbaar is. Ook al zette ik zelf dit verhaal ook digitaal neer voor jullie, mijn trouwe en vaak best kritische lezers. Hoe sta je zelf in deze materie? Boeken/bladenlezers? Of toch meer van het digitale ontvangen van nieuws en meningen? Maak van je hart geen moordkuil. Nu kan het nog….(Beelden: archief)

Uitgevers; waarheen leidt de weg….

OLYMPUS DIGITAL CAMERABoeken lezen is nog steeds een van de meest favoriete bezigheden van ons allen. Dat blijkt telkens weer uit allerlei relevante onderzoeken. Maar we kopen die boeken steeds vaker tegen woekerlage prijzen bij discounters of kringlopers. Daarmee komt de verkoop van nieuwe boeken steeds meer onder druk te staan en is het al bijzonder oude businessmodel voor de meeste uitgeverijen soms zonder dat ze het zelf weten achterhaald. Ze verdienen niets meer aan uitgaven van boeken, of het moet gaan om echt zeer populaire auteurs. De totale uitgeverijenbranche verloor vorig jaar 6% aan omzet en het einde is nog lang niet in zicht. Slechts wat specialisten houden het vol. En voor er meteen weer een slimme broeder roept dat we ‘allemaal over gaan op digitaal lezen’, dat blijkt niet uit de cijfers. Het aantal e-booklezers groeit weliswaar, maar is nog lang geen compensatie voor het verlies aan de kant van de papieren uitgaven. Door deze situatie zie je ook steeds meer terughoudendheid bij uitgeverijen. Een auteur die men niet kent kan het schudden, als men niet zeker weet dat er niet meteen 10.000 boeken over de plank gaan van een titel moet je zelf maar zien hoe je aan de omzet komt. Al eerder schreef ik over het fenomeen ‘Printing on demand’. Dat is min of meer hetzelfde als een boek in eigen beheer uitgeven en alle risico’s voor inkoop/verkoop en distributie zelf dragen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVoor veel auteurs die menen een door God zelf geschonken talent voor het schrijven te bezitten is dit echt een brug te ver. Dat verkopen en alle gedoe eromheen is teveel gevraagd. Hun teksten zijn geniaal, de aanpak niet. Hetzelfde zie je bij die uitgeverijen. Men heeft ‘het altijd al zo gedaan’ en wil eigenlijk niet af van de plat getreden paden die momenteel zijn overwoekerd door onkruid. Hetzelfde zien we bij de bladenhandel. Waren grote bladen als Panorama, Revue of Playboy voorheen nog onaantastbaar, momenteel is men blij als men de verliezen aan abonnementen en lezers wat kan beperken. Ook de krantenwereld kent momenteel soortgelijke problemen. Er is echt geen een titel die het zonder verlies redt, alleen het wat aparte Financiele Dagblad won vorig jaar in het derde kwartaal iets aan omzet. De rest is puur in het verlies gestort. Het ergste verlies zit hem bij de zgn. ‘kwaliteitskranten’. NRC Next moest in een kwartaal afscheid nemen van 21% van haar lezende abonnee’s. Men knijpt bij de grote kranten momenteel natuurlijk aan de kostenkant en gaat zelf over tot tabloidformaat. Een van de laatsten die daarvoor kiest is de Telegraaf. Wordt wennen. Buitenlandse modellen geven aan dat dit slechts kort zal zorgen voor een rem op het verlies aan omzet. Zo ontdekte de Guardian dat een overstap naar een ander formaat even zorgde voor een opleving van het aantal abonnee’s maar dat daarna de vrije val doorzette tot deze krant niet veel meer is dan een schim van wat het ooit was. Kortom, die printmedia hebben het moeilijk en wij mensen lijken te gaan voor het grote niets.

FRI-440835 - 50 jaar Martinair Scan10529We lezen minder op papier, maar compenseren dat bepaald niet met digitale boeken of bladen. Wellicht zoeken we elders naar culturele inhoud, maar dat is uit de mij beschikbare cijfers niet terug te vinden. Boeken moeten blijven naar mijn mening, al was het maar omdat ik erg hard werk aan mijn derde werkje op dit gebied. Papier, desnoods POD, maar wel omdat ik vind dat een goed verhaal uitgebracht dient te worden. Wat een geluk dat ik ook nog een beetje kan verkopen. Wie nu al nieuwsgierig is naar dat boek, gewoon aanmelden bij me hoor. Digitaal dat spreekt, al mag u ook een gewone briefkaart sturen. Liefst met een auto of vliegtuig als foto-onderwerp aan de voorkant…..