
152 pagina’s dik en gevuld met de meest fraaie foto’s uit onze stad waarbij Amsterdamse trams als fotomodel dienst doen. Zie daar de gedachtengang achter dit fraaie boekwerk uit 1996 als uitgegeven door Schuyt en Co en voorzien van lekker lezende teksten door Adriaen Louman. Het boek beschrijft Amsterdamse trams in de periode tussen 1985-1995 en vrijwel alle illustraties zijn lekker in kleur met relevant bijschriften. Je leert de verschillende tramtypen kennen, hun eigenschappen, de lijnen die ook toen al werden uitgebreid of opgeheven. Tramtypen die kwamen en weer gingen. We lezen over de plannen van de toenmalige gemeenteraad voor het OV. De vele grote investeringen. We zien een andere stad zonder de bij 2026 behorende problemen.

Wat men toen nog niet voor mogelijk hield rond het integreren van interlokale lijnen naar 19e-eeuws voorbeeld, kreeg met de zgn. Amstelveenlijn wel alvast een kleine voorzet. Immers men zette in op een tramtype dat zowel op normale rails als ook op het metrostelsel zou kunnen functioneren. Inmiddels is dat idee weer helemaal verdwenen en moest je vanuit Amstelveen (of Uithoorn) bij het WTC overstappen op andere GVB-lijnen. Intussen loopt er een normale regionale tramlijn tussen Uithoorn en Amsterdam Muiderpoort. Dat was indertijd zeker niet te voorzien. Al die foto’s maken dit overigens een lekker te consumeren boek. Ik deed dat ook met veel plezier. De auteur is iemand die met name door zijn thuissituatie vroeger sterk gericht raakte op dat trambedrijf in onze stad. Auto’s in zijn familie uit den boze. Dan krijg je dat. Ben ik toch de uitzondering, want ik ben gek op trams maar legde toch heel wat meer afstanden af in de auto. Immers in ons gezin was die vierwieler toch de meest gebruikte vervoersvorm. Hoe dan ook, dit bij een KLW in puike conditie gevonden boekwerk bezorgde me een paar leuke leesdagen. (ISBN-90-6097-409-3)











De startstappen waren gezet en door de jaren heen zou ik er met wisselend succes een stukje omzet en (extra)inkomen uit kunnen peuren. Dit jaar op 1 april bestond de naam officieel 25 jaar. Best een tijd. Maar dat vierde ik toch maar niet echt. De beslissing was al gevallen om de stekker er wat betreft het advies geven uit te trekken. Genoeg van het gewerk, het gelobby, het zoeken naar klanten. De wereld is veranderd. Mensen bij bedrijven doen veel dingen zelf. En voor de echte communicatieve vaardigheden zoeken ze hulp bij een gratis stagehulp of het neefje van het nichtje in de familie die ook een printer heeft. Daarbij is het maken van een website voor velen een fluitje van een cent geworden. Blijft de creativiteit, de kennis op het gebied van klantentevredenheid/vriendelijkheid en de tekstuele vaardigheden. Dus blijf ik schrijfactief. Maar vanuit het reclamevak worden die zelden meer gevraagd. Malaise in de bladenwereld mocht ik in al die jaren trouwens ook nog ervaren. Print raakte uit, digitaal in. Dat kon ik aardig bijbenen gelukkig.
Toch menen veel mensen zelf wel een tekstje te kunnen bedenken. Je ziet het overal om je heen, die zelfwerkzaamheid. Niks mis mee, als het goed gebeurt. Hoe dan ook, ik stopte met het bureau. Vanaf 8 oktober is het bedrijfje uitgeschreven bij de KvK. De domeinnaam blijft bestaan, de mailadressen, de kennis, de schrijverij maar niet meer de wil om overal soms tegen beter weten in achteraan te hollen. En de herinneringen aan een kwart eeuw leuk werk waar ik het nodige plezier aan beleefde. Maar het is ook mooi geweest. De reddingsboot van 1991 is nu opgeborgen. Bijgeschreven in de herinnering en het digitale archief. Nu nog even die papieren dossiers opruimen. Want die staan me intussen aardig in de weg…..




