Storm achter de dijken…

hitler was een prima volksmennerAls we in 2014 iets hebben geleerd uit de zaken die in de wereld spelen of speelden dan toch wel dat steeds duidelijker wordt dat twee stromingen zorgen voor een onzekere toekomst. Het ene is het groeiende nationalisme dat zorgt voor de wens om etnische v(h)ereniging van historisch bij elkaar behorende volksstammen weer samen te brengen. Al een paar decennia is die ontwikkeling aan de gang en dat is meteen een haaks op het eenheidsprincipe van bijvoorbeeld de EU-landen staand fenomeen. Mensen zoeken elkaar op en menen dat als zij dezelfde taal spreken ze niet gescheiden door landsgrenzen moeten kunnen of zouden hoeven leven. Daar ligt o.a. de oorzaak voor wat zich afspeelt in alle randstaten rond Rusland, de Afrikaanse stammenoorlogen of de geloofsstrijd in het Midden-Oosten. Het lijkt zelfs iets op wat Hitler-Duitsland deed tijdens de jaren die leidden tot de Tweede Wereldoorlog. Alle volks-Duitsers moesten bij het Derde Rijk worden gevoegd volgens de toenmalige doctrine en daarom werden landen ingelijfd of onder de voet gelopen waar zulke mensen en wensen leefden. En had men maling aan de wensen of rechten van anderen.

IMG_6891Het Rusland van Poetin doet niet veel anders en waar dit toe leidt hebben we kunnen zien in Georgië, Oekraïne en nog wat andere landen in de periferie van de vroegere Sovjet Unie. Dat men daarbij ernstige oorlogsmisdaden niet schuwt is wel duidelijk geworden na het afschieten van vlucht MH17 waarbij bijna 300 volkomen onschuldige burgerslachtoffers vielen en de daders hun handen in onschuld trachten te wassen. Daar is bij de moslimterreur in de landen waar ooit multicultureel kon worden samengeleefd, geen sprake meer van. Er kleeft veel bloed aan de handen van deze soort terroristen. Die geen schroom kennen om anders denkenden (vooral anders gelovigen) een kopje kleiner te maken ter eer en meerdere glorie van het eigen denken op dit punt. Wat ooit ontstond als een behoefte om zich te mogen of kunnen uiten leidde intussen tot een volkerenmoord van ongekende omvang. En die ellende spreidt zich helaas ook uit over de meer ontwikkelde en geciviliseerde wereld.

HUNGARY ANNIVERSARY OF 1956Dreiging, wetgeving, aanslagen, moord en doodslag zijn ook bij ons bijna niet meer uit het dagelijkse leven te wissen. Het is door de slimme koppen achter de barbarij geëxporteerd naar het door hen zo verfoeide vrije westen. Wat zorgt voor scheve ogen, tot afkeer van het multiculturele en een voorkeur voor, vaak nationalistische, partijen die deze ellende in ieder geval bespreekbaar maken. Want wat met name in onze politieke kringen decennia lang is gedaan, horen, zien maar vooral verzwijgen, heeft een tegengesteld effect gehad. De helft van onze bevolking is het zat en een deel is verder angstig voor de toekomst. En niet geheel onterecht natuurlijk.2015 wordt een spannend jaar. Omdat we aan een kruispunt zijn aangekomen waarbij we onze weg moeten vinden om al die sentimenten te kanaliseren. Omdat we daders moeten berechten en straffen, of ze nu nationalistische moorden plegen of godsdienst-gerelateerde. En we moeten met elkaar in gesprek zijn en blijven. Nooit eenzijdig, met respect, maar zeker ook vanuit de gedachte dat we ons niet meer achter de dijken kunnen ingraven en net doen of de storm die er achter woedt ons niet zal bereiken. Golven komen er nu al overheen. U bent gewaarschuwd….

Oliebollen

Oliebollen - 3Ze zaten met zijn drietjes aan de tafel naast ons. Wat uitgezakte flink te dikke dames. Het gezellige tentje in het bos zorgde voor een warme ambiance en dat maakte dat de dames het er van namen. Een tosti, koffie, thee en breed uit zitten babbelen over alles wat hun leven beheerste. En dat ging voor de dikste van de drie vooral over eten. Vet eten. Opmerkelijk, want de leeftijd van de betrokken dame was zodanig dat je voor haar gezondheid moest vrezen i.c.m. haar gewicht. Bijkomend was dat haar gezicht weinig schoonheid vertoonde. Ze oogde nors, maar had een vrij hoge stem, niet passend bij dat uiterlijk. Maar wellicht compenseerde ze die stem wel met dominantie in het gesprek. Want ze was absoluut het meeste aan het woord.

oliebollen-2En daarbij vertelde ze tot in het kleinste detail over wie de beste oliebollen verkocht en voor welke prijs. Dat op zich was nog niet zo erg, als het niet zoveel overkomst had gekregen met de verhalen die Moeder Smit ooit vertelde na het vertrek van ex-schoondochter Jolanthe. Ook bij deze dame werd tot de laatste krent verteld waarom ze bepaalde bollen kocht en voor wie ze deze bedoelde. Dus ome Jan, Juul, Kees, Bolle Henk, Frits, Jeanet, volstrekt onbekende mensen kwamen voorbij. En zij kocht daar bollen voor. De een kreeg rozijnenbollen, de ander gewoon oliebollen. Die kocht ze dan weer omdat ze die zelf ook het lekkerste vond, en eerlijk gezegd, dat was haar aan te zien. Ik verbaasde over de bijna mechanische toon waarop ze haar verhaal deed. Aan een stuk, zonder onderbreking.

oliebollen - 1 Een soort verslag van een saaie penningmeester over wat er met het geld van de speeltuin vereniging was gebeurd. Een kwartier lang oreerde ze over die oliebollen. Af en toe was een van de vriendinnen zo dom om er even iets tussendoor te zeggen. Dan ging de dikke woordvoerster terug naar de voorlaatste zin en begon gewoon opnieuw. Het was om gierend van de lach bij op de grond te vallen. Wat een rare mensen kom je soms toch tegen. Het woord oliebol kan ik voorlopig niet meer horen. Niet omdat die dingen niet lekker zouden zijn, nee, meer omdat ik dan aan die dikke dame in het bos moet denken. Zou ze er nog zitten praten over die vette hapjes…..toch eens kijken straks….

Duusboerk…

WP_20141127_003Ook al kom ik dan al decennia lang regelmatig in het Teutoonse land der oosterburen, er zijn steden die ik in het verleden nog nooit echt bezocht. Had vele redenen. Soms omdat het er daar niet uitzag, of zoals in dit geval, omdat de stad een bedrijf herbergde waaraan ik weinig fijne herinneringen koesterde. Toen onze Soester vriendjes met het voorstel kwamen om weer eens samen op stap te gaan en dan van de kerstmarkten en winkels te genieten in juist deze stad was mijn aanvankelijk enthousiasme niet zo groot. Niet om het gezelschap, of het prima hotel met faciliteiten waar ik meteen ‘U’ tegen zei, nee, het was die stad. ‘Kon niks zijn, zo grauw en industrieel’. Dus toen ik samen met hen voor het eerst het centrum van Duisburg(spreek uit Duusboerk) in liep werd ik blij verrast. De stad is groot, uitgebreid, en omvat zo’n half miljoen inwoners. Er is een haven, metronetwerk en er lopen heel wat vertegenwoordigers van andere culturen rond.

WP_20141127_015 In die zin dus gewoon een grote stad met alles wat daarbij hoort. Elke zichzelf respecterende winkelketen zit er ook, zoals de Hema, maar ook giga-warenhuizen van Karstadt en Kaufhoff. De kerstmarkt is er gezellig, groot, mooi verlicht, en net als vorig jaar in Düsseldorf stond ook hier een stevig en fraai verlicht reuzenrad. Loop je met een camera rond is er voldoende te vinden om even vast te leggen op de gevoelige digitale plaat. Er zijn parken, kunstwerken en de oude Salvatorkerk, een gotisch godshuis dat tussen 1415 en 1513 werd gebouwd en intussen diensten verzorgt voor de Protestantse gemeente van Duisburg. Je moet het gebouw absoluut even bekijken als je genoeg hebt van de vele, vele naoorlogse bouwwerken die deze stad ook wel kenmerken. Want meer dan 80% van de oorspronkelijke stad werd weggevaagd tijdens de Tweede W.O. en men bouwde na de oorlog weinig terug in de vooroorlogse stijl, al zijn er wel wat aardige voorbeelden van terug te vinden.

WP_20141127_004Duisburg mist wellicht het chique van Düsseldorf, het gezellige van Aken en Keulen, het is een stad met alles er op en aan en wie van shoppen houdt komt hier best aan zijn/haar trekken. Opvalllend was de sfeer. Die is heel gemoedelijk en qua eten en drinken is dit een paradijs. Er is heel veel  meer te vinden dan alleen maar schnitzels en friet. Wij aten overheerlijk bij een Chinees restaurant met geweldig terras in een giga-winkelpassage. De bediening was net zo goed als het eten. Zalig, en voor een prijsje…… De verlichting ’s-avonds is overweldigend. Dat heeft men in Duisburg top voor elkaar.

WP_20141127_038En dat geldt ook voor de cultuur, veel kunst op straat, musea, boekenzaken, kortom ook liefhebbers van juist dit facet van het leven zijn hier vast zeer tevreden. Ons bezoek was er een van slechts een paar dagen. Jammer, want er is voldoende om je hier nog wat langer vast te houden. Ik trek al mijn vooroordelen direct in. Ik had het er naar de zin. Net zoals ooit Gerardus Mercator, die hier woonde en werkte en uiteindelijk ook werd begraven. Duisburg ligt op 1,5 uur rijden van Utrecht in hartje Roergebied, steden als Oberhausen en Essen vindt je op 15km afstand ongeveer. Goede verbindingen en meestal parkeren in het centrum van de stad voor een rrelatief laag bedrag.

Wraak, een barbaarse emotie….

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHeel vaak heb ik hier al geschreven over de menselijkheid van deze Meninggever. Niks van die menselijkheid is mij net als u, lezers, namelijk vreemd. Dus ken ik emoties die soms niet passen bij iemand die zichzelf toch ook graag ziet als geciviliseerd. Ik weet uiteraard dat er zoiets is als een rechter, dat er wetten zijn en dat eventuele van strafbare feiten verdachten daardoor kunnen worden veroordeeld. Maar de kans daarop is in veel gevallen niet zo groot. Dit komt deels doordat onze wetten niet zijn ingericht om bepaalde gruwelijke daden en daders veroordeeld te krijgen tot een rechtmatige straf. Dat zorgt er weer voor dat je als rechtgeaard burger soms denkt in een slechte soap terecht te zijn gekomen als iemand die een ernstig vergrijp pleegde wordt veroordeeld tot een lage straf en na uitzitten daarvan meent allerlei wensen en verlangens te kunnen en mogen neerleggen om in volledige vrijheid verder te leven. Het gevoel van onrecht doemt dan al snel op. En in mij borrelt dan toch al snel de behoefte omhoog tot het nemen van plaatsvervangende wraak. Niet goed? Tuurlijk, maar zij die aan mij of mijn dierbaren komen mogen rekenen op uitoefening van een gerecht antwoord op de daad. Denk nu maar eens aan die gore moordenaar van Pim Fortuyn. Zo’n man hoort niet los te lopen. Hoe keurig hij zijn ‘straf’ heeft uitgezeten, het blijft een gore moordenaar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMensen die paarden of zwanen mishandelen of andere dieren komen er vaak ongestraft vanaf. Omdat de wetgeving niet kan worden aangepast. Hoe dat komt? Omdat de PVV zich sterk maakt voor zulke wetgeving en dan liggen direct de Pechtoldisten dwars. Principieel en dus mag je bijvoorbeeld vanuit godsdienstige gedachtegang dieren onverdoofd ritueel slachten. En dat laatste beperkt zich zeker niet tot Moslims of orthodoxe joden. Ook Satanisten houden van dierenoffers. Zwarte katten worden bij duizenden opgehangen bij de barbaarse rituelen die dit soort lieden er op na houden. Het zal u niet verbazen dat ik een passende straf voor ogen heb voor deze soort figuren. Wat gij niet wilt dat u geschiedt doet dat ook bij een ander niet. Ook al ben ik ooit nog zo keurig katholiek opgevoed, ik ben niet van de andere wang toekeren als ik een lel op die ene kreeg. Nee, je krijgt hem terug. Goedschiks of kwaadschiks.

Romantiek - Sommige ridders zijn oud, hun harnas en gedrag verroestDat je het maar weet. In de praktijk beperkt zich dit vaak wat tot het terug snijden van iemand die meent dat de meters snelweg waar ik rijd van hem/haar zijn of zo hoor en ik ben er wel eens voor op de vuist gegaan. Maar dat probeer ik als keurig nette burger wel te vergeten. Ik zal hier zwijgen over wat ik zou doen met lieden die vanuit de barbaarse en heidense cultuur waartoe zij anderen willen bekeren, gevangenen de hoofden afsnijden of meiden ontdoen van hun vrouwelijkheid. Maar zou ik het ook zelf kunnen? Ik denk het niet. Fatsoen zit te diep verankerd in het lijf. De afkeer van barbaren en hun rituelen is te groot. Ik wil ze niet aanraken. Maar zou wel willen pleiten voor een rechtsgang die dit soort lui nooit meer de gelegenheid geeft vrij rond te lopen, zich te vermenigvuldigen of te verspreiden. Wellicht dat ik dan mijn eigen wraakgevoelens wat kan onderdrukken…..

Tegenstellingen

Chipknip (DHB Bank)We mopperen ons natuurlijk gek in dit land. Het hoort bij ons Nederlanders. Onafhankelijk, democratisch, mondig. Maar we leven ook in een rijk land. Behoren zeker tot de top-15 van de wereld op dat gebied. Nu mag je natuurlijk over de verdeling van die welvaart best met elkaar van gedachten wisselen, in zijn algemeenheid heeft de gemiddelde Nederlander feitelijk weinig te mekkeren. Als we dat al doen dan toch vooral dat achtereenvolgende overheden in dit land maar niet willen snappen dat bezuinigen iets anders is dan lasten verhogen en wij zo als burgers o.a. zien dat de waarde van ons huis is afgeroomd, dat onze spaarreserves geen rendement meer opbrengen en de ouderdomsuitkeringen gewoon worden gekort. Of je daar nu zelf premies voor hebt opgebracht, hard gewerkt dan wel slim hebt  geinvesteerd of niet.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAAlles bij elkaar opgeteld blijft dan toch voldoende inkomen over om niet van de honger om te komen. Of door een of andere simpele kwaal bij gebrek aan goede zorg te moeten overlijden. In veel gebieden van de wereld is deze situatie compleet anders. Als je daar iets simpels meemaakt (..) als een geboorte is de kans vele malen groter dat zowel moeder als kind overlijden dan hier in ons land het geval is. Medische zorg is hier duur, maar tenminste beschikbaar. In die arme streken is dat niet het geval. Ook armoede is een groot probleem. Of dat nu komt door corruptie, geloofsgekte, dictatuur of wat ook, in veel gebieden van de wereld is het elke dag knokken voldoende eten te vinden om alle monden te voeden. Je kunt het je hier niet eens voorstellen dat we dat hier ook ooit kenden of je moet de geschiedenis van het proletariaat uit de jaren voor de sociaal-democratie in ons land er nog eens op naslaan.

Afbeelding(018)Armoede is iets dat altijd bij je blijft, tot in lengte van jaren. Je komt er niet van los, en je kansen zijn een heel stuk slechter als je daarmee te maken hebt. En als die armoede kan leiden tot de dood is het helemaal erg. Zeker als je weet hoeveel de rijken der aarde zoal te besteden hebben en bijvoorbeeld met 200 paar schoenen van exclusieve merken nog niet genoeg keuze lijken te hebben om de dagen door te komen. Oneerlijk verdeeld? Jazeker, maar wat gaan we er aan doen? Geldt ook voor onderwijs. In de streken waar de barbaren en achterlijken het voor het zeggen hebben is onderwijs min of meer verboden. Immers, wie meer over de wereld weet gaat maar twijfelen aan het woord van de Heer. Welke dan ook.  En dan kan de onderdrukking niet doorgaan. En ik heb het met name over onderwijs voor meisjes. Zij zijn vaak tien keer slimmer dan hun broertjes, reden om ze juist uit te sluiten van dat broodnodige onderwijs. Wat weer een generatie laat opgroeien die goed is voor de slacht. Want op je 12e te moeten trouwen of op je 14e al je tweede kind te verwachten is ook niet alles. Onderwijs moet dus en zij die zich daar tegen verzetten zijn de echte misdadigers van deze wereld. Maar geldt ook voor de voorlieden van kerken die menen dat condoom- en pilgebruik verboden moet blijven. Ik wind me hier vaak over op omdat het die armoede en achterstelling in stand houdt op plekken waar je met een beetje vooruitgang zou kunnen zorgen dat we eindelijk af kunnen komen van godsdienstgekken en barbaren en wellicht eindelijk kunnen komen tot een betere verdeling van de welvaart voor iedereen over de hele wereld.

Dag van de Man!

carpet-installationGisteren was het de ‘Internationale dag van de Man’. Nu heb ik niet zoveel met al die speciale dagen, maar deze wilde ik nog wel even ‘vieren’. Immers wij mannen raken steeds  meer in de knel als ik alle berichten van deze speciale dag mocht volgen. We worden door onze vrouwen alle kanten uit gestuurd, moeten mee winkelen, klussen, kinderen verwekken, geld verdienen en zo meer. Maar o wee als we gewoon even lekker in de kroeg met vrienden willen zitten of dom op de bank naar de sport kijken op tv. Vrouwen voelen zich dan meteen gepasseerd, immers dat is niet hun wereld. Wij mannen moeten dan maar zien hoe we dat oplossen. Een echte kerel trekt zich van niets iets aan, die blijft kijken naar de Derde divisie amateurvoetballen, al was het maar om even aan te geven wie de baas is.

308tAls we naar de kroeg gaan, blijven we ook lang genoeg weg om vrouwlief het gevoel te geven dat wij ons niets van haar aantrekken. En natuurlijk snruken we er vrolijk op los, dat besprak ik al eens eerder. Een echte man verzorgt zijn uiterlijk niet (meer) zodra hij een vrouw heeft en de nodige kinderen. Scheren is overbodig en een soort ‘Albanese thuisbroek’ is ook kleding toch? Als de auto maar gewassen is, en dat moet gebeuren met een tandenborstel, snappen vrouwen niets van. Waar we ons natuurlijk ook niet mee bemoeien; al die gesprekken die vrouwen voeren. Wat die allemaal niet bepraten met elkaar, je zou er geschuffeld van worden.

Schoonmaken is een taak voor de overhedenEen echte vent doet dat niet. Die kwekt over voetbal, politiek of de situatie in de wereld, maar toch niet over mode, de kinderen of de laatste roddels uit familie- of vriendenkring? Niks voor ons. Nee, wij echte mannen hebben een mooi leven. We wensen en krijgen ons prakkie op tijd, vermaken ons met de echte mannendingen des levens en werken voor het geld, nooit voor de carriere. Dat is ook zo’n vrouwending. Het is heerlijk om man te zijn……burp….

Benieuwd wat we vandaag weer voor dag vieren, Vrouwendag? Nee he!

Snurkprobleem

ANJ-45 - Gees - vrouwenbeeld 220593 - Scan10144Durf jij te zeggen dat jij er geen last van hebt? Echt? Prijs je gelukkig. Want er gaan huwelijken op stuk, relaties worden er ernstig door op de proef gesteld en als het uit de hand loopt en mensen willen niet echt meteen voor altijd uit elkaar slapen ze fysiek gescheiden. Jawel, ik heb het over snurken. Een van de grootste ergernissen binnen relaties. En dan vooral bij vrouwen die zich dood ergeren aan de slaapgewoonten en bijbehorende geluiden van hun mannen. Immers, vrouwen slapen vaak slechter dan hun partners, onderdeel van een genetisch bepaald mechanisme dat vrouwen hun kroost doet beschermen tegen invloeden van buitenaf. Mannen daarentegen zijn weliswaar jagers, maar niet als ze slapen. Als ze dat doen, slapen ze meestal ook en doen dat dan diep en vast. Met alle snurkgeluiden die er bij horen.

Lovers statue 4Niet dat vrouwen niet kunnen snurken hoor, ook het omgekeerde komt voor. Het internet wemelt van de klaagverhalen. Van mannen EN vrouwen die de wanden doen trillen en die kennelijk in hun vrije tijd een privé-zaagmachine benutten om planken door te akkeren die wellicht kunnen dienen ter bescherming van de echtelijke sponde. Ik kan er zelf ook niet goed tegen. Zagen van anderen is me een gruwel, maar ik schrik soms wel eens wakker van mijn eigen geluiden op dit punt. Wordt het te erg slaap ik wel eens een nachtje op het logeerbed om vrouwlief haar welverdiende rust te gunnen. En dat blijkt voor veel mensen een prima oplossing. Even bijkomen, even rust. Ooit, heel lang geleden, sliepen wij als jong paar eens bij een ver Duits familielid van vrouwlief. Die bleek zo enorm te snurken dat horen en zien je verging. Ik kon er niet van slapen, het lukt me niet. Ongekend! Ik wilde uit wanhoop al buiten in de auto gaan liggen, als ik maar kon slapen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERADus echt, ik weet hoe erg het kan zijn. En ik weet ook dat in 90% van alle gevallen tips, hulpmiddeltjes en medische oplossingen niet helpen. Je bent een snurker of je bent het niet. Wat inhoudt dat wij mensen met zijn allen een probleem hebben. Die enkele uitzondering daar gelaten. Dan is het handig dit tijdens de verliefdheid van het eerste uur alvast met elkaar te delen, dan kan er wat gewend worden. En anders….een huis kiezen met extra slaapkamers, liefst ver van elkaar. Doet het verlangen naar samen zijn ook weer toenemen. Of heb jij er geen last van?? Ben benieuwd waar het snurken een probleem is en waar niet….

Confronterend….

942218930_350117ef9a_mAl eerder beschreef ik hier of op vorige blogadressen wat in mijn ogen zo n confronterend is aan ouder worden. Niet alleen dat je soms ontdekt dat diegene die je aankijkt in de spiegel een rimpellandschap begint te vertonen waar de Maan zich niet voor schaamt. Het is ook dat je niet meer die 100 meter in ergens rond de 10 seconden kunt sprinten wat frustreert. Je bent al blij als je een beetje afstand kunt lopen of fietsen zonder gekraak en gepiep. Nee, ouder worden laat je duidelijk zien dat de periode van jeugdige onkwetsbaarheid voorbij is. Althans, in normale situaties. Helaas zijn er ziekten die met leeftijd niets van doen hebben. Die ongeacht jeugd, ouderdom, afkomst of positie toeslaan en een mens in diepe wanhoop kunnen storten. Maakte je dat nooit mee, krijg je wel het idee dat jij als mens overal tussendoor zwijnt, komt er wel weer een andere confrontatie op jouw pad. Weet je weer even hoe onbelangrijk wij mensen eigenlijk zijn. Dat is best confronterend, want wij zijn allemaal heersers in ons eigen koninkrijk natuurlijk. En als de fysieke (of psychische) revolutie uitbreekt raken we veelal aardig van de leg en zien alles buiten het probleem om als relatief.

DAVID_BIG_LSDOnlangs werden wij weer geinformeerd over een fikse kwaal bij iemand die wij goed kennen en wiens familie ons het verhaal vertelde. Compleet in de war door dat nieuws, en dat snappen wij. En als je dan kijkt naar die kwaal valt wel op dat dit nu het derde geval is in relatief korte tijd waar dit soort nieuws naar buiten werd of moest worden gebracht. De medische wetenschap kan veel, mogelijk ook dit ‘probleem’ oplossen, maar de lijdensweg zal voor patient en omgeving zwaar zijn. Dat weten we nu ook wel uit ervaring. Het leven krijgt een andere wending en plezier of liefdevolle etentjes worden ineens zeldzaam of iets van het verleden. Meer nog dan leeftiijd op zich, zijn ziekten en kwalen dus confronterend voor een mens als ik, die decennia lang geloofde dat een hersenschudding of een ingegroeide teennagel al aardig vervelende beperkingen waren voor normaal functioneren. De leeftijd op zich kan dat al zijn, maar als daar dan ook nog een reeks van problemen bij gaat komen wordt het wel erg ingewikkeld allemaal. En natuurlijk, voorbeelden zat van mensen die het ‘gedoe’ prima ondergingen, die er goed vanaf kwamen en nu weer normaal functioneren. Maar leven zij niet met een soort alarmwekker in de bol die bij het minste of geringste afgaat en de boel weer op tilt zet? Best confronterend allemaal. En daarom wens ik eenieder die met dit soort problemen te makken heeft alle sterkte en beterschap. Intussen kijk ik maar weer eens naar dat maanlandschap. Ook bepaald niet fijn!

Wat doet oma nu toch weer?

Met zijn allen bellen en lawaai maken = hufterigheidIn het druk bezette restaurantdeel van het warenhuis waar wij even iets aten en dronken ontstond ineens een lichte vorm van geirriteerde paniek. Tussen de vele stoelen van de gelegenheid door banjerde een vrouw van een jaar of 55 met een stevige kinderwagen richting een door haar gespotte vrije plaats en tafel. Geen een al dan niet bezette stoel die ze passeerde werd niet geraakt. En ze gaf geen echt idee dat het haar speet. In plaats daarvan praatte ze met haar kleinzoon van een paar maanden die in die wagen lag en deed dat op een toon dat iedereen het hoorde. ‘Kijk nou eens, wat oma doet, ze heeft haar rijbewijs niet bij zich, en dan stoot je wel eens ergens tegen aan…..’. Het was een vorm van aandacht vragen en tegelijk negeren van het publiek in deze gelegenheid. Waar men normaal op lage toonhoogte met elkaar de dingen van de dag doorneemt ging deze oma onverdroten verder. Sprak over koetjes en kalfjes en gaf vooral een verslag van alles wat ze zoal deed. Zoals dat ze nu haar jas ging uittrekken, haar tas even weg legde, dat pappa en mamma zo zouden komen en dat ‘hij’ zo’n mooie jongen was. Het leek een iets te ruimhartig opgezet toneelstuk. Haar wat logge lijf nestelde ze op de absoluut te kleine stoel.

REC_0003_editedZe parkeerde de kinderwagen zodanig naast een andere tafel dat de mensen die daar zaten er nooit meer van hun stoelen konden komen. En maar doorkwekken, in het luchtledige. Net zoals je mensen hebt die veel te luid in hun telefoon praten en mededeling doen van alles wat er in hun leventje belangrijk was of is, maar daarbij geen enkele rekening houden met wat er om hen heen wordt opgepikt van al die informatie. En voor de goede orde; ik wil er als passant of aanwezige in restaurant of trein ook niets van meekrijgen. Immers, het is vaak volkomen onbelangrijk. Laten we wel zijn, veel mensen maken niks mee, niets wat de kranten haalt, niets wat de wereld veranderen zal. Ze zijn koningen en vorstinnen in hun eigen omgeving, maar niet daarbuiten. Enige bescheidenheid past je dan. Nog even los van het feit dat een grote kinderwagen misschien niet past in een relatief beperkte ruimte als zo’n petit restaurant en dat je dan tenminste even excuses maakt voor het forceren van een doorgang als je perse naar het laatste tafeltje moet wat je in je blikveld krijgt.

Huilen 2Hoe dan ook, even later verschenen de jonge ouders van het kleinkind in oma’s wagentje en werd de spreekstem van de groep mensen waartoe zij behoorde gedempter. De jongere generatie begreep iets meer van de omgevingsfactoren dat de slechte sturende oma bij binnenkomst. De kale plekken op de stoelen die waren geraakt door de kinderwagen neem je maar op de koop toe. Oma was trots, en dat zouden we allemaal weten. Luidkeels, en zonder iemand specifiek toe te spreken…..

Dierenliefde….

OLYMPUS DIGITAL CAMERAAls er dieren in een bos aan me voorbij lopen of ik zie iets op tv over roofdieren in de jungle krijg ik er geen enkel echt emotioneel gevoel bij. Sorry voor hen die deze dieren zien als veredelde huisdieren, ik heb er weinig mee. Maar kom niet aan de huisdieren.  Net als veel anderen dicht ik mijn poezen of vroegere hond bijna menselijke karaktertrekken toe en kan ik enorm genieten van het gespleten karakter dat veel van die diertjes vertonen. Voor en tegen, lief en puberaal baldadig. Ik kan er door smelten. En dat is altijd zo geweest. Van jongs af aan met huisdieren opgevoed. Altijd een hond of kat in de buurt en soms kon je daarmee de gesprekken voeren die met de in een wat meer georganiseerd gezin aanwezige mensen zouden moeten plaatsvinden. En het leek soms of die dieren je dan begrepen. Nu was het met die hond van vroeger thuis best wel lastig om even goed met hem te praten. Zijn haren hingen altijd voor zijn ogen en als je hem de keuze gaf tussen ‘verse waar’ of een gesprek was zijn primaire keuze niet zo lastig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAZelden zo’n sukkel meegemaakt. Groot, sterk, maar met de intelligentie van een pinda. Als het er op aan kwam, mijn stiefvader had hem ook een beetje voor de veiligheid in huis gehaald, niet gek gezien de handel waarin hij toen zat, had je niets aan het beest. Hij zag dan te weinig om in te schatten wie hij nu moest ‘pakken’ en dus werden de huisgenoten aangepakt en konden de meeste kwaadwillenden probleemloos weg lopen. We zaten wat bij de Eerste Hulp. Maar nam je hem mee op straat was het een prima metgezel.  Mythische proporties nemen de verhalen over het beest aan, en dat geldt ook voor de zaken die ik meemaakte met onze Purdy, de enige hond die ik in mijn eigen huis ooit heb aangeschaft. Wat een schat van een beest was dat en wat een plezier hadden we er mee. Maar dan vergeet ik wel voor het gemak de vernielde meubels, deursponningen, de opgegeven kussens, en de narigheid van de eindfase van ‘zijn’ leven.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHuisdieren zijn geweldig, als alles goed gaat. En je hebt naast vreugde aan het begin ook veel verdriet aan het eind. Geldt voor de meeste mensen die ik ken en iets hebben met hun huisdieren. Ze zijn trots op ‘hun diertjes’, vertellen er (net als wij) graag over, en zijn compleet van de leg soms als zo’n diertje naar de dierenhemel is gegaan. Kom daar maar eens om bij dieren in het wild. Je hecht je er niet aan en als er eentje dood gaat is dat ‘de natuur’. Genuanceerd dus, die dierenliefde. En soms lopen die zaken dwars door elkaar als we het zielig vinden dat vee wordt geslacht, vissen gevangen en wilde dieren in dierentuinen of circussen opgevoerd. Lastige kwestie die soms leidt tot heftige discussies. Mag hoor, zeker hier. Dus…komt u maar!