ŠKODA-verkopen schieten door het dak…

ŠKODA gaat opnieuw een topjaar tegemoet. De Tsjechische autofabrikant leverde in januari wereldwijd 103.800 auto’s aan klanten af, bijna 11 procent meer dan in dezelfde maand een jaar geleden. ŠKODA was met name populair in Europa (+13,7 procent), met een uitzonderlijke verkoopgroei voor Nederland. Vooral de nieuwe SUV-modellen KODIAQ en KAROQ dragen bij aan het verkoopsucces. Voor toch mijn favoriete automerk waaraan ik zo’n beetje 60% van mijn werkzame leven heb besteed, is dat een prima resultaat. En zeer gegund. Als je echt gelooft in jouw missie, het overbrengen van de ware religie aan ongelovigen, is het fijn te zien dat de resultaten nu elke verwachting overstijgen. De Tsjechische autofabrikant op weg naar de top. Een top die in de jaren dat ik o.a. bij importeur PON mijn job verrichtte net zo ver weg leek als die van de hoogste berg op Aarde. Wat moesten we toen knokken tegen vooroordeel en foute informatie vanuit de media. Toen al!

Intussen zijn in West-Europa de verkopen over afgelopen januari vergeleken met het voorgaande jaar met zo’n 13 procent toegenomen tot 38.600 auto’s. Vooral in Nederland was de verkoopstijging ongekend. Ten opzichte van vorig jaar werden er afgelopen maand in ons land 45,4 procent meer ŠKODA’s verkocht; een equivalent van 2.518 auto’s tegenover 1.732 een jaar geleden. In lijn met die trend vergrote ŠKODA zijn marktaandeel in Nederland tot 4,24 procent (2017: 3,36 procent).

Series production of theNEW Superb 2015, Kvasiny, Czech Republic

Ook in Duitsland, de grootste Europese afzetmarkt voor het merk, was ŠKODA afgelopen maand wederom populair, met 12.800 auto’s (+14,4 procent). Eenzelfde tendens is waarneembaar in Oostenrijk, Italië, Frankrijk, België en in de Scandinavische landen. En dat is voor mij dus zeer goed nieuws. Voor de concurrentie en al die mensen die me indertijd voor gek versleten toen ik me zo druk maakte over verbetering van het dealernetwerk, de wijze van marktbewerken en zo meer bepaald slecht nieuws. Ik neem er een drankje op! Proost!

Ondanks de goede wensen….

Ondanks alle goede wensen, onze dromen, verlangens en zo meer, werd 2017 toch weer een jaar zoals alle voorgaande. Met narigheid en ellende aan de ene kant en plezier en ontspanning aan de andere. Wereldwijd zagen we de impact van een nieuwe president in de VS wiens diplomatieke gaven net zo groot zijn als die van de veelal geloofsgekke terroristen die ons bestaan elke dag bedreigen. We zagen de groei van het wereldwijde wapenarsenaal niet afnemen. Integendeel. Net zomin als we zagen dat er een verbeterd inzicht is gekomen t.a.v. het milieu, integratie, criminaliteit en zo meer. Nog steeds wordt Europa overspoeld door economische immigranten die menen dat het geld hier voor ze aan de bomen groeit. Een onhoudbare situatie die ook in 2018 niet zal verbeteren. Als je dus wereldwijd kijkt is er weinig reden tot vrolijkheid of optimisme. Dat geldt ook als we kijken naar wat ons land nu weer als regering heeft gekregen. De combinatie die nu met elkaar het nieuwe kabinet-Rutte heeft opgezet zal naar mijn mening zeker zorgen voor nog meer verdeling in de samenleving.

Omdat men overeind wil houden wat men denkt dat goed is voor ons land, daarbij hele groepen verontruste burgers negerend die via hun stem een totaal andere mening zijn toegedaan. We gaan eens zien wat het allemaal brengt maar optimistisch wordt je er niet van. Net of men weg wil kijken van een samenleving waarin cultuur, taal en traditionele godsdiensten moeten worden ingeruild voor iets nieuws. Zoals een door Brussel gedicteerde politiek van pappen en nathouden. Die niet zal leiden tot verbetering van de situatie, maar juist verslechtering. Nee, ook op dat punt viel 2017 niet mee. Privé mag ik trouwens niet klagen. Ach er gingen als altijd dingen mis, andere waren juist weer hoopvol. Er was verdriet en we hadden soms enorme lol. Het derde boek van mijn handen en toetsenbord zit vast op technische invulling rond de uitgave maar dat zou in 2018 moeten kunnen komen tot concretisering. Ik zie daar zeer naar uit. Tenslotte is het best een heel verhaal wat ik daarin te vertellen heb.

Nieuw was ook dat mijn persoonlijke aanwezigheid op de sociale media nu ook via Instagram verloopt. Leuke aanvulling op de rest. Het bloggen leed wel een vervelend verlies toen afgelopen maanden bleek dat de aanbieder van o.a. mijn autoblog op een of andere manier in de problemen raakte en meende dat schrijvers dan niet meer betaald hoefden te worden. Dat leidde van mijn kant tot stille vingers op het toetsenbord. Op dat punt heb ik in het verleden al te veel negatieve ervaringen opgelopen. Jammer, maar helaas, dan moet het maar op andere manier. Schrijven gaat gewoon door. Toch een soort passie. Net als al die andere liefhebberijen die mijn leven deels inkleuren. En wat dat kleuren betreft, wat te denken van onze nieuwe aanwinst; Prins Percy!

Een schat van een dier dat zo mooi zijn eigen plekje in huis innam. Wat een geluk dat je dat plezier kunt gebruiken om het grote verlies (voor ons) van zijn huisgenootje Punkie op te vangen. Die moesten we na net twee jaar leven maar toch ook flink sukkelen met de gezondheid alweer definitief uitzwaaien. Doet nog steeds pijn. En verder genoten we van leuke tripjes, familie, vrienden, mooie steden, fijne terrasjes, lekkere hapjes en zo meer. Net zoals we dat in 2018 weer hopen te doen. En omdat wij menen dat delen ook iets in zich heeft wens ik u dit namens ons ook toe. Moge 2018 u brengen wat u ervan verwacht. Moge gezondheid en plezier, maar zeker ook liefde uw deel zijn of blijven. Tot in het nieuwe jaar!

Storm achter de dijken…

hitler was een prima volksmennerAls we in 2014 iets hebben geleerd uit de zaken die in de wereld spelen of speelden dan toch wel dat steeds duidelijker wordt dat twee stromingen zorgen voor een onzekere toekomst. Het ene is het groeiende nationalisme dat zorgt voor de wens om etnische v(h)ereniging van historisch bij elkaar behorende volksstammen weer samen te brengen. Al een paar decennia is die ontwikkeling aan de gang en dat is meteen een haaks op het eenheidsprincipe van bijvoorbeeld de EU-landen staand fenomeen. Mensen zoeken elkaar op en menen dat als zij dezelfde taal spreken ze niet gescheiden door landsgrenzen moeten kunnen of zouden hoeven leven. Daar ligt o.a. de oorzaak voor wat zich afspeelt in alle randstaten rond Rusland, de Afrikaanse stammenoorlogen of de geloofsstrijd in het Midden-Oosten. Het lijkt zelfs iets op wat Hitler-Duitsland deed tijdens de jaren die leidden tot de Tweede Wereldoorlog. Alle volks-Duitsers moesten bij het Derde Rijk worden gevoegd volgens de toenmalige doctrine en daarom werden landen ingelijfd of onder de voet gelopen waar zulke mensen en wensen leefden. En had men maling aan de wensen of rechten van anderen.

IMG_6891Het Rusland van Poetin doet niet veel anders en waar dit toe leidt hebben we kunnen zien in Georgië, Oekraïne en nog wat andere landen in de periferie van de vroegere Sovjet Unie. Dat men daarbij ernstige oorlogsmisdaden niet schuwt is wel duidelijk geworden na het afschieten van vlucht MH17 waarbij bijna 300 volkomen onschuldige burgerslachtoffers vielen en de daders hun handen in onschuld trachten te wassen. Daar is bij de moslimterreur in de landen waar ooit multicultureel kon worden samengeleefd, geen sprake meer van. Er kleeft veel bloed aan de handen van deze soort terroristen. Die geen schroom kennen om anders denkenden (vooral anders gelovigen) een kopje kleiner te maken ter eer en meerdere glorie van het eigen denken op dit punt. Wat ooit ontstond als een behoefte om zich te mogen of kunnen uiten leidde intussen tot een volkerenmoord van ongekende omvang. En die ellende spreidt zich helaas ook uit over de meer ontwikkelde en geciviliseerde wereld.

HUNGARY ANNIVERSARY OF 1956Dreiging, wetgeving, aanslagen, moord en doodslag zijn ook bij ons bijna niet meer uit het dagelijkse leven te wissen. Het is door de slimme koppen achter de barbarij geëxporteerd naar het door hen zo verfoeide vrije westen. Wat zorgt voor scheve ogen, tot afkeer van het multiculturele en een voorkeur voor, vaak nationalistische, partijen die deze ellende in ieder geval bespreekbaar maken. Want wat met name in onze politieke kringen decennia lang is gedaan, horen, zien maar vooral verzwijgen, heeft een tegengesteld effect gehad. De helft van onze bevolking is het zat en een deel is verder angstig voor de toekomst. En niet geheel onterecht natuurlijk.2015 wordt een spannend jaar. Omdat we aan een kruispunt zijn aangekomen waarbij we onze weg moeten vinden om al die sentimenten te kanaliseren. Omdat we daders moeten berechten en straffen, of ze nu nationalistische moorden plegen of godsdienst-gerelateerde. En we moeten met elkaar in gesprek zijn en blijven. Nooit eenzijdig, met respect, maar zeker ook vanuit de gedachte dat we ons niet meer achter de dijken kunnen ingraven en net doen of de storm die er achter woedt ons niet zal bereiken. Golven komen er nu al overheen. U bent gewaarschuwd….