Over Japanners en onze Selfiecultuur…

Waar ik ooit geweest ben op plekken waar ook toeristen kwamen, altijd viel me op dat er een groep mensen was die elk monument of prachtig kunstobject vastlegde op foto of film met zichzelf of een van de familieleden er voor. Kom je thuis zie je Yamamoto of diens vrouw voor dat object staan. Ten bewijze van het feit dat men ‘daar en daar’ geweest was. Als ik indertijd fotografeerde vond ik het onderwerp toch echt 100 keer interessanter om vast te leggen dat die meninggever die er met zijn koppie voor moest gaan staan. Ik vond en vind mijzelf niet zo fotogeniek en heb meer bevestigingsdrift door de mening dan door mijzelf vast te leggen op de digitale beelddrager. En als ik dat ook zou doen (een enkele keer laat ik mij vast leggen voor een mooi vliegtuig of zo..) plaats ik het weer niet op de sociale media. Hooguit als het echt relevant is voor een verhaal. Zoals mijn persoonlijke vervolgverhaal. Dan past het. Maar dan zijn het vaak beelden die door een ander zijn geschoten.

Selfies vind ik eigenlijk niks. Alsof het universum slechts draait om hem of haar die een smartphone of camera zodanig weet vast te houden dat alleen jij en jij alleen er op komt te staan als je op de knop drukt. Al eerder besprak ik het fenomeen. Vloggers die zgn. beroemd worden omdat ze zichzelf als focuspunt van hun bestaan zien. Niets zien van de rest van de mensheid. Voorbij gaande aan wat er allemaal te zien of te bleven valt. En dat is triljoen keer zo interessant als elke dag weer een stapel beelden van jezelf. En dat mijn gelijk wordt bevestigd door gedrag blijkt wel uit het feit dat die lui ook altijd met zichzelf zijn ingenomen. Hun haar, kleding, koopgedrag, eten, drinken, vrienden, de katten, honden, vakanties. Alles met dat ene uiitgangspunt; IK! Zoals ik ooit in NLP-cursussen leerde, de belangrijkste mens in jouw bestaan ben je zelf! En dat klopte. Want als mensen die deze cursus ook volgden politiek correct waren gaven ze vaak het antwoord ‘mijn vrouw, moeder, zoon, dochter’ etc.

Maar in dat mijn zit ook IK besloten. En in die periode waren smartphones nog niet in. Kennelijk zijn sommige cursisten in het digitale tijdperk helemaal los geslagen. Ik, ik, ik, en tegen de rest zeg ik als selfist ‘stik’. Tuurlijk, ik chargeer het iets, maar toch. Let maar eens op. Men is zo bezig met het eigen leven(tje) dat men helemaal voorbij gaat aan de omgeving. Het wordt werken via al dat geselfie of gevlog, en bij een enkeling leidt dit nog tot inkomen ook. Knap gedaan. Wordt je toch nog een ster in je eigen leven. Maar is dat een verdienste? Kijk, dat belangrijke mensen iets van zichzelf laten zien is voor mij ok. Maar mister of miss nobody? En allemaal met dezelfde wens….beroemd worden. Thuis op de bank. Met filmpjes over zichzelf. Hoe bedenk je het. Nee, dan waren die Japanners toch een stuk hun tijd vooruit. En soms ook leuker. Want die kwamen er thuis pas achter wat ze onderweg niet zagen. Omdat ze met hun rug naar object of historie stonden. Net als die selfiemensen, die staan met hun rug naar de samenleving. Nou, daar heeft uw meninggever geen last van. Nog lang niet. Geen beelden van mij hier. Of er moet echt iets heel belangrijks te melden zijn. Zoals dat ik even moet stofzuigen…. (Beelden: Internet/Yellowbird photo-archief)

Storm achter de dijken…

hitler was een prima volksmennerAls we in 2014 iets hebben geleerd uit de zaken die in de wereld spelen of speelden dan toch wel dat steeds duidelijker wordt dat twee stromingen zorgen voor een onzekere toekomst. Het ene is het groeiende nationalisme dat zorgt voor de wens om etnische v(h)ereniging van historisch bij elkaar behorende volksstammen weer samen te brengen. Al een paar decennia is die ontwikkeling aan de gang en dat is meteen een haaks op het eenheidsprincipe van bijvoorbeeld de EU-landen staand fenomeen. Mensen zoeken elkaar op en menen dat als zij dezelfde taal spreken ze niet gescheiden door landsgrenzen moeten kunnen of zouden hoeven leven. Daar ligt o.a. de oorzaak voor wat zich afspeelt in alle randstaten rond Rusland, de Afrikaanse stammenoorlogen of de geloofsstrijd in het Midden-Oosten. Het lijkt zelfs iets op wat Hitler-Duitsland deed tijdens de jaren die leidden tot de Tweede Wereldoorlog. Alle volks-Duitsers moesten bij het Derde Rijk worden gevoegd volgens de toenmalige doctrine en daarom werden landen ingelijfd of onder de voet gelopen waar zulke mensen en wensen leefden. En had men maling aan de wensen of rechten van anderen.

IMG_6891Het Rusland van Poetin doet niet veel anders en waar dit toe leidt hebben we kunnen zien in Georgië, Oekraïne en nog wat andere landen in de periferie van de vroegere Sovjet Unie. Dat men daarbij ernstige oorlogsmisdaden niet schuwt is wel duidelijk geworden na het afschieten van vlucht MH17 waarbij bijna 300 volkomen onschuldige burgerslachtoffers vielen en de daders hun handen in onschuld trachten te wassen. Daar is bij de moslimterreur in de landen waar ooit multicultureel kon worden samengeleefd, geen sprake meer van. Er kleeft veel bloed aan de handen van deze soort terroristen. Die geen schroom kennen om anders denkenden (vooral anders gelovigen) een kopje kleiner te maken ter eer en meerdere glorie van het eigen denken op dit punt. Wat ooit ontstond als een behoefte om zich te mogen of kunnen uiten leidde intussen tot een volkerenmoord van ongekende omvang. En die ellende spreidt zich helaas ook uit over de meer ontwikkelde en geciviliseerde wereld.

HUNGARY ANNIVERSARY OF 1956Dreiging, wetgeving, aanslagen, moord en doodslag zijn ook bij ons bijna niet meer uit het dagelijkse leven te wissen. Het is door de slimme koppen achter de barbarij geëxporteerd naar het door hen zo verfoeide vrije westen. Wat zorgt voor scheve ogen, tot afkeer van het multiculturele en een voorkeur voor, vaak nationalistische, partijen die deze ellende in ieder geval bespreekbaar maken. Want wat met name in onze politieke kringen decennia lang is gedaan, horen, zien maar vooral verzwijgen, heeft een tegengesteld effect gehad. De helft van onze bevolking is het zat en een deel is verder angstig voor de toekomst. En niet geheel onterecht natuurlijk.2015 wordt een spannend jaar. Omdat we aan een kruispunt zijn aangekomen waarbij we onze weg moeten vinden om al die sentimenten te kanaliseren. Omdat we daders moeten berechten en straffen, of ze nu nationalistische moorden plegen of godsdienst-gerelateerde. En we moeten met elkaar in gesprek zijn en blijven. Nooit eenzijdig, met respect, maar zeker ook vanuit de gedachte dat we ons niet meer achter de dijken kunnen ingraven en net doen of de storm die er achter woedt ons niet zal bereiken. Golven komen er nu al overheen. U bent gewaarschuwd….

IK….als uitgangspunt…

Dic2Als ik de lezer hier vraag wie de belangrijkste persoon in zijn of haar leven is, geeft u vast een voorspelbaar antwoord. Daar is niks mis mee hoor, omdat we natuurlijk allemaal, niemand uitgezonderd, vooral zijn ingesteld op ons zelf. Was dit niet zo, werden de sociale media per direct spookomgevingen zonder inhoud, waren alle blogs onmiddellijk uit de lucht en werd het vooral op tv en radio compleet stil. Mensen zien zichzelf nog altijd als het centrum van het heelal. Omdat we nu eenmaal niet namens een ander kunnen denken, ook al zijn er stromingen die nu net DAT in hun statuten hebben staan. De mens is per definitie egocentrisch. Wil je dat niet geloven? Kijk maar eens goed naar in of via alle media naar wat mensen zoal oreren. Ga eens neuzen in de diverse ‘koopgoten’ van ons land. Zie hoe mensen over de boulevard flaneren. Ze doen dat niet om rond te kijken, maar om gezien te worden.

Prem - 2Het fenomeen ‘BN-er’ baseert zich op erkenning van het unieke kunstje dat men al dan niet bezit. Als je daar goed naar kijkt prik je er direct doorheen als een speld door een zeepbel. Het meeste van al die ego’s stelt weinig voor. De kunstjes op zich ook niet en het uiterlijk vertoon nog minder. Ook zelfbenoemde experts zijn een bron van veel vermaak. Elk zichzelf respecterend Tv-programma kent een hele reeks van dit soort lieden, vaak dezelfde omdat de journalistiek weigert of te lui is andere bronnen op te zoeken. En dus barst het van de scheidingsexperts, geboortespecialisten, weddingplanners, Royalty- of trendwatchers, verkeersdeskundigen of lieden die precies kunnen voorspellen hoe de koersen op de beurs zich zullen ontwikkelen. En dit is maar een kleine greep in de zak vol van dit soort lui.

altAh6X0Ako8G7hyJp7I2sWlCM8sgbf7PMNkKjJeABkL0CZAllemaal overtuigd van het eigen gelijk, maar ook op e.o.a. wijze komen bovendrijven in de soep die door de media telkens weer voor ons wordt bereid. Het ego kent geen grenzen, soms gaat dit niet helemaal samen met het imago dat men zoekt. Omdat andere mensen veelal naar die ego’s kijken met een zekere kritische blik. Die kan goedkeuring inhouden maar ook afkeer. En als dit laatste zo is moet je weer overleg voeren met een ego-deskundigen om jezelf bij te schaven opdat je wel voldoet aan dat zelfvoldane beeld dat de meeste mensen toch bezitten. Dus als je de vraag moet beantwoorden wie de belangrijkste mens is in jouw leven, ga dan niet in familiealbums speuren of diep na zitten denken. Zoek gewoon een spiegel op en zie wie het echt is. De Ik-figuur is in 99,999% van de gevallen echt de allerbelangrijkste persoon in je leven. En mocht je dat niet geweten hebben, wellicht tijd om toch eens aan je eigen ego, uitstraling en imago te gaan werken. Kan heel verhelderend zijn. Mocht je menen een duidelijk beeld te bezitten van wie je bent, schrijf het hieronder gerust op. En ook waarom jij meent bij die 0,001% te behoren die zichzelf niet als belangrijk erkent. Lijkt mij een geweldige aanvulling op dit verhaaltje dat ik uiteraard in het licht van de spotlights en voor een grote spiegel heb geschreven.