Dierenliefde….

OLYMPUS DIGITAL CAMERAAls er dieren in een bos aan me voorbij lopen of ik zie iets op tv over roofdieren in de jungle krijg ik er geen enkel echt emotioneel gevoel bij. Sorry voor hen die deze dieren zien als veredelde huisdieren, ik heb er weinig mee. Maar kom niet aan de huisdieren.  Net als veel anderen dicht ik mijn poezen of vroegere hond bijna menselijke karaktertrekken toe en kan ik enorm genieten van het gespleten karakter dat veel van die diertjes vertonen. Voor en tegen, lief en puberaal baldadig. Ik kan er door smelten. En dat is altijd zo geweest. Van jongs af aan met huisdieren opgevoed. Altijd een hond of kat in de buurt en soms kon je daarmee de gesprekken voeren die met de in een wat meer georganiseerd gezin aanwezige mensen zouden moeten plaatsvinden. En het leek soms of die dieren je dan begrepen. Nu was het met die hond van vroeger thuis best wel lastig om even goed met hem te praten. Zijn haren hingen altijd voor zijn ogen en als je hem de keuze gaf tussen ‘verse waar’ of een gesprek was zijn primaire keuze niet zo lastig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAZelden zo’n sukkel meegemaakt. Groot, sterk, maar met de intelligentie van een pinda. Als het er op aan kwam, mijn stiefvader had hem ook een beetje voor de veiligheid in huis gehaald, niet gek gezien de handel waarin hij toen zat, had je niets aan het beest. Hij zag dan te weinig om in te schatten wie hij nu moest ‘pakken’ en dus werden de huisgenoten aangepakt en konden de meeste kwaadwillenden probleemloos weg lopen. We zaten wat bij de Eerste Hulp. Maar nam je hem mee op straat was het een prima metgezel.  Mythische proporties nemen de verhalen over het beest aan, en dat geldt ook voor de zaken die ik meemaakte met onze Purdy, de enige hond die ik in mijn eigen huis ooit heb aangeschaft. Wat een schat van een beest was dat en wat een plezier hadden we er mee. Maar dan vergeet ik wel voor het gemak de vernielde meubels, deursponningen, de opgegeven kussens, en de narigheid van de eindfase van ‘zijn’ leven.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHuisdieren zijn geweldig, als alles goed gaat. En je hebt naast vreugde aan het begin ook veel verdriet aan het eind. Geldt voor de meeste mensen die ik ken en iets hebben met hun huisdieren. Ze zijn trots op ‘hun diertjes’, vertellen er (net als wij) graag over, en zijn compleet van de leg soms als zo’n diertje naar de dierenhemel is gegaan. Kom daar maar eens om bij dieren in het wild. Je hecht je er niet aan en als er eentje dood gaat is dat ‘de natuur’. Genuanceerd dus, die dierenliefde. En soms lopen die zaken dwars door elkaar als we het zielig vinden dat vee wordt geslacht, vissen gevangen en wilde dieren in dierentuinen of circussen opgevoerd. Lastige kwestie die soms leidt tot heftige discussies. Mag hoor, zeker hier. Dus…komt u maar!

5 thoughts on “Dierenliefde….

  1. Met die Kowalski paarden en weet ik veel runderen die ze hier uitgezet hebben en nog meer van die dure hobby dieren, heb ik totaal niks, maar met huisdieren is het bij mij hetzelfde als bij jou Leo, ze zijn bijna heilig, daarom heb ik er geen meer.

    Like

  2. Logisch dat huisdieren een veel grotere plaats in nemen dan “buitendieren”, je kent ze immers door en door én ze zijn afhankelijk van je. Wij hebben zelf bewust géén huisdieren ….zeker bij het ouder worden kun je niet inschatten of je het dier overleeft of niet. Ik vind trouwens het afscheid nemen van een oud dier ook afschuwelijk en dat ga ik graag uit de weg door geen dieren te nemen.

    Like

  3. Snap ik wel hoor, het hemd is nader dan de rok.
    ik ken boeren die op dezelfde manier houden van hun koeien en ook voor hun kippen en varkens opkomen door er steeds betere onderkomens voor te bedenken, niet alleen als investering.
    Ik houd ook van buitenvee, maar dan meer in het algemeen. Ze maken het landschap zoveel mooier. Hier en daar een paar scharrelende kippen, een kat in hoog gras, een foxie dat alles in de gaten houdt, denk eens aan een wei met koeien of paarden. Daar geniet ik van zal ik er nooit te dichtbij komen.

    Like

  4. Huisdieren hebben een plek in het gezin. Hier ook! Onze hond maakt deel uit van ons gezin en we zijn er hartstikke gek op. En wat waren we verdrietig toen onze vorige hond op zn 16e echt niet meer kon…
    Ik kan genieten van paarden en koeien in de wei. Evenals schapen, zo koddig… En ik kan het oprecht zielig vinden als de koeien achter ons huis naar onze slager worden gebracht voor de slacht terwijl ik bij diezelfde slager mijn lapjes vlees haal…. Gek he?
    Laatst documentaire gezien over pinguïns. Heel bijzonder. Bijven bij elkaar voor het leven en toen het jong stierf zonderden ze zich af van de groep want ze hadden echt verdriet… Heel menselijk….

    Groetjes Inge

    Like

  5. Een huisdier wil ik niet meer.
    De buitendieren geven mij weer we steeds meer plezier.
    Vanmorgen vond ik in de moestuin een klein salamandertje.
    Even heb ik er mee gespeeld om het diertje in mijn voortuin te zetten.

    Uiteindelijk heb ik het tussen de aardbeien terug gezet.
    Een salamander zal vooral eenzaam zijn in mijn voortuin.

    Het had misschien wel weer genoten van de muggenlarven in mijn natte plek van de voortuin.

    Vriendelijke groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.