Negerend gesmak…

Importeten - 4Het komt wel eens voor dat ik meer inspiratie krijg in de horecagelegenheden waar we komen dan op andere momenten. Zo zaten we onlangs in de Flevopolder in een regionaal bekend bedrijf waar men voor koffie/thee en lekkere hapjes een leuke hoek had ingericht. We vonden al snel een tafel met uitzicht, een van de voorwaarden die ik stel als we ergens gaan zitten. Ik moet kunnen rondkijken en zien wat er zoal aan (on)menselijks te zien valt. Terwijl vrouwlief de bestelling plaatste om ons inwendige te verwennen, keek ik naar de mensen om me heen. Meteen viel me een ouder stel op dat een tafeltje verderop zat. Niet alleen door het uiterlijk van de mensen zelf, ook door het gedrag van beiden. De combi was zo leuk. Een zware wat hoekige vrouw met een overgewicht van minstens 50kilo zat aan een enorme salade met vlees, frisdrankje er bij en at dat met smaak op. Dat was te zien maar ook te horen. Ze at met veel geluid, smakte en likte af en toe aan haar mes. Bootwerkersgedrag en dan door een vrouw. Het moest niet erger worden. De man was ongeveer de helft smaller dan zij, kleiner ook en keek verveeld in de rondte.

TomPouce - de echte hebben slagroom op de bovenkant..Ze spraken geen woord met elkaar, slechts het geluid van haar consumeren zorgde voor bevestiging van hun aanwezigheid. Ik kon er niets aan doen dat ik af en toe naar de vrouw keek. Bot gezicht, zat geen schoonheid in, slechts bezig met haar eigen ding en de man in alles volkomen negerend. En die man deed net of hij er niet bij hoorde. Ik fantaseerde me direct een leven zoals zich dit moest hebben afgespeeld voor zij zo was geworden. Of zat dit er altijd al in en was hij daarop gevallen? Wat een wonderlijk stel. Toen ze wegliepen na de maaltijd lieten ze hun vuile borden en bestek op tafel staan. De bordjes om de boel even in de afvalrekken te plaatsen negeerden ze compleet. De man liep een meter of tien voor haar, zij waggelde achter hem aan. Veegde met haar mouw nog even langs haar mond. En ik? Ik rilde een beetje….En hiel de conversatie aan onze tafel gewoon gaande. Maar dat is voor ons na al die jaren geen enkel probleem. Omdat we mekaar nog veel te vertellen hebben. Zelfs na al die jaren…….

Versieren is een kunst?

Griekenland - 3Toen we een plekje hadden gevonden in ons geliefde mini-restaurantje op die plek in het bos waar mensen van alle gezindten of herkomst samenkomen om even te wandelen, de hond te laten rennen of bijvoorbeeld te trimmen, zag ik meteen de scene die zich in de hoek van dit horecatentje afspeelde. Een wat middelbare kale meneer die met zijn niet onsoortige vrouwelijk gezelschap zo klein mogelijk probeerde te maken en niet met zijn handen van haar kon afblijven. Hij praatte veel en luisterde naar haar met bovengemiddelde aandacht. Versieren volgens het handboek soldaat! En ik kon het vanuit mijn comfortabele stoel met een lekker bak hete thee voor me en een nog wat hetere tosti goed volgen allemaal. Dat versieren is voor veel mensen iets wat ze niet in de genen hebben zitten. Er zijn geen echte opleidingen voor en omdat we als mensen vaak snel kiezen voor ‘die ene’ raken we de opgedane ervaring al snel kwijt. Mannen moesten die kennis eigenlijk gewoon bijhouden zoals ze doen bij andere concrete vakken of vaardigheden. Kom je dan in een situatie waarin dat oude ‘vak’ weer nodig blijkt, kan zijn omdat mensen een nieuwe partner zoeken of wellicht omdat ze ondeugend genoeg zijn om een soort bijvangst te overwegen, is het handig om dat verleiden en/of versieren toch weer eens af te stoffen. Lovers statue 2

Over en weer is die kunst van het verleiden belangrijk omdat je dan toch alles moet doen jezelf te kunnen verkopen. Ik hoef maar naar een Tv-programma te kijken als ‘Boer zoekt vrouw’ en ik zie dat voor veel mensen dat verleiden nauwelijks behoort tot de fundamentele kennis of ervaring. Sommigen klappen compleet dicht, ze kunnen niet praten, luisteren al helemaal niet, en een potentiele partner wordt sowieso nauwelijks aangekeken. Niets zo leuk als een leuke partner diep in de ogen te kijken toch? Sommigen weten niet eens welke kleur ogen hun al dan niet beoogde partner eigenlijk heeft. Hoe wil je dan ooit zijn/haar ziel bereiken? Kortom, versieren en verleiden is een kunst. Het behoort bij het menszijn, en als je wilt weten hoe dat werkt moet je af en toe maar eens om je heen kijken. Sommigen hebben het in hun wezen zitten als lachen of huilen. De man waar ik naar keek was een grootmeester. Het doel heiligde de middelen. En toen zij samen weg liepen na afloop van hun zitsessie legde hij voorzichtig zijn arm om haar slanke middel. Het leek gelukt te zijn en hij was op weg om zijn prijs op te halen….

De warmte van het hart….

1353441374_0434f15c4eToegegeven, uit een warm gezin kwam ik niet. Er werd in mijn jeugd keihard gewerkt om de kopjes boven water te houden en dat teerde aardig in op het overdragen van warmte en liefde naar de opgroeiende kinderen in dat gezin. Achteraf gezien maakte het sterk wellicht, maar je krijgt bepaalde genen niet meegeleverd vanuit die situatie die in het opbouwen van warme relaties van enig nut kunnen zijn. Ik vond het altijd plezierig bij vriendjes (of vriendinnetjes) waar de familiebanden een zekere warmte uitstraalden. Dat is eigenlijk vrijwel altijd ook zo gebleven. Ik zoek nog steeds de vrienden uit waar ik me vrijwel direct thuis voel. Op mijn gemak en waar ‘hoe meer zielen hoe meer vreugd’ voor gaan op ‘had je niet even kunnen afspreken voor je langs kwam’. Want dat laatste was bij ons thuis vroeger het devies. Omdat er zo hard werd gewerkt en mijn moeder vooral erg was van het regelen en controleren. Wie zo maar langs kwam was niet echt welkom en dat liet ze merken ook. Het is ons kinderen met de paplepel ingegeven en ik geef toe, ik leid er op deze latere leeftijd ook wat onder. Slechts de uitverkorenen onder de vrienden en andere relaties kunnen zo binnenstappen. De rest graag even afspreken vooraf. Dan weet ik zeker dat alles op orde is, de kachel hoog staat, en de poezen onder controle.

Afbeelding(018)Zij die deze regels aan hun laars lapp(t)en hebben een 50% kans dat het daarna nooit meer goed komt. Ook dat herken ik nog van mijn moeder. Die deed precies het zelfde. Je hield je aan de huisregels en als je dat niet deed, outcast! Nu chargeer ik het zeker wat hoor, maar misschien snappen jullie dan wat ik bedoel. Onlangs waren we weer eens bij lieve vriendin in de polder. Waar alles altijd als een soort ‘open huis’ is geregeld. Waar je feitelijk nooit hoeft af te spreken en waar je direct door een belangrijk deel van de familie wordt opgenomen als onderdeel van het geheel. Dat voelt zelfs op mijn huidige toch wat minder juniorenleeftijd, plezierig aan. Warm bad. En als ik dat laatste fysiek wil benutten kan dat ook nog. Niets is te gek. Het maakt dat je van die mensen gaat houden, ook al verschillen de levens volkomen, dan nog. Ook bij lieve vriendin in een andere polder gaat dat zo. Of onze Soester of Hoofddorpper vriendjes. Allemaal mensen die we al jaren kennen en rekenen tot de eigen familie.

Family in the U.S.Bij mij ben je dat overigens al snel, omdat de bloedbanden met de van vroeger bekende mensen ofwel zijn verbroken of uberhaupt niet meer bestaan. Dat afstandelijke zette zich overal in die genen voort. En bleek ook in de familie van beide ouders verankerd te zijn geweest. Het zal om die reden zijn dat ik niet op zoek ga naar mijn eigen verleden. Stamboeken, genealogisch onderzoek laat ik intussen aan me voorbij gaan. Toch omdat ik bang ben dat ik als ik iemand vind die wellicht iets toe kan voegen aan mijn eigen verhaal, de deur niet verder open zal gaan dan een kier. ‘Leuk dat je even langs komt, maar had je niet beter eerst even kunnen bellen?’. Nee, dan maar zelf kiezen voor warmte uit het hart en die waar nodig ook terug geven aan mensen die dat verdienen.

Familiediner…ultiem toetje…

Familiefoto ca. 1910 - S. Macrander-J.B.C. Hesselmann - Pais en vreeNiets zo’n fijn vermaak als leedvermaak. Het is zeker bij ons Nederlanders een populair gebruik om ons bezig te houden met de soms vermakelijke kleinburgerlijkheid van de medemens. Vandaar dat er zoveel programma’s op tv gaan over ruzies in familiesfeer of onder buren. De commerciëlen hebben hun ‘Bonje met de Buren’, bij de NPO kom je de Rijdende Rechter tegen, en die man zal zich wel eens afvragen waarop hij eigenlijk ooit aan het studeren is geslagen, maar het toetje is voor mij toch echt afkomstig van de EO. Niet echt mijn meest populaire omroep, maar voor ‘Familiediner’ ga ik altijd even zitten. Die Bert van Leeuwen die het presenteert is bepaald atypisch voor een man van deze omroep. Loopt op gympies, draagt verder erg vlotte kleding en rijdt in allerlei modieuze (sponsor)auto’s. De voorgelegde familieproblemen moeten door veel praten en een lekker hapje worden opgelost. Over dat laatste heb ik best een opmerking. Mag het alsjeblieft een beetje stevige kost zijn? Ik zie nu hapjes voorbij komen waarvan ik me afvraag of ze de holle kies wel kunnen vullen. Vrees van niet.

Two women fighting and screamingMaar in veel van die gevallen is het onderwerp, de familieruzie, het meest vermakelijk. Omdat mensen soms jaren niet bij elkaar over de vloer komen omdat er ooit iets is gezegd door de een tegen de ander en dat weer leidde tot ellende bij de achterban. Soms zit het allemaal veel dieper, maar wellen ook de tranen snel op als er kans is op hereniging. De meeste Nederlanders zijn gek op hun familie en doen weliswaar stoer over het feit dat ze het zo maar tien jaar zonder ‘die of die’ hebben kunnen uithouden, als het puntje bij het paaltje komt vallen we mekaar al vergevend in de armen. Hoe christelijk willen we het hebben? Als het dan mis gaat krijg ik vaak een gevoel van plaatsvervangende schaamte. Want het moet wel heel erg zijn geweest wil je niet op een toch bepaald drempelverlagende uitnodiging ingaan lekker samen te komen in een redelijk goed restaurant. Om eindelijk al die onzin eens uit te praten die al zo lang in de weg zat.

Familiediner 1396438018_1Als je daar dan alsnog weg blijft (en de argumenten komen bij mij nooit overtuigend genoeg over..) zit je volgens mij toch zodanig in mekaar dat het logisch is dat er ruzie is met de rest van de familie. Vaak ingegeven door het wonderlijke argument dat de wereld om ons draait en niet om die gedachte dat we minder zijn dan een zandkorrel op een groot strand vol vergelijkingsmateriaal. En stel je nu eens voor dat morgen de rest van de familie in een situatie als met die MH17 voor kwam, voor altijd uit je leven verdwijnt. Ben je dan nog zo overtuigd van je gelijk? Mocht iemand het plan hebben om mij te verrassen met die Bert en zijn limousine, ik stap in hoor. Maar wel onder de voorwaarde dat ik fatsoenlijk te eten krijg, die kokkin haar mond houdt en dat ik door de rest van de familie wordt toebedeeld met het eeuwige gelijk. Wat anders….

Vrolijk Kerstfeest

altAqZsGP8AKhoPmCowxKetRB9935Y_F5LXwyC6R49RKJymNatuurlijk, het is een drukke periode, maar de feestdagen zijn weer aangebroken en ik wens u allen toe dat het heerlijke dagen worden, samen met uw geliefden en vrienden. Laat het een ontspannend feest worden, de verandering van donker naar licht, het vieren van uw liefde voor elkaar, of wellicht een geloofsgebonden evenement. Kerstmis is wereldwijd een fenomeen. Wat we precies vieren is voor velen een vraag, voor anderen een weet. Mocht u niet weten wat u aan moet met de gegeven cadeautjes, ruilen kan altijd. Kreeg u niets? Kan zijn dat er dieper liggende oorzaken voor waren. Kerstmis is vooral een feest dat je viert met je ‘loved ones’ toch? En dan zijn presentjes niet eens nodig. Denk ook eens aan de man of vrouw die zich te barsten werkte om een lekker en passend maal op tafel te brengen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOpdat jij het leuk hebt. Geef diegene nog eens een complimentje, dat is vaak meer waard dan een cadeau, maar dat geldt ook voor de chauffeur die als Bob door het leven moet om anderen veilig thuis te brengen. Kerstfeest is ook bedoeld om vrede te brengen onder alle wereldbewoners. Lijkt me een prima plan. Zeker na een jaar waarin we elkaar weer op allerlei wijze naar het leven stonden. Zo hebben de profeten van alle geloven het vast niet bedoeld. Bedenk nu eens dat slechts vrede en overleg kan zorgen voor een plezierige samenleving waarin iedereen tot zijn/haar recht kan komen. Onderdrukking, haat, afkeer en geweld lossen zelden iets op. Kortom, ik wens u allen een fijn, vredig en ontspannen Kerstfeest toe. Na de festiviteiten kom ik weer bij u terug! Bij leven en welzijn natuurlijk…….

Duitse voorkeuren

OLYMPUS DIGITAL CAMERANiet dat ik nu meteen een Germanofiel ben hoor, maar als je mijn buitenlandse tripjes op jaarbasis eens bekijkt zie je toch dat ik wel een regelmatige voorkeur vertoon om even die kant op te gaan. Elk jaar weer. Dat is ooit ontstaan door een bezoekje aan familie van vrouwlief en nadien was ik ‘om’. Het is een andere wereld daar, ik vind zelf de mensen er best aardig en wie meent dat Duitsers geen humor hebben kent ze domweg niet. Daarbij heb ik nog eens gewerkt voor een bedrijf met het hoofdkantoor in Duisburg en later bij een automerk dat als moeder de grootste Duitse autobouwer heeft. Kortom, de links met de oosterburen waren voor de hand liggend. Maar daarnaast ben ik ook een winkelaar. Niet zozeer van de frutsels of fratsels, maar voor de liefhebberijen iets opzoeken is een sport. En in Duitsland lukt(e) me dat buitengewoon goed. Of het nu ging om de vliegende vrienden, de auto’s of de bibliotheek. Altijd vond ik wel iets van de gading en dat al sinds de tweede helft van de jaren zestig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet onzalige plan van de Duitse regering om tol te heffen op het gebruik van de autosnelwegen, daar snap ik dus niets van. Voor veel mensen in de grensstreek is Duitsland uberhaupt al een eldorado. Al was het maar om de veel lagere brandstofprijzen. Je tankt er echt al snel voor een 12-15 cent lagere literprijs. Niet verkeerd. Nederlanders uit de randdelen van ons land zijn er dus veel te vinden. Je kunt er nog parkeren in het centrum en de prijzen zijn er vaak lager. Daarbij zijn de etenswaren er gemiddeld goedkoper, de schnitzels dikker, malser en groter, en zijn de kerstmarkten er op sommige plekken buitengewoon sfeervol en gezellig. Ik heb veel van Duitsland gezien. Ik mag me verheugen op het feit dat ik ook de DDR nog meemaakte. Een andere wereld, maar wel heel Duits. Door de steeds drukker wordende wegen zijn onze ‘dagtripjes’ tegenwoordig wat korter dan voorheen. Ritjes van 2,5 uur heen en dan nog eens zo lang terug op een enkele dag is iets te veel van het goede geworden. Je moet ook nog lopen daar…… Nee, we houden het nu op de grensstreek en kennen onze bestemmingen binnen de beperkingen aardig. Dat geeft nog steeds wat we er zoeken, zonder dat we meteen een grote stad aantreffen met alle hectiek en drukte op de weg van dien. Kortom, Duitsland is voor ons een leuke uitvluchtmogelijkheid.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk geef wel toe dat ik hetzelfde zou willen voelen bij de Belgen of de Britten. Maar die laatsten hebben zich omringd met water en dat is toch een flinke barriere. Al ben ik ook gek op de Engelsen of Schotten. Bij de Belgen is de chaos altijd compleet en moet je van goede huize komen om ergens binnen de geplande tijd aan te kunnen komen. Toch bezochten we in de achter ons liggende jaren ook heel wat steden daar.Zelfs dit jaar waren we er nog even. Alles overziend hebben we in 2014 weer heel wat kilometertjes afgelegd. Volgend jaar opnieuw? Eens zien hoe het gaat. Zin heb ik er altijd in. Maar we wachten maar even tot de Schlussverkauf begint…

Oliebollen

Oliebollen - 3Ze zaten met zijn drietjes aan de tafel naast ons. Wat uitgezakte flink te dikke dames. Het gezellige tentje in het bos zorgde voor een warme ambiance en dat maakte dat de dames het er van namen. Een tosti, koffie, thee en breed uit zitten babbelen over alles wat hun leven beheerste. En dat ging voor de dikste van de drie vooral over eten. Vet eten. Opmerkelijk, want de leeftijd van de betrokken dame was zodanig dat je voor haar gezondheid moest vrezen i.c.m. haar gewicht. Bijkomend was dat haar gezicht weinig schoonheid vertoonde. Ze oogde nors, maar had een vrij hoge stem, niet passend bij dat uiterlijk. Maar wellicht compenseerde ze die stem wel met dominantie in het gesprek. Want ze was absoluut het meeste aan het woord.

oliebollen-2En daarbij vertelde ze tot in het kleinste detail over wie de beste oliebollen verkocht en voor welke prijs. Dat op zich was nog niet zo erg, als het niet zoveel overkomst had gekregen met de verhalen die Moeder Smit ooit vertelde na het vertrek van ex-schoondochter Jolanthe. Ook bij deze dame werd tot de laatste krent verteld waarom ze bepaalde bollen kocht en voor wie ze deze bedoelde. Dus ome Jan, Juul, Kees, Bolle Henk, Frits, Jeanet, volstrekt onbekende mensen kwamen voorbij. En zij kocht daar bollen voor. De een kreeg rozijnenbollen, de ander gewoon oliebollen. Die kocht ze dan weer omdat ze die zelf ook het lekkerste vond, en eerlijk gezegd, dat was haar aan te zien. Ik verbaasde over de bijna mechanische toon waarop ze haar verhaal deed. Aan een stuk, zonder onderbreking.

oliebollen - 1 Een soort verslag van een saaie penningmeester over wat er met het geld van de speeltuin vereniging was gebeurd. Een kwartier lang oreerde ze over die oliebollen. Af en toe was een van de vriendinnen zo dom om er even iets tussendoor te zeggen. Dan ging de dikke woordvoerster terug naar de voorlaatste zin en begon gewoon opnieuw. Het was om gierend van de lach bij op de grond te vallen. Wat een rare mensen kom je soms toch tegen. Het woord oliebol kan ik voorlopig niet meer horen. Niet omdat die dingen niet lekker zouden zijn, nee, meer omdat ik dan aan die dikke dame in het bos moet denken. Zou ze er nog zitten praten over die vette hapjes…..toch eens kijken straks….

Tegenstellingen

Chipknip (DHB Bank)We mopperen ons natuurlijk gek in dit land. Het hoort bij ons Nederlanders. Onafhankelijk, democratisch, mondig. Maar we leven ook in een rijk land. Behoren zeker tot de top-15 van de wereld op dat gebied. Nu mag je natuurlijk over de verdeling van die welvaart best met elkaar van gedachten wisselen, in zijn algemeenheid heeft de gemiddelde Nederlander feitelijk weinig te mekkeren. Als we dat al doen dan toch vooral dat achtereenvolgende overheden in dit land maar niet willen snappen dat bezuinigen iets anders is dan lasten verhogen en wij zo als burgers o.a. zien dat de waarde van ons huis is afgeroomd, dat onze spaarreserves geen rendement meer opbrengen en de ouderdomsuitkeringen gewoon worden gekort. Of je daar nu zelf premies voor hebt opgebracht, hard gewerkt dan wel slim hebt  geinvesteerd of niet.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAAlles bij elkaar opgeteld blijft dan toch voldoende inkomen over om niet van de honger om te komen. Of door een of andere simpele kwaal bij gebrek aan goede zorg te moeten overlijden. In veel gebieden van de wereld is deze situatie compleet anders. Als je daar iets simpels meemaakt (..) als een geboorte is de kans vele malen groter dat zowel moeder als kind overlijden dan hier in ons land het geval is. Medische zorg is hier duur, maar tenminste beschikbaar. In die arme streken is dat niet het geval. Ook armoede is een groot probleem. Of dat nu komt door corruptie, geloofsgekte, dictatuur of wat ook, in veel gebieden van de wereld is het elke dag knokken voldoende eten te vinden om alle monden te voeden. Je kunt het je hier niet eens voorstellen dat we dat hier ook ooit kenden of je moet de geschiedenis van het proletariaat uit de jaren voor de sociaal-democratie in ons land er nog eens op naslaan.

Afbeelding(018)Armoede is iets dat altijd bij je blijft, tot in lengte van jaren. Je komt er niet van los, en je kansen zijn een heel stuk slechter als je daarmee te maken hebt. En als die armoede kan leiden tot de dood is het helemaal erg. Zeker als je weet hoeveel de rijken der aarde zoal te besteden hebben en bijvoorbeeld met 200 paar schoenen van exclusieve merken nog niet genoeg keuze lijken te hebben om de dagen door te komen. Oneerlijk verdeeld? Jazeker, maar wat gaan we er aan doen? Geldt ook voor onderwijs. In de streken waar de barbaren en achterlijken het voor het zeggen hebben is onderwijs min of meer verboden. Immers, wie meer over de wereld weet gaat maar twijfelen aan het woord van de Heer. Welke dan ook.  En dan kan de onderdrukking niet doorgaan. En ik heb het met name over onderwijs voor meisjes. Zij zijn vaak tien keer slimmer dan hun broertjes, reden om ze juist uit te sluiten van dat broodnodige onderwijs. Wat weer een generatie laat opgroeien die goed is voor de slacht. Want op je 12e te moeten trouwen of op je 14e al je tweede kind te verwachten is ook niet alles. Onderwijs moet dus en zij die zich daar tegen verzetten zijn de echte misdadigers van deze wereld. Maar geldt ook voor de voorlieden van kerken die menen dat condoom- en pilgebruik verboden moet blijven. Ik wind me hier vaak over op omdat het die armoede en achterstelling in stand houdt op plekken waar je met een beetje vooruitgang zou kunnen zorgen dat we eindelijk af kunnen komen van godsdienstgekken en barbaren en wellicht eindelijk kunnen komen tot een betere verdeling van de welvaart voor iedereen over de hele wereld.

100

altAqk0jUetbhiiLsLyZkF5GGIlNW1VgsGIZ_mgHiKc1a1VIk hoorde zojuist op de radio dat het aantal honderdjarigen in een periode van pakweg tien jaar tijd is verdubbeld. We worden met zijn alleen steeds ouder en blijven daarbij ook nog eens fitter. Als we niet te veel eten, roken, drinken of te hard werken. Want het is wel opvallend dat het vooral vrouwen zijn die deze mooie leeftijd halen en soms ver daarboven. Wij mannen worden weliswaar gemiddeld ook ouder, maar slijten ook wat meer door al dat gestress en gewerk om het gezin te onderhouden, te klussen thuis, vakanties te organiseren, als taxichauffeur te fungeren en zo meer. We zijn het sterke geslacht maar als het er op aankomt komen we niet in de buurt van de vrouwelijke opvolgers van Eva uit het scheppingsverhaal. Die appel kleeft ook aan Adam en de schuldenlast daarvan vertaalt zich kennelijk in een korter leven. Nu doen wij het in ons land dus bepaald niet slecht op dit punt. In sommige gebieden worden mensen echt geen 100. Je mag blij zijn dat je de 65 al haalt laat staan daarna van een pensioen kunt genieten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERACultuur en omgeving waar je woont bepaalt vaak wat er van je overblijft na een hard leven. Je zult maar in een arm of oorlogsgebied zijn opgegroeid. Kan je zelf weinig aan doen, maar het bepaalt wel je toekomst. In die zin is Nederland een prima omgeving en snap ik wel dat er hele volksstammen zijn die van al die weldadige overvloed aan voorzieningen willen meegenieten. Gevraagd of ongevraagd. En daardoor wordt de kans dat we met zijn allen nog ouder worden, flink verkleind. Immers, door overbevolking is de toekomst nog nooit veilig gesteld. Integendeel. Toch voorspellen sommige geleerden al dat baby’s die nu worden geboren, wellicht aan het einde van hun leven al 120 keer Kerstfeest vierden. Een opmerkelijke gedachte. Wij mensen zijn in staat om zowat elke ziekte uit te bannen, we eten steeds gezonder en ontdekken steeds meer zaken die ons leven veraangenamen. We hoeven niet meer onder de meest vreselijke omstandigheden in de kolenmijnen te werken, of in fabrieken met een dodelijk uitstoot van allerlei troep. Robots kunnen dat bijvoorbeeld al veel beter.

Jogging Lady 2En zo worden we wellicht een volk van intellectuelen, die vooral met elkaar praten over, maar weinig doen. In sommige ministeries zie je deze ontwikkelingen al ontstaan. Als je zo leeft zou je zelfs als man kans kunnen maken op een langer leven dat je vrouw. Lijkt mij best een lastige, immers, door al dat gewerk ben ik zelf onderweg vergeten hoe ik moet leren koken, terwijl ik delen van het huishouden het liefst ook overlaat aan vrouwlief. Die dat met liefde doet hoor. En let op, daarmee gaat ze mij vast ver overleven. Ik wellicht 100 jaar oud, zij zeker 110. Vraag is alleen of ze het dan nog leuk vindt. Immers, zonder mij is er vast een stuk minder aan…..

50Plus

WP_20140916_014Net als in de afgelopen jaren bezochten we onlangs ook weer de zgn. 50-Plus-Beurs. Bedoeld voor hen die de vijf kruisjes voorbij zijn en zich willen oriënteren op de leuke(re) dingen des levens. Of je nu een nieuwe stoel, keuken, auto, fiets of camper wilt aanschaffen, ben je hier aan het juiste adres. Een paar dagen lang komen er tienduizenden mensen af op deze beurs die langzamerhand een goede naam heeft opgebouwd bij de doelgroepen die iets meer te besteden hebben dan het gemiddelde. Voor de een is dat toch dat men een vakantie boekt richting een of andere mooie bestemming, een ander gaat trots met een massagekussen naar huis. Voor ons is het altijd weer een vergaarbak van informatie die we dan later nog eens tot ons nemen. Voor de rest kijken we naar alles wat wordt aangeboden aan producten en diensten, maar zeker ook naar de bezoekers die voorbij trekken. Nou ja, trekken. Er zitten heel vlotte lieden tussen, maar ook buitengewoon trage.

WP_20140916_016Net als vorige keren valt me op dat oudere mensen de neiging vertonen besluiteloos van richting te veranderen of plotseling stil te blijven staan. Doen ze dat is er op zich niet veel mis mee, maar trekken ze een karretje mee (vol folders of producten) kan het leiden tot grote ellende voor andere passanten. Overigens zie je ook veel mensen die nog lang niet tot de doelgroepen behoren voorbij trekken. Maar die gebruiken deze beurs om hetzelfde te doen wat ze normaal bij een Huishoudbeurs zouden late zien als gedrag, maar hier meer rust en orde vinden. Want een ding, oudere bezoekers zijn vriendelijker, socialer en vooral netter dan jongeren. Men houdt de deuren voor elkaar open, bedankt, excuseert en glimlacht. Het is opvallend. Zouden die 50-Plussers dan toch laten zien dat een goede opvoeding vroeger meer werd ingebakken dan tegenwoordig? Er was ook wel iets wat me mateloos verbaasde. 50-Plussers zijn niet allemaal goed ter been. We zagen er genoeg strompelen, achter rollators hobbelen of aan de arm van een (ook al volwassen) dochter of zoon door de hallen slenteren.

WP_20140916_024Waarom de Jaarbeurs dan besluit om de bezoekers in een parkeergarage onder te brengen die is voorzien van steile, smalle en ronduit gevaarlijke trappen is me een raadsel. Want de weg naar de ingang van het complex bleek een en al op- en neergaande trappen te bevatten. Wij zijn kwiek ter been, rennen omhoog en omlaag, maar we zagen genoeg mensen martelen. Dat moet je toch beter doen als organisatie. Maar verder, een leuke beurs, met voldoende plekken om even te zitten, wat te drinken of te eten en vooral met elkaar te kwaken. Want dat doen 50-Plussers ook graag. Gewoon een praatje met mekaar houden.