Vroeger..beter??

Vroeger..beter??

O, o, wat is het toch een lastige tijd tegenwoordig…..vroeger was het toch echt een stuk beter!

Je hoort het sommige mensen met een verlangen naar die vroegere jaren vaak zeggen. Het leven was simpeler, althans dat is de redenatie, je had minder last van criminaliteit en andere ellende en je wist tenminste wie je vrienden of vijanden waren. Ik heb de leeftijd bereikt dat ik een beetje overzicht heb van hoe fijn dat leven vroeger wel niet was. Niet alles was zo fraai als het nu wel eens wordt voorgesteld, al maakt het wel iets uit hoe oud je bent. Mensen die geboren zijn in de jaren 70 of daarna hebben toch een andere geschiedschrijving voor ogen dan ouderen. Ik stam uit de periode van na de oorlog en weet nog goed dat voor ongeveer iedereen in onze woonbuurt of op de scholen die ik bezocht, keihard werken nodig was om de eindjes aan elkaar te knopen. De oorlog had er hard ingeslagen. Er was maar weinig keuze aan leuke of lekkere dingen in de toenmalige kruidenierswinkels, de eerste supermarkten beschreef ik al eens eerder.

Je had een slager in de straat, bakker, melkman, kolenboer, en waar wij woonden ook een sigarenwinkel, annex -minimarkt (ja, ook toen al) en een radio/tv-winkel waar welgestelden hun eerste zwartwit-tv konden kopen. Een auto was voor de meeste gezinnen een brug te ver, een brommer kwam eerst, maar veelal moest je met het toenmalige openbaar vervoer of op de fiets om ergens te komen. Geloof bepaalde tot welke clan je behoorde. En je behoorde niet om te gaan met anders denkenden. Zelfs niet in de Amsterdamse buurt waar ik opgroeide aan de zuidkant van de Amstel.

De opleiding dus ook in de eigen kring. Daarbij verplicht naar de kerk, streng begeleid door de daartoe aangestelde ‘broeders’. Ouders hielden van tucht en orde, dus deed je iets fout kreeg je er van langs. De mattenklopper was geduldig. En heus, dat was heel normaal. Net zoals die katholieke opleiders er fysiek op los sloegen als je afweek van de norm. En dat in klassen waar 35-40 leerlingen meer normaal dan uitzonderlijk waren. Hoezo individuele aandacht? Feit is ook dat die wereld van toen op kindniveau geen echte diversiteit op etniciteit kende. Een enkel Chinees gezin, soms een kind uit een Italiaans gastarbeidersgezin, maar verder? Allemaal Hollandse koppies. De echte immigratie vaak gekomen uit Drenthe of Friesland. Van veel verder kwam men niet. De huizen van toen waren veelal keurig netjes met de beschikbare middelen overeind gehouden huurwoningen. Vaak stammend uit de 19e eeuw waar men in etages boven elkaar woonde. Ons huis bestond uit drie officiele kamers, maar we hadden ook een tussenkamer die als slaapkamer voor de ouders diende, een aparte keuken met het toilet daarachter en op zolder een separate opbergruimte. Het was voor die tijd niet eens zo gek allemaal.

Men was al blij een halve woning te kunnen krijgen in de toen ook al krappe Amsterdamse woningmarkt. Is er veel veranderd? Nee, niks! Internationaal ook niet. Oost en West bestreden elkaar in Korea, later in Vietnam, Cuba, het Midden-Oosten. Men smeet atoombommen op atollen, dreigde met raketten. Over milieu werd niet moeilijk gedaan. Immers je was al blij als de kolenkachels brandden. En met wat geluk en vakmanschap deden ze dat. Uitstoot was een non-issue. Gold ook voor auto’s en brommers. Een deel reed op tweetakt, daarvan slaan nu alle alarmbellen groen uit van ellende, maar toen was dat een efficiente en veel voorkomende aandrijfbron.

Mensen die uiteindelijk een auto bezaten maar het onderhoud lastig konden betalen deden dat dan vaak zelf wel even en lieten de oude olie uit het vehikel dat ze wilden vertroetelen zo in het riool lopen. Wassen deden ze de auto langs openbare stromen, het vuile water werd daar prima afgevoerd. Gold ook voor het toenmalige atoomafval. In vaten, verpakt in oude schepen en die dan laten zinken in Noordzee of oceaan. Was voor later zorg. Pas ergens in de jaren tachtig veranderde er het een en ander. Omdat we 15 jaar eerder pas het juk van de jaren vijftig van ons af konden schudden. Een mentaliteit die naar spruitjes rook of naar wierook. Ik maakte het allemaal mee. Leerde er van. Nooit meer terug naar die tijd. Genieten van het moderne leven. Nooit meer geknecht, armoede, godsdienstbeknotting, of de middeleeuwen. Ik snap dus niet dat er mensen zijn die dat wel zien als ultiem. Zij die het wel doen moeten het maar zeggen. Ben benieuwd wie hier ook dat verleden zo koestert dat het roze ziet. Want ik doe dat niet……En ik gaf maar een paar voorbeelden uit die oude tijd! (Beelden: Archief)

Terugkijken naar 1969….

Veel mensen neigen naar vooruitkijken. Zeker in deze onrustige periode waarin groene revolutionairen menen dat wat 100 jaar geleden de Roden deden ook hen is gegund, namelijk de democratie buiten spel zetten en de neo-communistische dictatuur uitrollen over de mensheid omdat dit beter zou zijn voor onze kinderen. Daarbij blijkt kennis van de geschiedenis veelal compleet te mankeren. En dat terwijl je met een paar muisklikken hele archieven kunt raadplegen over hoe het er 100, 50, of pakweg 10 jaar geleden aan toeging in ons aller leven. Zo is het aardig om te zien dat we in het willekeurig gekozen jaar 1969 net geen 13 miljoen mensen in ons land telden. Nu zijn dat er dik 18 miljoen en neigen we naar een planning richting 20 miljoen. Het batig saldo toch vooral te danken aan ongebreidelde immigratie.

Waarbij je meteen ook het grote probleem van de uitstoot te pakken hebt. Immers, mensen stoten in welke vorm, kleur, godsdienst of maat ook, altijd schadelijke stoffen uit. Of Klavertje dat nu wil of niet. Maar feiten tellen niet in die kring. Symbolen wel. Grappig is ook dat we intussen met Willem-Alexander twee vorsten verder zijn na vijftig jaar. Immers, in 1969 was Juliana nog onze koningin en Bernhard haar echtgenoot nog niet ontmaskerd als wat verdacht tussenpersoon voor vliegtuigbouwers Lockheed en Northrop. Alles op dat punt pais en vree dus. Ons kabinet werd geleid door de heer De Jong. CDA-er en oud-duikbootcommandant. Linkse terreurgroepen vielen de Europese samenleving met geweld aan. In Italie maar ook in Duitsland. Is op dat punt veel veranderd?

Eigenlijk niet. Wat ook bleef is de vijandige houding tussen katholieken en protestanten in Noord-Ierland. Hoewel men daar tegenwoordig officieel in vrede samenleeft is de praktijk van alle dag weerbarstig. Op 15 januari 1969 was de gemiddelde dagtemperatuur overigens tussen 4-6 graden en viel er zeven uur lang ruim 7 mm regen. De wind kwam uit het zuidwesten en had een windkracht van 3Bft. Kortom, daar is ook niet zoveel veranderd, al willen die groene revolutionairen van nu ons doen geloven dat dit weertype anno 2020 totaal nieuw is en een bewijs voor de klimaatverandering. En om daar nog eens op terug te komen, 40 jaar geleden was de wetenschap er heilig van overtuigd dat ons doemscenario zou bestaan uit een nieuwe ijstijd. ‘Alle tekenen wezen in die richting’. Men haalde er gespecialiseerde wetenschappers bij, men vergeleek, bewees, oreerde, maar moest een paar jaar later vaststellen dat al die zekerheden op het gebied van klimaat de prullenbak in konden. Dat klimaat laat zich niet zo meten en al helemaal niet dat een en ander wordt veroorzaakt door de mens. Maar dat is voor de groene revolutie niet van belang. Immers, symbolen als moderne auto’s en vliegtuigen, onze kachels, gasverbruik en vleesconsumptie zijn allemaal belastbaar. We hebben het al gemerkt toen het vuurwerk begin deze maand de lucht in ging en een nieuw belastingjaar startte. Heffingen op van alles. De burger moet betalen. Helpt niets natuurlijk, maar voor de eigen fanatieke achterban is dat het doel waarnaar zij streven. Knevelen, uitkleden, arm maken. Op dat punt is er niets veranderd. Alleen die bevolkingsexplosie. Die is nieuw. Maar daarover is met niemand op links een goed gesprek te voeren. Dat is hun taboe. Horen-zien-zwijgen. Behalve als het onze moderne samenleving betreft…..dan gaan we weer schreeuwend de straat op. Niets geleerd. Geen cijfer bekeken……onbewezen dus! Negeren het beste advies….En wegstemmen….(Beelden: Yellowbird archief)