Terrasrokers…

Het was mooi voorjaarsweer, die wonderlijk verlopen maandag in maart toen wij besloten om ergens tijdens een lange wandeling door onze mooie maar drukke stad, op een terrasje in een wijk aan de rand van het centrum neer te strijken en te genieten van thee en zon. Dat terrasje lag uit de wind en dat scheelde veel. Ware het niet dat naast ons net een wat gezette en middelbare dame in discussie ging met een wat vettig ogende oudere heer die naast haar ging zitten en meteen een sigaret opstak. De ellende van terrassen tegenwoordig. Binnen in de horeca mag niet gerookt worden, dus zitten die notoire rokers buiten. En blazen hun uitlaatgassen vrolijk richting de al dan niet rokende mede-genieters van dat terras. Hij bleek een kettingroker van de ergste soort. De ene na de andere sigaret stak hij aan, zelfs tijdens het drinken van zijn koffie en eten van zijn broodje hield hij een brandende sigaret tussen zijn vingers. De dame wond zich daar flink over op. ‘Snapte hij dan niet dat anderen er last van hadden? En wist hij niet dat roken schadelijk was?!’ Nou hij had het antwoord daarop paraat. ‘Een kwartier in de uitlaatgassen van het verkeer en je kon wel een half jaar stevig roken!’ Zo was zijn luid verkondigde en ongetwijfeld zelf bedachte stelling. Die van geen meter klopt uiteraard maar de dame deed zuchten, opstaan en op een andere plek neerstrijken. De man keek triomfantelijk rond of er nog meer mensen in discussie wilden.

Hij was overigens de enige roker op dat moment en die plek. Maar stak er nog maar weer snel eentje op. Het zij hem gegund. Maar ook wij hadden last van zijn rook. Gelukkig konden al wij al snel verder met de wandeling. We keken nog eens naar hem om. Een oudere man, in een vettige regenjas, gehoorapparaat in zijn rechter oor, ongekamd haar. Vermoedelijk alleen thuis en nu op het terras lekker aan het genieten van wat hij de ultieme vrijheid zou benoemen. Maar zich nauwelijks of bewust niet bezighoudend met wat anderen van zijn gedrag vonden dan wel dat zij er last van hadden. Wonderlijke types toch. En helaas zo regelmatig voorkomend. Altijd met een excuus, dat het met de schadelijke gevolgen wel meeviel, dat andere vormen van vervuiling ook zo heftig waren etc. En compleet voorbij gaande aan het feit dat juist rokers door de meest vreselijke ziekten worden getroffen omdat die gewoonte (of verslaving) nu eenmaal bewezen levensverkortend werkt. Wij liepen verder. In marstempo. Die dag meer dan 16km. Dwars door de mooie stad die de onze is. Met al zijn uitlaatgassen. Maar we genoten toch. En hadden weer een nieuwe stelling gehoord die leidde tot dit blogverhaaltje…

Geprivatiseerde klantonvriendelijkheid

250px-GVB_BusMag ik u deze keer meenemen naar de wereld van mijn soms best door kritische kijkjes verwrongen geest? Nou ja verwrongen, ik heb zo mijn momentjes dat ik iets dieper door denk dan de gemiddelde medemens en overal spoken of complotten zie. Ik heb alleen daarom al een hekel om door overheden of instanties in de maling te worden genomen. Maar dat is een heel ander en zeer zwaar wegend onderwerp. Waar het me nu om gaat is ook belangrijk, maar is tevens een onderwerp waarbij mijn verwondering me parten speelt. Stelt u zich eens het volgende voor. Je loopt in de Albert Heyn of V en D (slechts voorbeelden) en laadt een boodschappenmandje vol. Uiteindelijk moet je afrekenen. Dat doe je netjes, een beetje Nederlandse burger vergeet dit niet, maar door een ongelukkig toeval blijft een klein boodschapje ergens hangen en passeert niet de kassa. Bij de beveiligingspoortjes aangekomen gaan alle alarmbellen af. Wat dan volgt is het volgende. Je wordt door een meneer in zelf bedacht uniform aangehouden. Die belast je met de kosten van het vergeten stukje inkoop, maar geeft je meteen een ‘boete’ van 45 euro. Eventueel kan je die boete afkopen door een dure aankoop twee keer te doen. Dan laat men je lopen. Anders voert men je af. Idioot?

Afscheid - 2Nou, niet bij de diverse openbaarvervoerbedrijven in ons land. Gewone particuliere bedrijven, met een zgn. geprivatiseerde concurrentie waarbij die laatste voor de N.S. toch nog eens op de rails zou moeten komen. Maar dit terzijde. Wie denkt dat ik overdrijf moet er de vele voorbeelden maar eens op nalezen. Ik zag het weer eens passeren bij Vara’s Kassa. Een studente die weliswaar keurig had ingecheckt met haar digitale vervoersbewijs, werd om een of andere reden ‘aangehouden’ door een controleur van het busbedrijf waarmee ze reisde en kreeg precies die behandeling die ik hier schetste. Alsof die controleurs de rol van politie en justitie tegelijk mogen spelen. Lijkt mij niet trouwens. Kortom er zit iets niet goed in die behandeling, het denken en de oplossingen. Immers, zwart rijden is niet toegestaan, en als iemand dat doet moet hij zeker betalen. Geen discussie over. Maar boetes opleggen? Dat kan alleen als een bedrijf eigenlijk helemaal niet echt geprivatiseerd is maar gewoon doet alsof en verder alsnog als overheidsinstelling wordt bestuurd en behandeld.

6a00d83451bdba69e20120a8d703cd970b-800wiIn dat geval snap ik wel dat je maanden lang de treinen laat vervuilen, de stations niet meer schoonhoudt, en als oplossing klanten zelf hun eigen vuil laat opruimen middels een meegeleverde vuilniszak. Het zijn dit soort dingen die mij doen verlangen naar een systeem waarbij je echt kunt kiezen tussen vervoerder a of b en die op service en tarief mag beoordelen. Want nu worden we ook tarief- technisch gewoon in de dwangbuis gelegd. En dat is weinig klantvriendelijk.