Ergens aan het eind van de jaren zestig vloog de seksuele revolutie in dit land als een Apolloraket richting ongekende hoogten of verten en was alles mogelijk en zelfs juridisch toegestaan. Zoals het uitgeven van semi-pornobladen voor de gewone man of vrouw. En die werden dan ook een groot succes. Uitgevers van dit soort bladen werden later op andere terreinen beroemd of verguisd, maar met deze bladen als Chick of Candy werden ze zeker rijk. En dat zat niet meteen in de verhalen die ze aanboden. Die waren weliswaar sfeerverhogend, de echte handel zat in de kleine advertenties met foto die werden geplaatst door toenmalige stellen of solo’s die op zoek waren naar het avontuur of ‘verbetering van hun relatie’.
Vaak zocht men naast het eigen geluk een derde (of vierde) partner. Men wilde dan partnerruil en noemde dat ook expliciet. Nog grappiger was dat men niet schroomde om zichzelf met de beschikbare Polaroid camera letterlijk in de beboste vleze te fotograferen en die beelden dan met de gemiddelde lezer (vaak liefhebbers..) te delen. Het was juist dit aspect van deze bladen dat er voor zorgde dat ze succesvol waren. De oplagen zodanig dat bladen met een grotere naam en faam er met opgetrokken wenkbrauwen naar keken. Die waren blij met de helft van die cijfers. Sex sells en dat ging zeker op voor deze blaadjes. En dat duurde allemaal best lang. Tot aan de rand van de jaren negentig werden ze uitgegeven.
En dat zorgde voor een aardige bron van inkomsten bij de oprichters/uitbaters en hun opvolgers. Maar ik kijk anno 2026 ook met andere ogen naar de inhoud. Niet om wat men toen allemaal oreerde hoor… Ook naar de vaak wat wonderlijke plaatjes en het wensenpakket dat men open en eerlijk zoal adverteerde. We zijn nu pakweg 55 jaar verder. De toen adverterende ‘erotisch ingestelde paren’ waren indertijd pakweg 30-40 jaar oud, zouden nu 85-90 jaar moeten zijn. Zitten als het goed gaat achter de geraniums of in een verpleeghuis. Hoe zouden die dan terugkijken op die wilde jaren waarin ze zich letterlijk en figuurlijk blootgaven en genoten van hun grenzeloze zucht naar avontuur en seksueel genoegen? Als oudere mens is dat toch iets uit een ver verleden en je weet niet eens meer hoe dat ook al weer ging. Of blijft dat gevoel er altijd in zitten? Het blijft me fascineren. Zoals ik ook wel eens bedenk dat de dame die ik er ooit zo mooi vond uitzien op die autofolder van 1971 en die zorgde dat ik best viel voor merk en model, nu iets van 85 jaar oud moet zijn. Als ze nog leeft. Dat blijft toch schrijnen. De schoonheid verdwijnt en de lelijkheid blijft. Nou ja, vooralsnog bekijk ik het maar met verbazing en zeker ook filosofisch. Want hoewel adverteren doet begeren, ik voelde zelf die behoefte nooit zo waar het dit onderwerp betreft. Ik ben meer nieuwsgiering naar beweegredenen en zo….En jullie? (Beelden: internet)
De optelsom der branches maakte dat ik ben geworden wie ik nu ben. Gepokt en gemazeld door jobs in vakgebieden die voor veel mensen vooral vanaf de buitenkant worden bekeken en daarbij al dan niet beoordeeld. Een derde sector die altijd mijn aandacht heeft gehad en nu leidt tot wat ik u al 13 jaar digitaal aan kan bieden maar ook tot boeken heeft geleid die gewoon te koop waren of zijn, is de schrijverij. Ik had daar heel vroeger al een aardig gevoel voor. Als klein kind kon ik (al zeg ik het zelf) aardige verhalen maken die ik dan op school mocht voordragen omdat zelfs de toch vrij behoudende katholieke onderwijzers ze wel erg levendig geschreven vonden.
Als tamelijk jonge puber maakte ik al mijn eigen kranten. Later gevolgd door echte magazines, bijdragen aan vakbladen en zo meer. Ik deed daarover ook in mijn vervolgverhaal over de Vliegende Pijl al eens verslag. Nadat ik uit de wereld van de auto’s stapte was de transfer naar die van grotere publicaties waar ik de hoofdredactie mocht vormen, niet zo gek. Schrijven lag en ligt me kennelijk, managen zit in het bloed en de combi zorgde voor veel plezier. En zo rolde ik al schrijvend voor printmedia vanzelf in die van de digitale media. Die later dan weer sociaal werden genoemd. Goed te combineren met andere dingen die op het pad kwamen zoals advies geven aan bedrijven rond betere communicatie en meer. En nu, de rust is wat teruggekeerd in het Meninggeefleven, houd ik me regelmatig bezig met…… Schrijf van alles en nog wat, over vliegtuigen, auto’s, Amsterdam of de horeca. Met plezier, u zult dat begrijpen en hopelijk uit de regelmatige blogs oppikken. En dus straks ook vanuit de herinnering over wat ik op dat Schiphol (en wat andere vliegvelden) zoal meemaakte als keihard werkend mannetje met een carrière wens. Vanaf volgende maand in dit theater. Koop nu alvast kaartjes. Nestel je in het pluche van de eerste rij en onderga….(Beelden: Yellowbird archief/internet)
Altijdmijnmening 