De B van Bouwen

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In mijn woon- en leefomgeving betaal je voor een stukje grond om op te bouwen een dermate hoog bedrag dat het bijna onmogelijk is woningen neer te zetten die voor Jan Modaal nog betaalbaar zijn. De appartementen waarop met name de ‘grijze golf’ in dit land, maar ook de jonge garde die niet meteen in een huis met tuin wil terecht komen, node wachten, worden peperduur en zijn slechts weggelegd voor de grootverdieners. Het resultaat is dat er een transitie plaatsvindt tussen onze mooie stad en de directe omgeving. Steden als Hoofddorp, Amstelveen, Purmerend en uiteraard Almere doen goede zaken met het verzorgen van woongenot voor die groepen die door het bijna schandelijk woonbeleid in de hoofdstad al decennia lang de stad worden uitgejaagd. Waarmee de tweedeling in die stad tussen arm en rijk extra wordt aangewakkerd. Hoe verder je van de stad afreist, hoe lager de prijzen voor de huizen. Dan moet je uiteraard niet echt in die omgeving blijven hangen want ook de regio profiteert (..) mee van de schaarste aan betaalbare woningen aan de ene kant en de enorme vraag aan de andere.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een appartementje in een souterrain ergens in een niet meer dan normale woonwijk ging onlangs voor E. 385.000,00 over de plank. Was helemaal 25m2 groot. Gekte van de bovenste plank. Huren in de wijk ‘De Pijp’ overschrijden vaak de 1000 Euro per maand en dan heb je echt niet veel meer dan een aardig huisje met gematigd wooncomfort. Kortom er is een soort gekte gaande. Niet in de laatste plaats doordat er gewoon niet voldoende gebouwd is en men ook niet heeft gekeken naar de doelgroepen. Men koos voor het grote geld, het rendement en plempte op die manier op elke open vierkante meter grond huizenblokken neer. Het hele havenfront van Amsterdam is op die manier verdwenen. Het uitzicht van de vroegere stadsgrens voor het IJ is verdwenen. Achter een enorme muur van appartementencomplexen die duur tot peperduur aan de man/vrouw zijn gebracht. De oude wijken bleven over voor de mensen die slechts met huursubsidie of steun van de Bijstand iets van een dak boven het hoofd konden krijgen. En de sociale onveiligheid in die buurten op de koop toe moesten nemen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook al is er dan heel veel gedaan aan stadsvernieuwing en zo meer. Ere wie ere toekomt. Maar ik blijf bij de stelling dat wat we vroeger sociale woningbouw noemden nu peperduur is geworden dan wel niet beschikbaar is. Oorzaken liggen voor de hand, zeker in een stad als de onze die wordt overlopen door mensen die hier hun toekomst willen vinden. En gek genoeg blijken die aan boven- en onderkant van de markt even dol te zijn op onze stad. Miljoenen kostende appartementen verschijnen aan de Dam, langs de haven, maar ook op de Zuidas. En de middenklasse, zij die eigenlijk gek zijn op het leven in Amsterdam (maar hetzelfde geldt vaak ook voor de andere grote steden..) wijken uit naar elders. En zo verliest die stad haar eigen karakter, zijn taal, zijn humor. Als ik dan lees dat in Amsterdam een groot deel van de kiezers stemt op de PvdA, GroenLinks of D66 denk ik echt dat we hier iets gemist hebben. Want juist die partijen hebben hun eigen achterban op dit beschreven gebied compleet in de steek gelaten. Maar dat zal veel van de import-Mokummers een zorg zijn. Die kijken niet verder dan hun geldbundel dik is.

Uitgevers; waarheen leidt de weg….

OLYMPUS DIGITAL CAMERABoeken lezen is nog steeds een van de meest favoriete bezigheden van ons allen. Dat blijkt telkens weer uit allerlei relevante onderzoeken. Maar we kopen die boeken steeds vaker tegen woekerlage prijzen bij discounters of kringlopers. Daarmee komt de verkoop van nieuwe boeken steeds meer onder druk te staan en is het al bijzonder oude businessmodel voor de meeste uitgeverijen soms zonder dat ze het zelf weten achterhaald. Ze verdienen niets meer aan uitgaven van boeken, of het moet gaan om echt zeer populaire auteurs. De totale uitgeverijenbranche verloor vorig jaar 6% aan omzet en het einde is nog lang niet in zicht. Slechts wat specialisten houden het vol. En voor er meteen weer een slimme broeder roept dat we ‘allemaal over gaan op digitaal lezen’, dat blijkt niet uit de cijfers. Het aantal e-booklezers groeit weliswaar, maar is nog lang geen compensatie voor het verlies aan de kant van de papieren uitgaven. Door deze situatie zie je ook steeds meer terughoudendheid bij uitgeverijen. Een auteur die men niet kent kan het schudden, als men niet zeker weet dat er niet meteen 10.000 boeken over de plank gaan van een titel moet je zelf maar zien hoe je aan de omzet komt. Al eerder schreef ik over het fenomeen ‘Printing on demand’. Dat is min of meer hetzelfde als een boek in eigen beheer uitgeven en alle risico’s voor inkoop/verkoop en distributie zelf dragen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVoor veel auteurs die menen een door God zelf geschonken talent voor het schrijven te bezitten is dit echt een brug te ver. Dat verkopen en alle gedoe eromheen is teveel gevraagd. Hun teksten zijn geniaal, de aanpak niet. Hetzelfde zie je bij die uitgeverijen. Men heeft ‘het altijd al zo gedaan’ en wil eigenlijk niet af van de plat getreden paden die momenteel zijn overwoekerd door onkruid. Hetzelfde zien we bij de bladenhandel. Waren grote bladen als Panorama, Revue of Playboy voorheen nog onaantastbaar, momenteel is men blij als men de verliezen aan abonnementen en lezers wat kan beperken. Ook de krantenwereld kent momenteel soortgelijke problemen. Er is echt geen een titel die het zonder verlies redt, alleen het wat aparte Financiele Dagblad won vorig jaar in het derde kwartaal iets aan omzet. De rest is puur in het verlies gestort. Het ergste verlies zit hem bij de zgn. ‘kwaliteitskranten’. NRC Next moest in een kwartaal afscheid nemen van 21% van haar lezende abonnee’s. Men knijpt bij de grote kranten momenteel natuurlijk aan de kostenkant en gaat zelf over tot tabloidformaat. Een van de laatsten die daarvoor kiest is de Telegraaf. Wordt wennen. Buitenlandse modellen geven aan dat dit slechts kort zal zorgen voor een rem op het verlies aan omzet. Zo ontdekte de Guardian dat een overstap naar een ander formaat even zorgde voor een opleving van het aantal abonnee’s maar dat daarna de vrije val doorzette tot deze krant niet veel meer is dan een schim van wat het ooit was. Kortom, die printmedia hebben het moeilijk en wij mensen lijken te gaan voor het grote niets.

FRI-440835 - 50 jaar Martinair Scan10529We lezen minder op papier, maar compenseren dat bepaald niet met digitale boeken of bladen. Wellicht zoeken we elders naar culturele inhoud, maar dat is uit de mij beschikbare cijfers niet terug te vinden. Boeken moeten blijven naar mijn mening, al was het maar omdat ik erg hard werk aan mijn derde werkje op dit gebied. Papier, desnoods POD, maar wel omdat ik vind dat een goed verhaal uitgebracht dient te worden. Wat een geluk dat ik ook nog een beetje kan verkopen. Wie nu al nieuwsgierig is naar dat boek, gewoon aanmelden bij me hoor. Digitaal dat spreekt, al mag u ook een gewone briefkaart sturen. Liefst met een auto of vliegtuig als foto-onderwerp aan de voorkant…..