Onlangs hoorde ik in het nieuws dat jonge Nederlandse stellen het krijgen van kinderen maar voor onbepaalde tijd uitstellen. Voornaamste reden, de kans op een eigen huis is zeker onder dit D66 kabinet zo miniem geworden dat men geen vertrouwen heeft dat dit ooit nog goed komt. Zelfs in christelijke kring is het aantal kinderen dat men daar krijgt flink aan het afnemen. Ging men voorheen bepaald niet voor het zingen de kerk uit, tegenwoordig doet men ook daar aan geboortebeperking. Voor met name vrouwen is een goede opleiding ook belangrijker dan het krijgen van een kind en als men dan die opleiding heeft afgerond is de keuze voor een leuke (en goed betaalde) baan ook een logische. Immers de investeringen in studie gedaan moeten soms jarenlang worden terugverdiend.
Daarbij willen we als moderne open samenleving (zolang dat nog duurt) dat mannen en vrouwen gelijk moeten zijn en carrierekansen ook voor beide geslachten (ik kies er voor slechts mannen en vrouwen op dat punt als geslacht te erkennen) gelijk moeten zijn. Zoals in veel ontwikkelde landen komt hierdoor de eigen cultuur op termijn in gevaar. Immers, bij de meer van elders komende volkeren is een groot kindertal vaak een investering in ‘later’ omdat men er vanuit gaat dat ouders dan niet in staat zijn voor zichzelf te zorgen en de kinderen die taak dan op zich moeten nemen. Alleen is dat in een goed georganiseerd land als het onze een overbodige luxe. Tegelijk zorgt die ongelijkheid in quantiteit aan kinderen voor problemen. Immers, de Nederlandse identiteit zal langzaam aan verwateren, nieuwe culturen en een dominant geimporteerd geloof stellen steeds andere eisen aan onze zorgvuldige opgebouwde sectoren als zorg, onderwijs, cultuur, etc.
Daarbij voelen veel nieuwkomers zich toch in eerste instantie verbonden met de eigen cultuur en niet met die van het nieuwe thuisland. Bij Marokkanen blijkt dat zelfs de derde/vierde generatie zich via het opgelegde geloof meer Marokkaans dan Nederlands voelt en gedraagt. Dat is best een zorg. Turken krijgen van hun grote leider Erdogan zelfs te horen dat integratie in het nieuwe thuisland niet de bedoeling is en dat men de cultuur zuiver dient te houden door geen huwelijkspartners uit niet-islamitisch/Turkse kring te kiezen. Dat maakt de hier zo gewenste integratie uberhaupt erg ingewikkeld. De recente wereldconflicten helpen dan al helemaal niet mee. Kortom, door de vleselijke lusten slechts om het genot te consumeren en er geen nageslacht meer mee te maken is op termijn een doodlopende weg. Een weg die voor sommige linkse lieden al is ingeslagen. Daar kiest men bewust voor het niet krijgen van kinderen omdat de wereld al zo ellendig is. Klimaat, Trump, Israel, allemaal redenen om kinderloos door het leven te gaan. En als men later oud en behoeftig is laat men zich verzorgen en wassen door nieuwkomers die dat werk vast met plezier zullen doen. Wat een nare droom zal dat worden…. (Beelden: Archief/internet)
Je leest de status van een groot leider niet af aan zijn daden, zo lijkt het wel eens, maar aan de grootte van zijn persoonlijke limousine. Denk maar eens aan de enorme Cadillac van de Amerikaanse presidenten, die in het jargon bekend staat als ‘The Beast’. Die wagen is tonnen zwaar en zodanig gepantserd dat hij vrijwel elke aanslag of aanval kan overleven. Eigenlijk een glimmend gepoetste tank op min of meer normale wielen. De Russische president Poetin was dit al jaren een doorn in het oog. Zijn Zil’s stamden nog uit de tijden van Sovjet-Unie en oogden niet meteen als showcase voor het moderne Rusland en waartoe dat land in staat was. Dus vond Poetin dat er een nieuwe limousine moest komen. Een die zich kon laten zien aan de wereld. En dus kwam er een nieuw bedrijf, een nieuwe topmanager (ex Daimler Benz) en een specificatie die de Russische president zou bevallen. De Aurus Senat was het resultaat. Een auto die er zijn mag.
Geleverd op een wielbasis van 4.30mtr (er komt ook een ‘korte’ versie met 3.30mtr) en een uitmonstering die Russische klanten moet weg halen bij merken als Rolls Royce of Bentley. De motorisering komt van Porsche en men denkt aan het milieu want hij wordt geleverd met hybride-aandrijving, deels elektrisch dus. Dat zorgt voor bijna 600pk vermogen en een koppel als een dieseltrein. Sprinten van nul naar honderd kilometer per uur kan ook, en wel binnen zes seconden. En dat met zo’n enorme bak. De meeste burgermansauto’s in dat grote land komen niet eens in de buurt. Dat de ontwerpers hebben gekeken naar Bentley en Rolls is niet zo gek. Wil je opvallen moet een auto iets hebben wat tegelijk herkenbaar maar ook vreemd werkt. In eerste instantie worden de enorme auto’s gebouwd in een fabriek bij Moskou, waar er pakweg 150 per jaar worden gebouwd. Maar als er vraag is naar de meer normale (..) versies, gaat dat aantal oplopen naar 5000 stuks per jaar.
En men zal de verkopen niet beperken tot het Russische thuisland. Men wil ze ook aan andere wereldleiders kunnen bieden, en daarbij zal de prijs toch een rol spelen. Intussen stonden de eerste meer normale uitvoeringen op autoshows. Klaar om met hun looks ook die leiders van met Rusland bevriende naties te overtuigen dat Rusland meer biedt dan Lada’s en dat soort wagens. En de President zelf? Die is tevreden. Want zijn Aurus was best een topic tijdens een zomerse ontmoeting met Trump. Wie de grootste heeft is best een dingetje onder dit soort mannen. Ik vrees dat Trump binnenkort in een oplegger-limousine op staatsbezoek gaat…(Beelden: AMUS)
Altijdmijnmening 