
Ik stam nog uit de tijd dat bepaalde vrouwen actie voerden namens Dolle Mina. Zij wilden los komen van de verstikkende invloed van de toenmalige kerkzuilen. Het eerste wat ze deden was hun beha uitdoen en verbranden. Daarna wilden ze aan de pil, lieten de seksuele moraal een totaal andere kant op gaan en liepen rond in minirok of hotpants. De combinatie van het een met het ander maakte dat als je nu foto’s ziet uit die tijd vrouwen er meer dan aantrekkelijk uitzagen en ook meteen de indruk wekten zelf uit te willen maken met wie en hoe ze relaties wilden aangaan of seks hebben. De moraal werd door de jaren heen losser en losser en vrouwen lagen met de boezem ontbloot op het strand of zochten zelfs het naaktstrand op waardoor ze streeploos konden bruinen.

Als ik dat vergelijk met wat ik nu zie (de uitzonderingen daar gelaten) valt me vooral op dat de beha wordt gezien als een soort bescherming tegen al te begerige types die van al die uitgestalde koopwaar zouden kunnen of willen genieten. De overige kleding wordt steeds bedekter, op de stranden is een bikini al ‘vlot’ maar is ook het alles bedekkende badpak weer terug. Tuurlijk, er zijn argumenten voor te vinden. Vrouwen worden door sommigen gezien als gratis gebruiksartikelen en de uitwassen daarvan zien we dagelijks in het nieuws. En als een jonge meid wordt belaagd of erger komt al snel het argument dat ze dan maar geen blote benen of borsten (vaak slechts de bovenkant) had moeten laten zien. Dan vraag je er om….. En die argumentatie dan vaak afkomstig uit dezelfde zgn, ‘progressieve’ kring waaruit ooit die Dolle Mina’s voor kwamen. Waar men ook zwijgt over vrouwen die in bepaalde culturen worden opgesloten in huis of een alles bedekkende kledingsoort.

Men zwijgt ook stil over types die menen dat vrouwen maar een recht hebben, namelijk het aanrecht. Waar vrouwen er zijn om kinderen te baren en de man te dienen. Dan hoor je die linkse types niet. Want dat raakt dan weer een cultuur die ze eigenlijk omarmen. En daardoor vertrutten we in dit land in grote vaart richting een niveau dat zelfs in de oude tijden van het conservatieve katholicisme of protestantisme nog niet voor kwam. Als een partij als FVD soortgelijke uitingen doet als je ziet en hoort in de conservatieve islam roept men uit linkse kring ‘schande’ en wil die partij liefst verbieden. Is mij goed overigens, maar dan ook dat vreselijk geloof uitbannen dat ons allen in de greep tracht te krijgen. Vertrutting past niet in onze samenleving. Vrouwen en mannen moeten toch gelijke rechten hebben en krijgen? Dan moet je keuzes maken. En wie dat niet doet heult…. Je mag zelf kiezen met welke vijand…(beelden: Archief/internet)






Wie in vroeger tijden niet deed of uitsprak wat de machthebbers van hen wilde of afdwong, kon rekenen op vervolging en eventuele banvloek. In dat laatste geval was je niet meer welkom in de kerken en wist je zeker dat het Hemelse rijk later niet voor jou beschikbaar was. Een dwangmiddel dat schrik aanjoeg. Wie tegenwoordig andere meningen verkondigt dan een bepaalde elite wil horen, mag rekenen op ongeveer hetzelfde. Maakt niet meer uit wat je verder voor goeds doet of zegt, de politieke en publieke banvloek treft je. Wilders en Baudet sprekende voorbeelden. Opmerkelijk daarbij dat vooral het zichzelf christelijk noemende CDA daarbij een dubieuze rol speelt. Zeker als je bedenkt dat ze als partij niet wil samenwerken met genoemde politici, maar aan de andere kant vrolijk coalities smeedt met het communistische GroenLinks of het anti-democratische D66. De dubbele moraal is stuitend.
Maar ook een persoonlijke banvloek kan een dingetje zijn. Soms kom je dat tegen tussen familieleden. Bert van Leeuwen met zijn geweldige programma (vind ik) ‘Het Familiediner’ moet dan zaken oplossen die soms jaren spelen en waarbij geen van de twee partijen ook maar een kleine stap richting de ander wenst te doen. ‘Mijn deur staat altijd open, maar eerst excuses’ een veel gehoorde kreet. Vaak krijgt de programmamaker het weer voor elkaar om de partijen aan tafel te zetten, maar het gaat ook wel eens mis. De banvloek uitgesproken en geen behoefte meer aan contact. Het blijft schuren. Zeker ook omdat je als mens zou moeten beseffen dat het leven niet oneindig is. Ook al denk je dat wellicht als je 30,40 of 50 bent. Ook opvallend, die conflicten spelen zich juist vaak af in christelijke gezinnen of families waar men toch de normen en waarden van de Heer als uitgangspunt nam of neemt. Vergeving zit kennelijk dan wat minder in de genen. En die genen kom je ook tegen onder vrienden. Soms gaat dat jaren goed, en dan ineens….over en uit. Net als bij partners voor het leven. Gelukkig getrouwd, tot de koek op is en een verliefdheid elders een einde maakt aan de sleurvolle droom die sommige relaties kenmerkt.
Na de scheiding komt de banvloek. Ik maakte dat zelf ooit mee als kind en weet hoe dat is. Gescheiden ouders en een verbittering aan de kant van de ouder die met de kinderen achterbleef. Banvloek het gevolg. Je wordt er niet vrolijker van. Het gesprek aangaan is meestal toch de beste weg. Maar er zijn uitzonderingen. Ik maakte ze vooral werktechnisch mee. Mensen die je zo kwetsen of kapot maken dat je niet anders kan dan de banvloek uitspreken. Nooit meer wil zien, of spreken. Onlangs overkwam me iets wonderlijks. Een van die mensen uit een werkverleden, nog steeds boos makend hoe ik daar werd behandeld, liet ik verder 30 jaar lang compleet met rust. Ik wilde hem/haar nooit meer zien. Te gekwetst, te trots om dat toe te geven, nu voor het eerst. En dan ineens op Linkedin een contactverzoek. Ik kon het eerst niet geloven, maar bleek serieus bedoeld. Nee, ik kan en kon dat niet opbrengen. Dus toedeledokie. Weg ermee. En anderen blijven achter een ban zitten. Geblokkeerd omdat ze beledigende teksten uitten of zo op de persoon speelden dat het niet meer fatsoenlijk was. Of die vriendin die bij haar afscheid zoveel verwijten maakte en zo weinig invoelend bleek dat het bijna verdriet deed. Banvloek. En let op, wie nu verkeerd reageert op mijn verhaal riskeert ook…..Dus doe je best om het leuk te houden. (Beelden: Internet)