Mystiek in de lucht verdwijnt..

Toen ik lang geleden voor het eerst begon te vliegen als passagier aan boord van die toenmalige zilveren vogels, was de luchtvaart bepaald nog niet voor iedereen weggelegd. Daardoor had die vervoersvorm nog iets mystieks. Er gebeurden allerlei aan het oog onttrokken handelingen die maakten dat een vlucht iets bijzonders werd. Zo was er het serveren van eten en drinken van een behoorlijke kwaliteit en in hoeveelheden die je nu een kapitaal aan toeslagen zouden kosten. Je kon net zoveel bagage meenemen als een normaal mens nodig had en onderweg was er het nodige vermaak. Niet alleen omdat de dames stewardessen aan boord van een onbereikbare schoonheid waren (er waren altijd uitzonderingen op deze regel..) maar ook omdat men ergens halverwege de vlucht aan de gang ging met de verkoop van allerlei zaken die je dan belastingvrij kon invoeren bij thuiskomst.

Mits je natuurlijk binnen de door de wetgever gestelde regels bleef. Voor vertrek van een vlucht was er trouwens ook een soortgelijke mogelijkheid bij de tax-free winkels op de diverse vliegvelden. Soms een (on)gewenst tijdverdrijf en ik heb zelf zo het een en ander bij elkaar gesprokkeld aan zaken die je al dan niet nodig had of hebt. En die mij als ik er nu naar kijk bijna nostalgisch doen glimlachen over de plekken waar ik die dingen vinden kon. Praag, Zurich, Frankfurt, Londen, Helsinki, noem maar op. In de zilveren vogels met soms ingetogen of wat meer uitbundige kleurenschema’s nam ik nog wel eens een vliegtuigmodel mee voor in de persoonlijke collectie. Voor een relatief laag bedrag. Zo had ik dan een blijvende herinnering aan een carrier die me van A naar B of soms C vloog.

Maar nu blijkt dat deze handel ook al onder druk van concurrentie door internetwinkels wel eens zou kunnen verdwijnen. KLM wil er eigenlijk vanaf zo las ik onlangs in het vakblad ‘Zakenreis’ en heeft daar allerlei redenen voor. Niet in de laatste plaats de teruglopende resultaten van die verkopen. En die zijn niet mis als je ze af zet tegen de flink gestegen aantallen passagiers die met name KLM vervoert. Onze nationale luchtvaartmaatschappij verkocht al even geen sigaretten meer aan boord maar doet nu ook de andere producten in de ban. En dat is toch wel jammer. In de tijden dat vliegen is gedemocratiseerd, bagage wordt gezien als noodzakelijk kwaad, eten en drinken meer gunst dan service zijn geworden, de luxe van het vliegen is omgezet naar busvervoer zonder emoties en we straks omwille van overbodigheid ook de stewardessen moeten gaan missen, was deze vluchtonderbreking toch best leuk. Maar kan ook dat ik door de leeftijd langzaam aan nostalgische gevoelens begin te ontwikkelen hoor. Ben wel benieuwd wie wel eens wat aan boord heeft gekocht en wat dit dan was. Maakt de verhalen meteen illustratief en leuk….Dank bij voorbaat. (Beelden: Yellowbird archief/KLM)

Planmatig lijnen…

1414344+s(120!x120!)Ook al hoorde ik heel lang dat mijn ‘buik best mee viel’ en ik niet de indruk maakte op anderen al te dik te zijn besloot ik onlangs toch maar om wat af te vallen. Gewoon door minder lekkernijen tot me te nemen. Samen met vrouwlief, die altijd vraagt om solidariteit om haar eigen gevecht tegen de overmatige kilo’s te voeren. Zodra ik niet mee doe, is het voor haar een schier onmogelijke opgave. En ach, kwaad kan het zeker niet. Dus zijn we nu een week of drie bezig met restrictief eten en drinken. Weinig tot geen suikers, vetten, tussendoortjes, hapjes, drankjes etc. Ik snoep zelfs niet uit de TumTumpot die hier naast mijn toetsenbord staat. En, het zal niet verbazen, het heeft zijn effecten. Na twee weken twee kilo kwijt en ik moet bij veel broekriemen gaatjes extra prikken om die broeken niet van de toch al niet te omvangrijke billen te laten glijden. Dat geeft wel hoop. Daarbij voel ik me beter, fitter ook. Al was die fitheid nooit echt een probleem.

altAjHi5y_BrGOmfVsHmqDnsAnFJfpKG6JEzQJ0pPp8Oyc9Gaan we wandelen doe ik vrolijk mee in hoog tempo en neem zelden of nooit de roltrap, maar altijd de treden van de trappen per twee tegelijk. Dat ik niet meer al te veel fitheid in de gewrichten bespeur is onderdeel van de volgende ronde, qua planning althans. Moet toch weer eens aan de oefeningen op dat gebied, dat helpt ook om de buikomvang te doen afnemen. Vraag twee is natuurlijk wel, is het allemaal gezelliger geworden? Nou voor de leveranciers van alle lekkers vast niet. We waren vaste gasten in de Bijenkorf (thee met tompouce) en Kwekkeboom (broodje kroket). Daar lopen we nu aan voorbij. De maaltijden zijn minder omvangrijk, een enkel bord volstaat. In plaats van vier, twee boterhammen tussen de middag en als we s ’avonds trek krijgen nemen we een stukje appel of peer.

WP_005205 Nog goed voor de spijsvertering ook. Het kan dus wel en als je er eenmaal aan gewend bent geraakt is er niet veel meer aan. Doorzetten is de boodschap, dat wel. Alleen die rimpels overal….is dat ook een gevolg van? Of is het verval zodanig snel ingezet als de herfst in het bos soms al doet in augustus? Jemig, dat belooft dan nog wat. Maar door een beetje te lijnen houd ik de winter nog maar even bij me vandaan. Jammer van die dromen. Die gaan toch vaak over heftige schnitzels met frietjes en talloze glaasjes heerlijke wijn op een terras aan de Rijn en zo meer….