Ik loop (..) al een tijdje mee in o.a. autoland en heb dus best wat ervaring met vervoermiddelen of de daarvoor benodigde onderdelen. Het verbaast me dan ook zeer dat bijvoorbeeld ruitenwisserbladen van gerenommeerde merken tegenwoordig een levensduur kennen van 6-12 maanden of zo. Vreemd want voorheen gingen die dingen jaren mee of je moest er wonderlijke of stomme dingen mee doen. Wie een aan de voorruit (of achter..) vastgevroren ruitenwisser lostrekt kan het rubber aardig beschadigen. Of allerlei agressieve poetsmiddelen loslaten op die rubbers is ook onverstandig.
Al snel laten de rubbers dan sporen na en is de wiskracht vrijwel verdwenen. Onlangs moest ik bij de blauwe Tsjech constateren dat met name de rechter wisser op de voorruit een gescheurd rubber liet zien en dat de wiskracht flut was geworden. Huh? Dat ding zat er net op toch? Nou ja, viel nogal tegen (of mee) want was in 2024 vernieuwd. Maar dan nog…De geleverde Bosch-kwaliteit bleek inderdaad goed te zijn voor pakweg 25.000km of twee winters. Jammer maar helaas, gewoon laten vervangen bij mijn altijd klaar staande Skoda serviceadres in Amstelveen. 75 Euro afrekenen en weer verder… Het weertype van dat moment maakte dat ik weer zonder nadenken kon vegen als de ruit door regen en en hagel ondoorzichtig werd.
Maar het bleef me toch bezighouden. Zijn die rubbers nou echt zo snel versleten? Zitten er tegenwoordig milieu/klimaatvriendelijke toevoegingen in die de levensduur verkorten. Vergis je niet, ik heb heel wat auto’s gehad die veel langer rondreden met goed werkende wisserbladen. En ook die kregen het onderhoud dat behoorde bij merk en type. Iets zegt me dat die nieuwe bladen, hoe goed de naam van het merk onderdelen ook is, sneller slijten dan voorheen. En dat is wel spijtig. OK, we hadden wat meer sneeuw deze winter, de boel zat soms onverwacht onder sneeuw, ijs of ijzel, maar bij een Code geel/oranje bedek ik de voorruit en pak de wissers vaak ter bescherming in. Nou ja, neem je verlies en ga verder….Maar ergens knaagt er wel iets….. (B eelden: Internet)
Wil je weten hoe de Nederlandse samenleving er vandaag de dag uitziet? Gewoon een dagje naar de IKEA gaan! Vestigingen genoeg en die bieden vrijwel allemaal hetzelfde beeld. Van oud tot jong, van arm tot rijk, multiculti?, IKEA is the place to be. Onlangs bezocht ik de Amsterdamse vestiging omdat ik had beloofd een enkel onderdeel op te halen voor een familielid die dat nu net te kort kwam bij de bouw van een of ander door de Zweden geleverd meubel. Het was herfstvakantie en buiten druilde het dat het een lieve lust was. Dus gaan mensen dan kennelijk massaal hun dagje besteden bij de Efteling van de huisklussers, IKEA! Het drukke restaurant gebruikte ik dit keer voor observaties en wat daar om je heen gebeurt zorgt voor veel inzicht in de overeenkomsten en/of verschillen tussen de vele bevolkingsgroepen die hier rondlopen. Daarbij hoor je dan pas echt hoe de Nederlandse taal (niet) is opgenomen in het handboek soldaat van veel van die bezoekers.
Men vervalt ook in de jongere generaties onderling al snel in het oorspronkelijke thuisjargon en dat maakt dat het beeld qua gehoor en beeld kleurrijk is. En dan heb ik het echt niet alleen over Surinaams, Marokkaans of Turks. Echt elke taal valt tegen te komen bij dat Zweedse woonwarenhuis. Daarbij zie je ook hoe populair dat bedrijf is. Zij waren als international bedrijf indertijd uitermate vlot met het binnentrekken van Oost-Europa na de Wende in 1989/90. Veel van die mensen daar vandaan die hier (tijdelijk) kwamen wonen doen hun meubel- of inrichtingsboodschappen bij IKEA. Bij de kassa (voor mij het equivalent van de hel op Aarde…) sta je met al die lui in de rij. Karren vol. Daartussen kinderen die alles leuk vinden daar bij die Zweden, behalve de kassa, want juist daar gaan de meesten dreinen, janken of zelfs schreeuwen.
Hun ouders zijn dan vaak al in de stress door de zoektochten naar meubels of accessoires die op de gereedstaande computers (zoek hier je artikel…) niet te vinden waren omdat die beeldschermen voor 60% stuk blijken. Er lopen mensen tussen de schappen in het magazijn dan maar wanhopig zelf te zoeken naar het begeerde. En hoe platter het volk, hoe harder de schreeuw. Het is een kakafonie van lawaai op zo’n doordeweekse vakantiedag. Dan heb je nog de dwarsliggers. Mensen met een grote transportkar die overdwars in een gangpad hun verhaal gaan doen bij toevallig ook daar op bezoek of zoektocht zijnde buren en vrienden. Het zorgt voor een hoop ergernis en gedoe. Kom je bij veel winkels niet tegen. Ik kan in dat opzicht de WoonXL aanbevelen. Soortgelijk aanbod, maar een divisie hoger qua beleving. Maar dit terzijde. Dat ene artikel vond ik op goed geluk, kwestie van kijken. En ik leverde het af bij de jongelui die het nodig hadden. Maar onder een voorwaarde. Volgende keer niet meer tijdens de herfstvakanties vragen om deze gunst, want dat gaan we niet meer doen. Echt niet!
Altijdmijnmening 