Roze..

Vluchteling 4Kijk, nog even genuanceerd, ik vind ook dat je echte vluchtelingen moet opvangen. Geen misverstanden daar over. Nederland heeft een grote naam en faam op dit gebied, al willen sommige stromingen graag wijzen op de keren dat het om wat voor redenen dan ook verkeerd ging. Wij Nederlanders vangen mensen op als we denken dat die echt in de knel hebben gezeten. Hongaren, Tsjechen, Koerden, Joden, Surinamers, Antillianen, Turken, Marokkanen, bedenk het en men kon hier terecht voor veel meer dan bed, brood en bad. Vooral die vluchtelingen die bereid waren of zijn zich aan te sluiten bij en te integreren in de Nederlandse samenleving krijgen alle kansen en mogelijkheden er in dit kleine landje iets van te maken. Maar wij hebben vaak niets op met handophouders, fanatieke gelovigen met al te grote bekeringsdrang, criminelen en zo meer. Die zien wij daarom ook niet als vluchteling maar meer als lieden die van de gelegenheid gebruik maken. Ons land beweegt zich op het punt van die vluchtelingenstroom alleen daarom al richting scheuring. Twee kampen maken de dienst uit in de vele discussies. Waarbij intelligentie aan beide kanten vaak ver te zoeken is, net als de nuance.

Vluchteling 3Ik mocht zelf, als realist, ervaren hoe het is om bijvoorbeeld als nazi, racist of extreem-rechts te worden weg gezet. Alleen maar omdat ik meen dat het Europese beleid op het gebied van die stromen niet deugt, de buitengrenzen niet worden bewaakt en het toch wel bizar is dat de zogeheten medemenselijkheid wel erg op de proef wordt gesteld als mensen hier slechts heen lijken te komen om er persoonlijk beter van te worden en niet omdat ze de zo vaak genoemde ‘veiligheid’ zoeken. Mag niet, is vloeken in de kerk!  Ik lees nogal wat over het onderwerp en zie echt vreselijke uitspraken voorbij komen. Echt niet alleen uit ‘extreem rechtse’ hoek. Ook de vele militante moslims laten weten dat ‘afrekening’ bij hen hoog op het lijstje prijkt. En dat in discussies op onderwerpen in de fora van pakweg RTL Nieuws of NOS. Wat is dat toch met ons, dat we over dit soort onderwerpen niet normaal met elkaar kunnen praten of discussieren, maar dat het altijd moet leiden tot een soort virtuele armpjesdrukkerij waarbij de voorstanders van de brede opvang van asielzoekers de media daarbij zwaar inzetten. En altijd maar wijzen naar die anders denkenden of meer kritische Nederlanders.  En wie met zijn ene vinger wijst, houdt er vier naar zichzelf. Toch?

Vluchteling 2Zo is het volgens mij nog steeds en dat zegt veel. Onlangs moest ik weer even ‘optreden’ bij de groep Facebookvrienden met wie het normaal goed toeven is, maar waar er een tussen zat die zelfs de daders die begin dit jaar een halve redactie van een Parijs krantje uitmoordden nog wist te verdedigen. Immers……dat krantje was ook wel erg beledigend voor de Profeet. Ook op het dossier van de vluchtelingen leek het wel of die dame (want dat was het) een erg roze bril op had. En vele commentatoren die er wat genuanceerder naar keken, weg zette als extreem rechts en ‘zo vermoeiend’. Ik hield de eer aan mijzelf, staakte verder de communicatie. Anderen werden intussen door haar van haar account gemikt. Zo doe je dat met tegenstanders. Die mening bevalt me niet, weg er mee. Een beetje zoals het in de echte wereld ook gaat. Mensen die protesteren tegen een AZC weg zetten als extreem rechts. En intussen gewoon doorgaan met een beleid dat zonder overleg uitgaat van noodmaatregelen die vooral gewone burgers in hun bestaan raakt. Wellicht hebben sommige bestuurders die zelfde roze brillen op? Kan, maar dat wordt nog eens een dure rekening die daarvoor zal worden gepresenteerd. Mijn bril kleurt mee met de lichtinval. Dat scheelt veel om scherp zicht te houden om waar het echt om gaat. Kritisch, cynisch soms, maar niet zonder mededogen. En wie dat verdient krijgt het ook! Niemand anders!(beelden: Internet)

Bellen….

Yellow Bird - pic birdDe naam van mijn mini-bedrijfje werd een paar jaar geleden schaamteloos gekopieerd door een of ander innovatief filmbedrijf dat om mij duistere redenen besloot om die toch redelijk unieke naam min of meer te claimen. Opmerkelijk was het gedrag van een van hun juristen die meende dat ik voor een luttel bedrag wel bereid zou zijn bedrijf en web-domeinnaam op te geven ten faveure van deze nieuwkomer. De muur van onbegrip aan mijn kant was hoog en dik, de betrokken man kwam er niet doorheen. Sindsdien zijn er dus twee bedrijven met die naam, al voer ik dan een extra toevoeging aan die naam toegevoegd vanaf het begin in 1991. En die naam heeft voor mij een heel lange geschiedenis die al ergens vanuit begin jaren zestig aan mij kleeft. Hoe dan ook, het gevolg van de keuze door die kopierende naamgebruikers is dat ik nog wel eens mailwisselingen of offertes krijg van bedrijven die graag zaken zouden willen doen.

Yellowbird paintingIn het begin maakte ik die lui nog wel eens gek door gewoon in te gaan op hun aanbiedingen, maar dan vanuit mijn perspectief. Maar ik snap ook wel dat het probleem niet zozeer zit bij de aanbieders van die diensten maar meer bij die lui die te beroerd waren een andere naam op te zoeken. Alleen daarom al houd ik die naam nu vast als een mij toebehorende naaste. Ze kunnen me wat. Af en toe is het ook wel komisch. Want ook bellen kan leiden tot misverstanden. Zo af en toe krijg ik mensen aan de lijn die vermoedelijk via, via aan mijn bedrijfstelefoonnummer zijn gekomen en dat aanzien voor die filmers. Kom je soms best tot leuke resultaten al hangt het wel af van mijn humeur op het moment van aanname van de telefoon. Vooral als men mij belt met de vraag door te verbinden naar ‘die of die’ kan ik het soms niet laten om de telefoon even bij de heftig knorrende Pixel of Pico neer te leggen. Die graag de rol van collega op zich nemen.

YB Nipper IMG_5268Na enige tijd wordt men dan wat ongeduldig. Niet aardig? Ik weet het. Maar ja, ik vraag ook niet om die overlast. Laten we nu een tijdje geleden gebeld worden door weer zo’n aardig dame die met een klaterende stem vroeg naar meneer Bruinzeel. Tja, ik vond haar te leuk om zomaar af te poeieren. Het werd een leuk gesprek. Ze gaf toe slordig te zijn geweest met hun database. Maar zij had geen behoefte aan mijn communicatieadviezen, autokeuze-ervaring of gewoon een leuk lang gesprek. Nee ze moest echt naar die meneer Bruinzeel. Het hielp niet toen ik haar vertelde dat ook ik professionele filmers kan bieden. Al zei ze wel dat ze mijn adres en aanbod wel zou noteren. Voor ‘je weet maar nooit’. Kijk, zo kan het ook. Gewoon van de gelegenheid gebruik maken. Van de nood een deugd, voor geen enkel gat te vangen. Wij namen al lachend afscheid. Zou ze nog eens bellen? Ik hoop het wel…nooit weg, zo’n nieuw contact….Wel nog even uitleggen thuis….(Foto’s internet/C.J.v.Riel)

NPO radio 2 en het ouder worden..

VeronicaOoit luisterde ik de hele dag via een transistorradiootje naar de piratenzender Veronica. Ik was jong en ‘wilde nog wat’ en dat piratengedrag sprak mij en mijn generatie zeer aan. We hoorden muziek die nergens anders werd uitgezonden. De verzuilde publieke omroepen kwamen echt niet veel verder dan de Kilima Hawaiians of de Selvera’s. Willeke Alberti was al te licht voor die lui en de Beatles kwamen helemaal niet voorbij de zuilenkeuring. Maar het avontuur Veronica duurde helaas maar kort. Den Haag greep in, de boot met zender strandde in een wereld vol behoudende politici. Gelukkig was er intussen een alternatief. De publieken werden ook wakker en kwamen met Hilversum 3. Dat ontwikkelde  zich tot een erg aardige zender en bij gebrek aan beter zette ik die zender indertijd graag aan. Maar naarmate de leeftijd groeit en je interessewereld verbreed raakt,  wordt dat gestamp van sommige bands iets te veel van het goede en koester je eigenlijk de muziek uit je jeugd. Een zender die daaraan voldeed bleek na enige tijd toch Radio 2 (de naam Hilversum verdween na enige jaren). De ideale mix van nieuws en muziek, soms afgewisseld door leuke programma’s waarin zaken werden behandeld die een normaal mens interessant vindt.

Radio satellietZo koester ik nog steeds de reeks programma’s onder de titel ‘Adres onbekend’ die het decennia lang vol hield en op haar eind vooral de zondagmiddag interessant makend wist te vullen. Maar er was een paar jaar geleden een kentering gaande bij de zender. Marktaandelen, luisterdichtheid, het moest allemaal anders. Dus ging men ook daar verjongen en vernieuwen. Oud en bekend moest worden vervangen door melkmuil en nieuw. Het waarom ontging me, want hun grootste luisterhit is de Top 2000 aan het einde van het jaar en daaruit blijkt overduidelijk dat mensen die net als ik nostalgisch koesteren in de meerderheid zijn onder de luisteraars. Hoe dan ook, de vernieuwing gaat maar door. Uitwisselbare stemmen, stompzinnige spelletjes, steeds meer Engelstalig en geen ruimte meer voor het Nederlandse lied. Ocver Duits of Frans praat ik maar niet eens. Radio 2 werd onlangs ook nog eens NPO Radio 2, alsof dat de wereld van die zender zou redden.

Radio 2 top 2000Maling aan de luisteraars, gewoon blijven veranderen. We zijn er nog niet, wat een paar jaar goed was in de middag wordt nu alweer verbannen naar de avond en Gerard Ekdom komt tussen zes en negen uur in de ochtend de eerste uren van de dag veranderen. Of het een verbetering zal zijn weet ik niet, maar ik vrees het ergste. Vorige week zondag, ik was het onnozele geneuzel van een of ander kind met een vervelende stem en flutmuziek zat, schakelde ik over op een andere zender. Radio Noord Holland. Normaal voorzien van wat oude en bekende radiostemmen zoals die van Anne van Egmond en nog wat oude profi’s die werden gedumpt door de grote omroepen. Bas Westerweel bleek daar actief en die probeerde me over te halen om naar de ‘Open dagen in de kassen van Noord Holland’ te komen. Zuchtend zette ik maar een CD-tje op. Zolang het nog kan, want ook CD’s zijn uit begreep ik. Maar daarbij ben ik nog wel regisseur in mijn  eigen programma. Nog wel…Maar je weet nooit hoe lang dat nog zal duren. Ik besef me nu dat ook ik moet toegeven..ik word ouder! (foto’s: Internet)

Wat is dat toch met die Marokkanen?

Kunstwerkje 2

Wat is de aantrekkingskracht van het extremisme?

Voor de goede orde, mijn vraag is niet bedoeld om mensen tegen zich in het harnas te jagen. Het is niet bedoeld om te stigmatiseren, voordat weer iemand zich geroepen voelt me als racist of zo weg te zetten. Nee, het is een oprechte vraag. Telkens als we het hebben over extremisten, over mensen die anderen kwaad willen doen omwille van hun eigen geloof, komen vaak (jonge)Marokkanen in beeld. Nu kan dit komen doordat heel wat lieden vanuit dat Noord-Afrikaanse land deze kant op zijn getrokken om hier een ‘nieuw bestaan’ op te bouwen. Dan kom je getalsmatig al snel bij die lieden uit. Maar er zijn wel meer groepen in onze samenleving die qua statistieken best veel aanwezig zijn, maar die niet zo snel neigen naar extreme uitingen van hun eigen culturele achtergrond of geloof. Marokkanen zijn helaas oververtegenwoordigd in de criminaliteit. Ze zijn zelfs een eigen vorm van onderwereldactiviteiten (Mocro)gestart en bouwen die gestaag uit. Kennelijk is dat een logische ontwikkeling vanuit de straatjeugd die indertijd vaak al niet zo wilde deugen. Maar het is wel een gevaarlijke ontwikkeling. De strijd die men nu uitvecht met andere onderwereldgroepen is behoorlijk gewelddadig. En datzelfde beeld zie je ook bij de lieden die iets hebben met extremisten in het Midden-Oosten. Men reist graag af om de wapens op te pakken tegen alles wat in hun ogen niet deugt aan het westen, dictatoren, andere geloven etc.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is dus de combinatie van het je niet thuis voelen in je nieuwe thuisland, de indoctrinatie op geloof, en een vorm van frustratie over gemiste kansen die kennelijk zorgen voor deze activiteiten. Onlangs was het wederom een Marokkaan die een aanslag wilde plegen op de Thalyss. Maar al eerder bleken juist deze landslieden goed voor heel wat ellende op dit terrein. Wat maakt toch dat deze lui zo snel omslaan van een straatboefje naar een keiharde strijder voor een zeer eenzijdig wereldbeeld en een archaisch geloof dat anderen wil of moet onderdrukken. Uit verhalen die ik toch regelmatig heb gelezen van reizigers die het land Marokko zelf bezochten kwam een beeld naar voren van vooral vriendelijke mensen die soms zelfs meerdere talen spraken, goed waren in handel en nijverheid, en waar vooral de steden vrijplaatsen waren voor liberale lui met goede omgangsvormen. Is het dan zo dat wij in onze streken de verkeerde Marokkanen hebben aangetrokken? Kan me niet voorstellen.

Actie B en L zondat 220407 013 (2)Ik heb er best wel een paar leren kennen, ook in mijn stad, en daarmee was het goed toeven hoor. Sommigen bereiken ook echt iets, komen verder, leren en maken carriere. Ja, je krijgt het niet voor niets, je moet er wel voor werken, maar dat moest ik als Nederlander ook. Ik schreef daar al eerder over. Is het dan ze dat veel vaderlanders deze mensen discrimineren of achterstellen? Wellicht komt dat wel eens voor, maar zeker niet stelselmatig. Kortom er blijven veel vragen over. Wellicht dat een van de lezers een antwoord kent dat ik nog niet heb meegenomen in mijn vraag stellende overwegingen. Maar dat er iets verontrustends zit in de constatering, ja dat wel. Is het dan toch de combinatie van opvoeding, opleiding en waar nodig oppakken wat de sleutel is tot succesvoller integratie van deze groep? Dan ben ik bang dat we nog even te gaan hebben. Want juist die punten zijn door de zittende politici niet opgepakt. Integendeel! Alleen al de vraag stellen zoals ik doe zorgt voor een ontkenning van alle negatieve aspecten en het uitlichten van de goede. En dat zorgt voor onvrede aan beide kanten. Voor zover er al sprake is van kanten natuurlijk.

De bom

A B-52G Stratofortress bomber aircraft of the 1708th Bomb Wing takes off on a mission during Operation Desert Storm.

B52G van de USAF

Aan het begin van deze maand werd in Japan herdacht dat twee grote steden in dat land in 1945 op de betreffende data, getroffen werden door de eerste aanvallen met (Amerikaanse) atoombommen. Experimenten met een nieuw wapen dat zij n vruchten af zou werpen. Hoewel er honderdduizenden doden vielen was dat toch vooral aan Japanse kant en konden de Amerikaanse troepen die in die periode gek werden van de fanatieke weerstand bij de Japanse verdedigers van eilanden in de Stille Oceaan, opgelucht adem halen. De oorlog was afgelopen en Japan capituleerde. De atoombom bleek een vreselijk wapen. Mensen werden min of meer weggevaagd en de ellende voor gewonden en andere overlevenden was dat de straling hen alsnog een leven lang zou teisteren. Atoombommen zijn vreselijk vuile wapens en dat werd al snel ook hun grootste aantrekkingskracht. Niet alleen de Amerikanen bouwde hun atoommacht uit, ook de Russen, Fransen, Engelsen, Israeli, Indiers, Pakistani, en nog zo wat landen beschikten op enig moment over wapens met een kernlading. Er waren jaren dat we de Aarde waarop we leven een keertje of 80.000 volkomen zouden kunnen vernietigen, in het beste geval de komende 20.000 jaren onleefbaar maken. Dat zorgde voor zogeheten stabiliteit.

Tupolev tu-95ms_004En juist dat evenwicht willen lieden verstoren die met compacte atoomwapens graag strategische doelen zouden willen vernietigen. Omdat ze haat voelen tegen andere mensen en de gevolgen van die bommen op Japan zien als het beoogde doel. Vernietiging van hen die hun doctrine of geloof niet aanhangen. Maar daarmee ook de kans om via dialoog of gewoon vredelievend naast elkaar bestaan een leukere toekomst op te bouwen. Atoomwapens zijn decennia lang goed gecontroleerd aanwezig geweest bij de grootmachten die ooit de dienst uitmaakten. En de wapensystemen waarmee men die dingen kan vervoeren zijn steeds geavanceerder geworden. Boven Japan moesten er nog speciale uitvoeringen van standaard bommenwerpers aan te pas komen. De B-29’s die deze bommen afwierpen waren ontdaan van hun bewapening, ze vlogen hoger dan normaal en waren voor de Japanse verdediging daardoor niet meer te onderscheppen. De bom moest dan op een bepaalde manier worden afgeworpen, maar wel boven het doel.

Hiroshima 1945Tegenwoordig schiet je die dingen vanaf land of vanaf de zeebodem als een soort hagelstenen af op je tegenstander en weet je met een raket meteen 20 steden uit te schakelen. Het atoomwapen als ultiem vernietigingswapen. Overigens zijn er intussen ook ‘normale’ bommen beschikbaar die enorme krachten kunnen ontwikkelen. De Russen gaan prat op die ontwikkelingen. Hele steden plat gooien zonder stralingsgevolgen. Valt er toch nog iets te veroveren. Ook de Amerikanen bezitten dat soort wapens, de eerste keer dat ze werden ingezet was dat boven Afghanistan waar ze de vermeende schuilplekken van Osama Bin Laden in de bergen bestookten met die dingen. De luchtdruk is zo groot dat je als mens aanvallen met die wapens alleen al door de luchtdruk niet meer overleeft. Wat zijn we toch geraffineerd geworden waar het gaat om de vernietiging van anderen. En wat blijven we toch terughoudend als het gaat om acceptatie van uitgestoken handen. We zullen hopen dat het min of meer gezonde verstand van al die staten die nu zo graag dreigen met atoomwapens, zal prevaleren. Want niemand bij zijn gezonde verstand kan zich een voorstelling maken van de gevolgen die het gebruik van die dingen anno 2015 zou kunnen hebben. Slechts de Japanners kunnen het ons voorhouden. Nog steeds. En dat is maar goed ook!

Boerderijmuseum

WP_20150715_016Als uit de grootste stad van ons land afkomstig jong mens was een boerderij iets waar koeien rondliepen of hard werkende lieden met een paar stukken gereedschap ons toekomstige voedsel van de akkers haalden. Daarbij kwamen de verhalen van mijn moeder die in de oorlog nog wel eens moet boerenmensen van doen had gehad tijdens strooptochten die iets te eten moesten opleveren. Het totaalbeeld wat ik van dat boerenleven had was nooit al te positief. Nou ja, op de kinderboerderij wellicht. Als kind kon je daar kennismaken met een stel lieve diertjes die zelfs aaibaar waren. Die de nek omdraaien voor een lap vlees kwam in mijn jeugdige bolletje niet op. Vlees of kip kwamen van slager of poelier. Des te opmerkelijk wellicht dat juist ik me onlangs liet overtuigen om eens een kijkje te nemen in een museumboerderij. Dat complex is te vinden in de Meierij, niet ver van het Brabantse gehucht Heeswijk-Dinther.

WP_20150715_007Dat museum is helemaal opgebouwd op, rond en in een oude boerderij en men heeft voor dat doel de kalender stopgezet in 1900. En dat is voor moderne stadsmensen of voor hen die in ieder geval een zekere ontwikkeling kenden in de afgelopen decennia, een confronterende ervaring. De centrale expositie is opgebouwd in een boerderij die tot de jaren zestig nog in gebruik was. Een gemengde boerderij. Kortweg;  veeteelt en landbouw onder een dak. De boerderij zelf is er een van de oude soort met een woonhuis (waar men vaak met een man of tien samenleefde) een voorstal en een achterstal. Veel van de zaken die je krijgt voorgeschoteld zijn, in de tijd bekeken,  inventief en soms zelfs slim. Zoals het vroegere verwarmingssysteem met een centrale houtkachel/open haard die bij gebruik ook meteen het water in de stal warm maakte, maar ook kon worden gebruikt voor roken van worsten. Niets op deze boerderijen ging verloren, alles was bruikbaar en niets werd zo maar weggemikt. De slaapruimten zijn verhalen op zich waard.

WP_20150715_015Bedstee voor 4 kinderen en als het moest een vijfde er dwars tussen in. Boer en boerin half zitten in hun eigen hokje en de baby (je moest toch wat als je vroeg naar bed ging) op een soort plankier er boven. Het vee stond een ruimte verderop. Van koeien tot kippen, van varkens (vooral voor de slacht) tot wat ook. Als het maar bruikbaar en/of eetbaar was. In de achterste ruimte staan de gereedschappen en de wagens. Want kerkelijk (katholiek)was men in die dagen zeker en de kerk moest  op zondag bezocht. Het waren drukke en zware tijden. Werken, werken, werken en op zondag dat uitje naar de kerk. Interessante locatie dit museum, al werd het boerenleven hier en daar wel wat erg  overdreven positief of juist negatief gepresenteerd. Het complex wordt nu onderhouden voor een stichting door 75 vrijwilligers, deels afkomstig van dit soort boerenbedrijven. Die houden ook de tuinen bij (men eet groenten van eigen grond) en geven workshops voor de lokale jeugd.

WP_20150715_023Een erg aardig uitje dat niet de wereld kost, maar je wel even leert relativeren over wat er allemaal moest gebeuren op zo’n boerderij om het voedsel voor de stadsmensen te produceren. Je vindt het museum aan de Meerstraat 28 in Heeswijk-Dinther en de boel is hier open van april-september op dinsdag/woensdag tussen 10-12u of in de weekenden tussen 13-16.00u. Het spul is niet gratis, kost een paar Euri p.p. aan toegang, en je kunt wat bijdragen leveren aan de kas door een bakkie koffie te nemen met een plakje Brabantse cake. Erg leuk voor kinderen, laat ze wel even googlen wat bepaalde zaken kunnen betekenen. Want gerst, vlas, tarwe en zo meer zijn geen alledaagse termen voor kinderen. Zeker niet uit de stad. En die termen worden hier regelmatig gebruikt.

Bloggen en stoppen….

1107 F-102 resizedNee, geen angst, mijn Meningblog gaat gewoon door hoor, ook al zijn er heel wat mensen die me een vroegtijdige monddood nog steeds toewensen. Schrijven zit me in het bloed, dus dat gaat door. Maar diezelfde passie voor het geschreven woord maakte ook dat ik in het verleden nogal wat specialistische blogs heb opgezet die maar een onderwerp kenden. Zoals mijn verhalen over de luchtvaart. Lang vol gehouden, maar vanaf  begin dit jaar toch maar mee gestopt. Kostte me zoveel tijd dat ik er niet toe kwam om er iets zinnigs op te zetten. Binnenkort trek ik de stekker daar uit het verhaal en verdwijnt alles richting digitale prullenbak.

9864 - LiazDatzelfde geldt voor mijn Verzamelgek50-blogje dat ik al sinds een jaar of 5,5 dagelijks vulde. Met alles wat met mijn passie voor verzamelen van doen had of heeft. Het werd redelijk bekeken, ook al waren er maar weinig lezers die een commentaartje achterlieten. Sinds medio vorig jaar bemoei ik me ook met een groep verzamelaars (2850) op Facebook die bezig zijn met het showen en handelen van/met automodellen en nog een wat bescheidener groep die zich op de luchtvaartmodellen stortte. Daardoor was een nieuwe uitlaatklep voorhanden om dagelijks kond te doen van wat er zoal leeft in die werelden op schaal. En dus zette ik afgelopen weekend mijn eigen verzamelblog op ‘hold’. Even aankijken nog of het op Facebook goed blijft gaan, de digitale reddingsboot voor de wal, en dan de definitieve overstap. Scheelt me toch tijd.

87KFJKoWant dagelijks iets schrijven over…..is best spannend soms. Ik heb hier niet voor niets de tweedaagse intervals ingesteld. Facebook maakt dat veel reacties ook daar worden gegeven, waardoor het bloggen zelfs soms lijkt op een eenzaam bestaan. Controversiele onderwerpen maken dat er soms ellenlange reeksen reacties komen, en op dat digitale spoor kan dat simpel, zonder inloggen of wat. En ik kom er ook veel ‘oude’ bloggers tegen. Allemaal verenigd in dat Smoelenboek dat veel meer is dan slechts dat. Hoe dan ook, twee van de vijf blogs die ik zoal vul zijn nu gesneuveld. Blijft er wat meer ruimte over voor de rest. Het is maar dat u het weet. En voor hen die dat jammer vinden, zoek me op via Facebook of Twitter en je bent zo weer op de hoogte…….

Rookdiscussies

Rookverbod! 002Telkens als het gaat over roken en de overlast die niet-rokers ondervinden van het gedrag dat verstokte paffers overal tentoon stellen kom ik steevast terecht in een discussie die over van alles en nog wat gaat maar nooit over dat specifieke gedrag. Op terrassen mag nog steeds gerookt worden sinds het verbod voor de horeca zich beperkte tot de binnenkant van die gelegenheden. En dus zullen we dat weten ook. Zeker in mooie zomers maanden is dat voor niet-rokers een rampenplan. Ook al gunnen we iedereen zijn verslaving, waarom je daar als niet gebruiker dan alle kwalijke gevolgen van moet ondergaan is me niet duidelijk. Natuurlijk snappen wij het niet, je moet die rook toch ergens laten? En dat hij dan juist die kant op waait waar zij zitten die er niet goed tegen kunnen is jammer. Dat je het ook niet bij een sigaretje kunt houden als het gezellig is, allemaal logisch. Daarbij is (of lijkt) het ook handiger om de ene met de andere sigaret aan te steken.

Rookverbod! 003Als je toch bezig bent…. In die discussies worden die klagers afgeschilderd als zeurpieten die anderen (lees..de rokers) hun democratische rechten willen ontnemen. Dat diezelfde rechten ook gelden voor hen die niet roken of geen last willen ondervinden van asociaal gedrag telt dan kennelijk niet mee. Een beetje zoals lieden die thuis de versterker op standje 10 zetten omdat zij het recht hebben op een beetje leuke muziek. Dat de buren dan mee moeten luisteren is minder relevant. Aardig vind ik ook altijd de argumentatie rond dat schadelijke karakter van roken zelf. Jaarlijks overlijden vele mensen aan de gevolgen van al dat gerook en heel wat mensen komen in de medische molen omdat zij menen dat roken moet kunnen en de gevolgen best aanvaardbare risico’s in zich dragen. Tegenargumenten zijn dan vaak dat het verkeer ook schadelijk is en vervuilend. Tja, dat is zo, maar voor rijden in een auto of op een motor is een rijbewijs nodig voor roken niet. En dat verhoogt de bijbehorende risico’s flink. Ook komt allerlei andere vervuiling dan over de klager heen.

Cutlass resizer-nl2877c3cd733d9d7Alles als argumentatie om het eigen gedrag te vergoeilijken. Onlangs zo’n discussie op het enorme smoelenboek meegemaakt. De rotte vis vloog weer eens door de lucht, sommige discussianten werden erg persoonlijk, en ja, uit eerder verhalen kent u dan men sanctie al; toedeledokie! Voor de goede orde; ik ontneem vanuit mijn gezichtspunt niemand de lol van het roken. Wie zijn geneugten kan beperken tot de eigen leefomgeving is mijn vriend. Maar als je, onlangs overkwam het ons weer eens, teug na teug neemt en de uitlaatgassen precies zo weet te blazen dat zelfs de kleding van de buurlieden een tafeltje verderop naar die rook gaan ruiken, snapt je niets van normaal opgevoed gedrag. Ik vroeg er niet om, maar helaas…. Roken is schadelijk voor de gezondheid! Ook voor hen die gedwongen zijn mee te roken. Dat is lastig over te brengen aan hen die dit junkengedrag vertonen. En dus zal ik maar blijven beuken op de poort van de onverschilligheid. Tot slechts een klein stukje omgeving wordt aangeduid als rookzone. Net als die uitlaatzones voor honden. Al zijn er ook hondenliefhebbers die menen dat hun huisdier best bij jou voor de deur de grote behoefte mag doen. Maar dat is een andere discussie natuurlijk….

Reformatorisch extremisme….

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Kijk, eenieder moet vooral geloven wat hij of zij wil. Ik schrijf daar wel vaker over, als ik er maar geen last van heb of ergernis bij ondervind. Dus of men nu in de Heer is vanuit katholiek, christelijk of moslimgedachte, mij is het goed, maar kom er niet mee aan de deur. Al vind ik een discussie over geloof nog steeds een heel leuke. Vooral met hen die menen dat alles is bedacht door een of andere grootheid, daarbij voorbij gaand aan alles wat we intussen weten over het heelal en onze geboortegrond, de Aarde. Hoe dan ook, binnen het christelijke geloof ken je 588 stromingen die allemaal menen dat ze het witte garen of buskruit zelfstandig hebben uitgevonden. Ze baseren zich dan op een of andere frase uit de Bijbel, vertalen die naar eigen eer en (soort van) geweten en gaan dan leven binnen die zelfbedachte leer. Reformatorisch denken is er daar een van. Een reformateur zoals deze lieden heten, hangt een godsdienstige sekte aan die eigenlijk pas stamt vanuit de 17e eeuw. Men wil de zeden en tucht opleggen die in extreme vorm de Here Jezus zelf een gruwel zou zijn geweest, als die man echt heeft bestaan natuurlijk. Wie zich aangetrokken voelt tot die stroming of door ouders in die richting werd geduwd ontvangt als baby een dopingsceremonie en dat verbindt je volgens deze sekte voor het leven met waar men voor staat.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De Bijbel bepaalt het hele denken, hoe men zich gedraagt is niet eens van belang, Bijbelkennis en overgave aan de ‘Here Jezus’ uitgangspunt van dit geloof. Wie zich tijdens zijn verder leven ontwikkelt, meer kennis op doet en wellicht twijfelt aan de relatief strenge aardse wetten en regels van deze stroming komt zichzelf tegen. Want dan behoor je ineens tot het kamp van de afvalligen, de mensen met een dusdanig andere overtuiging dat je bij de Reformatoren niet meer welkom bent. Dit overkomt een lieve en zeer gelovige christenmens uit mijn vriendenkring momenteel. Hij gaf les aan een Reformatorisch College in Dordrecht. Aangestuurd door een bestuursraad die weer verantwoording schuldig is aan een dominee. En die dominee is kennelijk een soort onfeilbare Paus. Toen onze vriend meldde zich in het recente verleden na opgedane volwassen wijsheid te hebben laten wederdopen bij de Evangelische gemeente was hij binnen de kortste keren ‘outcast’. Niet omdat hij ook maar op een enkel punt die leer van de sekte had afgewezen of verloochent. Nee, de man had zich afgewend van stukjes van het refo-geloof en dat is daar kennelijk een doodzonde.

WP_005610En daarvoor moet je boeten. In een hel op aarde. Ontslagaanzegging, geen overleg mogelijk. Juridische verschillen van inzicht worden uitgevochten. Meerdere collegae moesten het ook ontgelden. Ook ontslag aangezegd. Maar opmerkelijk, eerdere zaken van dezelfde strekking werden door het zelfde college ongemoeid gelaten. Mochten gewoon blijven lesgeven. Het moet niet gekker worden. Kortom, Farizeeers, ik schreef er al eerder over, pur sang en een schande voor het christelijk denken in dit land. Hoe het onze lieve vriend verder gaat? We zullen zien. Hij is een prediker, wat ik daar persoonlijk ook van moge denken, maar zuiverder christenmens als hij ken ik niet. Zijn functionering was nooit enig probleem, integendeel, geroemd door collega’s, ouders en zo meer. Maar omdat een vermolmd denkend bestuur geen greintje medemenselijkheid kent, hoezo barmhartig en christelijk?, moet hij op zijn 58e omzien naar een andere baan. Schandalig en voor mij een extra reden om te pleiten voor stopzetten van de financiering van bijzonder onderwijs als dit vanuit algemene middelen. Geloof hoort thuis in de kerk of in het prive-domein, niet in het openbare leven. Laten we die geloven verder gewoon uitbannen, te beginnen bij het Reformatorische. En dan als proefballon meteen maar bij dat verrekte college in Dordrecht. De heer wil mij wel vergeven denk ik. Zoals hij de hele mensheid deed volgens de overlevering, toen ander schorem hem overleverde aan de Romeinen en aan het kruis liet nagelen. Ik zie de parallel! U ook?

1 jaar na Yde

WP_001113Op de 25e juni vorig jaar verruilde onze grote vriend Yde het tijdelijke voor het eeuwige. Zijn overlijden kwam als een grote schok. En anders dan je wel eens meer hebt bij dit soort gebeurtenissen, ebden de schokgolven niet zo maar weg. Nee, hij bleef intussen een jaar lang onderdeel van het dagelijkse leven. Gesprekken, anekdotes, data. Hij bleef in onze gedachten. Dat is toch wel typerend voor iemand met een grote wijsheid en interesse. Iemand die oprecht bezig kon zijn met de wereld om ons heen en daar een mening over vormde die weliswaar stellig, nooit in beton gegoten was. Het afscheid van Yde maakte ook duidelijk dat zelfs de grootste en stevigst gewortelde eik kan worden geveld door zoiets akeligs en afschuwelijks als de ziekte waaraan hij leed. Een strijd die door allerlei complicaties niet te winnen bleek. Afscheid nemen was niet echt mogelijk, hij vertrok zonder enig overleg. Niks voor hem. Altijd plande hij zijn reizen goed, dacht na, nam veel bagage mee, en liet weinig aan het toeval over. Zijn laatste reis was minder gepland en dat zorgde ook voor die beschadigingen bij allen die hem wat beter kenden, de familie uiteraard op de eerste plek. Onlangs was er een feestje in die familie. Goed georganiseerd, geweldige gastvrijheid, leuke sfeer. Maar wat misten we hem. Altijd goed voor een verhaal, voor een grap, voor een overweging over de ‘Fransen’ die de wereld al heel snel beter zouden kunnen maken ‘als…’. Zijn stoel staat  nog steeds in huis. Ik heb er sindsdien nooit meer in gezeten. Past niet bij het eerbetoon. Een jaar geleden alweer. En nog steeds doet het pijn. Is dan het bewijs niet echt geleverd dat de man behoorde tot de intieme vriendenkring waarvan een gemiddeld mens er vaak maar zo weinig heeft? We nemen een glaasje op zijn herinnering. En houden zijn herinnering in ere! Salut!